munia ſunt ī is deſinentia:& faciunt neutrum in. e. uel ī. er. ſunt ma­culina facientia in is fœminina.& in. e. neutra. uel ī. er. es. ns. rs. x. du um uel trium generum ſunt cōmunia& aſſumunt or in datiuo cor­repta. i. penultima:& faciunt comparatiuum: ut hic& hæc fortis& hoc forte huic forti. hic& hæc fortior& hoc fortius. hic acer& hæccris& hoc acre huic acri: hic& hæc acrior& hoc acrius. hic& hæc& hoc pauper& huic pauperi. hic& hæc pauperior& hoc pauperius. hic& hæc& hoc locuples huic locupleti: hic& hæc locupletior:& hoc locupletius: Hic& hæc& hoc ſapiens huic ſapienti. hic& hæc ſa pientior& hoc ſapientius. hic& hæc& hoc iners huic īerti: hic& hæc inertior& hoc īertius. hic& hæc& hoc audax huic audaci. hic& hæc audacior& hoc audacius. Et ſciendum eſt omnia in or deſinentia comparatiua cōmunis generis ſunt:& mutantia or inus faciunt neu­tra: excepto uno quod ſolum ſit a poſitiuo quantum ad ſuam uocē fixo ſeruauit eius genus hic ſenes huic ſeni: hic ſenior: ꝗͣuis hoc quo­qꝫ uetuſtiſſimi cōmune accipientes hic& hæc ſenex proferebant: Pō­peius in epigrāmate quo. M. Varro in libris qui ſunt de lingua latīa profert tua amica ē ſenex. Inuenitur etiam a neqͣ quod eſt īdeclinabi le trium generum: tam comparatiuum ꝗͣ ſuperlatiuum: ut neqͣ nequi or nequiſſimus Ab aduerbis uero deriuata in ra deſinentibus mutāt ra in er:& accepta ior faciunt comparatiuum: ut extra exterior: intra interior: ultra ulterior: citra citerior: infra inferior: ſupra ſuperior. Simi liter in erior poſt& ante faciunt comparatiuum: poſterior& anterior: prope uero ꝓprior facit.& detero deterior. A ſæpe aduerbio poſitiuū uel comparatiuum nomen non legi. Superlatiuū poſuit Cato nepos de actionibus apud populum: ne lex ſua abrogetur. Facite nobis ī tem ueniat quirites ex aere alieno in hac ciuitate:& in alijs omnibus ꝓpter diem atqꝫ fœnus ſæpiſſimam diſcordiā fuiſſe. Prior& primus quæritur an ſit prior cōparatiuus& primus ſuperlatiuus. Et dicūt qui ordinis ſint differentiam numeri ſignificant: ſicut enim alter de duobus:& alius de multis dicit̉: ſic prior de duobus& primus de multis ſolet dici. Inuenit̉ tamē ſæpe prior melior poſitū:& tūc ſine dubio habet uim comparatiui:& primus pro optimus:& tuūc ſuꝑ­latiui ſignificationem optinet. Virgilius in. viii. Et primos iuuenum tot miſerit orco. primos poſuit pro optimos. Quidam autem non ab­ſurde affirmant in numeris quoqꝫ poteſt prior eſſe comparatiuus unde ablatiuo iungitur.& primus ſuperlatiuus: cum ad multos cō­