Seite
Probato dominio actōis ⁊ Fficium pofeſſione cōuenti reus oꝫ ad reſtitutōem vrgeri niſi habeat ratōnabileꝫ ex ceptōem ſeu deffenſſioneꝫ hoc primo Et in rei ven. non deſideratur vera poſſeſſio ſicut in interdicto ſꝫ ſuf ficit etiam detemptatō qualiſcūqꝫ ſicut comodatario depo ſitario cōmiſſo ex primo decreto. h. d. ⁊ eſt lex noͣ. digna ⁊ quoddam magnum fūdamentum in materia. In tex. ibi reſtituere ſupple poſſeſſor dico ꝗ ⁊c̄. No. ꝙ titulus nō ex cludit rei vēdi. qꝛ dn̄iū p̄ualꝫ facit. jͣ. d̓ publica. l. exceptō ⁊ de excep. rei iudi. l. ſi ꝗs reꝫ. in dn̄o. Sō noͣ. ꝙ reus cōtra quē eſt publicatus ꝓceſſus pōt opponere nouaꝫ exceptōeꝫ ⁊ ꝓbare vt hic a contrario ſenſu intellige etiam ꝑ teſtes qꝛ ſr̄ iſta nō eſt publicatus proceſſus vt noͣ. Ia. C. de p̄ſcrip. lon. tem. l. emptor. lꝫ glo. cōtrarietur hic ⁊ male. 3º. noͣ. ꝙ rei vendicatō pōt proponi cōtra quēlibꝫ detinētem tamen tunc non aduocabit niſi ſimplicem detentōem non auteꝫ ve ram poſſeſſionem niſi dn̄s fuiſſꝫ in iudicio nominatus vt. l. .ij. C. vbi. in rem actō. Et iſtud eſt noͣ. dignum ꝙ lꝫ ſi collo nus expelleretur ꝑ violentiam de fūdo dn̄s diſineret poſſi dere vt. jͣ. de acꝗr. poſẜ. l. ꝑegre.§. ꝗbus tam̄ ſecus ſi expel latur iudicaria auctoritate qꝛ iudex non intendit p̄iudicare niſi ei ꝗ fuit in iudicio nominatus vt noͣ. Inn. vt lit. nō cōt̓. .c. qm̄ frequēter quod ē noͣ. dignum. 4º. noͣ. ꝙ aliud ē te nere. aliud poſſidere tn̄ in dubio omnis qui iꝫ p̄ſumit̉ ī du bio poſſeſſionē verā hēre. ⁊ noͣ. de. v̓. obl. l. ſtipulatio.§. hoc quoqꝫ ꝑ Imo. de priuil. c. cum olim ꝑ archi. vij. q. i. c. pon tifices quod tene mēti. Oltimo pro d̓claratione huius. l. vide ꝙ no. in. c. cum ſuꝑ de re iudi. in nouella. ⁊ in ſpec. de prīo ⁊ ẜo decreto.§. reſtat. v̓. hoc ēt noͣ. vſqꝫ ad. v̓. nunquid in ẜuitutibus vbi omnino videas. Doſſciſor boneti Ires mobiles dei rē mobilē re ſtituere tn̄tur in loco vbi res ē niſi petitur ſuus ſumptibus. ⁊ periculo velit eam reſtitui in loco iudicij quo cāu cauēdum ē de reſtōne ibi fiēda. ſꝫ poſſeſſor malefidei ſi incepit poſſidere in alio ꝙͣ iudicij eodē iure vti tur. ſi āt ex loco iudicij tn̄bitur reſtituere. h. d. vſqꝫ ad. l. nō ſolum. jͣ. e. Et diuidit̉ in ꝑtes duas. Primo loquit̉ in bone fidei poſſeſſore. Sō loquitur in malefidei poſſeſſore ẜa ibi in. l. ſi vero. In tex. ibi p̄ſes.ſ. in loco iudicij no. hic an ac tor ſit tranſmittēdus ad locum rei petite an res ad locuꝫ iu dicij. ⁊ pōt intereſſe rei rōne ſumptum. ⁊ rōne ꝑiculi actoꝝ pōt ēt intercē ꝑꝑ pdicta. ⁊ quia locus vbi ē res forte non ē ſibi tutus facit quod no. jͣ. ad treb. l. d̓ etate. ⁊ extra vt lit. n̄ cont. c. accedēs ⁊ d̓ ellec. c. bone memorie magudinenſes. ⁊ iſte. ll. loquunt̉ in reali iudicio. ſꝫ vbi agitur ſpāli vtrū ſpēs vel genus dēat ſolui in loco iudicij an ad domum actoris. an ad domum rei vide quod no. sͣ. d̓ iudicijs. l. quod legat̉ ⁊ no. C. de ſolutionibus. l. vſuras in fi. magne glo. no. ꝙ ex pēſe cibariorū ꝑtinēt ad poſſeſſorē ꝙͣdiu poſſidꝫ facit. jͣ. cō modati. l. in rebus.