Seite
Di. XXXIX Xl 3 3 a Icnt tellas. peniteāt. Itē zepherinꝰ pa. noⁿ in foro ſic voto in eccleſia bene n Ut ſono: hoc ē dicere. ſicut Sacre ſcripture inherentes non dici. itaqꝫº forēſis illaᵖ nōnunqͣꝫ for in contione laici ꝯpoſitos ſer­¶I iuxta. ſapientia mones ⁊ politos conſiderant: obſcurantur iniquitate mundana. te bonadictioᵈ: nūqͣꝫ tn̄ benedictio eſt. ſic argumenta ſic viri eccleſiaꝝ votuꝫ ⁊ ītētio Icut ſtellas celi nō extinguit dici poteſt. Idem ad alexandri tur: chriſtus eſt ſcientia: nē ꝯſiderare dn̄t ſacerdotis. nox: ſic mentes fideliū ⁊ īherē ergo qui ignorat ſcīam num epiſcopum. o Itaqꝫ.i. ꝙͣuis. ignorat chriſtuꝫ: ⁊ intel­tes firmamēto ſcē ſcripture nō ob Ndignū vehemēter exiſtimo p Illa. contio. lige de tali ignorāte qui ſcurat mundana iniquitas. l vt verba celeſtis oraculi reſtrī q Bonadictio. noīetur. non contēnit diſcere. Ioā. sͣ. Itē hiero. in eſaia. Ignoran tn̄ poteſt dici bn̄dictio. xxviij. gam ſub regulis donati. Idem diſtin. proxi. c. fi. tia ſcripturarū eſt ignorantia xp̄i. di. preſbyterum. de vera religione. Ui ea. ſapiuntur Ullus ep̄s. opprobriuꝫ. I iuxta apl̓m paulum xp̄s dei Qideſt approbātur. Ocutio diuinaruꝫ ſcriptura ª dicit Aug. ego ſener v̓tus ē ⁊ dei ſapīaᵇ: ſcriptura d Ignorat. intellige d̓ ruꝫ ẜm cuiuſlibet līgue ꝓprie a puero nōdum anniculo pa­eo qui contemnit ſcire: vſ rum ignorātia xp̄i eſt ignorantia. tatē accipiēda ē. hꝫ enī oīs līgua q̄ ratus ſum edoceri: vt. xxxiiij. de eo qui d̓ facili ſcire poſ Itē grego. in moralibꝰ. A dā ꝓpria locutionū genera: q̄ cū in q. iij. ſi habes. ⁊ ſtultus ē ꝗ bo­ſet ſi habuiſſet tractati dn̄o ſciunt̉ vel ignorantur qui ea q̄ na q̄ vidit diſcere ꝯtemnit: vt alia trāſferunt̉: videntur abſurda. cum peritis. vt. C. de in­xxij. di. de ꝯſtantinopolitane. ⁊ dei ſunt ſapiunt vel ignorant. FC Itē Hie. ad pamachium. gēuis ma. l. iij. sͣ. di ꝓxi. ſi vnū pedē haberē in ſepul­Ui ea q̄ dei ſūt ſapiunt a dn̄o Ccleſiaſtica īterp̄tatio ēt ſi hē Uāuis errare. er­chro aliū extra adhuc vellē di­ſapiunt̉ᶜ: ⁊ ꝗ ea q̄ dei ſūt neſci at eloquētie venuſtateꝫ: diſſi Qrare enī eſt aliud ſcere: vt. ff. de fideicō. l. apud ꝓ alio putare: vt. xxij. q. unt a dn̄o neſciūtur: paulo atteſtan mulare eā debes nō fugere: vt non iuliāum. vnde ſeneca. Nulla ij. in quibus. te qui ait: ſi ꝗs