De vulga. ⁊ pupil. ſubſti. impedit: vt. l. ſi vnꝰ.§. ſi acceptilatio. sͣ. de pac. ⁊ .l. an inutilis. d̓ accep. Idē tenebat Ray. ⁊ dicebat ꝙ vulgaris cōcipit̉ ꝑ ꝟba ſi heres nō erit. ſꝫ iſta ꝟba nō ſūt exheredata ꝯͣrio. ergo ⁊cͣ. Mihi videt̉ᵇ ꝙ ſola vulgaris cōtineat̉ ſiue eſſet d̓fec tus in potētia ſiue in materia ſemꝑ v̓bū qd̓ reſpicit plura dꝫ illa vniformiter d̓termīare: vt. l. ſi legatariꝰ in fi. jͣ. d̓ le. iij. ꝓ hoc facit. l. ī teſtō. C. d̓ teſ. mili. ubi nō ſufficit adeſſe potētia niſi aſſit de iure cōi. p̄terea: vt. sͣ. fuit d̓termīatū ꝑ Guil. tenēdo opi. ſuā qn̄ ꝗs priuat̉ potētia facto ſuo ꝗ emācipat aliquē ceſſat p̄ſūptio pupillaris ſubſtitutiōis. Ita hͨ ſi exheredādo pͥuo me potentia faciēdi vulgarē ſubſtitutionē ceſſat iſta p̄ſūptio. Rn̄. ad rōnem Ray. dicit ipſe ſubſtitutō ꝯ cipit̉ in caſu ſi heres nō erit: q̄ v̓ba nō ſunt ꝯͣria exheredatiōi. videte īmo ſunt ꝯͣria ⁊ diuerſa. nā in ꝑſona inſtituti iſta ꝟba ſi heres nō erit. faciunt cōditionē. ſed in ꝑſona exheredati faciunt cām ſi ꝓ qꝛ. nā dictio ſi: qn̄ apponit̉ rei q̄ eſt de pn̄ti ⁊ certa reſoluit̉ in qꝛ: vt. l. iij. ⁊ ibi no. jͣ. d̓ le. .i. ⁊. l. i. de cōdi. ⁊ de. Poneᶜ habeo duos filios vnū īpuberē aliū puberē ſꝫ furioſuꝫ: eos īſtituo ⁊ ad inuicē ſubſtituo. certū eſt ꝙ in ꝑſona vtriuſ qꝫ cōtinet̉ vulgaris. ſed an cōtineat̉ in ꝑſōa vni us pupillaris ⁊ in ꝑſona alteriꝰ exēplaria. Guil. d̓ cu. tꝫ ꝙ nō qd̓ puto verū nā multe ſūt dr̄ie ⁊ īparitates inter pupillarē ⁊ exēplariā. Iſtd̓ ergo ꝟbū ſubſtituo nō reſpiceret vniformit̉ illas ꝑſo nas. ꝯͣ. l. iā hoc iure. sͣ. e. Sed iuxta hͨ qͦro ꝗd ſi duo erāt filij furioſiᵈ ⁊ teſtator īſtituit eos ⁊ ad inuicē ſubſtituit vtrū cōtineat̉ vulgaris ⁊ exēpla ria. Uidet̉ ꝙ ſic ad ſimilitudinē pupillaris. In ꝯͣriū videt̉ ſubſtitutio q̄ ſit iure ſpāli nō cōtinet̉ in breuiloqͣ niſi expͥmat̉: vt. l. in teſtō. C. d̓ teſ. mi li. ſed exēplaria ſit ex qͣdā hūanitate. ⁊ ſic d̓ iure ſpāli: vt. l. hūanitatis. C. e. ergo ⁊cͣ. Cōtrariū pu to ꝙ cōtineat̉ ad exēplū pupillaris hodie: qꝛ illa ſubſtitutio pōt fieri d̓ iure cōi a quolibꝫ teſtator̄ habēte filios furioſos ꝑ. l. hūanitatis. C. e. ſꝫ ibi loquit̉ ẜm hec tꝑa antiqͣ ẜm q̄ iſta