Prologus.dormitionē cuius vita virtutis excmplū eſt: ⁊ᶠ poſt hos libros qͦscuſtochio v̓gini xp̄i negare nō potui: decreuimꝰᵖ: dūq ſpūs hos regit artꝰ: ꝓphetaꝝⁱ explanatōniᵍ incūbereˣ: ⁊ᵘ omiſſum iā diu opus: qͣſiˣ quodā poſtliminio repetere: p̄ſertīʸ cū et admirabilis ſctūs vir pāmachius: hoc idē litteris flagitet:⁊ᶻ nos ad patriā feſtinātesª mortiferosᵇ ſyrenaꝝ cantus ſurda debeiſtius operis completionem tranſferre ſe ad ꝓphetarum explanationē. lr̄a plana eſt et ſubdiuiſiōes ꝑ ſe patēt.Ceterū.i. ſed.m Poſt ſctē paule dormitōem.i. mortē. Mors em̄ ſctōꝝ d̓r dormitio. Ioh̓. xi. Lazarus amicus nr̄ dormit. Et. i. Theſſal̓. iiij. Nolumus vos igͦrare de dormiētibus. ⁊cͣ. Iſta paula romana fuitmatrona nobiliſſima. vtpote prima romani ſenatus. cuiꝰ vitā ſcripſit btūs Hiero.cuiꝰ mr̄ fuit bleſilla ſcipionū graccorūqꝫ ꝓgenies.pr̄ eius rogatusagamēnonis ſoboles Toxociusmaritꝰ ipſius deſcendēs de ſtirpeenee et iuliorum.Hec itaqꝫ paulaquīqꝫ liberos edidit. bleſillā. paulinā mr̄em pāmachij. euſtochiū. ruffinā. toxociū. vide epl̓aꝫ Hiero. ad pāmachiūde dormitōe pauline. ibi nulla fit mētio niſi d̓ tribus filiabꝰ. quarum due iā erāt mortue.ſ. paulina et bleſilla. ſicut d̓r in fine illiusepl̓e. Cūqꝫ oriētis ⁊ occidētis ep̄os ob qͣſdā eccl̓iaꝝ diſſenſiōesromā imꝑiales lr̄e ꝯtraxiſſent. epiphaniū ſalamine cypri epiſcopum hoſpitē habuit. ⁊ paulinū antiochene vrb̓ ep̄m in alia manentē domo qͣſi ꝓpriū hūanitate poſſedit. qͦrū accenſa ꝟtutibꝰ etexacta hyeme redeūtibus ep̄is ad eccl̓ias ſuas ipſa aſſumpta ſecum euſtochio ꝟgine cū eis nauigauit. ⁊ cypro decē diebꝰ cōmorata luſtratis mō aſterijs refrigeria ſumptuū fratribꝰ dereliquit.inde ꝑ ſeleuciā aſcēdens antiochiā ſancti paulini modicū caritate detēta. ꝑ maritimū iter aſcēdit hieroſolimā. ⁊ luſtratis ſctīs locis terre ꝓmiſſiōis deſcēdit in egyptū. ⁊ viſitatꝭ heremitꝭ atqꝫ monachis ibi degētibꝰ habitare inter tot milia moachoꝝ cū puelliscupīebat. ſꝫ cū maius deſideriū ſctōꝝ locoꝝ eā retraxiſſet in bethleem reuerſa eſt. in qͣ edificauit tria mō aſteria virginū. qͣs ē diuerſis ꝓuincijs ꝯgregauit. ⁊ in tres turmas diuiſit. ita dūtaxat vt inꝑe et cibo ſeꝑate. pſalmis ⁊ or̄onibus iūgerētur. mane hora tercia. ſexta. nona. veſꝑe ⁊ noctis medio ꝑ ordinē pſalteriū canebātUixit in ſctō ꝓpoſito rome annos qͥnqꝫ. bethleē annos. xx. om̄evite tp̄s impleuit annos. lvi. mēſes. viij. dies. xx. Ita ſcribit Hieo. de qͣ dicit hic. Cuius vita virtutꝭ exēplū eſt. p̄cibus iſtiꝰ ⁊ euſtothij filie eius multos libros trāſtulit: ⁊ cōmentarios edidit.Et poſt hos libros.i. poſt horū librorū tranſſationem.Quos euſtochiū. ⁊cͣ. negare nō potui.ſ. quin trāſferrē. qꝛ antematris ſue dormitōem id ei ꝓmiſera. p Decreuimus.i. ꝓpoſuimus. Nā decerno is. ſicut ait huguitio. d̓r ꝓponere iudicare.