omnis natura finxit ſuos quiſqꝫ habet caros. G. Fanius in primo annalium. Cum in uita agenda dicimus multa quæ in præſentiarumbona uidentur poſſunt inueniri:& multa amplius alius modi atqꝫ ante iuſſa eſſe. Sed quod eſt mirum fœminini etiam generis genitiuumquidam in ī protulerūt. Celius in primo anteꝙͣ bartha perierat alij reicauſa aphricam miſſus.¶ De Quis.Vis etiam communis eſſe generis putauerunt uetuſtiſſimi: ſicut apud græcos ὀστισ. Terētius in eunucho. Huncoculis noſtrarum quiſquam non uidit phædria: noſtrarumquiſquam dixit pro quaquam. Plautus in uidularia: Dicmihi ſi audes quis ea eſt quam uis ducere.& obliquos eius caſus tamſecundum tertiam quam ſecundam declinationem terminabant. Vnde nunc quoqꝫ accuſatiuus maſculini in em̄ ſecundum tertiæ proportionem profertur quanuis fœmiuini in am: ut quemquam. Ablatiuus non ſolum in o: ſed etiam in i: a quo uel a qui:& a qua uel a qui:Virgilius in undecimo: Accam ex æqualibus unani qui cum partiricuras: pro qua cum. Terentius in eunucho. Qui cum parmenone.Nominatiuum quoqꝫ pluralem non ſolum ini& æ: ſed etiam in es:qui quæ uel ques: accuſatiuum etiam quos quas uel ques: Vt Pacuuius in medo. Ques ſunt iſti Cato Quæſcunqꝫ romæ reguauiſſent accius in eo ptholomeo. Sed quedam. Nam datiuum& ablatiuumnunc quoqꝫ tam peris: quam per bus proferimus quis uel quibus.Sciendum autem ꝙ qui quando pro interrogatiuo uel infinito. ideſtpro quis ponitur circunflectitur. Quando autem pro relatiuo acuitur per ſe in lectione grauatur. Similiter obliqui caſus generalemaccentuum regulam ſeruant quando ſunt infimita: uel interrogatiuaQuādo uero relatiua acuūtur ꝑ ſe. In lectione uero grauātur ꝑ omnesſyllabas. Quæritur in hoc modo declinationis cum omnis datiuusuna ſyllaba minor ſit genitiuo: ut illius illi iſtius iſti ipſius ipſi uniusuni ſolius ſoli utrius utri alterius alteri. an huius huic: cuius cui: eiusei. An monoſyllaba ſint accipienda in datiuo: quod regula exigit. Etpleriqꝫ potarum metris comprobant: ut Virgilius ī quarto æneidosCuiqꝫ loci leges dedimus connubia noſtra Repulit. Idem in primogeorgicorum. Huic a ſtirpe pedes temo protentus ī octo:& ubiqꝫ hocxiiii
