Mendicantes. re poterit: ⁊ notāter dicit pſal̓. Beatus qui intelligit ſuper egenū ⁊ pauperē: in die mala liberabit eum dominꝰ ⁊c̄. ⁊ ꝓſequit̉ idem psͣ. vſqꝫ ad finē. Ergo elemo ſynā cū magna faciamꝰ cautela ne labores ⁊ expēſas perdamꝰ. Et inſuꝑ videa mus ne nob̓ et alijs fiat in pctm̄. vt vicꝫ nō demꝰ his qͥbꝰ danda nō eſt: ꝓut ſūt validi mēdicantes.i. fortes ⁊ abiles ad laborandū. ⁊ cū hͦ viuētes in pctīs cum ꝓpoſito nō deſiſtendi: vt beghardi ⁊ begine: quibꝰ duplici de cauſa nō eſt dāda elina. Prima ſi et inquātū ſunt fortes ad laborandū ⁊ nō laborāt. Scd̓a ꝙ temere ⁊ friuole peccāt petendo ⁊ recipiēdo el̓nā cū ꝓpoſito nō deſiſtendi. nec f graue pctm̄ mortale. qd̓ peiꝰ eſt ꝓ pctō reputāt: nec pnīam nec ꝯtritionē de hoc pctō habent. ⁊ ita morient̉ morte pctōꝝ peſſima ⁊ nō videbūt lumē in eternum ſe excuſantes ꝑ Xp̄m ⁊ Alexium: mentiētes. qꝛ nec xp̄s nec apl̓i mec vnqͣꝫ aliqͥs bonꝰ aūt honeſtꝰ homo legit̉: aut ꝓ ꝟo dicit̉ valido corꝑe mendicaſſe ſeu el̓naꝫ recepiſſe: exceptis his qui ſunt de ordine approbato mēdicantiū. Sꝫ qd̓ ſit pec catū mortale ⁊ graue nimis: ſano ⁊ habili corꝑe ad laborandū reciꝑe el̓nā. pa tet qꝛ ſcriptuꝫ ē. Illi tm̄ recipiant paupeꝝ cibos qͥ iam laborare nō pn̄t. xxxi. q. i. Quomō. i. q. i. Uiduas. qui aūt de bonis parētū vl̓ laboribꝰ ꝓprijs ſuſtentari poſſunt. ſi qd̓ paupeꝝ eſt recipiūt. videlicꝫ elemoſynā: ſacrilegiū ꝓfecto cōmittunt. ⁊ ꝑ abuſionē talium: iudiciū ſibi māducāt ⁊ bibuūt. i. q. v. c. Clericos. Itē accepiſſe pauꝑibꝰ erogandū. aut qd̓ apertiſſimi ſceleris eſt exinde aliqͥd ſubtra here omniū predonū crudelitatē ſuperat. xij. q. ij. Amico. Et ita eorundē validoꝝ mēdicantiū pctm̄. ꝑ ml̓tas veteris ac noui teſtamētoꝝ: ac vtriuſqꝫ iurꝭ ſcripturas: ⁊ alioꝝ ſcōꝝ pr̄m autoritatibꝰ ꝓbari pōt qd̓ breuitatꝭ cā obmittat̉. abſqꝫ eo ꝙ tales beghardi ⁊ begutte vt plurimū ſunt maioris excōicationis ſentētia iuxta ſacroꝝ canonū ſtatuta innodati: ꝓpter habitū eiuſdē noue religiōis aſſum ptū. Sed parū eſſꝫ ſi iſte deſperate ⁊ dyabolice ꝑſone vicꝫ Beghardi ⁊ begutte que al̓s ſunt filij belial forent dānate in ſua ꝑfidia quā gerunt ꝯͣ clerū et religio ſos. ſed reſtat deterius. Nam exqͦ ſcriptū eſt. Facientes ⁊ ꝯſentientes eadē pēa puniunt̉. vt d̓ ſimo. Non ſatis. ⁊ ꝯſenſus facit alienū pctm̄ ꝓpriū. xiij. di. ꝑ totū. fortius puniēdi ſunt illi qͥ nō tantū ꝯſentiunt illis. ſed inſuꝑ ipſos beghardos et beguttas in ſua malicia ⁊ crudeli ſacrilego peccato cibant. potant. fouēt. nu triunt atqꝫ conſilia ⁊ auxilia p̄ſtant. ⁊ ꝑ hoc ſimili pena videlicꝫ crudelium ⁊ ſa crilegoꝝ peccatoꝝ puniēdi veniūt. ⁊ ſe alieno pctō grauāt cū propria ſufficerēt et ſimil̓r cū talibꝰ crudelibꝰ ⁊ ſacrilegis peccatis ꝓ pctō apud eos nō reputatis in ꝓfundū inferni ſine pnīa ⁊ ꝯtritione mergunt̉. Quarum rectores animarum et eccleſiarū ſubditos ſuos per viſcera miſcd̓ie dei noſtri exhortari: admonere: et ſolerter inducere ꝑ has ⁊ alias autoritates: efficatioreſqꝫ rationes nō proſtpo nant: vt ſuas elemoſynas nō illis beghardis ⁊ beguttis validis: etiā alijs fortibus ⁊ abilibus perſonis que ſuis laboribꝰ nutrire ſe pn̄t: tribuant. ſed debilibꝰ et pauꝑibus: quoꝝ infinitus eſt numerus largiri ⁊ donari ꝓcurent. vt tam magnum meritū adipiſci. ꝓut dictum eſt liberal̓r valeant ⁊ nō perdant: per eū qui eſt largitor omniū bonorum ꝑ infinita ſecula ſeculoꝝ benedictus Amen. Finis.
