doctrinarum iii ba ſciendi. que oportꝫ/ vl̓ plus qͣꝫ opor tet iuxta ꝑſone qualitatē. Sit igit̉ pri ma cautela. plus ſaꝑe velle qͣꝫ oportet ſed ad ſobrietatem. quia om̄ibus om̄s doctrine cōueniūt Sed ſtudentibus alia iubentur cognoſci. que vel a religionū ꝓ­feſſoribus. vel ab homībus parū idoneis ad apices doctrinarum ſublimiū ꝓhiben tur. quibus lacte opus eſt ſolido cibo. qui diligentius ad inflāmationē affectus piam deuotam/ nutriēdi ſunt. qͣꝫ intelle­ctus eruditionē. Non ſpernēda ſit intel lectus ſeu ratiōis illuminatio. ſine qua p̄­ceps in ſeductiōis baratrū. cecus iret affe ctus. ſed curioſitas in cōceſſa ſciendi ſuꝑ­ba vitetur. Unde generalem finalemqꝫ ſtatuimus cautelam. prepoſitum apoſto­li verbum. Doctrinis varijs peregrinis nolite abduci. Quod vt prudētiꝰ obẜua­ri valeat minimā dabūt premiſſe cōſi­derationes occaſionem. Iuncta ſedulita­te ſolertiaqꝫ ſuperioris in om̄i collegio. vl̓ vniuerſitate vel monaſterio. Sed ꝓuide­rint minori ſolicitudine. quales apud ſuos doctrine frequētentur ad anīe fomē tum. qͣꝫ panis qualis apponatur ad cor­poris nutrimētum Superſūt alia plu rima eo fortaſſis accōmodatiora quo ẜmo de moralibus particulariter exemplari­ter ſeu praticabiliter traditus citius ac­cipitur in eſtimatione. plus heret ī recor datiua motiōe ſed ad preſens iſta curſim dicta ſufficiant. Exemplum quoddā de ſeductione mulieris/ quod accidit An dn̄i cccc. xxi. Ecitatus eſt nuper Lugduni gallie corā clero/ proceſſus cu­iuſdam mulieris delate detē­te Burgi in breyſſia/ que eſt no tabilis villa ducis ſabandie. Circa quaꝫ eſt domus ſellionis ordinis carthuſienẜ. Hec mulier ſub pallio deuotionis reue lationum fingebat mirabilia. Aſtruebat enim ſe eſſe vnam de quinqꝫ feminabꝰ miſ­ſis a deo compaſſiue pro redimendis in­numeris animabus de inferno. Et ſua colluſione ſubdola deceperat in religione illa qͣꝫ plurimas ſimplices mulierculas. Sciebat. videndo frontem peccata que ſe­cerat vnuſquiſqꝫ. hoc enim ẜm Auguſti. etiaꝫ diaboli malicia ſcire poteſt et ſuis re uelare. autem ea que futura ſunt abſo­lute. ſiue que in ſecreto cordis latēt nul­lo exteriori motu aūt ſigno ſeſe produnt. Habebat etiam ſupradicta mulier duos carbones in pede qui eaꝫ afflixerant quo­tienſcūqꝫ aliqua anima ad infernum de­ſcendiſſet. Quotidie tres animas ab infer­no liberauit. vnam vel duas ſine difficul­tate. aliam ſeu alias pena maiori. vt di cebat. Mentis quoqꝫ exceſſus ſeu extati­cos frequēter habebat. in quibus mirabi lia per reuelationem didicerat Eratqꝫ mi re abſtinentie. ſingulariſſime etiam vite. Plura vero alia de ea ſcribenda forēt Nu per autem cum ſpirituſ almus ſancte ſue eccleſie/ rector verus vt creditur hūc ſpi­ritum falſuꝫ detegere vellet. hec mulier ca­pta. penis vt torqueretur ē addicta. que om̄em veritatem ꝯfeſſa eſt. qualiter predi­cta cupiditatis occaſione finxiſſet. vt hoc modo ſe nutriret ſue pauꝑtati ſubueni ret. Aut fortaſſe pro hmōi/ diabolo ſe mi­ſeram in famulā dedicauit. Inuēta eſt in­ſuper morbū caducuꝫ habere ac eundem ſub extaticis exceſſibꝰ quos finxerat palli are. De qua varia opinio eēt an̄ tāqͣꝫ he retica ꝯdemnaretur. iudicatū eſt a doctis ad penitentiā eam admittendā. nec eſſe he reticam/ qꝛ illa que fecerat dimiſit. nec ob ſtinata permanſit. Finit tractatus de examinatione do­ctrinaꝝ quo ad primum modorum ī pro hemio propoſitorum. equuntur alique ꝯſideratiōes ad tres modos reliquos. Apererat ex qͣttuor mo­ C dis examinandi doctrīas propoſitꝭ/ proſequi de tri bus. Sed cur iſtud ſit ad noticiam deductū tan­. gunt conſideratiōes que ſequūtur. Prima conſideratio/ in ex­aminatione doctrinaꝝ non ſꝑ expedit no­tificare ꝑticl̓ares defectꝰ/ reꝑti ſūt apud eos qui ſe alios docere iactabant Prīo ne ſecretū datū a viuentibꝰ notꝭ violet̉. Se cūdo ne verꝭ doctrinis canōicꝭ miracul̓ ſeu prophetijs apud ſimplices aut mali