Liber. eiuſdeꝫ ſtatuta ſedis preſtiterit: ad ꝗnquaginta libraꝝ auri illationem pene noīe ⁊ offm̄ eius teneat̉: quaꝫ decet in articuloᶻ exigi manſuetudi nis noſtre erario ſociandam. ¶ De officio procōſulis ⁊ legati. IMꝑa. ꝯſtā. a. ꝓconſuli aphrice. Egatiª nō ſolū ciuiles ſꝫ ēt criminales cās audiāt: itaq vt ſi ſnīaꝫ in reos ferēdā ꝓ uiderīt: ad ꝓconſules eos trāſmittere nō morent̉. IMꝑa. Arc. ⁊ Ho. Simplicio procon. aſie. Fficiū eleſpōti ꝯſularis eterne recordationis pr̄es ſerenitat noſtre adijtᵉ. ⁊ expoſitꝭ ſuis īcōmo dis in ꝗbꝰ a vicarianis apparitori bus vrgebat̉: orauit ſd̓ imperio tue ſublimitatꝭ agereq poteſtatē: cuius allegationes humane ꝓcliuius piū principemᶠ cōmoueruntᵍ: quas ⁊ nos obtinere cenſemus. ¶ Dofficio comitis orientis. IMpera. Leo. a. Uſeo. pre. pre. Itulos ꝗ alitarchia ⁊ ſyri archia muneribꝰ in prima ſyria deputati ſunt: per offi cia tam viri ſpectabilis comitis ori entis qͣꝫ viri clariſſimi rectoris ꝓuī cie flagitari p̄cipimus: alitarchie ꝗ deꝫ ludi cura viri ſpectabilis comi tis oriētꝭ ⁊ eiꝰ officio. ſyriarchia ꝟo ſollicitudine viri clariſſimi moderā tis ꝓuinciā: eiuſqꝫ apparitionis ex erceant̉. nulliqꝫ penitus curialium nec ſi voluerint idē munus vel ho norem ſubeundi lnīa permittatur. ¶ De officio prefecti auguſtalis IMperatores Ualē. ⁊ Theo. a cha. aaa. Florē. prefecto auguſtali. Mnia tributa ꝑ egyptiacaꝫ dioceſim in cura ⁊ ꝓui dētia claritatis tueʰ a moderatoribꝰ ꝓuīciaꝝ exigi iubemus. ¶ Si ꝗ tn̄ ex poſſeſſoribꝰ ſiue militaribꝰ ſiue nō militaribꝰ: ad īferēda q̄ debēt audaces extiterint: eos per militare ēt auxilium ſi opꝰ exegerit. ad ſolutionem compelli cenſemꝰ IMꝑa. The. archa. ⁊ ho. ruphi. Refectꝰ p̄torij auguſtalis ordi narioꝝ ſub ſe iudicum examinādi flagitia ⁊ ſuꝑ his referēdi non amouēdi vl̓ puniēdiⁱ hēat ptātem. ¶ De officio vicarij. IMꝑa. Ualen. ⁊ Ualen. ⁊ Gratia. Antonio. p̄. p̄. N ciuilibus cauſis vicarios comitibꝰ militumᵏ ꝯuenit an̄ferri: in militaribus negocijs comites vicarijs anteponi. Quoti enſcunqꝫ ſocietas in iudicādo ꝯtigerit pͥore loco vicariꝰ ponetur: co mes adiunctꝰ accedat. Si ꝗdē p̄fecture meritū ceteris dignitatibꝰ an teſtet ⁊ vicaria dignitas ipſo noīe eiꝰ ſe trahe̓ indicet potioreꝫ: ⁊ ſacre cognitionis habeat poteſtatem: ⁊ iudicationis noſtre ſoleat vl̓ d̓beat repreſentare reuerentiamˡ. Dem. aa. ad Heſperium. p̄. p̄. ¶ De officio procōſulis ⁊ le Egati. l. delegari pro conſulum. ¶ Traſmittere. exce pro crimīe ſuſpecti de quo ēt ꝓnūciant. Et noͣ duo in eo le gato ſpālia. ⁊ ꝙ de omni crimine cognoſcit. ⁊ ꝙ etiā pronūciat in crimine ſuſpecti: vt hic. ⁊. ff. de offi. ꝓcū. ſolent. ⁊ ff. de ſuſpec. tu. l. i.