Seite
xxxxxiij Di. a Deo probibetur. argumen. inſti. de inuti. ſtipu.§. pupillus. ⁊. ff. d̓ reg. l Uel ad cōciliū. ſic patet ꝙ ꝯuentus quem habet epiſcopus cum cleri­iur. in negocijs. cis ſuis dicit̉ cōcilium: vt. xviij. q. ij. abbates. xij. q. ij. placuit. xviij. diſt. b Thura. q. d. non refert an quid fiat an eius ſimile. vt. xi. q. iij. exiſtimant. ⁊ propter. ⁊. c. placuit. lxxxvi. di. paſce. ff. man. l. vl. m XI in laicis. videt̉ ergo ꝙ laici habebunt peritiam iuris maxime c Oculi eorum.i. prelati: qui regunt alios. ſi ſint iudices. cum teneant̉ ferre ſentētiam in ſcriptis: vt dixi. xx. d Dorſum.i. ſubditi ꝗ ſuſtē­di.§. i. ſed pōt ītelligi d̓ tari debēt a p̄latis qͣſi in dor­iure cōſuetudinario vl ſo: vel qꝛ ſequunt̉ dorſum ipſo Deo prohibeturª chriſtianis officium celebrent vel baptizent. de iure naturali cū quo rum. ix. q. iij. p̄cipue. periculoſa ē ignorantia F legere figmēta poetaꝝ: quia Item leo epiſcopis conſtan. e Qui ignorat.i. ꝗ negligi­vt. xvi. q. i. ſi cupis. Inſcitia ſacerdotum nec excuſa per oblectamenta fabularū nimiū ſcire vel contēnit ſcire. Ulli. cāones. pe tione eſt digna nec venia. mentem excitant ad incentiua libi f Qui noluit: vr̓ ergo ꝙ illi nitētiales. ſi ītel ſint excuſati ad quos p̄dicatio dinum. non enim thuraᵇ ſolū offe­I in laicisᵐ videtur intolera ligis de ſacerdotibꝰ: vt apoſtoloꝝ non ꝑuenit: vt. lxxx rendo demonibus īmolantur ſed O bilis inſcitia: qͣꝫto magis ī hiſ xxvi. q. vij. tempora. ſi ſ ij. di. ꝓpoſuiſti. ſꝫ nō eſt ita: qꝛ etiam eorum dicta libentius capiē qui preſunt: nec excuſatione eſt di telligis de epiſcopo pla in oēm terrā exiuit ſonus eorū num eſt: ut. xxiij. di. qui do. Vt itaqꝫ ex premiſſis auctori gna nec venia. Iteꝫ celeſtinus nec etiā excuſat̉ ꝗs per ignorā epiſcopus. tatibꝰ apparet: imperitia ſacerdo orthodoxis omnibus epiſcopis. tiā qui pōt habere copiā peri­Ue ipſis.ſ. ad di tibus ſemꝑ eſſe dꝫ aduerſa: qm̄ ſi­ Canones non licet ſacerdotibꝰ torū. ff. de iur. ⁊ fac. igno. regu Qſcēdū ſup. hec ſūt ignorantiam cecitatis alijs ducatū ignorare. la. vel ſi ſui prudentia facile po p Sacramētorum.i. tuit illud ſcire. C. d̓ īgen. ⁊ ma. preſtare ceperint ambo in foueam Ulli ſacerdotum liceat cano miſſale. l. iij. ff. ꝗs ordo in bon. poſ. ſer. cadunt. vn̄ dicit̉ in pſalmo obſcu­nesⁿ ignorare: nec quicqͣꝫ fa q Computus. quo ad l. ij.§. in bonorum. rentur oculi eoꝝᶜ ne videāt: ⁊ dor dies ⁊ menſes. cere qd̓ patrum poſſit regulis ob­Di. XXXVIII. r Si unū. arg. ꝙ ubi ſumº eoꝝ ſemꝑ incurua. cum enim uiare: que.n. a nobis res digne ſer Um itaqꝫ ignoran­plura reꝗrūtur ex neceſ obſcurantur illi ꝗ p̄eunt ad ferēda uabit̉: ſi decretaliū norma ꝯſtituto tia. Superiori diſtī ſitate ſi unū ex hiſ deeſt onera peccatoꝝ: facile ſequētes in ctione facta fuit mē­rū ꝓ aliorū libitu