Liber vocis. Propterʰ hoc ꝗ loquit̉ iniqͣ nō p̄t latere: neci p̄teriet il lū corripiēsᵏ iudiciū. Inⁱ cogi tatiōibꝰ em̄ impij interrogatio erit: ẜmonūᵐ autē illiꝰ auditio ad deū veniet ad correptioneꝫ iniꝗtatū illiꝰ. qm̄ auris celi audit om̄ia: ⁊ tumultꝰ murmurationū n̄ abſcōdet̉. Cuſtodite ergo vos a murmuratiōe q̄ nihil ꝓdeſt: ⁊º a detractōe ꝑcita te lingue. Qm̄ᵖ ẜmo obſcurus inuacuūq nō ibit: osʳ aūt qd̓ mē tit̉ occidit aīaꝫ. Noliteᵗ zelare mortē īᵘ errore vite vr̄e: neqꝫ acꝗratis ꝑditionē inʸ operibꝰ manuū veſtrarū. qm̄ᶻ deꝰ mortē nō fecit: necª letat̉ ī ꝑditiōe viuoꝝ. Creauitᵇ eī vt eēnt oīa ⁊ᵉ ſanabiles fecit natiōes orbis terrarū: nō ᵈ enī ē in ill̓ medicatiōes ⁊ cogitatiōes ⁊ locutiōes pctōris nō latēt deū qꝛ ſpūs eius eſt vbiqꝫ ꝑ eēntiā ⁊ pn̄tiā ⁊: hͦ eſt qd̓ d̓r. d̉ Qm̄ ſpūs dn̄i. qͥ om̄ia ſcru tat̉: etiā ꝓfunda dei. i. Choꝝ ij. e Repleuit orbē terrarū. nā oīa creata ſūt ⁊ ꝓducta ꝑ ip̄m Gen̄. i. Spūs dn̄i ferebat̉ ſuꝑ aqͣs.i. ſuꝑ materiā informē: ſic̄ volūtas artificis ſuꝑ materiā vnde ſunt aliqͣ for māda: ꝓut dictum fuit ibidem. f Et hoc qd̓ cōtinet oīa id ē ſpūſſanctꝰ oīa con ſeruas in eē ſicut pr̄ ⁊ fi lius: nā īdiuiſa ſūt oꝑa trinitatꝭ. g Scīam habet vocꝭ.i. noticiā cu iuſlibꝫ dicti publice vl̓ occulte: iō ſubdit̉. h Propt̓ hoc qͥ loqui tur iniqͣ. qͣlitercūqꝫ. nō p̄t latere ſpm̄ dn̄i. i Nec p̄teriet illum. di mittēdo īpunitū. k Corripiēs iudicium id ē diuinū iudiciū puniēs oīa mala. l In cogita. em̄ impij terrog. erit.i. diſcuſſio ī iudicio diuino. m Sermonū āt illius ⁊ c. repetitio ē eiuſdem ſnīe ad maiorē aſſertio nē. Qm̄ auris celi.i. dei qͥ nō ſolū zelotes: ſed ze lus in abſtracto p̄t dici ꝓpter ſingularē ⁊ excel lentē aīarum zelum. n Cuſtodite ergo vos a murmur. q̄ nihil prodeſt. minꝰ dicēdo plus ſignat.ſ. qꝛ multū obeſt. o Et a detractiōe ꝓferēda applicat̉: qꝛ ꝑ hoc penā meret̉. vnde Luc̄. xvi. d̓r de diuite epulone ꝙ guiꝰ ardebat in lingua: eo ꝙ int̓ epulas poſitꝰ detrahebat de pauꝑibus. o Qm̄ ẜmo obſcurꝰ.i. palliatꝰ apparētia ſanctitatꝭ cū interiꝰ habeat venenū iniqͥtatꝭ. q Inuacuū nō ibit.i. īpunitū nō trāſibit. r Os qd̓ mētit̉ occidit aīaꝫ. qd̓ ē ītelligēdū de mēdacio ꝑnicioſo: nō aūt de iocoſo vel officioſo. t Nolite zelare. Hic circa appetituꝫ ſapīe remouet̉ error triplex ꝓcedes ex vna radice. Dixerunt em̄ multi valde ⁊ adhuc dicūt aliqͥ aīaꝫ hoīs eē mortalē: ſic̄ ⁊ brutoꝝ aīalium ex qͦꝝ ꝑſona d̓r Ecc̄i. iiij. Unꝰ ē em̄ interitꝰ hoīs ⁊ iumētoꝝ: ⁊ eqͣ vtri uſqꝫ cōditio. Et ex hͦ aliqͥ anguſtijs p̄ſſi ꝓcedebāt ad interfectionem ſui ad euadēdū illa mala credētes nulla alia poſt mortē eē. alij vero ꝑ oppoſitū q̄rebāt delicijs carnalibꝰ effluere ſine freno rōnis ſic̄ ⁊ be ſtie reputātes: qꝛ poſt mortē nulla ē punitio vel p̄miatio oꝑm huma noꝝ. Et ex hͦ tertij dicebāt ꝙ oīs pēa vite pn̄tis erat ꝓ aliqͣ culpa p̄ cedēti ip̄iꝰ afflicti: cuiꝰ errorꝭ fuerūt tres amici iob: vt ibidē diffuſius declaraui. Tria aūt hͦ ꝯͣriātur appetitui ⁊ acqͥſitiōi ſapīe: q̄ reprobat ſuiip̄iꝰ interfectionē: ⁊ bōa vite future p̄fert bonis vite pn̄t: ⁊ in pn̄ti vita p̄fert bona ꝟtutꝭ diuitijs: honoribꝰ ⁊ delicijs. Sic ergo ꝓcedit̉ qꝛ pͥmo remouet̉ pͥmū. ſcd̓o ſcd̓m. tertio tertiū. c. iij. Circa pͥmū dicit̉. Nolite zelare mortē.i. appetere eā. u In errorē vite vr̄e.i. per hͦ em̄ penalitatē credētes euadere. hoc ē em̄ erroneū. nam maior puni tio ſeqͥtur in aīa ſeꝑata: iō ſubdit̉. x Neqꝫ acqͥratis ꝑditionē.ſ. gebēne. y In oꝑbꝰ manuū veſtrarū.i. ꝑ manus vr̄as vos inte rimēdo. z Qm̄ deꝰ nō fecit mortē.ſ. hoīs quē creauit potētē nō mori ꝑ donū original̓ iuſticie qd̓ ſi ẜuaſſet ſine morte media ad glori am aīe ⁊ corꝑis trāſiſſet. a Nec letat̉ in ꝑditiōe viuoꝝ. ꝑ morta le pctm̄. b Creauit em̄ vt eſſent oīa. ad hͦ em̄ creauit res vt pͥma neat in eē incorruptibiles ꝑ ſeip̄as vt āgelos aīas hūanas: corꝑa ce leſtia: ⁊ etiā elemēta qͣꝫtū ad totalitatē: lꝫ in aliqͥbꝰ eoꝝ ꝑtibꝰ ſit gene ratio ⁊ corruptio: res ꝟo corruptibiles ꝯſeruat in eē ẜm earū ſpecies ꝑ cōtinuā generationē. c Et ſanabiles fecit natiōes orbis terra rū.i. diuerſas natiōes hoīm: qꝛ lꝫ hūana natura ceciderit ꝑ pctm̄ tamē nō eſt irremediabile ſic̄ pctm̄ angelice nature: ſil̓r lꝫ hō ꝑ pctm̄ incurrit neceſſitatē moriēdi: nō tn̄ ſtati ſed dedit ſibi remedia medicīaꝝ mētūᶜ exterminij: necᶠ īferoruꝫ regnū ī terra. Iuſticiaᵍ enī ꝑpe tuaʰ ē ⁊ īmortal̓: iniuſticiaª aūt mortis acꝗſitio. Impijᵏ āt manibꝰ: ⁊ˡ verbis accerſierūt illā. ⁊ᵐ eſtimātes illā amicā defluxe rūtⁿ: ⁊º ſpōſiones poſuerūt ad illā: qm̄ᵖ morte digniq ſunt qui ſūt ex ꝑte illius. Capl̓m. ij. Ixerūtª enī impij: cogitātes apud ſe nō recte. Exiguūᵇ ⁊ cū tedio ē tp̄s vite noſtre: ⁊ᵉ nō ē refrigeriū in fine hoīs: ⁊ᵈ nō ē ꝗ agnitꝰ ſit reuerſus ab inferis. Quiaᵉ ex nihilo nati ſumª. ⁊ˣ poſt hoc erimus tāqͣꝫ nō fuerimꝰ. Qm̄ᵍ fumus afflatꝰ ē in naribꝰ noſtris: ⁊ʰ ẜmo ſcintille adˡ cōmouēdū cor noſtꝝ. Quiaᵏ extīctꝰ cinis erit corpus noſtrū: ⁊ˡ ſpūs diffūdeꝯtra calamitates infirmitatū īſurgētiū vſqꝫ ad būane vite debitā ꝑiodū. d Nō em̄. h̓ ꝯn̄r declarat dictū ſuū: ⁊ pͦ qͣꝫtum ad remediū cōtra morbos corꝑales cū d̓r. Nō em̄ ē ī illis.i. ī ho minibꝰ. e Medicamētū exterminij.i. remediū ꝯtra calami tates corꝑales ꝑ exterminationē ꝓpͥe vite: ſic̄ faciūt illi qͥ ſe interimūt vt liberē tur a calamitati bus huiꝰ vite vt p̄dictū ē. ſcd̓o qͣꝫ tū ad penas ſpirituales: cū d̓r. f Nec inferoruꝫ regnū in terra.i. ī pn̄ti vita. Eſt āt lex infernalis regni ꝙ nullus ibi a culpa ⁊ pēa p̄t regredi: ſꝫ ſꝑ in p̄ ſenti vita poſſūt hoīes a culpa ꝑ penitētiā ſanari ⁊ ꝑ ꝯn̄s euadere pena inferni per gratiā iuſtifican tē: ⁊ īmortalitatē glorie ducēteꝫ iō ſubdit̉. g Iuſticia. eniꝫ que eſt per gͣtiaꝫ h Perpetua eſt ⁊ īmortalis.