exēplaria ſub ſtitutō nō poterat fieri niſi d̓ iure ſpāli: vt. l. ex fa cto. sͣ. e. tūc putarē ſecꝰ. Quero vtrū ineqͣlitas portiōis īpediat ſubſtitutiōes pupillares cōten tas ī breuiloqͣ. Certe nō ꝑ. l. ſi plures. sͣ. e. cuꝫ l. ſe. ⁊ hoc etiā ꝓbat̉. nā ineqͣlitas tꝑis nō īpedit iſtā ſubſtitutionē cōtineri. ergo nec ineqͣlitas re rū. ar. l. miles.§. ⁊ qꝛ diximꝰ. jͣ. de teſ. mili.¶ Sꝫ q̄ro circa hͨ de pulchra. q. p̄dicta ſunt ꝟa qn̄ eſt ineqͣlitas rerū hoc ē portionū: qꝛ plꝰ ꝙͣtitatis hꝫ vnꝰ ꝙͣ aliꝰ. Sꝫ pone plures filie ſunt inſtitute ex certis rebꝰ vel ꝙͣtitatibꝰ ⁊ demū filij maſculi ſūt vniuerſalit̉ inſtituti poſtea dicit oēs filios meos īuicē ſubſtituo. vtrū filie p̄dicte videant̉ cū maſculis ſubſtitute īuicē. Rn̄. nōᵉ. nā heres ex re certa nō eſt ꝓprie hr̄s ſimpl̓r loquēdo. ſꝫ habet̉ loco legatarij. ſꝫ eſt tertiū genꝰ ꝑ ſe. qꝛ vocat̉ he res ſingularis: vt no. sͣ. e. l. ex facto. in pͥn. ⁊ iſta ſubſtitutio vr̄ facta in portiōibꝰ hr̄ditarijs. vt. l. ꝗ plures. sͣ. e. ſꝫ ille nō habēt portionē. ergo ⁊cͣ. Preterea h̓ ꝓbat̉ in. l. coheredi.§. ꝗ diſcretas. .sͣ. e. vbi quos teſtōr cōiūxit in īſtitutiōe ſꝫ inſtituti ex re certa nō hn̄t ius accreſcēdi cū īſtitutis vt. l. i.§. ſi ex fūdo. sͣ. ti. i. ergo ⁊cͣ. Bone ꝙ īſtituo duos īpuberes. ⁊ dico ſi ꝗs eoꝝ nō erit hr̄s eos īuicē ſubſtituo. vtrū in iſta breuiloqͣ ꝯtineat̉ pupillaris. Et vr̄ ꝙ non rōne breuiloqͥ: qꝛ talis ſubſtitutio fuit collata in caſuꝫ exp̄ſſuꝫ ſi hr̄s nō erit. vn̄ cōtinet̉ tacita pupillaris ſicut exp̄ſſa vul garis: vt. l. iā hͨ iure. sͣ. e. ⁊ dicet̉ mere tacitaʳ ⁊ nō excludit mr̄eꝫ. ſꝫ ſi eēt mer̄ obliqͣ excluderet ma barto. trāſit pau. d̓ ca. h̓ ſali. ⁊ lu. ro. i. l. ī teſtō aliꝗ tn̄ ꝯͣ. tn̄ ve rior opi. bar to. qͣꝫ ēt ſeꝗͥt̉ alex. a ¶ Quero. ꝗd eꝯͣ. idem voluit angīmo. h̓ bal. ange. ſali. lu. ī. l. in. teſtō ⁊ īmo. ī. c. ray. b ¶ Mihi vi det̉. cū bar. trāſit imo. in d. c. ray. et alex. h̓. c ¶ Pone. ꝯ riū eiꝰ ꝙ h̓ tꝫ bar. tꝫ īmo. h̓ ⁊ ī. d. c. rai nuciꝰ cui rn̄ det̉ ꝑ alex. ꝗ tranſit cum bar. d ¶ Duo furioſi idē ꝙ h̓ bar. tꝫ īmo. ī .d. c. ray. alij nō tangūt. e ¶ Rn̄. non idē tꝫ īmo. h̓ ⁊ āg. cū limi tat. q̄ ꝑ imo. ⁊ alex. repro bat̉ hāc tam̄ d̓ciſionē bar to. ẜm alex. limita vt ꝑ ip̄ꝫ bar. ī. l. fi .jͣ. ad treb. ⁊ ī cōſi. īcipiēte ang. mat. ⁊ pe. d̓ anc. l cōſi. lxiiij. ⁊ pau. d̓ ca. ī. l. coheredi.