turo pōt remitti per quā remiſſionē ius non tollitur ſed eiuſ natiuitati obuiat̉ quod tene menti ꝓpter materiaꝫ. l. pactus ne peteret ⁊ iſta eſt incētio huius glo. ¶ 3º noͣ ꝙ officiuꝫ iu dicis equiꝑatur cōtractui ſeu ſtipulationi ⁊ tantū poteſt iu dex ꝙͣtum cōuentio vel collige noͣbile hoc modo ꝙ officiū iudicis ⁊ accuſatio parificant̉ ⁊ hoc in ciuilibꝰ in crimīalibꝰ vero vtrū paribus paſſibus ambulent officiuꝫ iudicis ⁊ ac cuſatio dic vt nō inſti. de plubi. iudi. in prin. ⁊. l. ij.§. fi. de adulter̄. per dyDictum eſt ſupra ꝙ ge I autem or ſine mandato nō te netur exigere ab alio hic dicit ꝙ ſi iſte geſtor ſit coniuncta perſona imputatur ei ꝙ nō agit ſi de facii poteſt ſatiſdare ⁊ hoc dicit. ⁊ adde quod notatur .jͣ. ſo. ma. l. non ſolum ⁊. jͣ. de ſolu. l. vero procur̄i vbi noͣ ꝗ lꝫ coniuncta ꝑſona poſſet agere tn̄ non pōt exigere ex hoc tenꝫ hic. G. ſed ia. d̓ are. dicit ꝙ lꝫ non poſſꝫ agere vt ſibi ſol uatur pōt agere vt deponatur quod nō bene ⁊ tene menti. ⁊ non tangit̉ hic punctus alibi ꝑ aliquos et per eos qui vi derunt. G. ⁊ rō huius dcī eſt ꝙ illa petitio ē petitō cuiuſdaꝫ ſequeſtrationis que non ꝓcedit niſi ex cā ſuſpicionis ſcd̓m eum. ¶ In tex. ibi eum.i. debitorem dn̄i. ¶ In tex. i facile noͣ quem non aſtringi ad id quod eſt difficile. ⁊ adde ꝙ noͣ in. l. i. sͣ. qui ſatiſda. cogun. . Certe. nō tres effectus ſi geſtor nō exegit a CE I LC ſe. primus qꝛ veniunt vſure. ſs qꝛ actio erit ꝑpetua. tertius qꝛ erit tranſitoria ad heredes ⁊ ſic actō ſub rogata ex mora ſoluendi habꝫ alteram materiā ab actōne pͥ meua quod eſt noͣ. Bal. In tex. ibi conſecutuſ Item ſi fundum qa cum re peuta. ¶ Nō ꝙ ſic pōt ratificare ciuitas factum eius noīe per fal ſum ꝓcuratorem ſicut ſingularis ꝑſona. ¶ 2º noͣ ꝙ ꝓceſſus falſi ꝓcuratoris dicitur obreptitius. ⁊ ideo dicit bar. ꝙ falſ ꝓcurator tenet̉ nomine falſi. per. l. ſi ꝗs obrepſerit. jͣ. de fal. tamen euadit hanc penam ſine crīe ſi dn̄s ratificet quia per hoc iuſtificat̉ ꝓceſſus ẜm eum quod eſt noͣ. vel poteſt dici ꝙ imo nō tollit cōmiſſum in mendacio ꝓhibito iudici ⁊ qꝛ in penā mendacij ꝓceſſus erat nullus. vt. d. l. ſi ꝗs obrepſe rit. non tn̄ ex deffectu mandati non pōt talis ꝓceſſus ratifi cari nͤ in preiudiclum falſi ꝓcuratoris vt hic. ¶ 3º noͣ ꝙ nō ſolum ꝓceſſus ſnīe. ſed ēt exactio ſeu executio falſi ꝓcur̄is poteſt ratificari per dn̄m. vnde videt̉ hic cāus contra Pe. ⁊ cy. in eo quod noͣ per eos in ꝗbus cāis in integrū reſti. nō eſt ne. l. tutor. ⁊ facit. jͣ. d̓ excep. rei iudi. l. ſi mater.