Seite
Di. III 3 ola qͥ capiūtur in bello ſūt prīcipis. ⁊ ſic eſt ꝯͣ. xxiij. q. v. dicat. vbi dr̄ ꝙ re m Sopirent. nec enim licet iudici ab eoꝝ reſponſis deuiare: vt inſti. de iure gis ſūt oīa. ſed dic ꝙ prīcipis ſunt oīa: ſed ipſe tenet̉ ea diuidere ẜm me naturali.§. reſpōſa. rita perſonarū. xij. q. ij. vulterane. Uedā. premia. hec fuerūt premia ꝙ ſi ꝗs hēret rome tres filios: in ita­Us publicū eſt. vnde ꝗ ledit ſacerdotes vel res ſacras ab oībus tā lia qͣttuor. in prouīcia quīqꝫ: nō poterat vocari ad onus tutele. īſti. de ꝙͣ ꝓ publico crimine pōt accuſari. ar. ij. q. j. in primis. excu. tu. ī prin. vel aliter ꝯſtitutū eſt ꝙ ſi ꝗs hꝫ minus ꝙͣ. xxv. ānos. excluditur Us quiritū. a qui ab honoribꝰ: tn̄ ſi eſſet. xx. an­Lrino.i. romulo. norū ⁊ hēret. v. filios. numer­s Quod nulli. ꝯͣ. C. de portio. Quid ſit ius publicuꝫ. premiaⁿ ꝓ ſuſcipiendis liberis. ſub filioruꝫ ſuppleret numerū an­iudeis iudei. vbi dicit̉ ꝙ Us publicum eſtª in ſacris: ⁊ noꝝ. ff. de mune. ⁊ ho. l. ad rē. eodē quoqꝫ īperatore falcidius tri iudei vtūtur romano iu F ⁊. ff. de mino. l. ij. ſacerdotibus ⁊ magiſtratibꝰ. bunꝰ plebis legeꝫ fecit: ne ꝗs plus re. ſed ibi oēs vocant̉ ro o CX Atyra. de hac ſatyra ni Quid ſit ius quiritum. mani ſubiecti romano ī extraneis ī teſtamēto legaret qͣꝫ vt hil habemꝰ. ſed tāgit̉ in perio ꝓut dicitur ꝓpriū Us quiritūᵇ eſt ꝓprie roma qͣrta pars ſupereſſet heredibus: ex C. de lati. li. l. vnica. in princi. romanoꝝ eſt hēre filios noruꝫ: quod nulliᶜ tenent niſi cuiꝰ noīe lex falcidia eſt nominata. ⁊ in ꝓhemio vigeſtoꝝ.§. ⁊ au in ptāte: ꝓut ēt gentiles quirites: ideſt romani: in quo agit̉ Quid ſit lex ſatyra. tea in fi. ſūt ſub romano īperio. de legitimisº hereditatibus: uel de Q Hodie. Iniquiſſima ī Atyraᵈ v̓o lex ē q̄ d̓ pluribus nā īperator eſt princeps curationibus: vel de contractibus illa lex.ſ. ꝙ patientibus ſimul rebus loquit̉: dicta qui totius mūdi: vt. vij. q. j. naufragiū inhītatores oīa au de tutelis: de vſucapionibusᵉ: que in apibus. ⁊ in diuerſis dem a copia reꝝ ⁊ quaſi a ſaturita ferāt: vt. ff. e. modeſtinꝰ. ſed ho iura apud nulluꝫ aliū populū repe prouīcijs diuerſi reges te vnde ⁊ ſatyrā ſcribere ē poema die lex illa correcta ē. C. de fur. ſub eo cōſtituti ſunt. vj. riuntur: ſed ꝓpria ſunt romanorū ta varia condere: vt horatij: iuue auc̄. nauigia. ⁊ exͣ de cōſuetu. q. iij. ſcitote. ⁊. ff. ad legē ⁊ in eos ſolos ꝯſtituta. DI. II. nalis: ⁊ perſij. c. fi. īmo tales ſūt excōicati ip̄o rho. de iactu. qui leuā­Onſtatᶠ autem ius quiri­ Que ſint rhodie leges. iure: ut exͣ de rap. excōicamꝰ. de. qui ergo nō vult eſſe tū ex legibus ⁊ plebiſcitis DI. III. ſub romano īperio. nec P Hodie legesᵖ naualiū ꝯmei Mnes. ſed qꝛ ſupre ⁊ ſenatuſcōſultis: et cōſti hereditateꝫ habere pōt: Le cioꝝ ſunt ab inſula rhodo co tractauit d̓ ſpeciebꝰ nec alia q̄ hic de iuoe ro tutionibus principum: ex gnominate: ī qua antiquitꝰ merca ſecularium legum: mano enumerant̉. arg. edictis ſenatorū ſiue reſponſis pru torum vſus fuit. DI. III mō vult tractare de viij. di. quo iure. Quid ſit lex. dentum. Mnesq he ſpecies ſecula. eccleſiaſticis