ſcꝫ ex fide eccleſie ꝑ modū meriti orōis ⁊ ſuffragij Oꝑe dico ope rāte totiꝰ eccleſie: et nō ex ſolo feruore ⁊ deuotōe vtentiū. Un̄ dicit petrꝰ de palude in qͣrto. Nō ē ꝑuipēdēda fides totiꝰ eccleſie meritū eiꝰ ⁊ p̄ces eiꝰ ſic nec iſta ſacramētalia ꝑ eccleſiā inſtituta Vn̄ qͣntū plus valet fides meritū ⁊ oratio totiꝰ eccleſie qͣꝫ vniꝰ ꝑſone; tantū p̄cellūt iſte generales ceremonie totiꝰ eccleſie; que nō ſine inſpiratōe dei inuēte ſunt ſingularibꝰ deuotionibꝰ ſinguloꝝ. Qua ex re aꝑte colligit̉ qͣnta erroris caligine inuoluantur heretici: qͥ ꝓprias adinuentōnes p̄ferūt ſancte matris eccleſie inſtitutis. Aliꝰ modꝰ dicēdic. ꝙ ex oꝑe oꝑato; ⁊ iſte modꝰ dicē di ſubdiuidit̉. Quidā enim dicūt ex oꝑe oꝑato; nō ꝙ aliqͣ v̓tute naturali vel ſuꝑnat̉ali inexiſtēte ſubiectīe: ſꝫ ex v̓tute diuīa. ex de creto ſiue pacto diuīe miſericordie aſſiſtēte aqua bn̄dicta tales ef fectus efficiet. Et ſi querit̉ ab iſtis vbi in ſacra ſcriptura reperit̉ ꝙ tale deꝰ pepegerit cū eccleſia aut cōſtituerat decretū. reſponde tur ꝙ ibi vbi dn̄s inqͥt luce. x. Qui vos audit me audit: ecce dedi vob̓ poteſtatē calcādi ſuꝑ omēꝫ v̓tutē inmici; hāc eccīe ſue ſancte dedit poteſtatē: vt qn̄ diceret illud qd̓ ꝑ eū ad hoc inſtitutū ē deꝰ faciet illud vtputa arceat demōes vel huiꝰmodi. Alij vero dicūt ꝙ v̓tute ſuꝑnat̉ali diuīa inſiſtēte hoc efficiet aqͣ bn̄dicta: licet hec v̓tus nō ſit tāta quā in ſacramētis q̄ ſit ſufficiēs diſpoſitō ad grāꝫ Quantū vero ad effectū qͥ eſt deletio peccatoꝝ venialiuꝫ. Hec ē ſentēcia alberti magni ⁊ ſancti thome. Et alioꝝ multoꝝ doctoꝝ ꝙ oꝑat̉ ꝑ modū meriti inquantū excitat motū voluntatis/ ꝑ quē ſit peccatoꝝ remiſſio. Scd̓s aūt modꝰ dicēdi videt̉ eſſe durandi ī qͣrto; veꝝ qͥa cū pace oīm ⁊ ſub vnitate p̄ſentē ꝓpoſui det̓mina re articulū: p̄termiſſa ampliori hoꝝ modoꝝ dicēdi ꝓbabilitatis cōꝑatiōe: cū vt̓qꝫ ſit ſatis ꝓbabilis/ ⁊ habeat magne auctoritat̉ viros legētis arbitrio: int̓ illos dicēdi modos lectōꝫ cōmitto: qͥa qͦcunqꝫ illoꝝ electio p̄miſſa in ſue veritatis robore manēt ſolidata. Quibus omībus hoc adijciendū eſt. ꝙ vt inqͥt ſanctus tho. in qͣrto di. xij. Ꝙ cū apponit̉ aqua nō benedicta ad benedictā totū efficit̉ benedictū. Uirtus enim acqͥſita aq̄ ex bn̄dictōe ꝑuenit ad aquā additā: magis enī dignū trahit ad ſe minus dignuꝫ. Uerū tn̄ hugo ſuꝑ qͣrto dicit ſic: ꝙ bn̄dictio aque fuit inſtituta: vt aqͣ ſi addit̉ in debita qͣntitate aque bn̄dicte in tota ſit benedicta ¶ Capitulum. xij. oſtendens ꝙ aqua benedicta non eſt ſacramē tum ſed ſacramentale
zum Hauptmenü