Digitale Sammlungen

. Soluens de Um pecuniam oecuꝫ repetu niſi debitoris interfuerit illud nō eſſe ſolutuꝫ .h. d. pone exemplū ꝑ. l. ſi is cui.§. flauius. jͣ. de ſol. Nō ꝙ poteſt eſſe alicuius negotiū ipſo geſtu quod eſt inutiliter incobatuꝫ ⁊ iſta. l. eſt limitatio. l. ſoluendo. sͣ. eodem. Baldus. Amicicia impe Squi amiciā At actionem ne gotiorumⁱ geſtoruꝫ ſed non leuis amicicia hoc dicit. Baldus. . Sumptus factus ꝓ Ue utilite? ponore alterius inici ligitur vtiliter fieri ⁊ per actionē nego. geſto. repetit̉. h. d. Nō ꝙ illud quod cauſa honoi alterius fit dicit̉ vtiliter fieri. ¶ 2º noͣ ꝙ honores ſūt adipiſ cendi gradatim. Et eſt argumētū cōtra nouitios doc. qui ꝓ curant ſedem ordinariā qꝛ pº debet legere volumē ⁊ grada tm aſcēdere. ¶ Item no ſecūdū glo. ꝙ cāuꝫ appetit ꝗ poſt poſitis gradibus per abrupta petit aſcenſum. ¶ Et nō hāc legeꝫ precipue pro expen que fiūt in militia ⁊ doctoratu al terius ꝙ ſepe cōtingit in fr̄ibus ⁊ cōiunctis tamen illi n̄ ſem per repetunt qꝛ ſi pro honore proprio faciunt nō repetunt vt. jͣ. mandati. l. creditor.§. pº. ¶ In glo. ſumptus ibi. l. prīa .§. pº. hoc dic vt noͣ doc. in. l. barbarius. ¶ In eadem glo. i expreſſe incidentes equoꝝ vel etiam indumentoꝝ vel ſimili um que tantā maioritatem exigūt ꝙͣto quis eſt in maiori ho nore facit. l. filia.§. honoris. jͣ. famil. her. ⁊. l. publius d̓ ꝯdi. ⁊ demon. ¶ In eadem glo. iⁱ actionem ad repetendū ab eo quod dedi. ¶ In eadem glo. iⁱ rn̄deo nō. qꝛ ſicut nō tꝫ mā datum rei turpis ita nec tꝫ ratihabitio rei turpis quantū ad actionē naſcendam inter ip̄os. ad hoc facit lr̄a noſtra dū di cit honeſte ⁊ per gradus.i. nō prepoſtere. vt ꝑ ſymoniam. Et eſt argumentū ꝙ ille ꝗ ſoluit ꝓ indigno dꝫ amittere illd̓ quod ſoluit. ¶ In ea. glo. i. expreſſe. qꝛ iⁱ libertas debetur ẜuo diſpenſatiue ⁊ ita ſicut diſpenſat̉ pro ita. contra. Gerens negotia ter Titius pecuniam credem eſſe ſoro ris dꝫ agere contra illum 3ᵐ ne ille locupletet̉ indebite cum alterius detrimento hoc. d.§. nō. ¶ In tex. i feciſſet n̄ fac turus alias nō facit dubium. ¶ In glo. verſari. alias nō. ¶ Ibi nomine ꝓprio ⁊ in hoc diſtinguit̉. an nomine tertij. an̄ noīe ſuo ꝓprio. ſed nō hoc diſtinguit̉ ꝙͣdo nomine appel latiuo. ¶ Quidam poſſidebat ꝙͣdam rem emphiteoticaꝫ o nō pertinebat ad eū ſed ad aliuꝫ iſte poſſeſſor ſoluit canone verus emphiteota nō ſoluit ꝑ multos annos. qꝛ̄ vtꝝ incide rit in cōmiſſum. ⁊ vr̄ ꝙ ſic. qꝛ ille qui ſoluit ſuo nomīe. ergo alij non ꝓdeſt. vt hac. l. ꝯͣrium determinat. G. qꝛ iſte ſoluit noīe rei poſſeſſe non noīe ꝓprio. sͣ. e. l. ꝗ aliena.