De iudi. paꝝ aut nihil oꝑaret̉ ſtatutū ⁊ hͦ placꝫ ar. eoꝝ q̄ noͣ. ī d. c. ex rōne. gͦ nō valꝫ. Hoc limito niſi ꝑs fuiſſꝫ cō feſſa nā tūc cū ſcm̄ ſit notoriū poterit iud̓x ferre ſnīaꝫ pꝰ perēptā īſtantiā qꝛ notorie nō requirit̉ iudiciū. ut ī. c. qm̄. de fi. p̄ſbi. ita noͣbiliter dic̄ bal. ī. d. l. ꝓperan dū. fac̄ qd̓ noͣ. Inn. ī. c. qͣliter ⁊ qn̄ el. ij. d̓ ac. ⁊ ī. c. fi. de reſt. ſpo. Qn̄qꝫ ſtatuit̉ tp̄s actōi ⁊ tūc nō ē dubiuꝫ ꝙ finito tꝑe finit̉ actio. ut. l. fi. C. de dona. ⁊. l. ſuꝑua cuā. C. de tep. appel. cū ſi. ⁊ hec noͣ. ⁊ vide ad p̄dicta. qd̓ noͣ. ſpe. ti. de dele.§. reſtat. ꝟ. ꝗd ſi ſtatuto. Et noͣ. vnū pulcrū dictū ꝙ vbi iudici īponeret̉ pena ſi cāꝫ n̄ expediat infra inſtantiā intelligit̉ ꝙ cōmittat̉ pena ſi ps inſtat petendo. jͣ. tp̄s inſtantie qꝛ nō tenetur iud̓x īpendere officiū ſuū nō poſtulatū ad vtilitatē priuatā l. iiij.§. hͦ aūt iudiciū. ff. de dam. infec. fac̄ ꝙ ī ſil̓i noͣ. bar. ⁊ qd̓ noͣ. in p̄al. l. ꝓperandū. ⁊ vide bo. gl. in ſil̓i in. c. fi. de reſcrip. vn̄ h̓ ponderatur ꝙ cā fuerit dilata ta ꝑ ſubterfugia ⁊ cauillatiōes iſtoꝝ reoꝝ. Itē no. ⁊ aliud ſingulare dictū ꝙ vbi ꝑtes intm̄ ſe aſtrixerūt ꝙ labit̉ tp̄s inſtantie. nec iudex pōt informari de me ritꝭ cāe ꝓpter breuitatē tꝑis oīa tn̄ ꝓducta ſunt in iudi ciū. iudex poterit ſic pronūciare. abſoluo vel ꝯdēno ꝓut qͥs abſoluendus vel cōdēnādꝰ ē. vt ex actis pꝫ ita dicit butri. in. l. iudices. C. de ſen. ⁊ ſequitur hic do. ant. ⁊ ꝓ hoc adduco qꝛ ſatꝭ ē ꝙ ſententia pōt certifica­ri ex actꝭ. l. termīatio. C. de fruc. ⁊ li. expen. ⁊ noͣ Inn. ī. c. ij. de libel. ob. ⁊ certū ē ꝙ in iudicio recipit certifi­cationē ⁊ ꝙ ī reꝝ naͣ certū ē de qͦ ꝑ gl. ⁊ bart. ī. l. certi ꝯditio. ff. ſi cer. pe. ī illa qōne an certi ꝯditione poſſit agi ꝓ intereſſe. facit. l. vbi. ff. de ꝟ. ob. ⁊. l. cū quidā. 5 qd̓ ſi vnū. ff. de ac. her. ⁊ dic ꝙ qn̄ iudex videt inſtā tiā ꝑire ꝓpter lapſum termini p̄t ex officio ſuo ꝑueni­re ad ſnīam ita noͣ. dixit bar. ī. l. ſexus ⁊ augeriꝰ in fi. ff. ad tre. ⁊ hoc rōne publice vtilitat. ⁊ intelligo ꝙ ex officio ſuo poterit ꝑtē citare. Altīo q̄ritur an arbi­tro cenſeat̉ ſtatuta inſtātia ſic̄ iudici cōiter doc. tenent ꝙ ſic qꝛ arbitria ſunt redacta ad inſtar iudicioꝝ. l. i. ff. de arbi. ⁊ qd̓ noͣ. Inn. ī. c. ꝗntauallis. de iurei. fac̄ l. oēs. C. de ferijs vbi tenetur ſeruare ferias ſic̄ iudex ⁊ de hͦ vide bo. gl. ī. l. ſi de meis.§. fi. ff. de arbi. ⁊ in. l. ſꝫ ⁊ ſi ī ꝯpromiſſum ⁊ in. l. itē ſi vnꝰ.§. i. ⁊ ibi bonā gl. ⁊ ꝑ ſpe. in ti. de arbi.§. differt. ꝟ. itē vt. jͣ. trienniū. ſec dic in amicabili ꝯpoſitore ꝗ al̓ d̓r arbitrator ut noͣ ibi ſpe. nā corā iſto nō ē iudiciū ⁊ ſic nulla īſtātia ⁊ ꝑ ꝯn̄s ꝑire nō p̄t ut noͣ. Inn. ī. c. ꝗntauallis de iurei. ⁊ qͣꝫto tp̄e durat ptās iſtoꝝ dic ut ibi noͣ. An aūt ī cāis ſum marijs hēat locū petitio inſtātie. vide alias in facto dubitari nec memini me legiſſe. ſꝫ ꝙ nō ꝑiret allega­bat̉ qꝛ in iſtis nō ꝓceditur ī figura iudicij ⁊ ſic obmit tuntur oīa ſubſtātialia iudicij ut le. ⁊ noͣ. in cle. ſepe d̓ ꝟbo. ſig. ⁊ ꝑ bar. in extrauaganti ad reprimendā ī. ꝟ figura. vbi