Seite
Malefidei poſſeſſor tenet̉ tuō f IN ad lS de penſionibus ꝑcipiendis ſed non de vſur̄ ꝑcipiendis. ꝑcipiēdoꝝ autem ratōe continent̉ que petitor ꝑcipere potuiſſet ſi poſſi diſſet vn̄ ſit relatio in ip̄m petitore hoc. d. hec. l. no. Nō. hic ſimilitudinē inter penſionē ⁊ vſuram in facto qꝛ vtrūqꝫ ꝓuenit ex negociatione non ex naturali diſpoſitione rei. ſed nō in iure qꝛ de vſura ꝑcipiēda non tn̄tur p̄do. ſꝫ de penſio nibus ꝑcipiēdis ſic ⁊ reddit̉ rō. qꝛ locatio pōt fieri ſine me tu damni. ſꝫ feneratio qꝛ eſt periculū fenerantis hodie ē alia rō. qꝛ vſura eſt illicitus queſtus. ⁊ iō nō venit in reſtōne ar. .jͣ. fami. her. l. certe.§. i. Sꝫ quare eſt magis illicita vſura q̄ penſio. ℟º. qꝛ ille qui ꝑcipit penſionē ꝑcipit eam ex re ſua l̓ a ſe poſſeſſa. vn̄ ſi hꝫ inde cōmoditate. iſtud ē rōnabile ſecꝰ eſt in vſuris. qꝛ tranſtulit̓ dominiū pecunie mutuate. vnd̓ re ciperet fructum ex re aliena in recōpenſationē tꝑis quoruꝫ vtrūqꝫ ē irrōnabile cum ⁊ ip̄m tp̄s ſit cōe omnibus anima tibus. ⁊ iō non ē reddimēdum ab aliquo ſimpliciter. ⁊ ꝑ ſe ſumptum nec eſt in cōmertio ſicut nec mare vt in. l. ii. sͣ. de re. diui. Et iō dicunt̉ quidā theologi ſicut reffert egidius ro manus in ſuo libro de regiminibus principū ꝙ in pecunia dn̄io non tranſlato eſſet conceſſa quedaꝫ recōpenſatio vt ſi cōmodaui tibi marſupium pecunie vt dictior appareas nō vt tui fiāt. ⁊ inde aliquod meritū recipio. nā hoc eſt ꝑmiſſū ẜm eos quod ē noͣ. vel dic ꝙ vſura iō ē ꝓhibita. qꝛ deus ꝓ hibuit nec debemus inquirere cām in ꝓhibitione diuina cu ſit ſuperior omniū ar. jͣ. ꝗ ⁊ a qui. l. ꝓſpexit. Sō noͣ. ī. v̓. generaliter ꝙ in fructibꝰ ꝑcipiedis pōt fieri relatio ad peti tionē. ⁊ eſt rō. qꝛ veniunt vt intereſſe quod metimur ex ꝑſo na agētis vt in. l. vnica. C. de ſen. que pro eo ꝙ. ⁊ vide. l. ſi ea pactione. C. de vſur̄. In gl. que incipit.ſ. ciuili in fi. vl̓ dic vt noͣ. ī ſimili in. l. itē ſi reſ ī pͥn. sͣ. de alie. iud. mu. cā fac. Ei qui condēnatur in rei vendi ICUIPe catone rōne culpe cōmiſſe ī de ſinendo poſſidere debēt cedi iura ab agente ꝗbꝰ pōt experiri contra quēlibet poſſeſſorē. ⁊ etiam cōtra ip̄m cedentem ſi ad eum poſſeſſio reuertatur etiam ſi vellit reddere quod accepit. h. d. hec. l. noͣ. ymo. plus eſt ẜm azo. qꝛ etiam ſine ceſſione hꝫ vtiles actōnes quod eſt noͣ. di gnum ſi eſt veruꝫ. In tex. ibi extimatione.i. cogi ad verā extimationem p̄ſtandaꝫ. Hoͣ. ꝙ ſoluenti litis exſtimatio nem dꝫ fieri ceſſio iurium. ij. noͣ. ꝙ ex rei vendicatōne ceſſa poteſt ceſſionarius experiri cōtra quenlibꝫ tertiuꝫ poſſeſſo rem. 3º. noͣ. ꝙ ex iure ceſſo pōt agi cōtra cedentem ⁊ eſt mi rabile. qꝛ per talem ſucceſſionem non fuit tranſlatum dn̄iū ergo cedēs remāſit dn̄s ⁊ ſic potētior eſt actō ceſſa ꝙͣ dn̄iū quod eſt noͣ. ꝙ autem non tranſeat dn̄ium ꝓbo. pº. qꝛ nō in teruenit traditio rei. ẜo qꝛ tūc non cederetur actio ſꝫ dn̄ium ⁊ actio eſſet natiua ex p̄exiſtenti dn̄io quod eſt falſuꝫ. 