ſtatuere. deliberare. diffinire. Decreuimus.i. ꝓpoſuimus inqͣꝫ.Dum ſpūs hos regit artꝰ.i. dū viuā. r Prophetarū. maiorū ⁊ minoꝝ. et p̄cipue minoꝝ qͦrū expoſitione pāmachiꝰ poſtulabat. De incūbere nota verſus. Si cubat incūbit mutet̉ ⁊ addiderit con. Luxuriat dis ⁊ ad comedūt. ſub ſubiacꝫ hoſti. Orat ꝓ.re iacet. ob obit. de languet. in inſtat. s Explanatiōi.i. expoſitioni. t Incūbere.i. inſtare. v Et omiſſum iam diu opusid eſt diu īterpolatū. x Quaſi qͦdā poſtliminio repetere. Nota ꝙ hͦ liminiū d̓r captiuitas ⁊ exiliū expulſio. pulſio extra limen.vn̄ ꝑ cōpoſitiōem d̓r hͦ poſtliminiū.i. reuerſio de exilio ad iura q̄amiſerat. vel ius qd̓ ſibi quis vēdicat in rebꝰ ſuis poſt huiuſmodi reuerſionē. vn̄ poſtliminiꝰ a. um. dicit̉ ille qui poſt hmōi reuerſionē iura q̄ amiſerat reſumit. qꝛ ergo naum. micheā. ſophoniamet ageū. paule ⁊ euſtochio explanauerat. ⁊ alioꝝ ꝓphetarū explanatō em̄ diu intermiſerat. loquit̉ ꝑ metaphorā. ꝙ vult exponendilabore reſumere. ſicut poſtliminiꝰ ſua reſumit poſtꝙͣ reuerſus eſtbe captiuitate. q. d. diu omiſi opus iſtud ac ſi eſſem in captiuitatebetentus. ſꝫ modo ꝓpono repetere qͣſi libertati donatus et ab aiijs occupatōibus expeditus. y Preſertim.i. p̄cipue vel mafinie. aduerbiū eſt. et d̓r a p̄ſertū p̄ſertim. ſicut a tractu tractim: teſte priſtiano. p̄ſero ris. dicit̉ anteſerere. vel p̄ alijs ſerere. p̄ſertimid eſt p̄terea ꝯiunctio cauſalis eſt: teſte donato. hic accipit̉ ꝓ preamus aure tran ire.Explicit prologus. Incipit argumentum.Eſus filiꝰ naue: typū dn̄inō ſolū in geſtis verū etiāin noīe gerēs: trāſit iordanē hoſtiū regna ſubuertit: diuiditterrā victori ppl̓o: ⁊ ꝑ ſingulas vr̄bes: viculos mōtes flumīa: torrētes atqꝫ cōfinia: eccl̓ie celeſtiſqꝫhieruſalē ſpūalia regna d̓ſcribit̉.cipue. vnde dicit. Decreuimus explanationi ꝓphetarum inſtare.y Preſertim cū. ⁊cͣ. flagitet.i. expoſtulet. vide alias ſignificatōnes inopuſculo de vocabulis biblie. Iſte pāmachiꝰ filius fuit pauline ſororiseuſtochij ⁊ bleſille. Iſte tres filie paule legūtur in epl̓a ad pāmachiumde dormitōe pauline. vbi Hiero. cōmendat pāmachium dicēs. Nobispoſt dormitionem ſomnūqꝫ pauline pāmachium mōachū eccleſia peperit. nunc multi monachi ſapientes. potētes.nobiles. quibus cunctispāmachiꝰ ſapiētior. potētior. nobilior. quis hͦcrederet. vt cōſulū ꝓnepos ⁊ fuſiani germinisdecus. īter purpuras ſenatoꝝ furua tunica pullatus incederet. ⁊ nō erubeſceret oculos ſodaliūvt deridētes ipſe deridederet. ⁊cͣ. ꝓpter hͦ dicit̉hic. Admirabilis.i. admiratōe ⁊ omī laude dignus. ad cuius petitō em Hiero. cōmentatꝰ eſt ſuꝑ oſee. iohel. ⁊ amosabdiā. ⁊ ionā. ſicut dicit gloſa ſuꝑ abacuch. 3Et nos ad patriā celeſtē. a Feſtinātes. ad Heb̓. iiij. Feſtinemꝰ ingredi in illā requiem.Mortiferos ſyrenarū cantꝰ. ⁊cͣ. Syrena ne. et hͦ ſyren. renis. mōſtrūmarinū eſt. qd̓ dulcedīe ſui cautꝰ nauigātes attrahit ad loca periculoſaſubmergiqꝫ facit. vn̄ d̓r aſyren qd̓ eſt cantꝰ. ꝑ ſyrenas intelligit emulosei in facie blādientes: ⁊ ꝑ adulatōis dulcedinē a labore interp̄tandi adocioſitatꝭ periculū trahere cupiētes qͦrū blandicias appellat cantꝰ mortiferos. qꝛ ſepe ꝑ eas ſpūaliter occidūt