ignoratº ignorabit̉. ocioſis philoſophoruꝫ ſcholis pau etas ſera eſt ad diſcendum. f Eademqꝫ. in his que Idē. ꝗcūqꝫ ſtultus ē in culpa: erit ſa ciſqꝫ diſciplinis: ⁊ vniuerſa loquā­DI. XXXIX. ſpectant ad ſalutem aīe Cce. in tribus. sͣ. di piens in pena. Item augu. tur hominum genera. nihil ītereſt decipi ⁊ de­ſtinctionibꝰ demō­ Nō qui aliquid neſcit: ſꝫ qui pu Itē Clemēs. Propter op ciꝑe: vt. xvi. q. i. ſi cupis. ſtratum eſt ip̄m de­tat ſe ſcire qd̓ neſcit errare ꝓbatur. g Quā ſcire. hic videt̉ propriū ſenectutis a paruulis ⁊ mi bere eſſe prudentem ꝙ bonū ſit ignorare ma Uamuis errareᵉ quanta poſ nimis nō erubeſcat diſcere ep̄s. in lr̄is tā diuinis ꝙͣ ſecularibꝰ la. vt. xxxij. di. hoſpitiolū ſumꝰ cura cauēdū ſit: non ſo Ullus ep̄s ꝑꝑ opprobrium nunc v̓o in hac. xxxix. d. on̄dit ſed cōtra oīs ſcīa a deo ē lū ī maioribꝰ. veruꝫ ēt in minoribꝰ ꝙ oꝫ ip̄m eē prudētē in negoci­ ſenectutis vel nobilitatē gene vt. xxxvij. di.§. hinc. ⁊ bo is ſecularibus. vt ſua cautela rebus: nec niſi reꝝ ignorantia poſ ris: a ꝑuulis vel mīmis eruditis: ſi nū eſt ſcire mala vt ea vt reddāt̉ eccleſie indēnes. ⁊ cui ſit errari: non ē tn̄ ꝯn̄s vt continuo ꝗd forte eſt vtilitatis aut ſalutis in temꝰ: vt. sͣ. diſ. proxi. qui qꝫ neceſſaria pro ſuo modulo erret quiſquis aliꝗd neſcit: ſꝫ ſi ꝗs quirere negligat: ꝗ enī rebelliter vi de menſa. ⁊. c. ſi quid. dic miniſtrentur. ⁊ hoc exēplo dn̄i. exiſtimet ſe ſcire qd̓ neſcit. ꝓ v̓o ꝗp­ꝙ oīs ſcīa bona eſt. ſed uit ⁊ diſcere atqꝫ agere bōa r̄cuſat: ꝗ turbas ſequētes nō ſolū ver­dicitur aliqua ſciētia ma pe approbat falſuꝫ: quod erroris ē magis diaboliqͣꝫ xp̄i mēbruꝫ eē on̄ bis ſpūalibꝰ: ſed ēt corporalibꝰ la: qꝛ mala eſt illi cui dat propriū. verū tn̄ ī qͣ re ꝗſquis erret alimētis reficiebat. quā peri dit̉: ⁊ potius īfidelis qͣꝫ fidelis eſſe occaſiōeꝫ peccandi: ſicut tiam. qꝛ petrꝰ diaconꝰ nō hūit intereſt plurimū: naꝫ ī vna eadēqꝫ monſtratur. DI. XXXIX. ade fuit malū pomū pa­ē a dignitate repulſus: ad quā re ⁊ neſcienti ſciens ⁊ errāti non er Cceⁱ plenarie mōſtratuꝫ radiſi: vt. xi. q. iij. ꝗd er­fuerat electꝰ: vt ꝓbat̉ ſe. c. qd̓ rans recta ratione prepōitur. in di eſt ꝙ ſacerdotes oꝫ litte­go. ⁊ iude bucella.i. q. i. per ſe placuit. uerſis aūt rebꝰ.i. iſte cū ſcit alia: ille opponit̉.