Page
C eſtus cum. c. exili&. æ. diphthongo atqꝫ. t. ſimplici ſcribitur: non eſt dictio græca: ut quidam putauerunt: ſed latina a cædendo deducta: arma ſunt pugilum. Et huius cæſtus in genitiuo declinatur: ſed nōnunqͣꝫ ſine diphthongo ceſtus ſecundæ declinationis comperitur:& græcum a nonnullis creditur. ſignificatqꝫ Veneris cingulum quo uxor cum maritalis illi fides dabatur: a marito cingi cōſueuerat: dicente Phyllide apud Qui dium in. ii. heroidum epiſtolarum ad Demophoonta. Cui mea uirginitas auibus libata ſiniſtris: Caſtaqꝫ fallaci zona recincta manu. Quod ſane cingulum teſte Seruio ſuper. r. æneidos balteus dicitur. Quod uocabulum ut ait nō tantū quo cingimur: ſed etiam a quo arma dependent indicat:& numero tantū ſingulari eſt generis maſculini. Iuuena­lis in ultima ſatyra: Aſt illi quos arma tegunt:& balteus ambit. In numero uero plurali neutri tantum gene­ris. ut idem Iuuenalis: Quotiens rumoribus ulciſcuntur baltea. C aicus cum. c. exili utrobiqꝫ&. i. latino ſcribitur: fluuius eſt phrygiæ teſte Liuio in. vi. de bello macedonico ueniens a myſia: ut Plinius ipſe rettulit libro ſexto naturalis hiſtoriæ. unde ait Virgilius in quarto georgico rum: Myſuſqꝫ caicus. Quin& prouinciam teutraniam irrigat:& antiquū creditur mutaſſe curſum dicente Ouidio libro. xv. metamorphoſe. Emiſſum capitiſqꝫ ſui ripaqꝫ prioris Pœnituiſſe ferunt: alios nunc ire ca­cum. fuit etiam nomen uiri troiani ſocii Aenea. C ayſter abſqꝫ aliqua aſpiratione&. y. græco ſcribitur: Fluuius eſt aſiæ in cilbianis iugis ortus. ut dixit Plinius libro quinto naturalis hiſtoriæ: qui multos amnes deferens:& ſtagnum perſagrum: quod pyrirites amnis expellit. Et præter aſiam paludem labens: ſub pionio monte epheſum alluit. Vnde Virgilius libro georgi­corum primo ait: lam uarias pelagi uolucres:& quæ aſia circum Dulcibus in ſtagnis rimant̉ prata cayſtri Homerus ſimiliter libro iliados. ii. σαραγέιδετελείμωνάσία ἐλειμωνι κάυςριοῦ άμφιρεορα C alais cum. c. exili& unico. l. ſequēte. a. atqꝫ. i. latino in ultima ſcribit̉: fuit Zeti frater:& filius Borea ex Ori­thyia: ut uidebimus in dictione Zetus. C alamus cum. c. exili& unico. l. ſcribitur: eſt harundo magis minuta habēs internodia longa& recta. Ex qua ſagitta apud diuerſas gentes fiebant: quod Virgilius tetigit in Damœta cum ait: Cum daphnidis arcū fræ­giſti:& calamos. i. ſagittas. Nam teſte Plinio libro. xvi. naturalis hiſtoriæ: calamis populi orientis bella confi­ciunt:& ſpicula illis addunt irreuocabili hamo. Et cum fere totum orientem& ſeptentrionem calamis ſu­peratos oſtenderit ſubdit: præcipuus hic uſus hic in creta bellatores ſuos præcipitauit. Sed in hoc quoqꝫ (ut in cæteris rebus) uicit italia: quando nullus ſagittis aptior calamus quem in rheno bononienſi amne: cui plurima ineſt medulla ponduſqꝫ uolucre. Et contra flatus quoqꝫ peruicax. Et ſubdit libris quoqꝫ non eadeꝫ gratia. Nam ut ſupra paululum dixerat chartis