lnīa populis per­nihil agit̉: ut d̓ ꝯſecra. clinant̉. elaborandū eſt itaqꝫ ſacer tio de ignorātia: iō miſſa frangat̉. Itē ex dictis au di. iiij. ī ſynodo. xxiij. q. magiſter annectit iſtā. xxxviij. dotibꝰ vt ignoratiā a ſe quaſi quan guſti. Que ſint ſacerdotibꝰ ne ij. aīaduertendū. ſic qui di. in qua oſtēdit ꝙ ignorātia dā peſtē abijciāt. lꝫ enim ſeruus ne offendit in uno factus ē ceſſaria ad ſciendum. ꝑiculoſa ē maxīe ſacerdotibus. ſciēs voluntatem dn̄i ſui ⁊ nō faci­reus oīum: ut de pe. di. Ue ipſisº ſacerdotibꝰ neceſ­Notādū eſt ergo ꝙ ignorātia v. ꝯſideret. ⁊ ē ſimile. C. ens dicatur vapulare paucis. non ſaria ſint ad ſciendū.i. ſacra alia iuris naturalis: alia ciui­de teſta. ſi unus. ⁊. ff. de tn̄ hoc de oībus generaliter ītelligi lis vel canonici. Ignorātia iu mētorūᵖ liber lectionariꝰ antipho tranſac. cū hi.§. ſi p̄tor ris naturalis neminē excuſat tur. ait enim apl̓s ꝗ ignoratᵉ ignora narius: baptiſteriuꝫ: cōputusq: ca­arg. ꝯtra. xxx. q. v. aliter ſi ē adultus vl̓ diſcretꝰ: qꝛ ī his bitur: qd̓ de eo intelligendū eſt qui nones pnīales: pſalteriū: homelie ff. d̓ uen. īſpi. l. i. in. fi. parū intereſt decipere ⁊ decipi noluitᶠ intelligere vt bene ageret. ꝑ circulū āni in dn̄icis diebus ⁊ ſin s Uix. qꝛ vbi res deeſt poſſe: vt. xvi. q. i. ſi cupiſ: d̓ hac Un̄ Augu. ait in li. queſtionum nec nomē hēbitur: ut. lx­gulis feſtiuitatibꝰ aꝑte. ex quibꝰ oī dicitur ignorās ignorabitur. viij. di. corepiſcopi. vij. On oīs ꝗ ignorat īmunis ē bus ſi vnūʳ defuerit ſacerdotis no ignorantia iuris ciuilis vel ca q. i. factꝰ. C. d̓ fer. a nul Ia pena. Ille.n. ignorans pōt nonici neminē excuſat: vt. jͣ. e. mē vixᶠ ī eo ꝯſtabit: qꝛ valde ꝑicu lo. xxxv. q. vij. ꝗd eſt. excuſari a pena: ꝗ qd̓ diſceret non ī­ſi ī laicis ⁊ q̄ ipſis. aliquos tn̄ loſe euāgelice mine ſunt: ꝗbꝰ dr̄: ſi Mnes repromit excuſat vt milites ml̓ieres ruſti uenit. illis aūt hoc ignoſci non po cecus ceco ducatū p̄ſtet: ābo ī foue O timus.i. uidemur cos minores. io. in damno tn̄ terit: qui habentes a quo diſcerent am cadunt. Itē ex. vij. ſynodo. nos obligare cū dicimꝰ vitādo nulli nocet: vt. ff. d̓ iur. operam non dederunt. illa v̓ba. in iuſtificatiōi Que oporteat ſcire euꝫ qui epi­⁊ fac. igno. error in fi. niſi ī his DI. XXXVIII. bus tuis meditabor. ſcopus eſt ordinandus. que introducta ſunt ad rigorē u Pſalteriū. ut. lxxxv Um itaqꝫ voluntaria iuris cōſeruādū vī in ꝯſtitutio Mnes pſallētes repromitti­di. archidiaconuꝫ. xxiij. ignorantiaᵍ oībus ſit ne ſi ꝗs in tātā. C. vnde vi. ⁊ ī musᵗ deo: in tuis iuſtificatōi di. ꝗ epiſcopus. preſcriptiōe. b. ignorātia facti noxia: ſacerdotibus ē bꝰ meditabor: nō obliuiſcar ẜmo­x Subſtātia.i. de ſub­alia ꝓbabilis: ⁊ hec excuſat: qꝛ ꝑiculoſa. Unde in nes tuos. qd̓ oēs ꝗdē xp̄ianos ob ſtantia ſacerdotij uidet̉ etiā ꝑitiſſimos