§. nec mirū. de rarū tā ſacrarū qͣꝫ ſecula t Mō. qꝛ plus qn̄qꝫ cōferē­cōſecra. di. ii. ⁊ ſancta. alia: ⁊ iſte vtiliora: ⁊ ille minus vti riuꝫ eē peritos. Nūc aūt duꝫ eſt vni ꝙͣ alteri: vt. i. q. ij. h Edulo. ſentētias. lia vel etiā noxia: ꝗs nō in eis q̄ ille q̄rit̉: an ſeculariuꝫ nego clerici. xij. q. ij. vulterane. extra no. ꝙ magis conſi de preben. de mulcia. ſcit: ei preferat neſcientē; ſunt enim cioꝝ oporteat eos haber̄ ꝑitiā. hāc deranda ē ſnīa ꝙͣ verba Etrus. ſimplex eſt. que q̄dā q̄ neſcire meliꝰ ē qͣꝫ ſcireˢ. Sed platis eccleſie eē neceſſariaꝫ multis vt.i. q. i. marchion. xxij. N daꝫ eſt ſimplicitas que lꝫ ꝑ ignorantiā grāmatice artis ali rōnibꝰ ꝓbat̉. dn̄t p̄lati ſubditis non .q. v. hūane. de ꝯſe. diſt. eſt contraria dolo. ⁊ illa ē bo­quid vitioſuꝫ ꝓferāt ep̄i vel p̄ſbyte iiij. retulerūt. ⁊ ſi nō ſcī­ſolū ſpūalia: ſed etiaꝫ carnalia ſubſi na: vt. xvi. q. i. ſi cupis. ſed hic ficat̉. ⁊ potius mens ē cō ri: nō tn̄ iō a ſcholaſticis ſunt deſpi dia miniſtrare: exēplo igit̉ xp̄i qui vocat ſimplicitatem negligē­ſiderāda ꝙͣ v̓ba: vt. xxij. ciēdi: qꝛ morū vitia magis qͣꝫ v̓bo tiā ſiue ſtulticiā: vt. xxvi. di. in turbas ſequētes nō ſolū v̓bo doce .q. i. paratus. ar. cōtra. princi. illa enī impedit ꝓmouē rū ſunt precauēda. Un̄ augu. in bat: ſꝫ ēt v̓tute ſanabat ⁊ corporali extra de ſpō. ex lr̄is. iol. dum: vt hic. ⁊. lxxiiij. diſ. ep̄oꝝ li. de cathecizādis rudibꝰ. Non bus alimētis reficiebat: vt aūt p̄lati nō eſt a v̓bis recedēdum: ſed ꝓmotū nō deijcit: ſed dal cōtemnāt ſcholaſtici eccleſiaſticam hec oīa plene ꝑficere poſſint ſecula niſi ex v̓bis prauus ge­ei coadiutor: vt. vij. q. i. qꝛ fra­riū negocioꝝ oꝫ oēs haber̄ ſolertiā ſimplicitatem. neret̉ ītellectꝰ. ⁊ tūc v̓ba ter. ⁊. xij. q. ij. nobis: tamē iſte ſunt interpretanda. Edulo monēdi ſunt ſcholaſti vt eoꝝ cautela ⁊ eccleſie ẜuent̉ īdē petrus nō tm̄ ꝓpter ſimplici­l Quam. formoſiores. D ci vt hūilitate īduti xp̄iana di nes: ⁊ cuiqꝫ neceſſaria pro ſuo mō tatem fuit remotus. ſed etiam vnde Seueca. īfirmꝰ nō qꝛ ſolidos dedit ad vſuraꝫ: vt ſcat nō cōtēnere: qͦs cognouerit mo miniſtrent̉. vn̄ ꝗdā ī ep̄m electus a q̄rit̉ medicū eloquenteꝫ. xlvij. di. de petro. rū vitia magis qͣꝫ v̓boꝝ deuitare: btō grego. ꝓ ſua ſimplicitate repel ſed curare ſcientem. x Extrinſeca. debet..n. cau­lit̉: ne eiꝰ occaſiōe res eccleſie