§. ꝗ diſcretas. .sͣ. e.ſ. ſi duo tm̄ maſculi eēt ſubſtitu ti. ⁊ vna ſe mīa ī re certa ⁊ dixerit ſubſtituo ſuꝑuiuēteſ ſi v nꝰ eoꝝ d̓ceſſe rit ſine liberis tūc eniꝫ ītelligit̉ ſubſtitutꝰ nō ſo lū maſculꝰ ſꝫ ſemina qꝛ il la pluralitas non poterat v̓ificari ī ſolo maſculo vt. d. l. fi. ſꝫ ꝗd ſi īſtitutit hr̄dibꝰ duobꝰ maſculis vniuerſalit̓ ⁊ duabꝰ ſemīs in certa qͣꝫti tate teſtōr ſb̓ dat ⁊ ſi oēs filij mei d̓ceſ ſerit ſine libe ris ſubſtituo fraternitatē an ēt d̓ femi nis ītellexiſſe videat̉ vide pau. d̓ ca. cōſi. ccclviij. tenētē ꝙ nō f ¶ Et dicet̉ trē Quero vtrū ſubſtitutio breuiloqͣ facta ꝑ hͨ ꝟba vos īuicē ſubſtituo cōtineat fideicōmiſſariā. Vr̄ ꝙ ſic: vt. l. ꝗ plures. sͣ. e. ibi in oēm caſuꝫ ⁊cͣ. vt. l. ſceuola. ad treb. Dy. ꝯͣᵍ qꝛ cuicunqꝫ ſit iſta ſubſtitutio ſi ab initio valet iure vulgaris di recte. ergo ex poſtfacto nō obligat̉: vt. l. ꝟbis. sͣ e. Nō ob. l. ſceuola: qꝛ ſubſtitutio iſta fuit facta ī codicillis. merito trahit̉ ad fideicōmiſſariā licꝫ aliter ītellexerit. Ia. de are. vt dixi in. l. vbis ⁊. l. ſceuola. ſꝫ nō placet hec rō: qꝛ lꝫ cōtineat̉ nulga ris ab initio an̄ aditā hereditatē tn̄ poſt aditam pō trahi ad fideicōmiſſariā: vt diximꝰ in. l. cēturio. sͣ. e. tn̄ determinatio eſt ꝟa ꝑ. l. iā hoc iure. sͣ e. vbi in vulgarē tm̄ modo ⁊cͣ. ⁊ ibi no. Nō ob. l. ꝗ plures: qꝛ illa ꝟba dicūt in oēm caſuꝫ ⁊ ī oēm euentū ꝓueniēs ex directa ſubſtitutiōe. Nō ob. qd̓ diximus in materia cōpendioſe: qꝛ ibi aliud .ſ. qꝛ teſtator multa tꝑa in ſubſtitutiōe adiecit: dicēdo qn̄cunqꝫ deceſſerit. hͨ hic nō fecit. ⁊ de hͨ dixi in materia cōpendioſe. Quero quidā habēs duos filios de pͥma vxore duos ex ſcd̓a eos ī ſtituit ⁊ īuicē ſubſtituit vnꝰ repudiauit vtrū admittat̉ ille ſolus ꝗ eſt vtrinqꝫ cōiūctꝰ. Qd̓ videt̉ qꝛ legis cōiunctio equiꝑatur cōiūctioni homīs. ar. l. teſtō. de here. inſti. ſed coniūctus ab hoīe p̄ fertur ī breuiloqua diſiūcto: vt. l. coheredi.§. ꝗ diſcretas sͣ. e. ergo ⁊cͣ. Non ob. d. l. coheredi.