Sextum Preceptum Capitulū Octauum aliud tempus differre non po ⁊ quē cogitur cum magna fa tigacōe ꝯtinuare. In tali labo re nō tenētur ad dicta ieiunia maxime qͥ nō ſūt ita fortes ꝙ ſimul poſſent labora̓e ⁊ ieiuna re Ex quo ptꝫ quid teneantur peregnātes. itinerātes. labora tes in vineis. agris. ⁊ artibus mechaicis. vn̄ in. iiij. dic. tho. Si ſit tal̓ ꝑegrinacō q̄ poſſet ſine īcōmodo differri. debet ꝑe grinacioneꝫ homo differre ſi ſi mul cum ea nō poteſt ieiunare Si aūt ꝑegrinacō cōmod̓ dif ferri nō p̄t vel quia tempus īe iunij hoīem in viā preoccupat vel qͥa dies feſtus alicubi īmi net ad que ex deuocōe homo ꝑ gere cupit. vel qꝛ mora in prī tēciā peculū hꝫ. ſpūale vl̓ cor porale p̄t ẜm diſpēſacōem ſui ſuꝑioris oībus predictis pēſa tis ꝑegrina et ieiuniū ſoluere hoc tn̄ intelligitur de hijs qͥ la bore itineris adeo affligūtur. ꝙ ſimul cū ieiunio itinerare nō pn̄t. nec obſtat ꝙ p̄ceptū det p̄poni cōſilio. qꝛ cōtēcō huius modi p̄ceptū dātis nō eſt ali­as pias et magis neceſſarias cauſas excludere: nec intencō maioris lucri nō neceſſarij la­borātes corporaliter eos a pec cato excuſat ſi ieiuniū frāgūt: nec illi iteꝝ et pcc̄o īmūes ſūt qͥ oꝑarios cōducere nolūt niſi tali pacto ut ieiuniū ſoluāt ni ſi fo̓te cauſa ſit ncc̄aria q̄ feſti nacōem oꝑis ꝓ quo laboratur expoſcat hec tho. Qn̄ta cauſa e p̄ueniēdi cibum ē miniſterium vnde ẜuiētes nobilibꝰ diuinē ſam ꝓtrahentibus. ſi ex cauſa ncc̄aia p̄ueniāt aliquātulū ho rā comedēdi comedēdo ex toto vl̓ ſi prelibāt modicum ne deſi ciat ī ẜuiēdo. et hoc faciāt poſi tis iā mēſis vl̓ paꝝ an̄. Ita ꝙ ꝓpt̓ cōtinuacōem tꝑis totum debeat reputari vna mēſa: nō credūt quidā doctores ꝙ pec cēt. ſicut nec peccēt ſeruitores medocriū ꝑſonarū qui ſurgūt de mēſa dn̄orū ſuorū ut vadāt ad portandum vinū. vel ut por tēt exenia et reuerentes iterū comedunt. d̓ regularibus qui debent legere ad mēſam ī refe ctorio idem dicendū. ſicut de ẜ uitoribꝰ nobiliū: dūmodo hoc licēciati faciūt. Quo ad ter cium pnͥcipale notādū ꝙ mul ta v̓tus abſtinēdi eſt in homīe quā ꝑuaciſſimi exꝑiūt̉ niſi cor pus ſuū exerceāt ieiunijs ab ſtincijs et ſimilibꝰ qd̓ ptꝫ pri mo ī abſtinēcijs ph̓oꝝ paga noꝝ Nā ut legitur ī vitis phi loſophorū de ſocrate. Socra­tes tā tēꝑatus fuit ī victu. ut fere ꝑ omēꝫ etatē ſuā īfirmita te caruei̓t et in peſte qͥ athēas vaſtauit illeſus trāſiret. Itē cū