conſtitutionibus ū De legitimis here­Ex ē cōſtitutio populiᵍ: qua que varijs nominibꝰ appellā riuꝫ legū partes ſūt. Sed ditatibꝰ. ab īteſtato vel F maioresᵇ natu ſimul cum ple tur: qn̄qꝫ illud appellat canō: quia conſtitutionū: alia ē ex teſtamēto delatis. Et qn̄qꝫ decretū: qn̄qꝫ decretalis bibus aliquid ſanxerunt. hereditas eſt ſucceſſio in ciuilis: alia eccleſiaſtica. ci epiſtola. Canon dr̄ id qd̓ ſta­ Quid ſit plebiſcitum. vniuerſuꝫ ius qd̓ defun uilis v̓o forēſe vel ciuile ius appel tuit̉ ī vniuerſali ꝯcilio. exͣ d̓ bi ctus habuit tꝑe mortis: Lebiſcita ſuntˡ que plebes tā lat̉: quo nomine eccleſiaſtica conſti ga. altercationis. De cretū di vel quod ſupereſt dedu­tum conſtituunt: ⁊ vocantur tutio appelletur videamus. qd̓ papa ſtatuit de ꝯſilio cardi cto ere alieno. plebiſcita: eo ꝙ ea plebs ſciat: vel Eccleſiaſtica cōſtitutio canonis naliū ſuoꝝ ad nulliꝰ ꝯſultatio­e De vſucapionibus. ꝙ ſciſcitatur ⁊ rogat vt fiant. nē. Decretalis epl̓a dr̄ quam nomine cenſetur. Uſucapio eſt acꝗſitio do Quid ſit ſenatuſconſultum. ſtatuit papa vel ſolus vel cum minij per cōtinuationeꝫ Uid autē canon ſit Iſidorꝰ cardinalibꝰ ad ꝯſultationē ali­Enatuſconſultum eſt qd̓ tan in libro: v. ethymo. declarat poſſeſſiōis: tꝑis lege diſ cuius edidit. Itē adhuc al̓s in I finiti. ff. de vſuca. l. iij. tum ſenatores populis conſu dicens. Quid ſit canon. uenimus appellatiōes canoni DI. II. lendo decernunt. Anonʳ grece: latīe regula nū ce conſtitutionis. vt dogma: Onſtat. In Quid ſit conſtitutio vel edictū. cupat̉. Un̄ dicat̉ regula. mādatuꝫ. īterdictū: ſanctio: vt hac. ij. diſtī. Onſtitutio vel edictūᵏ eſt qd̓ xxv. q. ij. ſi ꝗs dogmata. Do. Egula dicta ē eo ꝙ recte du­agit̉ que ſūt gma eſt qd̓ ꝯſiſtit in doctrina tm̄ rex uel īperator conſtituit cit: nec aliquādo aliorſuꝫˡ tra ꝑtes ſiue ſpe fidei xp̄iane. xxiij. di. qui ep̄s. vel edidit. cies romani iuris. agi­hit. Alij vero dixerūt regulā dictā Mādatū qd̓ ꝯſiſtit in doctri Que ſint reſponſa prudentuꝫ. etiā q̄re leges cōſulares vel ꝙ regat: vel ꝙ normā recte ⁊ na d̓ moribꝰ. xxiij. di. his igit̉. vel tribunicie: vel alie Eſponſaⁱ prudentū ſunt que bn̄ viuēdi prebeat: vel ꝙ diſtortuꝫ Interdictuꝫ in quo nulla pe ſic ſint appellate ⁊c̄. C. iuriſ cōſulti reſpondere dicū prauūqꝫ corrigat. Porroᵗ canonū na adijcit̉. Sanctio vbi pena s Ex ē ppl̓i. oliꝫ po­tur conſulentibus: vnde et reſpon adijcit̉. xxxvi. di. c. ij. alij ſunt decreta pōtificuꝫ: alij ſunt pulus ſtatuit le­ſa pauli dicta ſunt. fuerūt enim ꝗdā Anon. hꝫ aūt canō ſub ſtatuta concilioꝝ. Cōcilioꝝ v̓o alia ges: ſed hodie non: qūia EEſe qͣttuor ſpēs: ut. xxv. q. prudentes ⁊ arbitri eꝗtatis qui in­ſūt uniuerſalia: alia ſūt ꝓuīcialia. ꝓ trāſtulit hanc ptātem in ij. ſi quis dogmata. ſtitutiōes ciuilis iuris compoſitas imperatoreꝫ. vt inſti. de uīcialiū alia celebrant̉ aucͣte pōtifi Egula. aliorſuꝫ. ergo ſt in. natu.