Menades cū. æ. diphthongo ſcribitur: deſcenditqꝫ a Manoma: quod eſt furio. Quare apud nos furioſæ ſeu inſana: uſitatiori uocabulo mulieres ille dicebant̉: quæ Bacchi ſacra capillis ſperſis hinc inde curſitabant Iuue. in ſatyra: Credo pudiciciaꝫ: Crinēqꝫ rotant ululante priapo Menades.& Perſius: Baſſaris& lyncem manas flexura corymbis. Meotis cum. æ. diphthongo&. t. exili atqꝫ. i. latino ſcribit̉: eſt ſcytharum maxima palus. quæ ex tana ab aqui ſone in pontum defluit.& ut ait Virgilius li. Georgi. iii. Puppibus illa prius patulis nunc hoſpita plauſtris: & alia qͣꝫplura: de qua pleniſſime Ouidius li. iii. triſtium epiſtola. x. Mera cum. æ. diphthongo ſcribitur: fuit quarta Præti filia ex Antia uxore. Magnes cum. g. īmediate poſt. a.& ante. n. ſcribitur: lapis eſt attrahens ferrum: cuius plures ſpecies Pli. cōnu merat li. xxxvi. naturalis hiſtoriæ: Et eodeꝫ teſte ſic quoqꝫ appellatus eſt ab inuentore: ut auctor eſt Nicāder. & in idā primum compertus. Magneſia eodē mō atqꝫ per. i. latinū ſcribitur: regio eſt teſte Pli. li. iiii. naturalis hiſtoriæ theſſalia ānera. Vnde & magneſi populi noīant̉. Itē& eodē noīe urbs ē in aſia: iuxta quā Scipio aſiaticꝰ Antiochū regē perculit. Magnetes eodem modo ac per. t. exile ſcribit̉. populi ſunt theſſaliæ in equeſtri certamine docti. de quibꝰ Lucanus libro ſexto: gentes theſſalicas deſcribens inquit: Et magnetes equis minyæ gens cognita remis. Hos & alio uocabulo magneſios uocitamus. Magus cum unico. g. ſcribitur. uocabulum eſt perficum id denotans quod apud græcos philoſophꝰ:& apolatinos ſapiens dicitur. hos galli dryiudas uocauere: ut in ea dictione uidimus. Aegypti uero in ea ſignificatione qua nos ſacerdotes:& græci ꝓphetas dixere. Indi gymnoſophiſtas græco uocabulo:& ſua interp̄tatione uocabant: ut ſimiliter in ea dictione uidimus. Babyloni nō& aſſyrii ſuos magos ſeu ſapiētes chaldeos uocauere. Itaqꝫ Laertio teſte: magi apud perſas deorū cultui maxime inſiſtunt: preces illis ac uota& ſacrificia offerūt: de deorum ſubſtantia& generatōe diſſerunt: ſigna ſtatuaſqꝫ reprehēdunt: improbāt illo rum errores qui dicunt mares etiam& fœminas in deis imperium eſſe. Dicunt teſte Socione: matri aut filia miſceri. Plena eſſe demonum aera aſſerunt. cultum& uſum auri interdicūt. his eſſe ueſteꝫ candidam: lectū hummum: eſcas olus caſeum paneꝫ: arundine uti pro baculo. Hos magica eſſe diuinatōis ignaros dixit Ariſtoteles in libro de magico. Quin& Zoro aſtrē ipſum cui eius artis initia ac principatū tribuūt. Dion ex interpretatione eius nominis aſtrorum aſſerit fuiſſe cultorem. Duoqꝫ eſſe apud illos principia bonuꝫ demona& malum. Vnum ex his Iouem: quem Horamaſdem: alterum Plutōnem: quem Arinnanium uocant. D. xeruntqꝫ teſte Fudoxo homines reuicturos. eos fuiſſe antiquiores ægyptijs dixit Ariſtoteles libro de philoſophia primo. ab his fuiſſe gymnoſophiſtas Clearcus ſolenſis aſſeruit. Sed poſt hæc