Si mulier ven. no. in poſ. De concubinis. ꝓpter expenſas: ut. l. iiij. C. depoſi. et. l. termina­to. de fruc. et li. expen. Sed ad primū op. nā uidetur ꝙ ſumptꝰ debuerit recuperare a poſſeſ­ſore uicto ꝗa uictus uictori cōdemnat̉ in expen­ſis: ut. l. ꝓperandū.§. ſinantē. C. de iudi. ⁊. l. qui ſolidū.§. etiā. jͣ. de le. ij. So. glo. ꝙ ab illo nō po­tuit recupare uel ꝓpter ignorantia uel ꝓpter ꝯ­tumaciā. tenēdo primū ꝙ ꝓpter ignorantiā nō potuit recuꝑari: tunc ꝓcedit prīa lec. ſcꝫ ꝙ deter minet ſequentia: et ſic ꝓpter expenſas durat ac­tio ſicut ſi ꝓpter paupertatē recuperare nō pōt: ut. sͣ. l. ꝓxi.§. intereſt auteꝫ. Si tenes ſcd̓am.ſ. ꝙ ꝓpter cōtumaciā: tūc nō durat actio ⁊ nō recu­perat: ⁊ tūc ꝓcedit alia lec. Cuꝫ enī ex ſua culpa ꝑdiderit nō eſt equū ꝙ ab alio recuperet: ut in regula iuris dāmū qd̓ ꝗs ſua culpa ſentit ⁊cͣ. Ex predictis apparet ꝙ diuerſitas lec. que eſt hic procedit ſecūdum diuerſas lr̄as. nam hi qui ha bent tex. ab ea que eſt in ptāte. debēt legere ẜm lec. que loꝗt̉ de īpenſis factis in agēdo cum mu liere. illi qui habēt ab eo que eſt in poſſeſſiōe. de bēt legere ẜm lectu. illam que loquitur de expen ſis factis agendo cum ip̄o. Si mulier vētris noīe in poſſeſſione calūnie cauſa fuiſſe dicetur. Rubrica. I de poſſeſſione. Iuramētū mulieris excuſat eā a calū nia ⁊ partui nō nocet nec ꝓdeſt. h. d. Primū dictū fuit ꝙ iuramētū excu­ſat ab expenſis. dixi in. l. qui ſolidum.§. etiā. jͣ. d̓ le. ij. ⁊. l. i.§. i. ad turpil. Hoc edictū. No. ꝙ calūnia dr̄ quādocūqꝫ ꝗs vnū dicit ⁊ aliud ſcit uel facit. Ex.§. ſequenti. An iuramētum excuſcet ab expenſis. Hāc aūt actiōem. Opp. ꝙ ſit perpe­tua. sͣ. ti. i. l. i. ī fi. Gl. dicit ꝙ illa intelligit̉ ẜm iſtā qd̓ eſt violare lr̄am. alij ut Ia. de are. dicūt ꝙ ibi dat̉ de eo qd̓ ad eā ꝑuēit. ſed certe ibi etiā dat̉ d̓ eo qd̓ nō peruenit.ſ. ad expenſas: ut. l. fi. in fi. sͣ. ti.i. dic ergo ꝙ quādoqꝫ actio penalis ſuccedit ī locū actiōis ꝑſecutorie: ⁊ tunc eſt ꝑpetua: ut pa­tet in utili rei uendicatiōe que dat̉ cōtra eū qui dolo deſijt poſſidere. ita loꝗtur. sͣ. ti. i. l. i. in fi. d̓ tabu. exhi. l. ij.§. hoc interdicto. ⁊.jͣ. ne quid ī lo. pu. l. ij.§. fi. ſꝫ quādo actio ex ſui natura ⁊ ab ip̄o initio eſt penalis ⁊ p̄toria tūc nō dat̉ niſi īfra an nuꝫ. ita loꝗtur hic. nā ab initio dat̉ in penā eius qd̓ calūnie cā venit in poſſeſſiōem. hoc pleniꝰ di xi in. l. in onerarijs. jͣ. de act. ⁊ obli. ſꝫ contra hoc facit. l. itē.§. fi. cū. l. ſe. de ali. iu. mu. ca. fac. Rn̄. actio ex iſto edicto nō ſuccedit in locū eiꝰ qd̓ ve­niebat in pr̄ia actiōe: ſꝫ loco illius qd̓ eſt ultra. ſꝫ sͣ. ti i. actio ex illo edicto ſuccedit in totū in locū illius qd̓ veniebat in actiōe pͥma. Itē opponi tur de. l. iij.§. fi. ad carb. Sol. ut ibi. Iſta. l. facit ī ar. ad. q. an iuramētū excuſat ab expēſisᵇ. ⁊ hͦ vr̄ ꝙ ſic ꝗa excuſat a calūnia: ut no. in auc̄. de iudi. .§. fi. ⁊ Cy. in auc̄. general̓r. C. d̓ ep̄iſ. ⁊ cle. Ego feci vos notare in. l. i.§. q̄ri poterit. jͣ. ad turpil. ꝗa aliud eſt temeritas aliud calūnia. iuramētum ergo excuſat a calūnia: ut hic. ⁊. l. iij.§. i. sͣ. d̓ iure­iurā. nō aūt excuſat a temeritate. ⁊ expēſe ueniūt ꝓpter temeritatē: ut. l. eum quem tem ere. sͣ. de iudi. ⁊ ſic nō excuſatur ab expenſis quādo aliꝗs temere litigat. Si mulier ventris noīe calū. cā ī poſ. fuiſſe di. a Id poſ ſeſſione .