fallit: vt. jͣ. i. q. conci. toletano legitur. Sacer ẜuare ſaluberrimū ē: ſꝫ p̄cipue hos eſſe ꝙ ordinandus hēat i. ſi ꝗs a ſimoniacis: vt. xi. q. i. dotibꝰ maxīe ignorātia vitāda eſt. ſcientiam. ꝗ eccleſiaſticā ꝯſecuti ſūt dignitatē ordinatiōes. alia ē craſſa ⁊ ſu­Gnorātia mater cūctoꝝ erro y Diſceptauerit.i. ſi vn̄ diffinimꝰ oēꝫ ꝗ ad ep̄atꝰ ē pro­pina: vt cum ꝗs ignorat id qd̓ cōtradixerit. T rū maxime in ſacerdotibꝰ dei publice factū eſt in ciuitate. hec uehēdus gradū modis oībꝰ pſal­Lacuit. inculcēt. neminē excuſat: ut. xvi. di. qd̓ euitāda eſt: ꝗ docēdi offm̄ in popu teriūᵛ noſſe vt ex hoc etiā oīs cler­E ſiml̓r cū nouū ce­dicitis. xxij. q. ij. ꝗ ⁊ humanis lo dei ſuſceperunt. ſacerdotes lege ꝗ ſub eo fuerit ita moneat̉ ⁊ ībuat̉. lebratur concilium: ut hoc plenius inuenies.i. q. iij. re ſanctas admonentur ſcripturas Inꝗrat̉ āt diligēter a metropolita xviij. diſtin. decernimꝰ §. vlt. in. fi. paulo apoſtolo dicente ad thimo nō ſi ī ꝓmptu hēat legē ſcrutabil̓r xi. q. iij. cure. Gnorantia. ad timothe theūᵇ: attēde lectōi ⁊ exhortationi ⁊ nō trāſitorie tā ſacros canones ⁊ Tum. ar. qd̓ vni dicit̉ ad doctrīe: ⁊ ſemꝑ ꝑmane ī his. Sci­omnes extendit̉. ut. xxiiij. q. i. ſcm̄ euāgeliuꝫ qͣꝫ diuini apoſtoli li­ant ergo ſacerdotes ſāctas ſcriptu qd̓cunqꝫ. ⁊ xvi. q. i. predicator. brū ⁊ oēꝫ diuinā ſcripturā: atqꝫ ẜꝫ xl. di. miramur de pe. diſ. i.§. ras ⁊ canōes: ⁊ oē opus eoꝝ in pͥ­mādata ꝯſeruar̄ ⁊ doce̓ ſibi popu­bis auctoritatibꝰ. C. de diuer. dicatiōe ⁊ doctrīa ꝯſiſtat: atqꝫ edi­lū ꝯmiſſuꝫ. ſubſtātiaˣ.n. ſūmi ſacer reſcrip. l. i. ff. de pac. iuriſgen. ficēt cūctos tā fidei ſciētia qͣꝫ operū dotij nr̄i ſunt eloꝗa diuinitꝰ tradita §. pactorum. arg. contra. xxv. diſciplina. Itē ex eodem. .i. vera diuinaꝝ ſcripturarum diſci di. qualis. Officialē libellum ab ep̄o acci­Uādo officialē. ī quo cō plina: quēadmodū magnꝰ ꝑhibet piant preſbyteri cum ordinantur. tinet̉ officiū eccl̓iaſticū. dionyſiꝰ. qd̓ ſi diſceptaueritʸ ⁊ ita li k A ſacerdote.i. ep̄o. Uando pͥſbyteri ī parochijs bēter facer̄ ⁊ doce̓ mīme ſpopōde l Ad letanias.i. in rogatio­ordinantur libellū officialeꝫ rit: nullatenꝰ conſecret̉. ait.n. ꝓph̓a nibus. ⁊ ſic pꝫ ꝙ oēs ſacerdoteſ a ſacerdoteᵏ ſuo accipiāt: vt ad ec­deꝰ tu ſcīaꝫ repuliſti: ⁊ ego repellā uenient ad cathedralē eccleſiā cleſias ſibi deputatas inſtructi acce te ne ſacerdotio fungaris mihi. in feſto rogationū. ſic. jͣ. d̓ ꝯſe. dant: ne per ignorantiam etiam in Itē ex ꝯci. char. iiij. De eodē. di. iij. c. iij. de cō. di. i. ad hoc. ipſis diuinis ſacramentis chriſtuꝫ Lacuit vt ordinādis ep̄is vl̓ offendant. cum vero ad letanias cl̓icis plꝰ ab ordīatoribꝰ ſuis vel ad conciliumⁱ venerint: rōnem d̓creta ꝯcilioꝝ auribꝰ eoꝝ īculcent̉ ep̄o ſuo reddāt: qualiter ſuſceptuꝫ ne ſe aliꝗd ꝯtra ſtatuta cōci. feciſſe