Et tamen ſuffragiū pro auxilio ſæpe ponitur. Suffoco quod ex ſub& faux faucis componit̉: ubi diphthon gus in. o. productam cōuerſa fuit. Ouidius: Suffocent animā dira uenena tuā. Suffire ex ſub& fire: quod infinitū eſt:& a fio componitur. Virg. li. georgi. iiii. At ſuffire tymo cæraſqꝫ recidere inanes: qꝫ dubitet̉ ſuffire dixit.i. ſubminiſtrare. Nam licet a fio habente ſignificationē paſſiuā cōponat̉: compoſitū tamē Papyria no teſte fit actiuū. Reperit̉ etiā firi: a quo Priſciano teſte factū eſt fieri: per diuiſonē unius longæ in duas breues: ut admittier pro admitti. Similiter ſequēte. g. trāſit. b. in illā: ut ſuggero ſuggeſtū. At ſequēte. l. integra b. littera remanet: ut ſublego: quod eſt ſuffuror. Virgilius in bucolicis: Vel quæ ſublegi tacitus tibi carmina nuper. Subligo& inde ſubligar: quod eſt ſubligaculū: ſeu brachæ: quas induebāt hiſtriones in ludis. Iuuenalis in ſatyra Credo pudiciciā: Perſonā thyrſumqꝫ tenent:& ſubligat acci. Cicero de officiis libro primo Scænicoꝝ quidē mos tantū habet ueteri de diſciplina uerecundia: ut in ſcenā ſine obligaculo ꝓdeat nemo Veret̉. n. ne ſi quo caſu euenerit: ut corporis partes quædā aperiant̉: aſpiciant̉ nō decore. Subleuo: quod a leuo pro aleuio cōponit̉. Nam eſt auxiliū defenſionēqꝫ præſto. Cicero Zophirus qui ſe naturam cuiuſqꝫ ex forma proſpicere profitebat̉: deriſus a cæteris eſt: qui illa in Socrate uitia nō agnoſcere ab ip̄o aūt Socrate ſubleuatus: cū illa ſibi ſigna ratiōe a ſe deuicta diceret. Nōnunqͣꝫ uero ſignificat alleuo: quod eſt ſurſum tolo. Suetonius in Veſpaſiani uita: Dūqꝫ ſurgit ac nitit̉ inter manus ſubleuantiū extinctus eſt. Si uero componatur ſub cū dictionibus incipientibus ab. m. tranſit. b. in. m. ut ſummitto: ſummergo: ſumminiſtro: quāqͣꝫ apud aliquos ſeruet̉. b. At cū dictionibus incipientibus ab. n. integra ſemꝑ remanet: ut ſubnecto: ſubnixus. Si aūt dictiones cōpoſita cū ſub incipiant a. p. tranſit. b. in. p. ut ſuppono ſupplico: quod a ſub& plico com ponit̉: eo quod genu poplitemqꝫ plicamus: cū a potentiore aliquo magnū aliquod precamur. ſuppeto: hoc eſt ſubminiſtro: a quo ſuppetias deriuat̉: quod ad auxiliū ꝑtinet:& auxiliū ipſum deſignat. ad auxiliū quidē ut Cæſar libro. xxii. commētarioꝝ:& nuntiebant̉ auxilia magna equitatus oppidanis ſuppetias uenire.& in eodē libro: Suiſqꝫ rebus timēs: elephantiſqꝫ triginta relictis ſuis finibus oppidiſqꝫ ſuppetias ꝓfectus eſt. Et iteꝝ in eodē: atqꝫ ſuis fugientibus ſuppetias ire contēdit. Auxiliū uero ut Suetonius in uita Veſpaſiani: Legatū inſuper ſyriæ conſularē ſuppetias ferentē rapta aquila fugauerūt. Plautus in Oedippo: Sed memēto ſiquid ſæuiunt ſenes ſuppetias mihi cū ſorore ferre. Idē in eodē neſcio uiſus eſt. Cum ait auxilia mihi:& ſuꝑ petia ſunt domi. Supplodo ex ſub& plodo: quod eſt plaudo cōponit̉:& eſt pedē terræ incutere. Cū. r. uero in quibuſdā integra manet. ut ſubruo. In nōnullis uero tranſit. b. in. r. ut ſurripio auctore Priſciano. At cū. s. ſemꝑ remanet. b. littera integra: ut ſubſidiū ſubſiſto: ſubſtātia: ſubſellia: quæ ea ut ita dicā ſcamna ſunt in quibus