Nterea Phi lippꝰ rex macedonie abijt in prelium. Anectanabꝰ autem aſcendens palaciuꝫ vt regi­nam Olimpiam cōſpiceret et vide­ret pulchritudinē eius. Hic cum vi det eam iaculatū eſt cor eius in con cupiſcentiaꝫ eius euerſit. extēdenſqꝫ manū ſuā ſalutauit eā dicens. Aue regina Macedonie. dedignatus ei dicere domīa. Ad hec reſpondēs ei Olimpia dixit. Aue magiſter acce de propius ⁊ ſede. Sedente aūt ip̄o interrogauit euꝫ Olimpia. Ne eſt quin egyptius ſiſ. Reſpōdit illi ane ctanabus. Verbum regale dixiſti. quando egyptios nominaſti. Sūt enim egyptij ſapientes q̇ etiaꝫ ſom­nia ſoluūt. ſigna monſtrant. volati­lia intelligunt. ſecreta aperiunt ⁊ co gnoſcunt fata naſcentiā. de his om­nibꝰ vt ꝓpheta cognoſco. Hoc au­tem cū dixiſſet aſpexit eā ſenſu con­cupiſcibili. Uidens Olimpia ꝙ ſic aſpexit eā dixit. Magiſter quid co­gitaſti me taliter inſpiciēdo. Reſpō dit anectanabus. Recordatus ſuꝫ plurima reſponſa deoꝝ. Etenim re ſponſum accepi vt deberē intueri re ginaꝫ. Hec eo dicente ſtatim protu­lit de ſinu ſuo purificā tabulā ereaꝫ ⁊ eburneā mixtam auro ⁊ argento. tres in ſe circulos cōtinentem. Pri­mus continebat in ſe intelligentias duodecim. In tertio vero ſol et lu­na parebāt. Poſt hec apparebat ca thena eburnea ⁊ ex ea ꝓtulit ſeptem ſplendidiſſima aſtra horas explorā tia. ⁊ natiuitates hoīm et ſeptē lapi­des ſculptos ⁊ duos lapides ad cu­ſtodiā hominū ꝯſtitutos. Uidens hoc Olimpia dixit illi. Magiſter ſi vis vt crederē tibi. Dic mihi annuꝫ diē ⁊ horaꝫ natiuitatis regis. Cū h̓ dixiſſet ait regine Vis ne aliud a me audire. Regina ait. Uolo vt renū­cies mihi qḋ inter me ⁊ philippū acci dere debet. Referunt enim homīes ꝙ cū venit Philippus ex p̄lio eijciet me aliamqꝫ ꝯnubit vxorē. Cui ane ctanabus ait. Falſa multa loquūt̉. sed anteqͣꝫ multa tempora elabunt̉. euenit quod dixiſti. sed tandē te phi lippus habebit in vxorē. Ad hec regi na ait. Obſecro te magister vt oēm aperias mihi veritateꝫ. Cui anecta­nabus ait. Unus ex potentiſſimis dijs concubet tecū. ⁊ te in cūctis pro ſperitatibꝰ ⁊ aduerſitatibꝰ adiuua­bit. Olimpia reſpondit. Obſecro te magiſter vt mihi referas quā figu­rā gerit ille deꝰ. Rn̄dit anectanabꝰ. Neqꝫ iuuenis neqꝫ ſenex et barbam canis habens ornatā. Unde ſi pla­cet eſto illi parata. quia in nocte vi­debis eū. ⁊ in ſomno cōcubet tecuꝫ. Regina dixit. Si hec videro nō vt ꝓphetā nec diuinū ſed vt deū ipſum adorabo. Statim anectanabus di cēs. Vale regina. Post hec anecta nabꝰ deſcēdens de palacio ⁊ exiens cōtinuo castra ciuitatis in deſertuꝫ locū ⁊ euellit herbas. terenſque eas ⁊ ſuccos illarū tulit. ⁊ fecit incantatio­nes ꝑ diabolica figmenta. vt in ea­dem nocte Olimpia deū Hamon concumbentē ſecū videret. dicētēqꝫ ei poſt cōcubitū mulier cōcepiſti de fenſorē tuū. Mane autē facto cum eſſet Olimpia a ſomno excitata cō­uocabat anectanabū. eiqꝫ ſomniuꝫ qd̓ viderat recitauit. Tūc anectana bus dixit. Si locum mihi dederis in palacio deū ipſum facie ad faci­em cōtemplaberis. Nam ille deus