§. hoc edictuꝫ. Iſtū tex. pro no. pōderat bal. in. l. ij. C. ſi ꝓ pter public. pēſi. uid bar. ī. l. pōderādū .§. Snautem alterutra. de iudi. ⁊ ī. l. ge­neraliter. de ep̄iſ. ⁊ cle. b An iura­mētum excu ſcet ab expē­ſis. uide bal. conſi. lxxxiiij. primo uolū. tranſeuntem cū glo. in. c. ignorantia d̓ re. iur̄. ⁊ add̓ ꝙ conſilium celebris doc. excuſat ab ex penſis. ita te nuit pe. d̓ an cha. conſi. cx xiiij. in fi. Ex.§ ſequenti. An pater putatiuus repetat expēſas factas fi­lio putatiuo. Cōpetit. Facit ad qōnem ſi pr̄ alimē tauit quēdam vt filiū ⁊ po­ſtea apparꝫ ꝙ nō eſt filius: an poſſit alimenta re petere. Et certe diſtinguit̉ aūt filius fuit in calū­nia: aut nō. ⁊ hoc ſi querimus de alimētis repe­tēdis a filio. ſed an poſſit repetere a pr̄e nō ē du biū: ꝗa ip̄e nil fecit vt aleretur ſicut ergo hic ex­penſe facte in muliere p̄gnante non repetunt̉ a pr̄e qui nō fuit in calumina nec ab ip̄a: ita in pro poſito nō repetunt̉ expenſe a filio putatiuo nec a pr̄e eius. tn̄ cuꝫ ſemel de facto acciderit ī foro cōſcientie fratres iudicauerunt ꝯͣrium. Sub pretextu. In hoc ītereſſe nō p̄t venire eſti matio totius hereditatis ſi ꝓpter ventrem alius ſucceſſurꝰ ē ab hereditate excluſus. h. d. Op. .jͣ. ad carbo. l. ſcriptū. glo. ſol. qd̓ plene dixi in. l. ventre. jͣ. de acꝗ. here. I ſubſtitutus. Contra mulierem ſuccurrit̉ hr̄di ſubſtituto d̓fūcti et cōſer uant̉ legata ⁊ libertas. h. d. Op. ſi mulier ſo­luit p̄ciū hereditatis videt̉ emiſſe res hr̄ditari­as: vt. l. eius rei. de rei vendi. ⁊. l. lit. eſtimatio. jͣ. ꝓ emp. Glo. fatet̉ ꝯͣrium: ſed nō eſt verū ꝗa mu lier nō dedit p̄cium vt emens ſed dedit vt p̄ciuꝫ ſue culpe. Itē dedit p̄cium ei qui nil hꝫ facere in hereditate: ſed ē ab ea excluſus facto mulieris. ita intelligit Pe. ⁊ Ia. de are. Querit gl. ꝗd ſi nō vult vēdere nec dicit de quo. certe hoc ītel­ligit̉ de legitimis teſtōris apud quos ẜui rema­nēt. rō quia cōpellit̉ vendere fauore libertatis. ar. C. de ſer. cō. ma. l. i. Ad mulierē aūt pōt refer­ri hoc: ꝗa ſoluendo p̄cium nihil ei querit̉: vt. sͣ. dixi. Quero vtrū eoipſo ꝙ nō peperit p̄ſuma tur calumnia: ⁊ Rof. dicit ꝙ nō: niſi ꝓbetur ip­ſam calumnie cauſa feciſſe: vt. l. non alias. sͣ. de his qui no. infa. De concubinis. Rubrica. Dy. ſuꝑ rubrica ponit vnā diſtinctiōꝫ ꝑ quaꝫ ſummat iſtaꝫ materiā de cōcubinis ⁊ filijs natis ex cōcubina. iō non recito eaꝫ ſcribatis per vos ꝗa cōiter habetur. Ue ī cōcubinatu. An liberta poſſit patronū relin­quere. Dic vt in glo. ⁊ illud eſt ve­rum ꝙ non poteſt relinquere. Ex. l. ſequenti. An concubinatus ſit licitus: ⁊ qualiter intel­ligatur ꝙ concubinatus ſit ligitimus coitus. Et an clericus ī minoribus cōſtitutus habēs filios ex concubina legitimet eos cū ea contrahendo matrimonium. A cōcubinatū. In in genua honeſte nata preſumitur matrimoniuꝫ niſi cōtrarium ꝓbetur. ſecus ſi fuerit liberta vel viliter nata. h. d. Not. ex eo ꝙ quis retinet li beraꝫ mulierē honeſte nataꝫ preſumit̉ matrimo nium de iure ciuili ⁊ d̓ iure canonico: ⁊ qualiter probetur dic vt extra d̓ preſump. c. illud quoqꝫ. Quero an cōcubinatus ſit licitus. Dic de iu re ciuili ſic vt hic. d̓ iure canonico ſecus: vt. xxxij. .q. i. c. i. ⁊. c. nemo. ⁊. c. nil dicat. qd̓ intellige quā tuꝫ ad penā ſpūalē n̄ quātū ad tꝑalē. al̓s nati ex c Competit ad. q. Pau. de ca. in. l. ali menta. d̓ ne­go. geſt. ſe re mittit ad iſtū .§. De cōcu binis Rub.