ſeruiunt calami maxime ægyptii. iuxta cuius ſententiā Ma­tialis ait in epigrammatibus: Dat chartis calamos habiles mēphitica tellus: Lexantur reliqua tecta palude ti­bi. Sed contra hunc pergere uidetur Plinius cum ait: Probatores tamen chidi:& qui in aſia circa auenticum lacum naſcuntur: noſtratibus fungoſior ſubeſt natura: cartilagine bibula fiſſilis:& præacuta ſemper acie ge niculata. Cæterum gracilitas nodiſqꝫ diſtincta leui faſtigio tenuatur in acumina craſſiora. Et infra ſubdit: ca lamus uero alius totus concauus eſt: quē ſyringā uocant utiliſſimus fiſtulis. quoniam nihil eſt ei cartilaginis atqꝫ carnis:& continuo foramine peruiū. hæc ille. de quo Virgilius in bucolico locutus uidetur cū ait: Nec calamis ſolum æquiparas: ſed uoce magiſtrum. Similiter idem Plinius libro. xii. eiuſdem uoluminis prius di xerat calamos& iuncos odoratos in arabia naſci indiaqꝫ& ſyria: quibus in unguētis uſos fuiſſe ip̄e idem in ſequenti libro oſtendit.& a calamo calamarium ꝓficiſcitur: quod quidam uſurpāt pro theca. Calamaria in qua calami recōdunt̉: ſed quia hoc tempore pleriqꝫ penna ſcribunt: poteſt etiam dici pennarium. C alenda cum. c. exili& unico. l. ſcribit̉: nec illorū admittenda eſt cōſuetudo uel ratio: quæ per. κ. græcam lit­teram dictionē illā uel aliam qͣꝫuis ſcribendam contendunt: ut ſupra oſtendimus. Et dicunt̉ calenda a fo. quod apud nos eſt uoco: quia ſolebat romæ minor pontifex noua conſpecta luna plebem uocare: ut audi­ret quot dies a calendis ad nonas ſupereſſent. hinc teſte Macrobio libro ſaturnaliū. i. Et ipſi curia ad quam uocabant̉: calabre nomen datū eſt:& claſſi ꝙ omnis in eā populus uocaret̉. Qua de re teſte Gellio li. vii. no ctiū atticaꝝ claſſici dicebant̉ primæ tantū claſſis hoīes: qui centū& uigintiquinqꝫ milia æris ampliuſue cen­ſi erant. Infra claſſem aūt appellabant̉ ſecunda claſſis cæterarūqꝫ omniū claſſiū: qui minore ſumma eris: qͣꝫ ſupra dixi cenſebant̉. unde& claſſicū deductuꝫ dicitur: quod teſte Seruio ſuper. vii. ænei.& tuba ip̄am& ſo num indicat. Virgi. claſſica iamqꝫ ſonant quæ ſane flexibilis tuba eſt: ut uidebimus in dictione claſſica. Alii uero dictā uolunt claſſem a cale: hoc eſt a fuſte: quia nauis quæ aliquādo claſſis dicebatur: de fuſtibus fiebat Nam de cala inquit Lucilius: Scinde calam: ut caleas. i. o puer frange fuſtē:& fac focum. De claſſe inquit Ho. ratius: Me uel extremos numidarū in agros Claſſe releget: cū de una loqueret̉ naui. Et Virgilius li. ænei. vi. Lyciæ ductorē claſſis Horontē: ubi ait Seruius apertū exemplū claſſem etiā dici unā nauē:& hoc quia unius ſolius nauis Horontes ductor fuit. Erantqꝫ calenda lunoni ſacra: dicente Ouidio libro faſtoꝝ primo: Ven­dicat auſonias iunonis cura calendas.& inde calatores cū unico. l.&. t. nō aſpirato dicti ſunt ſerui: ꝗ ſemper uocari poſſent: ob neceſſitatē ſeruitutis: ut teſtis eſt feſtus. Quin& conciliū a concalando. i. cōuocādo dictū quidā