Sancti anthoni io generali conſtan̄. cōcilio. ꝑ dn̄m cancellari um eccleſie pariſienſis Anno dn̄i. Mccce xvij. die dn̄ica. xvij. Ianuarij qua die fuit feſtum beatiſſimi patris Anthonij Finit. ¶ Tractatus eiuſdeꝫ in quo ſoluit queſtiones in p̄cedenti ẜmone motas et tunc breuitate temꝑis vrgente non ſolutas. Uptie facte ſunt in chana ga lilee/ et erat mater Ieſu ibi ⁊c̄ Aſſis et tu nobiſcum pia mater Ieſu qͣtūs te petente miniſtretur nobis hodie Ui num ſapientie ſalutaris ſancteqꝫ deuotionis qd̓ vt fiat te ſalutamus dicentes aue Nuptie ⁊c̄. Suꝑ quadriꝑtita thematꝭ hu ius deductione coram ſctā conſtan̄. ſynodo tenuimus alias modū non dialogi ſolius ſed tetralogi quemadmodū quattuor eſſe filias ſacre ſapientie eo tunc notatum eſt quoꝝ nomina ⁊ officia duplex hoc exa metrū pandit. Lr̄a geſta docet qͥd credas allegoria Moralis quid agas quo tēdas anagogia. Porro ſubintroducta eſt ſtudiſitas ſpeculatris ancilla ſapientie non induſtria que multas ab his ſororibus queſtiones ſuꝑ nuptijs hodiernis ab allegoria p̄cipue potuerat Et quādo de glorioſiſ ſimo anachoritatum Anthonio cuiꝰ tunc celebris erat dies extorſit deuotio verbum fidei qm̄ inſuꝑ breuitatꝭ amor plurima iā dictata linquere iuſſit. repetit ſepe ⁊ multū eadem ſtudioſitas auida ſciendi quatinus in medium ꝓdeant omiſſa. hinc morē gerere ꝑſuaſit familiaritas ſecū velut a puero traducta ¶ Erat autem ſextuplex ad allegoriam ſtudioſitatis queſtio Prima quibus adornata eſt dotibꝰ eccīa ſponſa a xp̄o ſponſo ſuo: Altera qualis eſt habitudo cri ſti ſponſi ad eccīam ſponſam. Rurſus vice uerſa qualis eſt habitudo ſponſe huius ad ſponſum ſuum ⁊ ad eius vicariū quem ap pellamus ſummū pontificem? Amplius quarto qualiter et qͣꝫ vtiliter deus carnale coniugium voluit huius ſpūalis ſignū eē. Subinde quo pacto materialis eccīa ſpiritualē ſignificat ſic vt mutuas ſibi laudes et noīa cōicēt. Demū ſexto quibꝰ modis et locis ſacre ſcripture figurātur he nuptie cri ſti ⁊ eccleſie. ¶ Et quidem allegoria tradidit dotatam eccleſiam a xp̄o vini bonitate quod vinum eſt non materiale qd̓ multuꝫ potatum ſicut loquitur ſapiens irritatiōeꝫ et iram ⁊ ruinas multas facit ⁊ in nouiſſimō mordebit vt coluber a quo ꝓpoſuit ſapi ens abſtinere carnem ſuam vt animū ſuuꝫ tranſferret ad ſapientiam Uinum igitur ta le ſed electiſſimum ſpūale ⁊ theologicū ītel ligimus ꝓrſus optimum iocūdiſſimū ⁊ ſa natiuum quod ſenſit ſemiuiuus a ſamaritano curatus hoc eſt vinum ſacre ſcripture recreans viuificans atqꝫ letificās cor ho minis mira iocunditate ſpūs. ſi fuerit in ſo brietate potatum iuxta monitiōeꝫ apoſtoli Non plus ſaꝑe qͣꝫ oportet ſape ſed ſapere ad ſobrietatem que ſobrietas eſt humilitas. ¶ Defecerat olim vinum iſtud ī nuptijs quas ab Abel iuſto īmo ⁊ ab Adam ¶ deus ẜm ꝓpoſitum voluntatis ſue diſpoſu erat celebrare. ita vt iure dici poſſet vinum non habent habebant nec negamus pauciſſimi admodū vinum iſtud ſapientie ſa lutaris. Sed quid inter tot ⁊ tantos illud erat: potabant paſſim plurimi vinum pre ſtitutionis de aureo calice babilonis quo meretrix illa magna vanitas ſecularis in a pocalipſi inebriabat reges terre De quo a pud moyſen fel inquit draconum vinū eorum et venenum aſpidum inſanabile. Et antea vna eoꝝ vna fellis ⁊ botrus amariſ ſimus. Uinū iſtud ſi neſcis eſt ſapīe terre ne animalis ⁊ diabolice mixtum erroribuſ impijs hereſibus ⁊ blaſphemijs quaſi totidem reptilibus venenatis. cuius toxicata fex non eſt exinanita bibent ex eo omēs peccatores terre. Atuero dum aduenit xp̄s cum diſcipulis ſuis ad miſticas eccīe nuptias/ dum affuit ibi mater Ieſu que illumi nata vel illuminatrix interp̄tatur ꝓpinatuꝫ eſt vinum bonuꝫ ſapīe que de ſurſum eſt ꝑ reuelatiōem habitum qd̓ reſeruatum eſt vſ qꝫ adhuc. i. dum aduenit plenitudo tempo ris quando gratia et veritas ꝑ Ieſum chri ſtum facta eſt quando p̄terea triſticie ⁊ tribulationis aquam conuertit in vinum leticie ſpūalis Audi quomō. Sed quia inquit hec locutus ſum vobis triſticia īpleuit cor veſtrum/ ecce ydrias plenas aqͣ vſqꝫ ad ſummū. Sequitur admiranda conuerſio dum ſubiungit Sed triſticia veſtra conuertetur in gaudium hoc antea p̄dixerat ip̄e dum ait. Beati qui lugent quoniaꝫ ip̄i conſolabuntur. Hūc autem luctū has lacrimas inducit vinum ſacre ſapientie cō
zum Hauptmenü