§. poſt cum ſy. 3º. no. in. l. ꝙ niſi ꝙ vbi differt̉ executio dꝫ p̄ſtari ſatiſdatio concordat. sͣ. de iudicijſ .l. ſi debitori. ⁊. C. de p̄ci. impera. offer. l. vniuerſa circa qd̓ dic. aut quis hꝫ dillationē a. l. mortua ⁊ tunc dꝫ ſatiſdare. vt .l. ſi conſtante.§. quotiēs. jͣ. ſo. ma aut a principe. ⁊ ſic a. l. vi ua. ⁊ idē vt. d. l. uniuerſa. aut ab homine. ⁊ tūc aut a iudice ⁊ idē ut hic qꝛ ē miniſter. l. aut ab homīe priuato. ⁊ tūc aut a teſtatore ⁊ idē niſi remiſſerit ſatiſdatione ul̓ niſi ſit de ꝑſo nis exceptatis ut. C. ad treb. l. iubemus. aut inter uiuos. ⁊ tunc nuda cautio p̄ſtatur ut. sͣ. de iudi. l. ī omnibus facit qd̓ no. in. l. ij. ſo. ma. niſi ꝑꝑ culpam dillapidationis. uel cauſam emergētis ſuſpitionis oporteat ſatiſdare conſuli actori. ut. jͣ. de priuile. cre. l. ſi creditores. ⁊ quod dixi de dillation̄. iudi ciali fallit. sͣ. d̓ iudiciis. l. ij.§. ſi dubitetur. ⁊ rō qꝛ ibi credit̉ Preterea ibi non loquit̉ in dillatione ad ſoluēdum. ſꝫ in dil latione n̄ iudicio ſiſti vbi d̓bitum non ē liquidū q̄ uerba no ta ⁊ tene bene menti. Baldus. In rei vendicatōne voi On ſolumgeler oratō rei perite ẜm declarationeꝫ iudicij ⁊ ſi actor vult agere rei vē. dꝫ cauere ſi non actuꝝ acꝗl. rōne damni ⁊ ecōtra non autem dꝫ cauere ſe acturum iniuriaꝝ. h. d. vſqꝫ ad. l. itē ſi veberatum.§. ſi. ꝗs. Nō. ꝙ in rei vendicatōe het ratio de terioratōis rei. ẜo no. ꝙ iudicis ēextimare ꝙͣtitatem deterio ratōis. 3º. no. ꝙ cōcurrit acꝗ. cum rei vendica. in quo hē tur rō damni dati. Concurrit dico in origine ſꝫ non in ītem ptatōe ſꝫ cum actōe iniuriaꝝ cōcurrit vtroqꝫ mō qꝛ ꝓponi tur ad vindictaꝫ ⁊ ſic ad diuerſum. 4º. no. ꝙ ille ꝗ̄ elligit vnam viam quando ellectō p̄iudicat dꝫ cauere ſe non reuer ẜum ad aliam. In glo. ſuꝑ verbo oportere. ibi. l. iiij. Nō optimam glo. ꝙ vbi expeſe lit̓. debētur ꝑ ſtippullatōeꝫ poſ ſunt peti etiam ſeorſum a principali ⁊ etiam poſt latā ſnīa in principali ſecus ſi ueniunt offo iudicis mercenario qꝛ tūc petuntur una cum principali. ⁊ idē eſt in fructibus ⁊ alijs acceſſionibus ut. l. terminato. ga utilitas eſt qꝛ iuſta cauſa li tigandi non excuſat ab expēſis ꝓmiſſis. ſꝫ bn̄ excuſat quan do veniunt ex diſpoſitione legali. ita noͣ. d̓ leg. iij. l. ſi mulier .