§. j. Fficū. adijt.ſ. in ſuis ingreſſibus ad eum. d ¶ Agere.i. viuere. e ¶ Cuius.ſ. officij. f ¶ Principem. patrem ſere nitatis noſtre que eſt. sͣ. g ¶ Cōmouerūt. noͣ ꝙ pia al legatio mouit principem. ¶ De officio comitis oriētiProcurator erat reꝝ qͥ erāt in oriente. ⁊ nō legitur hic ti. ¶ De officio prefec. augu. Hic eſt ſpectabilis: vt. jͣ. de pri ua. car. l. j. Mnia. tue. loquitur prefecto auguſtali. Refectus. puniēdi. immo videt̉ vt. ff. deoſ. p̄. illicitas.§. ꝗ vniuerſas. que ē ꝯtra Sol. ſpāle in hoc: vt nō habeat ius gladij. vel dic nō habet in hos. habꝫ tamen in alios. ¶ De officio vicarū. Nō lelegit̉ hic ti. Azo. k i N ciuilibus. militum. cuius eſt hic vicarius. l ¶ Reuerentiā. cū p̄fectus re preſentet reuerētiam principis: ⁊ iſte ſit vicarius prefecti ⁊ ſic per mediū prefectum vt ff. de offi. preto. l. j. m ¶ Auctoritas. noͣ ꝙ dic̄ cō temptum eſſe ſi nō audiatur. ¶ De officio pretoris Spe ctabilis eſt. ⁊ dic primā legeꝫ: que tractat de offi. eius. nota etiam ſedula ſeruitus. al̓s vir tus. ⁊ ꝙ plus ſeruiet emanci patus patri: ꝙͣſi eſſet in pote ſtate. accur. Retori. exuant.i. libe. rentur. ac. o¶ ¶ Res. olim. xviij. vt. ff. de Lori. iur. l. ij.§. deinde di uus auguſtus. Elatiōes vicarioꝝ ſi qn̄ vſus attulerit: ad nr̄aꝫ māſuetudinē referant̉. relatiōes enim iudicuꝫ libēter audimꝰ: ne adminiſtratoruꝫ decreſcere videat̉ auctoritasᵐ ſi eo rum ꝯſulta veluti ꝓphanoꝝ p̄ces a noſtris aditis repellamus. ¶ De officio pretoris. IMꝑ. cōſtā. ad ſenatuꝫ. Retori defert̉ hec iuriſditio ſāctientibꝰ nobis vt lirale negociū ipſe diſceptator examinet. ¶ Sane īterponi ab eo de creta ꝯuenit: vt ſiue in ītegrū reſtitutio deferēda eſt: ꝓbatis dūtaxat cāis. ab eodē ēt īterponat̉ decretūſeu tutoris daudi ſeu ordinādi cu ratoris īpleat̉ ab eo īterpoſitio d̓cre toꝝ. ¶ Quippe cū apd̓ eū qͦqꝫ adpiſci debeat pr̄onoꝝ iudicio ſedula ẜuitꝰ libertatē: Nec ſane debita filioꝝ votis patꝝ vota ceſſabunt: vt patente copia liberos ſuos exuāt ptāte magis ꝓprijs obſeꝗis eman cipatos: cū ſeſe ītelligant his obſeꝗis plus debe̓ a ꝗbꝰ ſeſe meminerint vnculis ſacris exutos. IMꝑa. Ual. ⁊ mar. aa. tici. p̄. p̄. Resº tm̄mō p̄tores electe opi niōis in hac vrbe per