Seite
Decimum p̄ceptum. Capitulum Duodecimū videbit ne vnꝰ in eēncia d̓ina plura quā aliꝰ de hijs q̄ deus face̓ p̄t Rn̄. ibidē hoꝝ q̄ deus facit vl̓ face̓ p̄t tāto aliqͥs in­tellcūs plura ꝯgͦſcit. qͣnto per fectiꝰ deū videt. In pr̄ia gͦ vi­debimꝰ deū in ſe et deū in nob̓ et nos ī d̓o. ⁊ deū ī caturis. et c̓ aturas ī deo. Cogͦſce̓ aūt deū in ſua cencia ē viſio meidiana Cogͦſcere vero caturas ī v̓bo id ē in dīna eēncia ē viſio ma­tutina. Sed ꝯgͦſce̓ caturas in ſe hͦ ē in ꝓp̓o gn̓e ē ꝯg̓co veſꝑ tina In via autem quintuplex mediū ē int̓ nos et deum. Pri­mū pciſa. lix. pc̄a vr̄a diuiſe rūt inter vos et deū hec īpedi­ut ne deꝰ videat̉ et cogͦſcatur delectabilit̓. et ē mediū īpio rum. Scd̓m mediū ſūt cature Ro. j. Inuiſibilia dei a catura mūdi ꝑ ea q̄ facta ſūt intelle cta ꝯſpiciūtur. ſempiternaqꝫ v̓tus eiꝰ ac d̓initatis et ē me­diū phōꝝ. Terciū figure. illd̓ mediū fuit pr̄iarchaꝝ ⁊ pro­phāꝝ. vn̄. j. cor. x. Oīa ī figu ra ꝯtingebāt ill̓. Quartū ſcip ture. De qͦ pͣs. Declaracō ſer monū tuoꝝ illūiat. et ītellc̄m dat ꝑuul̓. Et hͦ ē mediū theo­logoꝝ. Quintū ē fidei. vn̄ ap­poc̄. ij. Eſto fidel̓ vſqꝫ ad mor tē et dabo tibi coronā vite. Et illd̓ ē mediū oīm fideliū in ſpe culo et in enigmate. ſed ī pria ſine oī medio ſpē ⁊ ſimilitudīe deus ꝯgͦſcet̉ ſeip̄o qꝛ īmerſus toti aīe ſupplebit vice ſil̓itudi nis. et erit qͦ met vid̓mꝰ. ⁊ qd̓ vidēꝰ. vt ſic vniatur deus to ti anime. ſicut iam lux oculo. mel fauo. et vinū pāi intincto vn̄. j. coꝝ. xiij. videmꝰ nūc per ſpeculū ⁊ ī enigmate. tunc au tem facie ad faciem Secūda dos ē dilectō id ē caritatis hi tus ꝓtunc in ſūma ſui ꝑfecti one ꝯſiſtēs. maior et minor ſe cūdū ꝙ ī via qͥs meruit hec ca ritas ſola ē de q. j. coꝝ. xiij. cai̓ tas nūqͣm excidit. hec caritas āplexabit̉ infinitū bonū ſine medio īꝑdibilit̓ q̄ ī viā ꝑ me­dia et inſecura deū dilexit. d̓ qͣ caritate anſel. li. ꝓſolo. capi. xxiiij. ſic dic̄ excita nūc aīma mea et erige totū intellc̄m tu um et cogita quātū potes qͣle et qͣntū ſit illd̓ bonū. ſi enī ſin­gl̓a bōa d̓lcābilia ſūt: cogita mēte qͣm d̓lcābile ſit illd̓ bonū qd̓ ꝯtinet iocūditatē oīm bo­noꝝ et nō qͣlē in rebꝰ catis ſu mus exꝑti ſed tāto differētē. qͣnto differt cator a creatura ſi enī bona ē vita cata. qͣꝫ bōa ē vitā catrix. Et capitu. xxv. Qui hoc bono fruet̉. quid illi f erit. et qͥd illi n̄ erit. certe qͥcqͥd volet erit et quicqͥd nolet nō erit Ibi qͥppe erūt bona corpo ris ⁊ anime qualia nec culus