L iſus cū. i. latino& ſimplici. s. ſcribit̉: fluuius eſt thracia ꝑ thaſioꝝ mediū fluens. Ad hunc cū ueniſſet Xerrerex ꝑſaꝝ cū exercitu: ut teſtat̉ Herodotꝰ libro hiſtoriaꝝ. vii. nō ſufficiens ad potū deficit. Vnde ait Iuuenalis in ſatyra: Omnibꝰ in terris: Epotaqꝫ flumina medo Prandente. L ithargyriū prima cū. i. latino: ſequēs cū. th. aſpirato: tertia cū. y. græco:& penultima cū. i. latino ſcribit̉: ſpu ma eſt argenti:& uocabulū eſt compoſitū ex λιθος quod eſt lapis:& argyriū: quaſi ea ſpuma in lapidem argenteum ſit compacta. Lithoſtratum prima cum. i. latino: ſequens cum. th. aſpirato:& reliqua ſine aſpiratione ſcribūtur.& ē ait. i. lapidum ſtratum pauimētum. unde ex græco& uerbo latino a ſterno deducto componitur. L ituus cum. i. latino&. t. exili ſcribit̉: nonnulli uocabulum græcuꝫ putauerūt. ac nomen accepiſſe a ſonitu eauctoritate Homeri conantur. Alii latinum uolunt:& a lito uerbo deducunt. erat nanqͣꝫ baculus incuruus: quo ſedentes augures: auibus templa deſignabant. Et(ut rettulit Plutarchus in uita Romuli) fuit Romuli lituus conſeruatus in palatino colle uſqꝫ ad celtarum tempora: a quibus capta urbs: incenſa fuit. Sed poſteexpulſis a Camillo hoſtibus inter altiſſimas fauillas illeſus(cum omnia ignis conſumpſit) inuentus ē. Eſt etiteſte Feſto lituus genus buccina incurua: qua qui cecinerit dicitur liticen. Ennius: Inde loci lituus ſonitꝰ effidit acutos. Virgi. li. æneidos. vi. Et lituo pugnas inſignis obibat& haſta. L yus cum. v. græco ſcribit̉: fluuius eſt minoris aſiæ in pontum defluens. T olligo cum duplici. II.&. i. latino ſcribitur: piſcis eſt: ut ſepia: uel forte ipſa ſepia:& inde diminutiuum ſolliguncula. Plautus in Caſina: Emito ſepiolas lepidas ſolligunculas. L ocrinus cum. o. poſt. l.&. c. exili atqꝫ. i. latino ſcribit̉: mons eſt in brutis ad extremum Italia: ex oppoſito ad pelorum: ſuper quo locrus ciuitas ab Aiace Oileo.& naritiis(qui illum ſecuti ſunt ad Italiam) condita fuit dicente Virgilio li. æneidos tertio: Hic& naritii poſuerunt mœnia locri. de quibus Iuſtinꝰ libro. xxii. ſui epitomatis plura dixit. Nam cum nauigaret Aiax a troia procella naues diſpergens: cum illarum partem in libyam tranſportaret remanentes ibidem illi oppidum condiderunt: quod locrum uocauere. de quibꝰ Vir. libro ænedos. xi. Libyco ne habitantes littore locros. partem uero aliam cū Aiace in Italiam deportauit: ubi condiderunt ſoti oppidum: quod ſimiliter locrum uocauerunt. Et fuit hactenus teſte Platōne libro primo timæi flos Italia nobilitate diuitis ⁊ gloria geſtarum rerū: quā uſqꝫ ad ſua tempora dicit in arte ſapientia triumphaſſe. In hac& crotōne teſte Plinio libro. ii. naturalis hiſtoriæ uſqꝫ ad ſua tempora epidimia nuſquā fuit: nec terremotus aliquis annotatus eſt. At Lucrinus cum. u. poſt. l. ſcriptus: lacus eſt campania inter baias & cunas:& dictio eſt latina a lucro