3º. ꝓ bo qꝛ ſic ceſſionarius ꝓbaret ſe ex ꝑſona ſua ſi hēret dn̄iuꝫ quod eſt cōtra. l. ꝗ ſtipēdia. C. de ꝓcur̄. ⁊. jͣ. familher. l. pla ne. 4º ⁊ vltimo uo. ꝙ lꝫ dn̄s vellit reſtituere rei exſtimatio nem hoc non poteſt inuito aduerẜio ⁊ rō eſt qꝛ accipiendo exſtimationem tacite cōtraxiſſe ur̄. nam vbi eſt p̄tium. ibi in telligitur eſſe emptio ⁊ venditio vt in. l. fi. C. de p̄dijs curia Sꝫ reuoco in dubium vtꝝ ſine ceſſione cōpetat vtilis actio ⁊ vr̄ ꝙ non qꝛ fruſtra fieret ceſſio. Item qꝛ cōcurrent due fictōes ⁊ fingeretur verus titulus vbi non eſt argumentuꝫ C. de tranſ. l. ſi ꝓ fundo. ⁊ quod ageretur ſine ceſſione ⁊ ſic cōcurrerent duo ſp̄alia cōtra. l. i. C. de do. ꝓmiſ. Azo. tꝫ con trariū qꝛ lꝫ iſte titulus ſit tacitus tam̄ eſt verus. ⁊ in ti. emp tionis nō requiritur ceſſio hoc. d. ⁊ noͣ. dy. in. c. ꝓ poſſeſſore ⁊ vide cy. in. l. i. in vltima. q. C. de alie. iud. mu. ⁊. C. de hr̄. vē. l. certi iur̄ ꝑ cy. ⁊ ꝙ noͣ. C. de p̄ſcrip. xxx. an. l. ſi ꝗs em̄ ptōis in glo. ſupple. Extra op. ꝙ non poſſit agere ceſſio narius cōtra cedentem vt. l. i. in fi. j. de oꝑ. no. nu. ſo. ibi nō loquitur in ceſſionario ſꝫ in ſimplici ꝓcure vt noͣ. in. l. i. ī fi. .jͣ. vſufruc. ꝙͣadmo. caue. Item op. ꝙ dn̄s ad queꝫ res reuerſa eſt poſſit eā retiner̄ cedēdo ꝙ accepit vt. jͣ. de ꝯdic ſine cauſa. l. ſi fullo. fo. ibi crat: ſolutio facta ab obligato ⁊ ſic ꝑ modum diſtractus. hic in reali vbi non eſt obligatio vnde hic reſultat cōtractus ibi diſtractus ar. C. de tranſac. l. ſi ꝓ fūdo vel vt ibi noͣ. ꝑ dy. in. c. poſſeſſore de reg. iur̄ libro. vi. ⁊ ꝑ Iaco. bu. hic in repetitione ſua. Baldus. Etiam cōmoditas ſim Um in remt plicis vſus venit in rei vendicatione hoc dicit iſta lex nota. Baldus. Etiam improbus poſſeſſor ſol MPIOIuendo creditori rem obligatam hn̄ti ſuccedit in locum eius quo ad retentōeꝫ ⁊ fructꝰ quos ꝑcepit vltra ſūptꝰ factos in re hn̄t extimare debitum. h. d. Et eſt noͣle prin. Noͣ. hic ꝙ ꝑificāt̉ ſumptus facti in re. ⁊ pecunia ſoluta creditori quaſi cōtinea tur hoc appellatione expenſarū ar. cōtra. jͣ. de ꝯdic. ⁊ dem. .l. qbus diebus.