§. ſed qd̓ princi­ediderunt: quibus diſſidentiū lites cis romani pn̄te videlꝫ legato ſan regula nūqͣ trahit ali­pi. vel dic ꝙ populꝰ ho­conſtitutioneſqꝫ ſopirentᵐ. cte romane eccleſie: alia uero auc̄te orſuꝫ oīs reguta ē ius. male er die pōt: ⁊ qd̓ dr̄ ibi tran Que ſint tribunitie vel conſu­go dicit lex q̄ ita diffinit regu­patriarcharū vel primatū vel me ſtulit.i. conceſſit. lares leges. lā. Regl̓a ē q̄rē breuiter enar tropolitanoꝝ eiuſdē ꝓuincie. Hec b Qua maiores. ma­rat: n̄ vt ex ea ius fiat. ff. de re. Uedā etiā leges dicuntur ab quidē de generalibus regulis ītelli iores natu dn̄r nobilita iur. l. j. Ad h̓ dicas ꝙ ſi illud his qui eas ꝯdiderūt: vt ꝯſu te: antiꝗtate: dignitate: genda ſunt. Sunt autem quedam appellas regulaꝫ in quo aliꝗd ſcīa. vt. ij. q. vij. q̄rēduꝫ. lares: tribunitie: iulie cornelie. naꝫ pͥuate leges tā eccleſiaſtice qͣꝫ ſecu­gn̄aliter ſtatuit̉ nō adiunctis ⁊.c. criminationes. ſub octauiano ceſare ſuffecti conſu lares: que priuilegia appellantur. exceptionibus. ẜm hoc ex regu Lebiſcita ſūt. plē­les papius ⁊ pompeius legeꝫ tule­ De ꝗbꝰ. v. lib. ethymo. Iſido la nō ſumitur ius: ⁊ ita loꝗtur E biſcita pͥmo facta rūt: que a nominibꝰ eorū appellat̉ lex. ſꝫ ſi appellas regulā id qd̓ rꝰ ait. Quid ſit pͥuilegiū. fuerunt propter diſcor­īcludit in ſe duas exceptiōes. papia ⁊ pompeia: cōtinens patruꝫ I Riuilegia ſūt leges pͥuatoꝝ diaꝫ que fuit inter nobi­ẜm hoc regula nūquā fallit. ⁊ les ⁊ plebeios: vt. ff. de ⁊ ita ſumitur hic. Io. or. iur. l. ij.§. hiſdem tēporibus. t Porro. videlicet legato ad hoc ſpecialiter deſtinato. Lꝫ.n. aliꝗs ſit gene­k Onſtitutio vel edictū ē. Proprie dicūtur cōſtitutiōes principuꝫ ralis legatus: nō tn̄ pōt facere generale vel ēt ꝓuīciale ꝯciliū: qꝛ ea q̄ ſpāliter ⁊ editta pretoꝝ. dr̄ ēt edictū iudicis: ut. xxiiij. q. iij. de illicita. ro. pōtifici ꝯcedūtur: mādata generali iuriſditiōe nō trāſferunt̉. vt exͣ d̓ of. le. P Eſponſa. olim licuit cuilibet totā hereditatē ſuā relīquere alte­ꝙ trāſlationē ⁊ mādata generali iuriſditiōe ꝯciliū n̄ pōt exercere is cui mādat̉ Cri: ſed falcidiꝰ ſtatuit ꝙ qͣrta pars hereditatis deberet relinꝗ legi vt. ff. de of. eiꝰ cui mā. ē iuriſdi. l. ij. Sꝫ nūꝗd metropolitani ī ſuis ꝯcilijs pn̄t timis heredibꝰ. Eſt aūt triplex falcidie qͣrta. Una eſt debita iure nature enodare cāones: nō vr̄: vt. jͣ. xvij. di. nec licuit. ⁊. c. ſe. ar. ꝯͣ. jͣ. xi. di. catholica. ⁊ que competit legitimo heredi. Alia eſt debita iure inſtitutionis quā po de cō. di. iij. c. j. Dicas ꝙ de paruis negocijs ⁊ d̓ his q̄ ſpectāt ad onus pn̄t cō teſt iure heres īſtitutus petere: cum tota hereditas eſt exhauſta. Ioan. dere cāones. de magnis rebꝰ nō pn̄t: vt. xvij. di. multis. xxiiij. q. j. quotiēs. Et iſtas duas pōt hodie habere filius īſtitutꝰ. extra de teſta. rainaldus. Riuilegia. priuatoꝝ. priuati dicunt̉ ꝓprie ꝗ nō ſunt ꝯſtituti ī aliqͣ. di­⁊ ita ceſſat opinio dn̄aꝝ. C. ad. l. fal. ꝙͣꝙͣ. B. Tertia q̄ dr̄ qͣrta trebellia­gnitate: vt. xxiiij. q. j. q ꝯͣ. Sꝫ hic priuati dicunt̉ oēs exēpti a iure cōi: ſi­nica. ⁊ competit heredi inſtituto qui rogatus eſt hereditatem alteri re­ue ſit collegiū ſiue aliqͣ ſpālis ꝑſona. vij. q. j. petiſti. Hic patet rō qͣre verha ſtituere: ut legit̉ extra de teſta. raīnutius. Io. poſita in priuilegijs potiꝰ ponūtur caſualiter ꝙͣ ꝯditional̓r: vt cū dr̄ ſicut iuſte a v