Liber vocis. Propterʰ hoc loquit̉ iniqͣ p̄t latere: neci p̄teriet il corripiēsᵏ iudiciū. Inⁱ cogi tatiōibꝰ em̄ impij interrogatio erit: ẜmonūᵐ autē illiꝰ auditio ad deū veniet ad correptioneꝫ iniꝗtatū illiꝰ. qm̄ auris celi au­dit om̄ia: tumultꝰ murmura­tionū abſcōdet̉. Cuſtodite ergo vos a murmuratiōe ni­hil ꝓdeſt: ⁊º a detractōe ꝑcita te lingue. Qm̄ᵖ ẜmo obſcurus inuacuūq ibit: osʳ aūt qd̓ tit̉ occidit aīaꝫ. Noliteᵗ zelare mortē īᵘ errore vite vr̄e: neqꝫ acꝗratis ꝑditionē inʸ operibꝰ manuū veſtrarū. qm̄ᶻ deꝰ mor­ fecit: necª letat̉ ī ꝑditiōe viuoꝝ. Creauitᵇ vt eēnt oīa ⁊ᵉ ſanabiles fecit natiōes orbis terrarū: enī ē in ill̓ medica­tiōes cogitatiōes locutiōes pctōris latēt deū qꝛ ſpūs eius eſt vbiqꝫ eēntiā pn̄tiā: eſt qd̓ d̓r. Qm̄ ſpūs dn̄i. om̄ia ſcru tat̉: etiā ꝓfunda dei. i. Choꝝ ij. e Repleuit orbē terrarū. oīa creata ſūt ꝓducta ip̄m Gen̄. i. Spūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs.i. ſuꝑ materiā informē: ſic̄ volūtas artificis ſuꝑ materiā vnde ſunt aliqͣ for māda: ꝓut dictum fuit ibidem. f Et hoc qd̓ cōtinet oīa id ē ſpūſſanctꝰ oīa con ſeruas in ſicut pr̄ fi lius: īdiuiſa ſūt oꝑa trinitatꝭ. g Scīam habet vocꝭ.i. noticiā cu iuſlibꝫ dicti publice vl̓ occulte: ſubdit̉. h Propt̓ hoc loqui tur iniqͣ. qͣlitercūqꝫ. p̄t latere ſpm̄ dn̄i. i Nec p̄teriet illum. di mittēdo īpunitū. k Corripiēs iudicium id ē diuinū iudiciū pu­niēs oīa mala. l In cogita. em̄ impij terrog. erit.i. diſcuſſio ī iudicio diuino. m Sermonū āt illius c. repetitio ē eiuſdem ſnīe ad maiorē aſſertio . Qm̄ auris celi.i. dei ſolū zelotes: ſed ze lus in abſtracto p̄t dici ꝓpter ſingularē excel lentē aīarum zelum. n Cuſtodite ergo vos a murmur. nihil pro­deſt. minꝰ dicēdo plus ſignat.ſ. qꝛ multū obeſt. o Et a detractiōe ꝓferēda applicat̉: qꝛ hoc penā meret̉. vnde Luc̄. xvi. d̓r de diuite epulone guiꝰ arde­bat in lingua: eo int̓ epulas poſitꝰ detrahebat de pauꝑibus. o Qm̄ ẜmo obſcurꝰ.i. palliatꝰ apparētia ſanctitatꝭ interiꝰ habe­at venenū iniqͥtatꝭ. q Inuacuū ibit.i. īpunitū trāſibit. r Os qd̓ mētit̉ occidit aīaꝫ. qd̓ ē ītelligēdū de mēdacio ꝑnicioſo: aūt de iocoſo vel officioſo. t Nolite zelare. Hic circa appetituꝫ ſapīe remouet̉ error triplex ꝓcedes ex vna radice. Dixerunt em̄ multi valde adhuc dicūt aliqͥ aīaꝫ hoīs mortalē: ſic̄ brutoꝝ aīalium ex qͦꝝ ꝑſona d̓r Ecc̄i. iiij. Unꝰ ē em̄ interitꝰ hoīs iumētoꝝ: eqͣ vtri uſqꝫ cōditio. Et ex aliqͥ anguſtijs p̄ſſi ꝓcedebāt ad interfectionem ſui ad euadēdū illa mala credētes nulla alia poſt mortē. alij vero oppoſitū q̄rebāt delicijs carnalibꝰ effluere