ſeruat. Inueniunt̉ tamen: ſed raro biſſyllaba:& maxime ei differētiacauſa ne interiectio eſſe putetur: quod de nomine quoqꝫ tractantesmemorauimus. unde pluralis etiam datiuus& ablatiuus ſecundumanalogiam in ius terminantium genitiuum ſingularem. quorum datiuus ſingularis in ī terminans:& pluralis in as deſinens pares habetſyllabas: ei eis uel iis: ut cui quis huic. In quo c. per adiectionem differentiæ cauſa accedit his: quanuis& hibus pro his antiqui protulerunt. Plautus in gurgulione. Eodem hercle uos paro& propono paratiſſimi eſtis hibus: qd̓ per diereſim autem ei& eis inuenitur biſſyllabum oſtendit Iuuenalis in quinto: Implet& ad mochos dat eiſdemferre cinæ dis. Statius quoqꝫ huic uidetur protuliſſe per diereſim ſyllabarum in primo. Latus huic domo uideas dare iura nepotes. Idemin eodem. Falſus huic pennas& cornua ſumere terra. Cui quoqꝫ terētiamus de litteris: Verum ut cuiqꝫ ē proximitas loci ſorori. Eſt enimſotadicum ex duobus ionicis a maiore& tribus trocheis. Idem in eodem. Ex ordine fulgens cui dat nomen ſinopes.¶ De varia declinatione.Ertius modus declinationis pronominum eſt: qui ſequiturper omnia mobilium declinationem nominum meus meameum tuus tua tuum ſuus ſua ſuum noſter noſtra noſtrūueſter ueſtra ueſtrum. Notandum tamen ꝙ meus cum ſecundum regulam uocatiuum deberet facere o mee euphoniæ cauſaduas e breues in i longam conuertit. Terentius in adelphis. O mi aſchina: o mi germane. Idem in eunucho: Heu parmeno mi noſtin Adeo autem maſculini eſt uocatiuus poſſeſſiui.& non genitiuus ueldatiuus primitiui per ſyncopam: quod quibuſdam uidetur: ꝙ nunꝗͣuocatiue poſitum fœminino uel neutro adiungitur: cuius quidamnominatiuum etiam minus dixerunt uel mios: quod Cariſius& Celſus oſtendunt.¶ De Quarta declinatione.Vartus modus eſt qui ſequitur per omnes caſus tertia declinationis nomina noſtras noſtratis quod ideo in extremacircunflectitur ſyllaba ꝙ per ſyncopam profertur. Vetuſtiſſimi enim ſimilem genitiuo nominatiuum quoqꝫ proferebant.