§ qui patrē. ꝑ quā videt̉ ꝙ iſta ſubſtitutio ſpāliter facta debeat aliꝗd operari vltra ius cōe. arg. l. ſi quādo. jͣ. de le. i. qꝛ illud iō qꝛ teſtator ſic exp̄ſſit ſpāliter. ¶ Preterea iſta ſubſtitutio aliꝗd ope rat̉ ⁊ aliud venit iure ſubſtitutiōis ⁊ aliud iure accreſcēdi. ⁊ ita hn̄t quidā in. d.§. ꝗ diſcretas. ꝑ Dy. Alij in. d. l. iā hoc iure. ⁊ dicūt ꝙ iure inſti tutiōis dꝫ intelligi: qꝛ ẜm voluntatē teſtatoris ve niūt. vt. d. l. ꝗ liberis.§. hec ꝟba. sͣ. e. ſed pater pareꝫ affectionē hꝫ in oībus ergo ⁊cͣ. Ray. fuit primo cuꝫ Dy. poſtea cōtra. ⁊ dicit ꝙ cōtra dy. facit. l. fi. jͣ. ad treb. ¶ Preterea dicit ipſe ratio Dy. nō eſt vera per. l. re cōiuncti. jͣ. de le. iij iuncta. l. ⁊ ꝓculo. jͣ. de le. ij. qꝛ fortior eſt cōiunctio hoīs ꝙͣ legis. Ego dico ꝯͣ dy.ᵉ qꝛ iſti fratres nul lo modo ſunt cōiuncti cōiunctione legali. nā in hac materia cōiunctos accipimus tali coniūctio ne que inducat ius accreſcēdi: vt. l. coheredi.§. qui diſcretas sͣ. e. ſed iſti fratres ſūt coniūcti cōiunctione ſanguinis. ideo nō iure accreſcēdi: vt dixi in. iij. q. de coniūctione legali: vt. l. re coniūcti. jͣ. de le. iij. Quero ponamus. duo ſunt īſtituti ⁊ inuicē ſubſtituti an poſſint omittere iure inſtitutionis ⁊ accipere iure accreſcēdi. Glo. tangit in. l. nec is.§. heres. de acqui. here. ⁊ ibi dixi ⁊. l. neqꝫ heres. eo. ti. Paulus Spes ſubſtitutiōis recipro ce ad heredē nō tranſit. h. .d. cōcordat. l. qui liberis.§. hec verba ⁊. l. ꝗ plu res heredes. in prin. sͣ. e. ¶ Op. de. l. ſi ex pluribus. jͣ. de legit. here. So. ibi in iure accreſcēdi. hͦ in ſpe ſubſtitutionis. ¶ Op. de. l. qui patri. jͣ. de acqui. here. ſo. vt ibi. ¶ Op. de. l. coheredi. .sͣ. e. ſo. vt dicam in. l. qui habebat. jͣ. e. Ex. l. ſequenti. ¶ Valet libellus ī quo quis petit vt heres titij licet ſit heres heredis titij. Aterfamilias. Nota. et pulchra l eſt. Pupillaris expreſſa etiā que nō cōtinet vulgarē tacitaꝫ trahit̉ ad bona patris ⁊ filij. h. d. vel ſic. Hec cōditio ſi mihi heres erit videt̉ exiſtere ſi aliquis eſt heres heredis ex diſpo ſitione defuncti. hoc dicit. Et iſtud eſt notabile tacita ADe ſecūduꝫ alex. ꝙ cōit̓ cōprobat̉ ab alijs. g ¶ Dy. ꝯͣ li. mita vt h̓ ꝑ alexā. ⁊ vidie pau. d̓ ca. cō ſilio. ccclv.
zum Hauptmenü