aūt nō ē iudiciū ꝑire nō p̄t de deſpon. īpu. c. ad diſſoluendū. ꝯtrariū tūc dixi ⁊ nunc audaciuꝰ cō firmo qꝛ lꝫ ibi nō ſit iudiciū ordinariū ē tamē extraci dinariū ut noͣ. bar. in loco p̄al. ⁊ ꝓbatur ꝑ noͣ. ī. c. fo­rus de ꝟbo. ſig. cā enī dū de iure diſcutitur appellatur iudiciū ut ibi p̄ certū eſt ꝙ ibi eſt lis ut ꝓbat̉ in. d. cle. ſepe. vbi ter reperitur verbum lis gͦ habet locū pem­ptio. quia tex. in. d. l. properandū dicit ꝙ lites nō ꝓ trahantur vltra triennium. Ite dico ꝙ fortius habet locū in iſtis qͣꝫ in alijs qꝛ debēt citius terminari. vnd̓ dicit tex. in. d. decre. ſepe. ꝙ iudex dꝫ in iſtis ſumma rijs facere quātūcunqꝫ pōt litē breuiorē. ⁊ ſi diceres ꝙ in iſtis non ſit lit. cōt. vt ibi ⁊ terminus inſtantie ī cipit a tempore lit. cōte. ut in. d. l. properandū. rn̄deo ꝙ primus actus qui ſit qui ſolet fieri poſt lit. conte. habet vim conteſtationis. ut eſt gl. noͣ. in. c. i. de elec. li. vi. ⁊ noͣ. Inn. in. c. ij. de dila. ⁊. c. ſi duobꝰ. de ap. ⁊ Pa. in dicta cle. ſepe. ⁊ Bal. in dicta. l. properan dum. Et hec faciunt ad qōnem an ⁊ quando iudex ꝓ cedit per inquiſitionem pereat inſtantia quā vide ple ne per Bal. in dicta. l. properandum. vbi recitat dua­opi. contrarias ip̄e vero tenet ꝙ ſic. qd̓ ſatis placet. nam ei in ciuilibus quando proceditur ⁊ imploratur officium iudicis nobile habet locum. ut noͣ. in dicta. l. properandum. ⁊ hec notabilis. Nicolaus Abbas. Ignificauerunt. Non obſtā te exceptōne tꝑis feriati ꝓpter videmias mādāda ē ſnīa executioni. d. h. ẜm vnū ītellectū vel ẜm aliū. cū actor ⁊ reꝰ ſunt diuerſi fori cā ꝓprietatis ⁊ poſſeſſiōis p̄t co ram diuerſis iudicibus agitari ita cōiter ſummatur et allegatur hoc. c. ſed quia hoc non videtur indiſtincte verum ut. jͣ. ſubijciaꝫ. ideo ſummo aliter ⁊ ſic. Actor obtinēs in poſſeſſorio coram iudice rei nō tenetur co ram eodem iudice ſuper proprietate reſpondere ſi eſt prorſus alterius fori. ⁊ eſt caſus noͣ. ſunt due partes In prima partis ꝯqueſtio. ī ſecunda pape prouiſio. ibi mandamus Nota primo ex pͥncipio iūcta ſupͣ ſcriptiōe ſufficere cauſā n̄ ꝯmitti vltra duas dietas. lꝫ ꝯmittat̉ exͣ ꝓuīciā nā hec cā erat florētie ⁊ ſic ī ꝓuīcia tuſſie ⁊ fuit ꝯmiſſa bonōie ⁊ ſic exͣ ꝓuīciaꝫ ⁊ valuit qꝛ lexͣ ꝓuīciā n̄ tn̄ vltra duas dietas ꝙ tꝫ gl. ī. c. nemīeꝫ iij. q. vi. lꝫ tex. ibi faciat ī ꝯtrariū qͣſi hͦ hodie ſufficiat. ꝑ. c. n̄ nulli d̓ p. ⁊ ī. c. ſtatutū e. ti. li. vi. vbi nulla fit mētio d̓ ꝓuīcia ſētit ec̄ h̓ io. an. recitat tn̄ gſ. dice̓ ꝙ fuit d̓ certa ſcīa pape vl̓ n̄ fuit exceptū ẜꝫ ī qͣdā ſua que tenuit id̓ goſ. reſcriptū ſimpl̓r vale fac̄. c. olī. jͣ. d̓ īiur. hoſt. ī ſūma d̓ p.§. q̄ pn̄t. ꝟ. cēteſio tꝫ ꝓcedē excep­tōꝫ n̓ ꝓceſſerit d̓ certa ſcīa pape ꝙ ſcire nō p̄ſumit̉ de ꝯſti. c. i. li. vi. Cal. hͦ dicit ꝙ licet ſic videat̉ de iure ſcri pto ut dicit hoſt. tamē ꝯtrariū de ꝯſuetudine obſerua tur. ⁊ Archi. in. c. neminē tenet ꝯtra opi. hoſti. ⁊ dicit ſtandū illi. c. nōnulli. et ſtatutū do. an. dicit ꝙ poſſet dici ꝙ illa iura loquūtꝭ ī papa In inferioribꝰ aūt iudi­cibus ſtādū ē. c. nemine. et hec diſtīctio michi placet