audiētes poetas recitantes uel alios magiſtros ſedere conſueuerāt: erātqꝫ etiā tribunoꝝ: triū uirorū: quæſtoꝝ:& huiuſmodi minora iudicia exercētiū: ꝗ nō in ſellis curulibꝰ nec ī tribunalibꝰ ſꝫ ī ſubſellius cōſedebāt. Iuue. ī ſatyra Et ſpes& ratio: inꝗt de Statio: Sed cū frægit ſubſellia uerſu Eſurit intactā paridi ni uē dat agauen. Gellius libro. xiiii. noctiū atticarū: cū a prætoribus ſe in iudicē lectū enarraſſet: ut iudicia: quæ appellant̉ priuata ſuſciperet inquit: Sed.n. ego homines illos cū conſiderabā alteꝝ fidei alterū ꝓbri plenum nequaqͣꝫ adduci potui ad abſoluendū. Iuſſi igit̉ diē diffundi: atqꝫ inde a ſubcellis perago ire ad Phauorinū philoſophū. At ſuſtineo ſine. b. ſcribit̉: quia nō a ſub ſed a ſurſum componit̉& teneo. ſimiliter& ſuſpiro ſi ne. b. ſcribitur:& ſimili modo a ſurſum& ſpiro cōponit̉ i. cū ex imo pectoris ſurſum ſpiro aliquid cupio.& cōſtruit̉ cū accuſatiuo. Iuuenalis in ſatyra Atticus eximie: Suſpirat longo nō uiſam tꝑe matrē. Cōſeruat etiā ſub ſuum. b. auctore Priſciano: ſi cū dictionibus incipientibus a. t. componat̉: ut ſubticui: ſubtrahō: ſubtel: quod ex ſub& talo compoſitū dicūt. Nam eſt τύκοιλοντουποδός.i. cauum pedis: quod ut cauū manus quidam etiam uolā dicunt. Sed hæc& alia ut ſupra uidimus quidam per. p. ſcribi uolunt& non. b. Alii uero non ſcribi. p. ſequente. t. ſed magis. b. ſono ipſius. p. proferri. De ſyllabis deſinentibus in. c. Vnc ad reliquas conſonantes per ordinem procedentes: dicimus auctoribus Papyriano& Priſcianō nullā antecedetē ſyllabā in. c. litterā deſinere: niſi ſequēs quoqꝫ. a. c. uel. a. q. īcipiat: ut bacca quæ cū duplici. c. ſine aliqua aſpiratione ſcribit̉:& continet intra nominis ſui ambitū fructus diuerſorū geneꝝ lauri oliua corni myrti lentiſciqꝫ& alioꝝ: ut in ſequētibus oſtendemꝰ. Eſt etiā lapis precioſus: ut quo nitido preciū cortice bacca daret. Et inde baccatus ſine aliqua aſpiratione quaſi baccis. i. precioſis lapillis ornatus. Virgilius libro ænei. primo: Colloqꝫ monile baccatu. At ſi cū aſpiratiōe ultimū. c. ſcribat̉: aliud ſignificat: ut uidebimus in dictione Bacchus. Bucca ſimiliter abſqꝫ aliqua aſpiratiōe cū duplicato. c. ſcribit̉. Et a bucco uerbo: quod eſt inflo deriuat̉: atqꝫ idē eſt quod os. i. ip̄a cōcauitas unde uox ꝓcedit: nō ora labiorum. Vnde Iuuenalis: cū ait in tertia ſatyra: Bucca foculū excitat nō de extremitate oris: ſed de interiori parte dixit: quæ inflari ſolet: uentūqꝫ concipere. Vnde idē poeta in eadē ſatyra de cornicibus loquēs inquit: Notaqꝫ per oppida buccæ. Vbi nō de labris: quæ latent cū tuba canit: ſed de illa deformi utrinqꝫ inflatione intellexit tubā inflantiuꝫ. Similiter cū inquit Horatius: Vt iuppiter ambas Iratus buccas inflet: nō de labris locutus ē quæ inflari nō poſſunt: ſed de ip̄a oris inflatione. Nā genæ quoqꝫ aliud quiddā ſignificāt: ut in ſequentibus oſtendemus. Vtimur etiam in plurali buccas: ſed in ſingulari oratores frequentius utunt̉. Bucula uero quæ per unicū. c. ſcribitur: diminitiuū eſt bouis: quaſi parua bos. Baccar per duplex. c.& abſqꝫ aſpiratiōe ſcribit̉ generis eſt
zum Hauptmenü