§. fi. vnd̓ ꝗa ſo. e realis omnibꝰ prodeſt. jͣ. quēadmodū ẜui. amit. l. vſui tenet̉ cū. l. ſe. ẜm guil. ⁊ ꝓbat̉ ex teorica nr̄e glo. j. Pater exequēs mandatuꝫ m Und aſtt collatū in filium tenet̉ ex ꝑ ſona filij actione mādati de peculio. ſed ſi nō geſſit vt ex ecutor mādati ſꝫ mera contempla tione mandātis tenet̉ actione nego. geſto. ex ſua ꝑſona. h. d. Eadem diſtinctō inter extraneos locum hꝫ nam ſi mādatuꝫ titij exequit̉ ſeius facit actionē mandati verſari inter mādā tem. ⁊ mandatariū. Si autem ꝯtemplatione mādantis facit actione verſari inter ſe. ⁊ dn̄m negotioꝝ. Et predicta vera ī madato cuiuſlibet generis. ⁊ forme ſiue ſit mandatū d̓ emē do ſiue de fideiubēdo hꝫ locum hec lex valde facit ꝓ opy­Io. que ponit̉. sͣ. e. l. ſi pupilli.§. ſi tʳ. Premittatis ꝙ ſicut ꝓ tur. ad negotia pōt alium ſubſtituere ita pōt ſuo noīe factū ratificare. ⁊ tunc vr̄ executū mandatū ꝑ illum ſiue bene ſiū male ille tertius geſſerit. Iſta lex ponit octo cāus quattuor in madato de emendo. ⁊ quattuor in mādato ſi miles d̓ fid̓ lubendo. In mādato de emendo ponit pº in patre cuius fi lius mandatū ſuſcepit ſed pater geſſerat mera ꝯtemplatōe mandantis Ibi ſi ꝓpterea ⁊c̄. Scd̓o quando pater gerit ꝯ templatōne tilij ꝗ mandatū ſuſceperat in v̓ſi. ſi vero. tertio qn̄ mandatū de emendo ſuſcepit extraneus. ⁊ mera cōtem platione mandātis tertius emit 4º ꝙͣdo mandatū ſuſceptū ab extraneo alius ē executus cōtemplatōe mandatarij ī. v̓. qꝛ ⁊ ſi. in. v̓. idē eſt tacite repetit eadē quattuor mēbra ī mā dato fideiubendi. ⁊ ſic ſunt octo cāus. ¶ Deinde nō diſtin ctionē de cōtemplatōne ⁊ mente gerētis. ¶ Item hec lex pͦ ſupponit duo ꝙ ꝓcuror ad emendū poſſit ꝑ alium ſiue cō iunctam ꝑſonam vt eſt pr̄ ſiue per extraneū. ⁊ ideꝫ p̄ſuppo nit ī eo cui eſt mandatū d̓ fideiubendo. facit. jͣ. madati. l. fi. ⁊. l. apud celſum.§. nā diu. d̓ doli excep. ¶ Item noͣ ꝙ hec lex id quod dic̄ in pr̄e ꝓbat per id ꝙ dicit ī extraneo. ⁊ ſic eos ꝑificat quo ad ꝗd. ¶ In glo. i. iʳ ſi filius. ſo. i. ī publico offō ⁊ fauorabili. vbi pr̄ tenet ex diſpoſitōne legali. hͦ in of ficio pͥuato facit quod in. l. i. C. d̓ decurio. li. x. ¶ In eadeꝫ glo. i cautius. noͣ ꝙ emēs in caute ē in culpa. ſed in mādato fideiubēdo que culpa pōt eſſe aut ꝗs exceſſus modi ℟endꝫ qꝛ forte creditor erat ꝯtentus ſine fideiuſſione. ⁊ ideo n̄ de buit fruſtra fideiuberi. Actio vtilis ⁊ dirrecta Ttīo ne̓ O ſant eadem in ſubſtātia .h. d. vel ſic eiuſdem effectꝰ eſt actō que ꝓpo nit̉ cum ſolēnitate ātiqua. ⁊ illa que ſimplicii ſine ſolēnitate ꝓcedit. h. d. ¶ In text. i in extraordinarijs. hodie oīa fran. acc. ¶ Nō ꝙ non reffert ſi agat̉ vtili vl̓ di­recta. ⁊ vtꝝ agat̉ ſolemiter vel ſimpl̓ ẜm pª intellectū. vel .i. vtrum agat̉ dirrecta que cōpetit ex verbis vel etiā ex mente. an vtili q̄ competit ad exemplū dirrecte. vt in glo. vl ibi vtꝝ agat ille in cuius ꝑſona ē orta actō. an ille cui ē fcā ceſſio que dr̄ vtilis. Et iſta. l. ẜm diuerſos intellectꝰ allegat̉ vtꝝ actō vtilis ⁊ dirrecta ſint eadē ī ſubſtantia. tāgit cy. de act. ⁊ ob. l. i. ⁊ Bar. in. l. i. ff. d̓ act̉. ⁊ ob. eſt quedā vtilis que naſcit̉ ex eadē cā cū dirrecta ſicut ē vtilis que dat̉ ceſſiona rio ⁊ tunc ē eadē actō ī ſubſtantia inſpecta cā prīcipali. C. de ꝓcur. l. ꝗ ſtipendia nō inſpecta cōcluſione. ¶ Itē qn̄que obſtat excepº in vna nō in altera. vt nō in. l. quotiēs ī prin. .jͣ. de admi. tu. ⁊ vtilis de qͣ dixi deſcēdit a dirrecta. ¶ Que rit ſpe. vtꝝ ceſſionarius dꝫ exprimere vtꝝ agat vtili ex ꝑſo na ſua an dirrecta ex ꝑſona cedentis in ſpe. d̓ ac. ⁊ peti.§. ſe quit̉. v̓. ꝗd ſi poſuit. dy. jͣ. d̓ ſolu. l. ſi duo. Quedā eſt vtilis q̄ ꝯͣriatur dirrecte. iſta nō eſt eadē in ſubſtantia qꝛ rō ꝯͣriorum nō patit̉ vt ſint idē. C. de p̄ſcrip. xxx. anno. l. ſi ꝗs emptōis. Quedam eſt vtilis que dat̉ in ſubſidiū quādo defficit dirre cta. nec ē in rerum natura. ⁊ ibi nō pōt dici eadem in ſubſtā tia cū dirrecta que nō eſt. ſed ē quaſi eadē cum dirrecta ad cuius exemplū ⁊ ſimilitudinē inuenta ē. vt in. l. nr̄a ſecūdu­vnum intellectum. Bal. . Frater qui ſtipulatur Gnor ani cdotem nomine ſororis tenet̉ d̓ ip̄a ſtipulatōe facer̄ id qd̓ placꝫ ſorori hoc dicit adde ꝙ noͣ. jͣ. ſo. ma. l. ſecūda. v̓. nec cogitur. Baldus. Re perempta vel Irem quam ꝑreſcripta bꝫ locū ratibītio in ſubſidiū hoc pº ꝗ ſoluit ad vtilita teꝫ tertij repetit hͦ ẜo in ẜa parte principalio incipit ſicut ſecūdū azo. ¶ In tex. ibi geſſiſſe vendendo reꝫ meam que tamen eſt preſcripta ſecūdū azo. ¶ In tex. ibi ſi cut.sͣ. dixit de obligatione geſtor̄ hic de obligatiōe domini negotioꝝ. ¶ Nō ꝙ re ꝑempta vt in primo reſponſo vl̓ pre ſcripta vt in ſecūdo poteſt dn̄s rei hr̄e ratum in ſubſidium licet nō fuerit ſuo nomine geſtuꝫ eſt ergo ī iſto cāu actō ne. geſto. ſubſidiaria ⁊ ideo nō cōpetit niſi quādo non eſt recur ſus ad rem ip̄am. ¶ Item vt cōpetat oportet ꝙ ille ꝗ ven didit non habuit in re cām vel habuit lucratiuā. l. ſi eū ẜuū