§. hoc iu ret. ⁊ quod iʳ noͣ. ſed poteſt dici ꝙ hic loquit̉ in preiudiciū falſi ꝓcuratoris. vt contra eū agi poſſit. non autē quo ad ro bur ꝓceſſus. ¶ Item noͣ ꝙ lꝫ in conſtitutōne ſindici requi ratur ſolemnitas. tamē factū a minus legiptimo ſindico pōt ratificari quemadmodū factū a minus iuſto vel falſo procu ratore. ⁊ hoc noͣ. . Interlocutoria per quā ex Si quocunqꝫ auditur ius excipiendi nō derrogat iuri agendi nͤ ſit lata ex plena cāe cognitione. h. d. vel ſic interlocutoria lata ſuꝑ exceptione nō parit exceptōeꝫ rei iudi. ſecus in diffinitiua. h. d. ẜm glo. ⁊ lꝫ glo. ſit notabilis tn̄ primus intellectus ē verior ⁊ iſte eſt.§. ſingularis. Et ad euidentiam huius.§. nō ꝙ geſtor conſequit̉ duo iura contra dn̄m. nam pōt contra dominum agentē excipere ꝑ modum cōpenſationis. Item pōt ꝯͣ eum agere contraria actiōe neg. geſt. vnde iſte.§. declarat vtrū ſi ſubcūbit in excep. ꝑdat ius agendi in eadem cā. ⁊ eſt iſte.§. ſingularis. ⁊ glo. noͣ alias cō cordantias. qꝛ in tribus locis ē iſte.§. ¶ Nō in iſto.§. ꝙ ſen tentia lata ſuꝑ exceptōne nō examinata nec diſcuſſa valet qͦ ad excludendam exceptionem. ſed non quo ad excludendū ius agendi. ſecus ſi ſuper exceptione plenarie examinata ſit lata ſententia. ⁊ intelligit glo. ſcilicꝫ diffinitiua qꝛ interlocuto ria nō parit in alia inſtātia ⁊ in alio modo cauſandi exceptō nē rei. iudi. ẜm glo. Ego nō facio vim vtꝝ diffinitiue ſit ꝓnū ciatum vna cum principali an interlocutorie. qꝛ interlocuto ria d̓ ſui natura parit excep. rei iudi. vt nōͣ in. c. cū dillecti. in fi. de ellec. nec tex. iſte diſtinguit vtꝝ interlocutorie an diffi. ij tiue. ſed diſtinguit vtꝝ examinata cā condēnationis vel non ſit ꝓnunciatū. ⁊ facit. jͣ. de cōpenſa. l. ꝙ indiem.§. ſi rōnem. ⁊ vide. Inno. extra d̓ teſta. c. raynaldus. ¶ In glo. miruꝫ. ⁊ in. c. ſuper extra de or. cogni. ¶ Item noͣ ꝙ exceptō compī ſationis nō perimit debitū ſi eſt ꝑ iudicem reprobata. qꝛ nō trahit ſecum ſuū effectum ſi iudex exceptionē non ad nittar vel reprobat. bn̄ dicit ꝙ compenſatō tollit ip̄o iure. vt inſti. de act̉.§. in bone fidei. eſt veꝝ nͤ iudex reprobet exceptōꝫ. vt hic. ¶ Item noͣ ꝙ idem operat̉ excipere ⁊ agere. ergo ꝑ exceptionē interrumpit̉ preſcriptō ẜm bar. de hoc noͣ in gl. ordi. in. c. ij. de ordi. cogni. ¶ Glo. opponit ꝯͣ hunc.§. d̓. l. vē dicantem cū. l. ſe. jͣ. de euic. vbi ſnīa lata contra except̓. actō nem excludit. ſo. ibi alius erat effectꝰ excipiendi. alius agen di hic erat vnus ⁊ idem effectus ẜm pe. ⁊ cy. qui ita nō in .l. i. C. d̓ or. iudi. ⁊ in. l. i. C. quando ciuilis actō. preiu. cri. ⁊ ibi vide. ⁊ cōclude tria mēbra. nam quādoqꝫ variat̉ modꝰ ⁊ effectus. tunc nō ob. exceptio rei iudi. vt. l. vendicātē cum .l. ſe. ꝙͣdoqꝫ variat̉ modus nō effectus. tunc dic vt ī nr̄o.