Seite
ꝙ non vt. jͣ. locati. l. quero.§. inter locatorē. ⁊ de vi ⁊ vi ar. .l. colonus in. l. ij. de iure emphi. Nam ſi induceret priuatō nē poſſeſſionis non poſſet expelli ꝓpria auctoritate dn̄i qꝛ eſſet poſſeſſio interuerſa ꝙ eſt falſum. vt noͣ. in ſpe. de loca. .§. nunc aliqua. v̓. xliiij. ⁊ vide quod noͣ. in ſpec. de p̄ſcript. quarta ꝑte. v. pone colonus. ⁊ facit qd̓ noͣ. C. de p̄ſcri. xxx. anno. in. l. ẜa in gl. ⁊ ſi non ⁊. jͣ. de ſolu. l. titia. ⁊. l. filie. Ir tex. ibi admitti per tp̄s ſtatutū non vtendo ẜm fran. accur. In tex. ibi emptor nec hꝫ a me cām ⁊ ſic non obſtat. sͣ. d̓ vſufructu. l. qꝛ ꝗ p̄tio. In tex. ibi non eſſe ergo lꝫ emptor ī ſcripſerit veditor non intelligit̉ preſcripſiſſe. ſic. sͣ. de alie. iu. mū. cā fac. l. itē ſi res. In tex. ibi retinet̉.ſ. per colonū coloni. In tex. bi habiturū qꝛ poſt reſtōnem vſuſfructus eſt abradicatus. ẜo fructuario. ⁊ nō primo. ⁊ ſic nō ob. jͣ. de peri. ⁊ como. rei ven. l. neceſſario.§. fi. .I tex. ibi parijt vſuſ Cim greqlS fructꝰ ſpāle in vſufrue tu. qꝛ deſiderat rei formā. ⁊ non interpretatiuaꝫ ſeu intellectualē. qꝛ hꝫ multū facti. ⁊ ſic non ob. .sͣ. ꝙ cuiuſqꝫ vniuerſi. l. i. in fi. Bal. De vſufructu earum rerum que vſu conſumunt̉ vel mi nuntur. Rubrica. Quadam ſunt res ī gp Enta(us non cadit viuffruc. diſtin ctus a ꝓprietate qꝛ vſu cōſumuntur ⁊ id tunc non interponitur cautio de vtendo ſalua reꝝ ſubſtantia qꝛ eſt impoſſibile ſed de extimatione reſtituēda ⁊ tranſfert̉ dn̄i um. h. d. cū. l. ſe. vſqꝫ ad.§. ſi pecunie de. l. hoc ſenatus. . Nō. ī. v̓. nec.n. Ed de pecuniā ꝙͣ id quod natu ra negat lex nō audet ⁊ ad hoc allegatur hec lex hoc dicit. Baldus. In tex. ibi nunc cū dantur Oſtquam amn fran. accur. nō. ar. hu ius. l. ꝙ pater dꝫ habere ēt in oībus filij ⁊ ideo ſit legiptimus adminiſtrator ꝙ eſt veruꝫ vt noͣ in. l. i. C. de bo. mater. Oc ſenatus Si pecu . Cautio obmiſſa cōdr̄ per condictioneꝫ ¶incerti. h. d. ⁊ ad hoc allegatur. j. Nō. ꝙ in pecūia Que in uſufructuoſus ⁊ vſufructus idem ſunt. Legatarius vſuſfru ꝓ tibi decem q pecunie cauꝫ le gatario ꝓprietatis eiuſdē pecunie ⁊ de ſua ma nū hꝫ ꝑcipere ſicut in vero vſufructu ⁊ fructua rij debent cauere ſibi ad inuicē ꝑꝑ alias ſuper ius accreſcen di hoc dicit quod eſt noͣ. dignum. Quando Ribus he redibus gures be redes ſunt grauati in p̄ſtādo vſumfructū pecu nie. ⁊ ēt cauendo pro legatario duo verſant̉ ī le gato.ſ. datio pecunie. ⁊ factū. i. cautio. ⁊ pro legatario dꝫ he res vnus cauere alteri ⁊ alter alteri. ⁊ legatarius ēt cogitur ꝓmittere tanꝙͣ principalis ꝑſona ⁊ ſi finito vſufructu fide iubens ſoluat nō repetit. qꝛ ex neceſſitate fideiuſſit. ⁊ legatū iſtud quantū ad ẜm caput de fideiubēdo videt̉ appoſitum fauore legatarij non fauore heredū. h. d. Et iſta. l. in. v̓. illud noͣ. ar. ꝙ lꝫ dn̄s volens ꝓcuratorē releuare pro eo ſatiſdet nihilominus ip̄e ꝓcurator dꝫ ſe obligare ẜm Iac. de bel. de hoc ꝑ cy. in. l. i. C. de ꝓcur. Tu dic ꝙ cū ꝓcurator ēt in abn tia releuet̉. vt. sͣ. de ꝓcur. l. ſi deffunctus ꝙ nō eſt neceſſe ꝙ ſe obliget qꝛ dn̄s releuat eū tanꝙͣ expromiſſor pro reo ar. ē de dolo. l. elegāter.§. ſeruus pactionis non obſtat iſta littera qꝛ loquit̉ in vero fideiuſſore. vn̄ conſiderat̉ p̄exiſtētia prin cipalis debiti. 