§. ſi rē quod ē noͣ. dignum ⁊ ꝓbatur. jͣ. de libera. lega. l. pe titor ⁊ facit de eo qd̓ certo lo. l. cētum capue. ⁊ quod noͣ. in .l. i. de alie. iudi. ⁊ iō vtiliſſimū ē in cōtractibus ꝓmittere re fectionē expēſarum facit. jͣ. de. v̓. ob. l. vēditores. Quod ī pena ꝓmiſſa in contractu vtrū excuſꝫ iuſta rō litigandi vi ꝙ ſic ex ꝑte rei non ex ꝑte actoris. vt. jͣ. de reg. iu. l. qui ī al terius quid ergo ē quod dicit Io. an. ꝙ a pena cōpromiſſi excuſat ille qui iuſto errore motus petijt lauduꝫ reduci ad arbitriū boni uiri. ⁊ ſubcubuit ut ip̄e noͣ. in ſpec. de arbi. in ſuis addi. non ne iſte ē actor ergo examinari non dꝫ vt in. l. qui in alterius niſi rn̄deas ꝙ ille qui petit reductionē habꝫ ſimilitudinē rei ſicut appellans. ſꝫ econtra eū facit vt noͣ. in dicta. l. ſi mulier.§. ſi rē vbi rn̄des ꝙ ibi intereſſe hic pena qͥ verba nō. in glo. ꝑ actionem in fi. hec ſo. iul. valꝫ. ⁊ iō dic ꝗ quedā eſt actio penalis incōmutabiliter a ſui pͥn. ⁊ in iſta lo quit̉ contrariū. qꝛ non tollit̉ ꝑ rei ꝑſecutoriā. Quedam ē ac tio penalis cōmutabiliter ⁊ ex poſt facto tm̄ vt actio. l. acc lie quantū ad duplū ⁊ iſta tollitur ꝑ rei ꝑſecutoriā. Naꝫ ⁊ iſta eſt pͥmordialiter rei ꝑſecutoria pro hoc sͣ. ꝙ metus cau ſa. l. metū.§. lꝫ ⁊ ibi ꝑ G. ⁊ no. e. ti. l. ſi cū exceptione.§. cum ẜm cynū in addtiionibus. Dubiū reſtat rōe pene que ve nit ex alio capite.ſ. ex repetitione anni vel. xxx. dieruꝫ cum quantū ad hoc actio. l. acꝗl. ſit penalis ab origine ⁊ actualit̓ ⁊ potētialiter. ſꝫ dic vt. jͣ. cōmo. l. vnde querit̉ ⁊ facit ꝙ ne tat̉. jͣ. ad. l. acquil. l. itē mella.§. ſi plures glo. hic dicit. Tem ſi uerberatum .Poſſeſſor ꝗ ex neceſſitate di Si quis ſraxit rē vel fructus non te netur niſi ad p̄cium p̄ceptum. h. d. In tex. ibi p̄ſtaturum ēt illud modicū. Nō. in rei vendicatione que eſt iudiciū ſingulare p̄cium ſuccedit loco rei qn̄ res a poſſeſſore n̄ pōt vocari a principio. vt qꝛ diſtracta cogente principe vel com munitate vt hic qd̓ eſt noͣ. Nam paria ſunt rem eſſe ꝑemp tam vel p̄ſcriptā ex poſt facto a prnc. incōmutabiliter alie natā eſſe vt noͣ. in. l. i. de diſtrac. pigno. quod āt dicit̉ ꝙ ī ſin gulari iudicio ſuccedit p̄cium loco rei intellige offō iudicis ſed in vniuerſali iur̄ actionis vt. sͣ. de peti. here. l. ſi rei ⁊ p̄ci um ⁊ noͣ. ꝑ G. C. de rei. ven. l. iure ⁊ facit ad p̄dicta qd̓ noͣ. in. l. i. ⁊. l. qui ſolidum.§. i. ⁊. eo. ti. l. fi.§. fi. ⁊ sͣ. ꝙ me. cā. l. ſi ipſa. Sō no. ar. hic ꝙ illud modicū qd̓ p̄ſtat emphiteote ⁊ cēſuarii ītelligit̉ ī ſignū honoris ⁊ dignitat̉ ⁊ recognitōis ar. huius lr̄e. 3º. noͣ. ꝙ imꝑator pōt cogere quem ad vēdēdū etiam modico p̄tio. Ia. de arena ⁊ cy. intelligunt ꝙ p̄tium erat equale rei ſꝫ dr̄ modicum qꝛ ab inuito extorquetur res vt. jͣ. e. l. nec quaſi. ſꝫ tu indiſtincte intellige. ſecus in ciuitate vel inferiore vt. jͣ. q ⁊ a qui. l. ſi priuatus ī prin. ⁊ de polici. .l. totiēs.§. fi. nō. hic. Bal.