§. ꝙͣdoqꝫ nec modus nec effectꝰ. tūc ſemꝑ obſtat exceptio rei iudi. ⁊ adde quod noͣ per Ia. jͣ. ſo. ma. l. ex diuerſo. ⁊ ꝑ ar chi. xij. q. ij. c. ſi quos in glo. que īcipit diffinitiua. Nō ſnīaꝫ latam ſuꝑ exceptione ꝑemptoria eſſe diffinitiuam ẜm hanc glo. quod eſt veꝝ ſi ferat̉ vna cum principali ⁊ adde quod notat̉ in. c. vltimo. de appel. in clem̄. ⁊ ibi oīno vide ⁊ facit .C. qūo ⁊ ꝙͣdo iu. l. preſes quaſi deſertaꝫ ⁊ ꝙ noͣ. C de re. credi. l. general̓r in prin. Bal. ichibitio vnius Iex duobus ꝙg ſocijs impedit actionem negotioꝝ geſtoꝝ. quo ad ip̄um pro hibentē tantū non quo ad ſocium alteꝝ. h. d. ⁊ eſt nō caſus iſte. ¶ In tex. ibi ſocijs negotiatiōis rei vl̓ obligōnis rei de hoc tn̄ vltimo. dic vt noͣ. jͣ. e. l. ſoluendo qꝛ in hoc ſunt opiniones ⁊ facit. jͣ. mandati. l. ſi per te. ¶ In tex. ibi mouetur. eo. i. ex eo. ¶ In tex. ibi neceſſe per quan dam cōſequentiā ꝓpter regreſſum quod habet vnus ſociꝰ cōtra alteꝝ. ¶ Nō in hac. l. ꝙ ꝓteſtatō prohibitoria vnius ſocij alteri ſocio non ꝓdeſt nec obſtat. l. vltima. C. de duo bus reis. vbi factum vnius reputatur factum vtriuſqꝫ ꝗꝛ illud quod fiebat ꝑtinebat ad naturam cōmuniſ oblōnis h non. ¶ 2º nō in. v̓. nam ⁊ ſi. quod eſt bonuꝫ argumētū d̓ ve ro cōtractu ad quaſi cōtractum. ¶ 3º ⁊ vltimo noͣ in. v̓. ita tamen ꝙ illud ꝙ obuiat oblōni dirrecte. obuiat oblōni obli que ⁊ indirrecte. ¶ Et hanc legem diuido in ꝗnqꝫ ꝑtes. qꝛ in prima ꝑie ponit̉ thema ⁊ qō. in ſecunda ponit̉ rō ad ꝑtē negatiuaꝫ. in tertia ponūtur rōes ad ꝑtē affirmatiuā.i. quar ta ponitur reſponſio queſtiōis in quinta ponitur reſponſio ad obiectionē ad quam reſpondet̉ per interemptōnē. ſed iꝰ mouet̉. ſecūda ibi. ſed illud. quarta ibi ⁊ puto. quinta ibi ita tamen. ¶ Quero hic de tribus qōnibus. prima queſtio eſt vtꝝ lex noſtra loquat̉ in ſocijs ꝑticularibꝰ an in ſocijs omni um bonoꝝ ⁊ rn̄det glo. ꝙ loquit̉ in ſocijs ꝑticularibꝰ omni um bonoꝝ qꝛ impoſſibile eſt quod dānuꝫ non eſſet cōmune ⁊ idem tenet. G. de cu. tunc ergo videt̉ ꝙ rōne ꝓhibentis etiā ille qui non ꝓhibuit releuet̉ ⁊ eſt argumētū ad hoc. jͣ. d̓ li. le. l. ſi is qui duos. ¶ 2º quero vtrū in cāu iſtius legis qui non ꝓhibuit ſciebat an ignorabat adminiſtrari. quidā dicut ꝙ ſciebat. G. dicit ꝙ ignorabat. qꝛ ſcientia haberet vim man dati. ⁊ ſic nō eſſet tractandum de ac. ne. geſtoꝝ. ſed mādati. vt. jͣ. mā. l. qui patit̉ ẜm. G. iſta ē differentia quo ad ſpecieꝫ actionis. nō quo ad effectū repetitionis. ¶ 2º. qꝛ̄ vtrum iſte ꝗ nō prohibuit ſoluendo aliquid repetat a ſocio. glo. determi nat ꝙ non per cāum iſtius. l. ⁊ qꝛ qui dirrecto nō tenet̉ nec ꝑ obliquum dꝫ teneri. ⁊ hoc tꝫ odofre. ⁊ allegat in argum̄tu .l. i. C. de ꝯtrario iudi. ¶ Extra addo ꝙ vt. sͣ. tetigi triplex
zum Hauptmenü