ſine freno rōnis ſic̄ be ſtie reputātes: qꝛ poſt mortē nulla ē punitio vel p̄miatio oꝑm huma noꝝ. Et ex tertij dicebāt oīs pēa vite pn̄tis erat aliqͣ culpa cedēti ip̄iꝰ afflicti: cuiꝰ errorꝭ fuerūt tres amici iob: vt ibidē diffuſius declaraui. Tria aūt ꝯͣriātur appetitui acqͥſitiōi ſapīe: reprobat ſuiip̄iꝰ interfectionē: bōa vite future p̄fert bonis vite pn̄t: in pn̄ti vita p̄fert bona ꝟtutꝭ diuitijs: honoribꝰ delicijs. Sic ergo ꝓcedit̉ qꝛ pͥmo remouet̉ pͥmū. ſcd̓o ſcd̓m. tertio tertiū. c. iij. Circa pͥmū dicit̉. Nolite zelare mortē.i. appetere. u In errorē vite vr̄e.i. per em̄ penalitatē credētes euadere. hoc ē em̄ erroneū. nam maior puni tio ſeqͥtur in aīa ſeꝑata: ſubdit̉. x Neqꝫ acqͥratis ꝑditionē.ſ. gebēne. y In oꝑbꝰ manuū veſtrarū.i. manus vr̄as vos inte rimēdo. z Qm̄ deꝰ fecit mortē.ſ. hoīs quē creauit potētē mori donū original̓ iuſticie qd̓ ſi ẜuaſſet ſine morte media ad glori am aīe corꝑis trāſiſſet. a Nec letat̉ in ꝑditiōe viuoꝝ. morta le pctm̄. b Creauit em̄ vt eſſent oīa. ad em̄ creauit res vt pͥma neat in incorruptibiles ſeip̄as vt āgelos aīas hūanas: corꝑa ce leſtia: etiā elemēta qͣꝫtū ad totalitatē: lꝫ in aliqͥbꝰ eoꝝ ꝑtibꝰ ſit gene ratio corruptio: res ꝟo corruptibiles ꝯſeruat in ẜm earū ſpecies cōtinuā generationē. c Et ſanabiles fecit natiōes orbis terra .i. diuerſas natiōes hoīm: qꝛ lꝫ hūana natura ceciderit pctm̄ ta­ eſt irremediabile ſic̄ pctm̄ angelice nature: ſil̓r lꝫ pctm̄ in­currit neceſſitatē moriēdi: tn̄ ſtati ſed dedit ſibi remedia medicīaꝝ mētūᶜ exterminij: necᶠ īferoruꝫ regnū ī terra. Iuſticiaᵍ enī ꝑpe tuaʰ ē īmortal̓: iniuſticiaª aūt mortis acꝗſitio. Impijᵏ āt ma­nibꝰ: ⁊ˡ verbis accerſierūt illā. ⁊ᵐ eſtimātes illā amicā defluxe rūtⁿ: ⁊º ſpōſiones poſuerūt ad illā: qm̄ᵖ morte digniq ſunt qui ſūt ex ꝑte illius. Capl̓m. ij. Ixerūtª enī impij: cogi­tātes apud ſe recte. Exiguūᵇ tedio ē tp̄s vite noſtre: ⁊ᵉ ē refrigeriū in fine hoīs: ⁊ᵈ ē agnitꝰ ſit reuer­ſus ab inferis. Quiaᵉ ex nihilo nati ſumª. ⁊ˣ poſt hoc erimus tāqͣꝫ fuerimꝰ. Qm̄ᵍ fumus afflatꝰ ē in naribꝰ noſtris: ⁊ʰ ẜ­mo ſcintille adˡ cōmouēdū cor noſtꝝ. Quiaᵏ extīctꝰ cinis erit corpus noſtrū: ⁊ˡ ſpūs diffūde­ꝯtra calamitates infirmitatū īſurgētiū vſqꝫ ad būane vite de­bitā ꝑiodū. d em̄. ꝯn̄r declarat dictū ſuū: qͣꝫtum ad remediū cōtra morbos corꝑales d̓r. em̄ ē ī illis.i. ī ho minibꝰ. e Medicamētū exterminij.i. remediū ꝯtra calami tates corꝑales exterminationē ꝓpͥe vite: ſic̄ faciūt illi ſe in­terimūt vt liberē tur a calamitati bus huiꝰ vite vt p̄dictū ē. ſcd̓o qͣꝫ ad penas ſpi­rituales: d̓r. f Nec inferoruꝫ regnū in terra.i. ī pn̄ti vita. Eſt āt lex infernalis re­gni nullus ibi a culpa pēa p̄t regredi: ſꝫ ſꝑ in ſenti vita poſſūt hoīes a culpa penitētiā ſanari ꝯn̄s euadere pena inferni per gratiā iuſtifican : īmortalita­ glorie ducēteꝫ ſubdit̉. g Iuſticia. eniꝫ que eſt per gͣtiaꝫ h Perpetua eſt īmortalis.