2º. noͣ. ꝙ ille qui fideiubet ex neceſſitate pu ta ex mandato teſtōris ſoluens non repetit qd̓ non reperit̉ alibi ẜm bar. vide cy. in. l. vnica. C. de caduc. tol. ⁊ Bar. ī. l. ſi per ea. C. mandati de hoc interrogaui quēdaꝫ in priuato examine ⁊ rn̄dit contra caſum ⁊ ideo caue. In tex. ibi ca N ſtippulatort ius qꝛ teruuꝫ capitulū de non vtēdo nō cadit hic. Et noͣ. ꝙ n̄ͥ dꝫ poni in contractu vel in inſtr̄o capitulum im pertinens. Galdus. Si vſuſfructus petatur vel ad alium pertinere neget̉ R Fructuarius nō agit cō I fundo ta ſoria pro ſeruitute ac ceſſoria. ſed pro ipſo vſufructu ꝑ quod in dirrecte conſequet̉ ꝙ mero iure dirrecte conſequi non pōt hoc. d. Nō. hoc prin cipiū quod docet formare libellum nō.n. fructuarius aget eo ꝙ aſſeret ſe habere ẜuitutem vie ⁊ in ea trubari ſed eo quod aſſerat ſe habere ſeruituteꝫ vſuſfruc tus. ⁊ in ea turbari. qꝛ turbatur in via que debet̉ illi fundo iſta eſt forma libelli cuius rō eſt qꝛ iſte fructuarius non hꝫ ſeruitutē vie lꝫ habeat vſum ipſius ẜuitutis vie ⁊ aliud eſt habere ius. ⁊ aliud eſt habere vſum eius. Nō. hic ꝙ illud ꝙ non pōt principaliter peti pōt ꝑ obliquū. ⁊ adde hic qd̓ noͣ. Innoc. de p̄ſcrip. c. auditis. ⁊ de exceſſi. prela. c. cum in ter dillectos. Baldus. .Legato vſufruc Suſfructus admnīcula qpꝰ vſuſfruct̉. eget tacita ſequitur legatuꝫ puta adi tus iter vel via ꝓut deſiderat ꝑceptio vſuſfru ct̉. ⁊ ſi legato vſufructu talia admittantur n̄ tenet ademptō qꝛ talia inſunt ex neceſſitate. h. d. In tex. ibi alias vtilita tes.i. comoda que non ſunt ſequelle nec appendices. Nō. ꝙ ſequella alicuius alterius rei eſt iſtus nature ꝙ ſequitur ip̄am rem de neceſſitate ⁊ addiectō impoſſibilis non vitiat principalem diſpoſitōem ſꝫ magis vitiatur cōtra iſtum tex. facit. jͣ. de vſu. ⁊ habi. l. ꝑ ẜuū.§. i. in. v̓. deniqꝫ ſꝫ dic vt ibi. 4. Ubi petit̉ vſuſfruct̉. ꝯͣ Iab heredc pr̄dē iudex dꝫ cōdēnar̉ heredem ad intereſſe deteriorationis. h. d. Bal. Ius mī Ui uſumfructum. aiduꝫ nō durat maiori tempore ꝙͣ ius magis validuꝫ. h. .d. vel ſic ius vtile nō eſt maior̄ duratōis ꝙͣ ius dirrectum. h. d. Premitte ad euidentiaꝫ ꝙ qꝛ vſuſfructꝰ eſt inſeꝑabilis a ꝑſona ſi vſufructuarius rogatur de reſtituē do vſumfruct̉. fideicommiſſum non hꝫ ius dirreciū ſꝫ vtile timōe alias euictōe p̄tor̄ dicit ergo ꝙ iſte vſuſfructus quē hꝫ fideicommiſſarius tollitur non vtendo eodem tꝑre quo tolleretur ſi haberet ius dirrectum ſeu dirrectum dominiuꝫ vſuſfruc. h. d. ⁊ noͣ. tex. In tex. ibi legiptime ideſt iur̄ ciui lis auctoritate ſeu de rigore noͣ. hic ꝙ eſt reꝑire dn̄iuꝫ vſuſ fruc. Quod dic vt noͣ. G. C. de vſufruc. ī rubrica Aduertat̉ aut nomen dn̄ij ꝓfertur abſolute ⁊ tunc intelligitur de pro prietate vt. l. i.§. ꝗ in ꝑpetuum. sͣ. ſi ager veg. Et ideo ſi ꝗs diceret rem ad ſe ꝑtiner̄ iur̄ dn̄ij ⁊ non ꝓbaret de dominio rei ſꝫ de dominio vſuſfruct̉. ſubcumberet vt extra de iudic̄. .c. exanimata. intelligitur enim intemptaſſe cām ꝓprietat̉. n̄ cām vſuſfructus nec cōfeſſoriam vt. jͣ. de euict̓. l. minor.§. ſi ẜuus. Aut nomen dn̄ij non ꝓfertur abſolute ſꝫ reſpectu alicuius iur̄ quod ſubalternatur ꝓprietati tunc bene dico ꝙ poteſt verificari de iure inferiori in ꝓprietatem vnde ſi ī li bello diceret vſufructuarius ſic dico hanc rem ad me. perti nere qꝛ ſum dn̄s vſuſfructus iſtius rei bene procederet iſte f f 4