Liber gentes miſit. Surgite ⁊ cōſurga mus aduerſus euꝫ in p̄liū. Ecce ꝑuulū dedi te in gētibꝰ. Cōtēpti bilis tu es valde Suꝑbiaᵈ cordis tui extulit te habitāte in ſciſſuris petraꝝ exaltātē ſoliū tuū. Quiʳ di cis in corde tuo. Quis detrahet me in terraꝫ. Si exaltatus fueris vt aꝗla: ⁊ ſi inter ſydera poſueris nidū tuū: inde detrahā te dic̄ dn̄s Siᵍ fures introiſſent ad te: ſi latro nes ꝑ noctē: quō ꝯticuiſſes; Nō ne furati eēt ſufficientia ſibi. Si vindemiatores introiſſent ad te: nūquid ſaltē racemū reliꝗſſent ti­bi. Quō ſcrutati ſunt eſau. Inue ſtigauerūt abſcōdita eius. Uſqꝫ ad terminū emiſerunt te: oēsʰ viri federis tui illuſerūt tibi. Inualue runt aduerſum te viri pacis tue. Qui comedūt tecū: ponēt inſidi­as ſubter te. Nōˡ eſt prudētia ī eo Nūꝗdᵏ nō in die illa dicit dn̄s: ꝑ c Ecce paruulū dedi te. verbū eſt dn̄i loquētis d̓ futuro per modū p̄te riti ꝓpter certitudinē ꝓph̓ie ſuꝑ ydumea vēture. d Suꝑbia cor­dis tui extulit te. vltra modū ꝟtutis tue. e Habitātē in ſciſſu. pe. i. in locꝭ vbi acceſſus eſt difficilis: in qͥbꝰ nimis cōfidis: iō ſubditur. f Qui dicis in corde tuo: quis detrahet me in terram.i. deijciet me a magnitudine mea. ac ſi nō times hoīem nec de um: iō ſubdit̉ rn̄ſio diui na. Si ex altatus fueris ⁊c. ⁊ ſubdit̉ oīm bonoꝝ direptio totalis: cū d̓r. g Si fu. intro. ad te. ⁊ pꝫ littera vſqꝫ ibi. h Oēs viri fe. tui. ī qͦ oſtēditur ꝙ talia paſſu ra ſit ydumea nō ſolum ab inimicis ſuis: ſed ēt ab illis qui prius erant amici ſui ⁊ ſibi confede­rati: qd̓ eſt ſatꝭ grauius. ẜꝫ illd̓. p̄s. liiij. Si īimi cus meꝰ maledixiſſꝫ mi hi ſuſtinuiſſeꝫ vtiqꝫ ⁊c. i Nō eſt prudētia. Hic ꝯn̄r denūciatur vaſtatō edom ꝓpter ſcīaꝫ ſuꝑſti tioſam. intēdebāt enim diuinatiōibus ⁊ augu rijs: iō ſubdit̉. Non eſt prudētia in eo: intēden­tes em̄ talibꝰ frequēter decipiūtur: ideo ſubdi­tur. k Nūquid nō in die il la.ſ. vaſtatiōis ydumee Perdā ſapientes de ydumea. qͥ ſuis ſuꝑſtiti onibꝰ denūciabāt ei ſe­curitatē. q. d. ſic. ꝑ effe­ctum contrariū. m Et timebūt fortes tui a meridie. ab illa.n. ꝑte intrauit exercitꝰ aduerſarioꝝ. n Propter interfectionē. Hic ꝯn̄r denūciat̉ vaſtatio ꝓpter crimē inimicitie fraterne: cū dicit. ꝓpter inter. ⁊ ꝓpter iniqͥtatē in fratrē tuū iacob. Eſau em̄ ꝑſeq̄batur fratrē ſuū ia­cob ad mortē. Gen̄. xxvij. ꝓ benedictōe paterna: ⁊ eodeꝫ mō ydumei ab eſau deſcēdentes ꝑſecuti ſunt ppl̓m iſrl̓ a iacob deſcēdente: ꝓpter qd̓ noīatur hͨ iacob. o Oꝑiet te cōfuſio. ſuꝑueniēs tibi ex oī ꝑte Et peri. ineter. abſqꝫ regni reꝑatiōe. p In die cū ſta. aduer. eū p id eſt ppl̓m iudaicū. r Quādo capi. alieni.i. aſſyrij prīo ⁊ poſtea chaldei. s Et