ſ. ef­fectiue: qͥa facit hoīes dignos ī­mortalitate glo­rie. In iuſticia āt. eſt peccatum mortale. i Mortis acqͥſitio. ip̄aꝫ īcurrit̉ mors geben ne. k Impij āt manibꝰ.i. oꝑbꝰ. l Et verbis accerſie rūt illā.ſ. īiuſticia. m Et eſtimātes illā amicā.i. ſibi cōueni entē ꝑꝑ habitū vicioſuꝫ īclinātē ad malū. vn̄ d̓r. ij. ethic̄. Qual̓ eſt vnuſqͥſqꝫ talis finis ſibi debet̉. n Defluxerūt. diuerſa vicia. o Et ſpōſiōes poſuerūt ad illā. inherētes ei inſepa­rabiliter ſic̄ ſpōſus ſpōſe. p Quoniā morte.ſ. gebēne. q Digni ſunt. ſunt ex ꝑte illiꝰ: ſic̄ illi ſunt ex ꝑte iuſticie: di­gni ſunt īmortalitate glorie. Capl̓m. ij. Ixerūt īpij cogitātes apud ſe recte. Hic cōſequēter re­mouet̉ error ſcd̓s.ſ. illoꝝ ꝑꝑ aīe mortalitatē ẜm ſuū erro dicebāt currēdū ſine freno rōnis ad vicia carnalia. Et pri mo error ponit̉. ſcd̓o tollit̉. ibi. cogitauerūt. pͥma ī duas: qͥa pͥmo ponit̉ error in ītellectu. ſcd̓o in effectu. ibi. venite ergo. Cir ca pͥmū d̓r. a Dixerūt īpij cogitātes apud ſe recte: lꝫ em̄ in pͥmis pͥncipijs ſit error: tn̄ in deductiōe cōcluſionū ex illis ꝯtingit errare qn̄ minor ꝓpoſitio accipit̉ recte ſub maiore. b Exiguū tedio eſt tp̄s vite nr̄e. qꝛ ſolū ponebāt iſti vitā pn̄tē cito trāſit: ſubdit̉. c eſt refrigeriū in fine hoīs qꝛ negabāt poſt vitā iſtā p̄miū boni oꝑis. d Et eſt agnitꝰ ſit reuerſus ab inferꝭ.i. a mortuis: ſꝫ pꝫ falſuꝫ. iij. Reg. xvij. de filio mulieris ſareptane quē ſuſcitauit helyas: filio ſunamit̓ quē ſuſcitauit Heliſeus. iiij. Regū. iiij. c. de pluribus alijs in nouo teſtō. e Qꝛ ex nihilo nati ſumꝰ. naꝫ materia corꝑis hūani ex nihilo fuit ꝓducta in pͥma rerū creatiōe: aīa infundit̉ creationē. f Et poſt erimꝰ tāqͣꝫ fuerimus ſeqͥtur: aīa hoīs ē īmortal̓: ſuppoſito tn̄ influxu gene­rali ip̄iꝰ dei ſine nulla res p̄t. g Qm̄ fumꝰ afflatꝰ ē inina. noſtris. viuimꝰ em̄ inſpirationē reſpirationē aerꝭ. h Et ẜmo ſcintille.i. res p̄t dici ſcintilla.ſ. calor natural̓ qui ꝑꝑ ſui ꝑuitatē ſcintilla p̄t dici. i Ad cōmouēdū cor noſtrum qͣꝫdiu em̄ calor naturalis ē in corꝑe: cor influit motū in partibꝰ alijs: qꝛ pͥmo viuit vltīo morit̉. k Quia extīctꝰ cinis erit corpꝰ noſtrū. deficiēte naturali calore ſtatī em̄ infrigidat̉: tan in cineres reſoluit̉. l Et ſpūs.i. anima. m Diffūdet̉.