ſingulos ānos iudicio ſenatꝰ p̄cipimꝰ ordīa ri: ꝗ cōpetētes cās ac debitos act integre diſceptare atqꝫ tractare de bebūt. vt hi tm̄ tres ex his ꝗ ꝓpriuꝫ larēᵖ in hac alma vrbe hēant nō ex ꝓuincijs eligant̉. nec ſi ꝗs forte ꝑalias cās ad hāc vrbeꝫ de ꝓuincijs venerit: ad p̄ture vocet̉ munꝰ. ſꝫ ha tm̄mō vt dictū ē: ꝗ hic domicilium fouent: ita tn̄ vt nec ipſi ſūptꝰ quodā inferre cogant̉ inuiti: ſed hēant ſpontanee liberalitatis arbitrium. ¶ De officio rectoris ꝓuīcie: ⁊ vt nulli patrie ſue adminiſtratio ſine ſpeciali ꝑmiſſu principis ꝑmittat̉. IMper. Alex. a. iuliano. Oteſtq de falſo cāꝫ cogno ſcēs p̄ſes ꝓuincie: incidēteꝫ pprietatis queſtionem dirimere. IMpera. Conſtan. ad max. Reſidesʳ ꝓuīciaꝝ oꝫ ſi ꝗs potētioꝝ extiterit īſolētiorᵍ: ⁊ ipſi vīdicare nō pn̄t: aut examīare aut ꝓnūciare nequeūt: de eius noīe ad nos. aut certe ad p̄toriane p̄fecture ſnīam referre: quoᵗ ꝓuideat̉ qual̓publice diſcipline ⁊ leſis tenuioribꝰ ꝯſulat̉. Iē. a. ad prouinciales. Uſtiſſimos ⁊ vigilātiſſimos iu dices publicis acclamatiōibus collaudādi damꝰ oībꝰ ptātē: vt ho noris ei auctioris ꝓferamꝰ ꝓceſſus ⁊ eꝯͣrio iniuſtos ⁊ maleficos q̄rela laꝝ vocibꝰ accuſandiᵘ damꝰ ptāteꝫ vt cēſure nr̄e vigor eos aſſumatˣ Nā ſi ꝟe vocesʸ ſint nec ad libidinē ꝑ cliētelas effuſe diligēter īueſtigabimꝰ: p̄fectꝭ p̄torio: p̄ſidibꝰ ⁊ comitibꝰ ꝗ ꝑ ꝓuīcias ꝯſtituti ſūt: ꝓuin cialiū nr̄oꝝ voces ad nr̄aꝫ referēti bu MDē. a. ad eoſdeꝫ. p ¶ Proprium larū ⁊.sͣ. de ep̄iſ. ⁊ cle. l. i cleſis. ſed cōtra. jͣ. de ſacril. l. fi. ſꝫ ſpecial pretore. Itē ꝯtra. ff offi. preto. l. barbar. ¶ De offi. recto. Clariſſimus eſt: vt. priua. car. l. j. Oteſt. pone. ſum. ꝗdam ſe ſcribi in inſti mento rem que abpoſſidebat̉ ſuaꝫ eſſe cū de falſo accuſaret xit ſe nō poſſe accuſ qꝛ veꝝ erat. Uel dic falſo me accuſas. ſꝫ dico te ſeruū meumo ⁊ ſic ꝓprietatis tuit tibi refero queſtione vt ⁊ al̓s. jͣ. de adul. alexādrū. vel tertiopetebā fundū a mi re ⁊ oſtendebā inſtr mētuꝫ. ipſa illud de ſo accuſabat. ego e co nō admitti: qꝛ ſceſt: que nō admitt pub. accuſationen ipſa dicit ſuū fui ſic ꝓ ſua re deben mitti: vt. jͣ. ꝗ accuſi. poſ. l. ſenatuſcō. ⁊ fu jͣ. d̓ fal. l. ⁊ ſi ad te. ⁊d ordi. iu. l. j. ac. Reſides. hec r̄ legit̉ nec ſequi videas tamē notabili ſ ¶ Inſolentior.i. in bediens. t ¶ Quo pro vt. Uſtiſſimos. accſandi. repete de mus poteſtatem. x ¶ Aſſumat. ſic d̓ ep ⁊ cle. qm̄ venerabils y ¶ Uoces. contram los iudices.