dila­ſꝫ cordi caſto linguā exercitatā nec k Intelligere. ar. ꝙ nō tus circa ſua negocia eſſe: vt ꝯferre audeāt: qͣꝫ ēt p̄ferre cōſueue pidarent̉. Un̄ gre. ſcribit nobili eſt deponendus aliquis xxiij. diſt. qui ep̄s. ⁊ eſt ſimile. runt. his maxīe vtile ē noſſe ita eſſe bꝰ ciuibꝰ neapolitāis. Seculari propter imperitiam. vt lxxxvi. di. fratrem. Io. .x. q. i. placuit. p̄ponēdas v̓bis ſnīasᵇ vt p̄ponitur um negociorum imꝑiti non ſunt in XL. l Dicat. ar. cōtra exͣ d̓ Portet. hic proſeꝗ­animꝰ corꝑi: ex quo ſit vt ita malle epiſcopos ordinandi. fi. pͥſby. ꝓpoſuit. vij. q. i. tur. v. c. apoſtolice Etrꝰ diaconꝰ quē a nobis ele debeāt v̓iores qͣꝫ deſertiores audi­illud. ſed nec hic populꝰ regule: opꝫ ep̄m eſſe ctū aſſeritis oīo vt dr̄ ſimplex re ẜmones: ſicut malle dn̄t pruden rn̄dit amen officiando ec ornatum. Et aūt duplex orna­ēᵖ: ⁊ noſtis qꝛ h̓ tꝑe talis ī r̄giminis tiores qͣꝫ formoſioresⁱ habere ami cleſiam vel miſſam: ⁊ ita tus exterior ⁊ īterior. Exterior arce dꝫ ꝯſtitui: ꝗ n̄ ſolū de ſalute aīa cos. nouerit.n. non eē voces ad au videtur ꝙ nec ſine mini­ornatus ꝯſiſtit ī grauitate ⁊ in ſtro poteſt p̄ſbyter miſſaꝫ rū: v̓uꝫ ēt d̓ extrīſecaˣ vtilitate ⁊ cau res dei niſi animi affectum. Ita.n. inceſſa ⁊ in hītu ⁊ tēperātia ci dicere: lꝫ. h. dixerit ꝙ be ſii ⁊ potus. ⁊ d̓ iſto ornatu agi non irridebūt ſi aliquos antiſtites ⁊ tela ſciat eē ſolicitꝰ. DI. XI. ne peſſſit cum populo tm̄ tur ī proxima ſe. di. Interior Portꝫʸ qͦqꝫ ep̄ꝫ eē orna miniſtros eccleſie forte aīaduertūt eccleſiam officiare. ornatus eſt virtus. ⁊ de hoc tū ⁊ hoſpitalē. ꝑ ornam̄ vel cū barbariſmis vel ſoloeciſmis o m Amen. vr̄ ergo ſuf agitur hic. ⁊ oſtendit ꝙ locꝰ nō ta ep̄alia v̓tutes dn̄t ītel deū īuocare: vel eadem v̓ba que ꝓ ficere ſi populus rn̄deat dat virtutem: nec dignitas: ſꝫ ligi: q̄ a dn̄o eis r̄promit­nunciāt nō intelligereᵏ: ꝑturbateqꝫ ſacerdoti in miſſa. ⁊ ſic ē vite meritum. contra. vij. q. i. illud. ſed tūt̉ dū dr̄. Sacerdotes eiꝰ īduāt̉ ſa­diſtīguere: nō qꝛ iſta minime corri­dic ꝙ nō reſpondit popu lutari. vn̄ ī ve. te. varijs veſtibꝰ ex gēda ſunt: vt populus ad id qd̓ pla lus officiando eccleſiam precepto domini ſacerdotes ornati ne ītelligit dicatˡ amēᵐ: ſed qꝛ pie to legunt̉: qꝛ ml̓tis mōis v̓tutibus dꝫ lerāda ſunt ab eis: ꝗ didicerūt: ut ſo