deducta. Naam cum in eodem multitudo piſcium caperetur: e quibus lucra mercatores conſequebantur: lucrinus a lucro uocitatus eſt. Verum cum ei proximuꝫ ſit mare:& ſæpe in lacum exeſtuaret: grandia quandoqꝫ damna mercatoribus ipſis& piſcatoribus inferebat. ob quod grande uectigal: quod romanis perſolui debebant: ſæpius fruſtrabatur. Vnde a ſenatu Iulio Cæſari cōmiſſum fuit: ut lucrinum a maris impetu immunem redderet: qui oppoſitis murorum molibus:& paruulo relicto mariquod ad lacum tranſcenderet rem ipſam confeciti. Ob quod aquas iulias uocari uoluit. Vnde Virgi. libro georgicorum. ii. in illius laudes hæc ipſa commemorat dicens. An memorem potius lucrinoqꝫ addita clau ſtra: Atqꝫ indignatum magnis ſtridoribus æquor: Iulia qua ponto longe ſonat unda refuſo. Verum ea loca ſaxoſa eſſe& oſtreis referta oſtendere uidetur Iuuenalis: cuꝫ ait in ſatyra Criſpini: Nulli maior fuit uſus edē di Tempeſtate mea circeis nata forent: an Lucrinum ad ſaxum rutupinouē edita fundo Oſtrea callebat primo depræhendere morſu. ſane teſte Plinio libro. ix. naturalis hiſtoriæ: Oſtrearum uiuaria primum omniuꝫ Sergius orata inuenit in baiano ætate Luci Craſſi oratoris. Et ut pergit. Is primum optimuꝫ ſaporē oſtreis lucrinis adiudicauit: quando eadem aquatilia generantur alibi meliora: ſicut lupi piſces ī thyberi amne inter duos pontes: rōbus rauenna: muræna in ſicilia: elobs rhodi:& alia genera ſimiliter. T ocrus cum. o. poſt. I.&. c. exili ſcribitur. ciuitas eſt in brutis ſuper monte lucrino: ut in præcedenti dictione uidimus. Lodie cum. i. latino ſcribitur:& ut quidam uolunta an̄os dictione græca deducitur: quæ apud nos ē lotioita ut ſit omne: quod lectulo imponitur:& lauari poteſt. Alii uero latinum magis putant: atqꝫ id apud nodeſignare uolunt: quod apud græcos σαγιον. hoc eſt lecti comparatorium. Iuuena. in ſatyra: Credo pud ciciam: Modo ſub lodice relictis. at penultimam producit. L otus cum. t. exili ſcribitur: fuit teſte Ouidio libro. ix. metamorphoſeon nympha: quam cum amatam Pria pus perſequeretur: illa fugiens:& deorum adiutorium implorans: illorum miſeratione conuerſa eſt in arboreꝫ ſui nominis: quæ ī aphrica teſte Plinio libro decimotertio naturalis hiſtoriæ ea parte: quæ ad nos uer git naſcitur inſignis:& præcipue circa ſyrtes& naſanonas. Eius magnitudo eſt: quæ Piro. qͣꝫqͣꝫ Cornelius nō pos breuem dicat inciſura:& folia breuiora qͣꝫ quæ ilicis uidentur. Sed quanto tempore hæc arbor durare poterit: oſtendit idem ipſe Plinius circa finem libri. xvi. naturalis hiſtoriæ dicens: Lotus eſt romæ in area luc næ: quæ eo anno condita fuit: ꝗ ſine magiſtratibꝰ tricenteſimoſexageſimonono urbis fuerat incertū quanto uetuſtior eſſe quidem uetuſtiorē non eſt dubium: cū ab eo loco lucina nominetur. Sed incerta eius loci ætas quæ capillata dicitur: quoniam ueſtalium uirginum capillus ad eam defertur.
zum Hauptmenü