§. i. ſꝫ hic eſt ſimilitudo nō ydēptitatis. ⁊ di cit iſta lr̄a ꝙ prīo fructus cōpenſant̉ cū ſumptibus vide. sͣ. .e. l. in fundo. ⁊ ecce prima cōpenſatio. ẜo id quod ſuꝑeſt cū iſto debito. ⁊ vſuris. ecce. ẜa cōpenſatio. Sed certe iſta lr̄a non dicit cū debito principali. ſed cū vſur̄ tm̄. ⁊ ſic fructus rei cōpenſāt̉ cum vſuris que ſunt loco fructuū. ⁊ ſic cōpē ſa tio de fructibus ad fruct. alterius generis. Sꝫ īmo videt̉ ꝙ ēt cum prīo debito principali. ſicut ſi poſſiderꝫ ip̄e creditor qꝛ iſte non dꝫ eſſe melioris cōdictionis ꝙͣ ille in cuius locuꝫ ſuccedit. ⁊ ꝙ hic dr̄ de compēſatione fructuū glo. intelligit qn̄ ſunt ꝑcepti iur̄ poſſeſſionis. ſecus ſi iure dn̄ij. ⁊ interim anteꝙͣ exiſtat cōdictio legati ꝑ eum qui emit ab herede. nā recuperat ſumptus nec cōpēſabit fructus quod ē noͣ. ⁊ ibi ꝑ Ia. itē fac t. jͣ. ad ſil. l. i.§. ẜui. Et facit hic pro emphiteo. ꝗ finita ēphiteoſi non ꝑ ſuā culpam. ſꝫ forte ꝑ finitam gene rationē vel tp̄s inſertu vult repetere ſumptus vt poſſit nec cōpēſet fructus quod ē noͣ. ꝑcepit enim eos iur̄ dn̄ij. Non ob. sͣ. e. l. ſumptus. qꝛ ibi erat ſimplex poſſeſſor vt noͣ. sͣ. e. l. ī fundo ⁊ vide ꝑ Ia. jͣ. de le. ij. l. lutius.§. teſtator. Bal. . Derba enunciatiua ꝓlata ꝑ mo Anc illa que qum cāe inducunt merā excer tionē hoc dicit ẜm intellectū hug. ⁊ eſt rō qꝛ emanabant ad excipiendā. ſecus eſſet in verbis diſpoſitiuis ēt emanātibus ad excipiēduꝫ. qꝛ inducerent ēt actionē in vltima voluntate vt noͣ. jͣ. de iureiu. l. ſꝫ ⁊ ſi poſſeſſori. In tex. ibi filie nup te. qꝛ forte pater nupſerat iſtā ancillam pro camerlenga filie vt ei ẜuiret in domo mariti. In tex. ibi conuenit. ⁊ ideo ēē cōe omniū heredū vt. C. fami. her. l. certū. Noͣ. quod dixi in ſūmario. ⁊ idē noͣ. in. l. fi.§. i. jͣ. de excep. doli. vn̄ ꝑ verba cnunciatiua non trāſit dn̄ium. nā tunc cōpeteret ius agendi quod eſt cōtra gloſam. nec obſtat. l. i. C. cōia de le. qꝛ ibi lo quit̉ qn̄ legat̉ aliquid dirrecte. ſecus ſi indirrecte ⁊ tacite vt hic facit ꝙ noͣ. Ia. in. l. i. de ẜui. lega. ẜm Bar. Ego credo ꝯͣ rium. qꝛ iſta filia erat in poſſeſſione. vnde ſi caderet a poſſeſ ſione poſſet vēdicare. ut. jͣ. e. l. quedā mulier. ⁊ intelligo gl. qn̄ non competat actio ꝑſonalis ex teſtamēto nō in rei ven dica. ⁊ vide ia. jͣ. de heredi. inſti. l. qui nolebat. Bal. Nōͣ. ꝙ ius de futuro ſicut On ide Tnon fundat actionē ita nō fū dat exceptionē ſic. sͣ. e. l. ſi quis. h. d. Baldus. 4. Pecunia inuēta in re empta n̄ CUIIOT E ꝑ modum theſauri non ꝑtinet ad emptorē. ſed ad dn̄ium pecunie. h. d. Et noͣ. caſum. Noͣ. ꝙ et pecunia que reperitur murata in muro non pertinet ad emptorem. 4. A poſſeſſore vic Ui reſtituertis ī rei vēdicatōe poteſt aufferre poſſeſſio manu militari ſꝫ cōtra eum ꝗ dolo deſijt non dolo ꝓceditur ad cōdena tōem veri intereſſe ⁊ p̄dc̄a hn̄t locum non ſolum in reali iu dicio ſꝫ etiaꝫ ī interdict̉. ⁊ vbicunqꝫ arbitrio iudicis iminet reſtitutio fienda hoc. d. lr̄alr̄ ẜm corticē. Nō. diſtinctōeꝫ hu