extra. ingre. por. eius in hierl̓ꝫ ⁊ alijs ciuitatibus. t Et ſuꝑ hierl̓ꝫ.i. ſuꝑ p̄dā hierl̓m. t Mittebāt ſortē. vt qͥlibet portaret ꝑte ſuā. v Tu quoqꝫ eras qͣſi vnꝰ ex eis. ciuitates deſtruēdo ⁊ bona rapiēdo. x Et nō deſpi. in die fra. tui.i. in die vaſtatōis eiꝰ nō de­ſpicies eū: qꝛ tu eris magis ꝯtēptibil̓ y In die ꝑegrinatōis eiꝰ.i. captiuatōis ad terrā extraneā. z Et nō letaberꝭ. q̄ habebis in oc caſionē maioris triſtitie. a Et nō magni. os tuū. iactādo te ꝙ fu­eris in tēpli ⁊ ciuitatis cōbuſtione: ex quo cōtigit maxīa iudeoꝝ agu ſtia. licet.n. ydumei pluries fuiſſent ꝯͣ regnū iuda cū aſſyrijs ⁊ chalde is vt dictū eſt: tn̄ ante ꝯbuſtionē ciuitatꝭ ⁊ tēpli ꝑ nabuſardā fuerūt ca ptiuati: vt dicūt expoſitores aliqͥ: ⁊ ſic nō fuerūt in illa: ideo ſubditur. b Neqꝫ ingredier portā. ⁊ pꝫ litera. c Et nō emitteris aduer. ex­ercituꝫ eius.i. ad ꝑſequēdū ſedechiā fugiētē cū viris bellatoribus. d Neqꝫ ſta. in exitibꝰ.ſ. ciuitatꝭ ad interficiēdū fugientes. e. Et nō clau. reli. qͥ nō poterūt effugere de ciuitate. f Qm̄ iuxta eſt.i. ꝓpe ⁊ āte dicta vaſtationē hierl̓ꝫ. g Dies dn̄i.i. tp̄s ſue vin dicte. h Suꝑ oēs gē.ſ. regni ydumee. Sꝫ qꝛ Eſa. xxi. ⁊. xxxiiij. ⁊ lxiij. ⁊ hiere. xlix. ⁊ ezech̓. xxxv. videt̉ dicere textus: ꝙ ydumei fuerunt cū chaldeis in deſtructōe hierl̓m ꝑ chaldeos: ſicut ibidē fuit dictū: ⁊ idē ſonat qd̓ hic p̄mittit̉. Et ſuꝑ hierl̓m mittebāt ſortē.i. ſuꝑ p̄daꝫ de hierl̓m vt qͥſqꝫ partē ſuā tolleret: tu quoqꝫ eras qͣſi vnꝰ ex eis: que di­uiſio p̄de maxīe fuit in captōe ciuitatis ꝑ chaldeos. Aliter exponēda daꝫˡ ſapiētes de ydumea ⁊ prudē­tiā de mōte eſau. Etᵐ timebunt fortes tui a meridie: vt ītereat vir de mōte eſau. Proterⁿ interfecti onē ⁊ ꝓpter iniꝗͥtatē in fratrē tuū iacob oꝑietˢ te cōfuſio: etᵖ ꝑibis in eternū. Inq die cū ſtares aduerſꝰ eū qn̄ʳ capiebāt alieni exercitū eiꝰ etᵍ extranei ingrediebātur portas eius: ⁊ᶜ ſuꝑ hieruſalē mittebantᶠ ſortē: tuᵘ qͦꝫ eras quaſi vnꝰ ex eis Etˣ nō deſpicies in die fratris tui inʸ die ꝑegrinatōnis eius. Etᶻ nō letaberis ſuꝑ filios iuda in die ꝑ ditiōis eorū: etª nō magnificabis os tuū in die anguſtie. Neqꝫᵇ in­gredieris portā populi mei ī die ruine eorū: neqꝫ deſpicies ⁊ tu in malis eius in die vaſtitatis illius. Etᶜ nō emitteris aduerſus exerci­tum eius in die vaſtitatis illiꝰ: ne­qꝫᵈ ſtabis in exitibus ut interficias eos qui fugerint. Etᵉ nō claudes eſt litera ab illo loco. x Et nō deſpicies in die fra. tui. i. d̓ va ſtatiōe eius facta ꝑ chaldeos: ſicut ꝓuer. xvij. d̓r. Qui in ruiua letat̉ alteriꝰ.i. de ruina alteriꝰ nō erit impunitꝰ. q. d. maius ma­lū eueniet tibi poſt deſtructōꝫ hierl̓ꝫ: ⁊ ita ceſſabis deſpicere po pulum iudaicum. z Et nō letaberis. ſuꝑueniēt em̄ tibi oc caſiones triſtitie maioris: motus eniꝫ maiores de pellūt minores. a Et nō magni ficabis os tuuꝫ vltra iactādo ꝙ fuiſti in ciuitatis ⁊ tēpli captione eadem de cauſa. b Neqꝫ ingre dieris portaꝫ pꝰ ciuitatis reedifi cationē ꝑ neemi am. c Et nō emitterꝭ aduerſus exerci­tum eius. tūc ſic̄ miſſus fuiſti an te per nabucho­donoſor. d Neqꝫ ſtabis in exitibus.ſ. hie ruſalē ad interfi­ciendū fugiētes de ea ſicut feciſti tꝑe obſidionis eius per chalde os. e Et non clau­des reliquos. re manētes in ciui­tate: ſicut tūc fe­ciſti. f Qm̄ iuxta eſt.i. ꝓpe: qꝛ ſtatim poſt deſtructōeꝫ hierl̓ꝫ fuerūt captiuati ydumei. g Dies dn̄i.i. tp̄s ſue vindicte. h Super oēs gen̄.ſ. regni ydumee: de quibꝰ loqͥtur ꝓpheta. i Sicut feciſti. ꝑſequēdo nequiter filios iude: ita alij ꝑſequent̉ te. k Quō em̄ bibi. ſuꝑ mō. ⁊c i. laute vixiſtis de bonis ac ceptis de tēplo qd̓ erat in mōte moria. lBibēt oēs gen­hauriendo bona tua. m Et abſorbebūt te. veniētes ſuper te tanta ptāte: ꝙ nō poteris reſiſtere. n Et erūt qͣſi nō ſint alicuiꝰ ꝟtutis gentes tue: iō ſeqͥtur. i Sicut feciſti. ꝑſequē do neqͥter filios iude ſic alij perſequētur te. k Quō em̄ di­biſtis.i. letāter feciſtis. k Suꝑ mōtē ſanctū tuū.i. de malo veniēti ſupra hierl̓m: vbi eſt tēplū noī meo dedicatum. lBibēt oēs gen. hauriēdo bona tua ⁊ letādo de tua miſeria. m Et abſor. te totaliter deuorādo. n Et erūt qͣſi non ſint. ſ. gentes tue: vnde iſtud refert̉ ad illud qd̓ ſuprad̓r. Dies dn̄i ſu per oēs gentes. o Et in mōte. Hic poſt deſtructione ꝑdu­meoꝝ nūciat ꝓpheta cōſolationē iudeoꝝ. ⁊ dicūt aliqͥ expoſito res noſtri: ꝙ reſiduū huiꝰ ꝓph̓ie intelligitur ad litera de reditu captiuitatis babylonice. o Et in mōte ſyon erit ſaluatio: qꝛ liberati de captiuitate illuc venerūt. vt hr̄. i. Eſdre. ij. pº Et erit ſan. qꝛ ibi reedificatū fuit tēplū in loco ſancto ſuo. q Et poſſidebit do. iacob. eos qui ſe poſ. qd̓ maxīe fuit imple tum tꝑe machabeoꝝ: qui pugnātes virilit̓ ſuos aduerſanos ſu bi ſubiecerūt. r Et erit domus iacob ignis ⁊c. dicuntur bit domꝰ iacob illi de regno iude: qui redierūt de captiuitate ⁊ bo mꝰ ioſeph illi de regno iſrael qui euadētes manꝰ aſſyrioꝝ poſti ea venerūt ad habitādū in regno iude: ⁊ cuꝫ illis de regno iuba captiuati fuerūt: ⁊ cū redeūtibꝰ redierūt. s Et domus eiat ſtipula.i. ydumea: ita faciliter deſtruet̉ ab eis ſic̄ ſtipula ad ſo­t Et hereditabūt hi qͥ ad auſtrū ſunt. qꝛ tꝑe mach̓. dilataueſui terminos habitatōis ſue circūquaqꝫ. v Et tranſmi. exdie huiꝰ.i. illi qͥ de regno iude tranſinigrauerūt in babylonē hecli