incautos. Iſtos cantꝰ debemusſurda aure trāſire. et nūqͣꝫ ꝓ eis a bona oꝑatōe deſiſtere. psͣ. Ego auteꝫtanqͣꝫ ſurdus nō audieba. ⁊c̄. Idē. Et factus ſum ſicut hō nō audiensid eſt tales blandicias: non curans plus qͣꝫ ſi non audirem.Explicit qualiſcūqꝫ explanatio iſtius prologi.Capitulū. j.Poſtill̓. fratris Nico. de Lyra ſuꝑ librum Ioſue incipit.Ntroduces eos ⁊ plantabis eos in mōte hereditatis tue.Exo. xv. ẜm hebre. a libro ioſue incipiūt libri ꝓph̓ales. vtpatet ꝑ Hiero. in ꝓlogo ſuꝑ libros regū. ẜm ꝟo diuiſionēquā poſui ī pͥncipio Gen̄. ⁊ q̄ cōiter ponit̉ ab expoſitoribꝰnr̄is ab ipſo incipiūt libri hyſtoriales. ſicut em̄ in libris legalibus deſcribit̉ datio legis ⁊ eiꝰ explicatio in ppl̓o ſub cultu vniꝰ deiadunato. ꝓut patuit in ꝓceſſu libroꝝ legaliū: qͥ ſunt qͥnqꝫ libri moyſi. ſicin libris hyſtorialibꝰ geſta ppl̓i iſrl̓. qui legē receperat deſcribūtur. interque pͥmū eſt terre ꝓmiſſiōis ingreſſus. ſcd̓m eſt ppl̓i terrā ingreſſi gubernatio ⁊ ꝓceſſus. Primū deſcribit̉ in libro Ioſue. ſcd̓m vero in alijs libris hyſtorialibus. Aduertendū ꝙ iſta facta ſunt a deo tanqͣꝫ pͥncipaliactore. et ideo materia vel ſubiectū hmōi libroꝝ eſt ipſe deꝰ ſub ꝯͣcta ratione. ſicut em̄ in ph̓ia naturali corpus mobile abſolute eſt ſubiectū. ⁊ inlibro celi ⁊ mūdi corpꝰ mobile ꝯͣctū ad ſitū eſt ſubiectū. Sic in tota theologia que ꝓprie ꝯtinetur in ſacra ſcp̄tura d̓s abſolute eſt ſubiectū. Inlibris aūt partialibꝰ ſacre ſcpͥture d̓s eſt ſubiectū ſub determīata rōne.⁊ ẜm hoc libri legales pn̄t dici gn̄aliter de deo legē dāte. licet ab inuicēdiuidant̉ ꝑ ꝯͣctionē huiꝰ rōis. vt ſatis patuit in ꝓſecutione dictoꝝ librorum. ⁊ ſil̓r libri hyſtoriales de deo geſta ppl̓i iſrl̓ dirigēte. inter q̄ pͥmuꝫeſt terre ꝓmiſſiōis ingreſſus. vt dictū eſt qͥ deo auctore factꝰ eſt. vt patebit in ꝓſecutōe huiꝰ libri. ⁊ hͦ eſt qd̓ fuit p̄dictū in ꝟbo ꝓpoſito ꝑ moyſen Exo. xv. Introduces eos ⁊cͣ. In qͦ qͥdē ꝟbo ꝓceſſus huiꝰ libri deſcribitur ī gn̄ali. qꝛ pͦ deſcribit̉ terre ꝓmiſſiōis deo auctore acqͥſitio: cū dicit̉Introduces eos. ſcd̓o acqͥſite poſſeſſio: cū d̓r. Et plantabis eos. terciopoſſeſſe ꝯditio: cū d̓r. In mōte hr̄ditatꝭ tue. Tūc em̄ d̓s filios iſrl̓ in terram ꝓmiſſionis introduxit. qn̄ ad ingreſſum eoꝝ aqͣs iordanis ſiccauit.vt habet̉ in. iij. c. Tūc eos etiā ibidē plātauit. qn̄ ꝑ ioſue ⁊ eleaꝫ arū ſingulis tribubus poſſeſſiōes determinatas aſſignauit. vt habet̉. jͣ. xiiij. c.Terre ꝟo poſſeſſe ꝯditio deſignat̉: cū d̓r. In mōte hr̄ditatꝭ tue. tū qꝛ terra ꝓmiſſiōis mōtuoſa eſt ⁊ altior alijs terris ſibi adiacētibꝰ. tū quia inhierl̓m q̄ metropolis eſt in illa terra. fundatū fuit tēplū in mōte moria.vt habet̉. ij. Paral̓. iij. c. vbi viguit diuinus cultꝰ tanqͣꝫ hr̄ditas propriaIgitur ẜm p̄dicta liber ioſue diuidit̉. Quia pͦ determinat̉ de terre ꝓ miſſionis introitu. ſcd̓o de multiplici ꝯflictu. ca. vi. tercio de terre diuiſiōeet hr̄ditario obtentu. ca. xiij. quarto de ducis ordinatōe et obitu. ca. xxij.d d ij