tractu temporis hi tantummodo magi dicti ſunt: qui ob facinorum magnitudinem uulgo malefici appellātur. Nam& elementa ſæpe concutiunt: turbant mentes hominuꝫ:& ſæpe ſine ullo ueneni hauſtu: uiolentia tantuꝫ carminis inter munt: dicente Lucano: Mens hauſti nulla ſanie polluta ueneni. Incantata perit: Et Virgi. ī Damone: Carmina uel cælo poſſunt deducere lunam. Carminibus circe ſocios mutauit ulyxis. Frigidus in pratis cantando rumpitur anguis. Et alia quæ ſtatim uidebimus. Magos ergo ex Zoro aſtre ꝑſa habuiſſe initium dicunt: quē ſex milibus annorum fuiſſe ante Platōnis mortē Plinius libro. xxxv. naturalis hiſtoriæ ex teſtimonio Eudox prodidit. Hermodorus uero platonicus in libro diſciplinarum uſqꝫ ad excidium troiæ teſte Laertio annos quinqꝫ milia cōputauit. Sed unus hic tantū Zoroaſtres fuerit an poſtea:& alius nō ſatis conſtare Pli. dixit. Et paululum ſupra oſtendit eam artem: quam magicam dicimus: ab ipſo Zoro aſtre: ut omnes auctores conueniunt in ꝑſide ortum habuiſſe: quæ(ut ait) fraudulentiſſima artium in toto terrarum orbe plurimis ſæculis ualuit. Et ſubdit auctoritatem ei maximam fuiſſe: nemo miretur. ꝙ ſola artium tres alias īperioſiſſimas humana mentis complexa: in unam ſeſe redegit. natam primo ē medicina nemo dubitauit. hac ſpecie ſalutar irrepſiſſe uelut altiorē ſāctiorēqꝫ qͣꝫ medicinā. Ita blandiſſimis deſideratiſſimiſqꝫ promiſſis addidiſſe uires religionis: ad quā maxime alligatur humanū genus. Atqꝫ ut hoc quoqꝫ ſuggeſſerit: miſcuiſſe artes mathematicas: nullo non auido futura de ſeſe ſciendi: atqꝫ ea ē cælo ueriſſime peti credenti: Ita poſſeſſis hominuꝫ ſenſibus triplici uinculo in tantum faſtigii adoleuit: ut hodie etiam in magna parte gentium præualeat.& in oriente regum legibus imperet. Sine dubio illic orta in ꝑſide a Zoroaſtre: ut inter auctores conuenit. E infra ſubdens idem auctor pergit: mirum hoc in primis duraſſe memoriam ardentemqꝫ tam longo æuo cō mentariis non intercedentibus. præterea nec claris nec continuis ſucceſſionibus cuſtoditam. Mirum eſt etiin bello troiano tantum de ea parte ſilentium fuiſſe Homoro.& tantum operis ex eadeꝫ in Vlyxis erroribꝰ ut totum opus non aliunde conſtet. Et infra ſubdit: troianis itaqꝫ temporibus Chironis medicinis contenta eſt etas ſolo Marte fulminante. hæc ille. Sed qui fuerint eiꝰ artis ſcriptores: aut quo ordine ſucceſſerit: diffi cile eſt comperire. putant quidam Orpheum thraca primitus intuliſſe ad medicina profectum. Deīde motua uxore Eurydice. temptaſſe eam quibuſdam carminibus teſte Seruio ſuper. iiii. georgicorum Virgi. ad lucem reuocare. Quod quia facere nequiuit: fixiſſe poetas coniugem iam receptam iterum necauiſſe dura Plutonis lege. quin& id Virgilium ſenſiſſe confirmat: cum ait: Si potuit manes arceſſere coniugis orpheꝰ. cum arceſſere proprie euocantis ſit. Sed eius rei non inexpertem fuiſſe Orpheum prorſus exiſtimauit Pliex eo
zum Hauptmenü