ſ. effectiue: qͥa facit hoīes dignos īmortalitate glorie. In iuſticia āt. q̄ eſt ꝑ peccatum mortale. i Mortis acqͥſitio. nā ꝑ ip̄aꝫ īcurrit̉ mors geben ne. k Impij āt manibꝰ.i. oꝑbꝰ. l Et verbis accerſie rūt illā.ſ. īiuſticia. m Et eſtimātes illā amicā.i. ſibi cōueni entē ꝑꝑ habitū vicioſuꝫ īclinātē ad malū. vn̄ d̓r. ij. ethic̄. Qual̓ eſt vnuſqͥſqꝫ talis finis ſibi debet̉. n Defluxerūt. ꝑ diuerſa vicia. o Et ſpōſiōes poſuerūt ad illā. inherētes ei inſeparabiliter ſic̄ ſpōſus ſpōſe. p Quoniā morte.ſ. gebēne. q Digni ſunt. qͥ ſunt ex ꝑte illiꝰ: ſic̄ illi qͥ ſunt ex ꝑte iuſticie: digni ſunt īmortalitate glorie. Capl̓m. ij. Ixerūt īpij cogitātes apud ſe nō recte. Hic cōſequēter remouet̉ error ſcd̓s.ſ. illoꝝ qͥ ꝑꝑ aīe mortalitatē ẜm ſuū erro rē dicebāt eē currēdū ſine freno rōnis ad vicia carnalia. Et pri mo h̓ error ponit̉. ſcd̓o tollit̉. ibi. hͦ cogitauerūt. pͥma ī duas: qͥa pͥmo ponit̉ error in ītellectu. ſcd̓o in effectu. ibi. venite ergo. Cir ca pͥmū d̓r. a Dixerūt īpij cogitātes apud ſe nō recte: lꝫ em̄ in pͥmis pͥncipijs nō ſit error: tn̄ in deductiōe cōcluſionū ex illis ꝯtingit errare qn̄ minor ꝓpoſitio nō accipit̉ recte ſub maiore. b Exiguū ⁊ cū tedio eſt tp̄s vite nr̄e. qꝛ ſolū ponebāt iſti vitā pn̄tē q̄ cito trāſit: iō ſubdit̉. c Nō eſt refrigeriū in fine hoīs qꝛ negabāt poſt vitā iſtā p̄miū boni oꝑis. d Et nō eſt qͥ agnitꝰ ſit reuerſus ab inferꝭ.i. a mortuis: ſꝫ hͦ pꝫ falſuꝫ. iij. Reg. xvij. de filio mulieris ſareptane quē ſuſcitauit helyas: ⁊ d̓ filio ſunamit̓ quē ſuſcitauit Heliſeus. iiij. Regū. iiij. c. ⁊ de pluribus alijs in nouo teſtō. e Qꝛ ex nihilo nati ſumꝰ. naꝫ materia corꝑis hūani ex nihilo fuit ꝓducta in pͥma rerū creatiōe: ⁊ aīa infundit̉ ꝑ creationē. f Et poſt hͦ erimꝰ tāqͣꝫ nō fuerimus hͦ nō ſeqͥtur: nā aīa hoīs ē īmortal̓: ſuppoſito tn̄ influxu generali ip̄iꝰ dei ſine qͦ nulla res p̄t eē. g Qm̄ fumꝰ ⁊ afflatꝰ ē inina. noſtris. viuimꝰ em̄ ꝑ inſpirationē ⁊ reſpirationē aerꝭ. h Et ẜmo ſcintille.i. res q̄ p̄t dici ſcintilla.ſ. calor natural̓ qui ꝑꝑ ſui ꝑuitatē ſcintilla p̄t dici. i Ad cōmouēdū cor noſtrum qͣꝫdiu em̄ calor naturalis ē in corꝑe: cor influit motū in partibꝰ alijs: qꝛ pͥmo viuit ⁊ vltīo morit̉. k Quia extīctꝰ cinis erit corpꝰ noſtrū. deficiēte naturali calore ſtatī em̄ infrigidat̉: ⁊ tan dē in cineres reſoluit̉. l Et ſpūs.i. anima. m Diffūdet̉.