ſtratam publicā. vel volo appodiare pontē. vel volo ducere aquā de tuo fundo ad meum fundū faciendo ī via publica riuum hoc cāu impedit̉ ẜuit̉. niſi haberē cōceſſum a princi pe ꝙ ēt in publico hoc facere poſſum vt. sͣ. de ẜui. l. ſeruitu tes.§. publico. ẜo rn̄ſo. ⁊. l. fi. ẜo rn̄ſo ⁊ primo de aqua plu. ar. l. ſi publico in p̓n. vel niſi hoc concederet̉ ꝑ formā. l. mu nicipalis vel ꝑ magiſtrū cui hoc concederet̉ ꝑ ſtatutum. nā ſuo motu magiſtratus non poſſet hāc licentiā concedere. vt .jͣ. ꝙ vi aut clam. l. ꝓhibere.§. plane. Si vero intercedat priuatus locus medius ꝑ quē aliꝗd fieri oporteat tunc ẜui tus impedit̉ quo ad ī medio loco ius acꝗſiero. vt. d. l. ī tra dendis. ẜo rn̄ſo. ⁊. d. l. ſi prius.§. fi. in prin. ⁊ ihi ꝑ Ia. ⁊ ita pōt loqui.§. pn̄s ẜm riꝫ. mal. ius āt dn̄ij nunꝙͣ impedit̉ per medium locū. vt. jͣ. de acꝗ. re. do. l. martius. Deinde no. glo. de medio ⁊ de extremis. ⁊ loquit̉ glo. de extremo loca li. ⁊ de extremo tꝑali habes ſimilia verba ī. l. i. sͣ. ſi ꝗs iuſdi. non ob. hoc ſermone vtimur in materia poſſeſſionū quod ꝓ batis extremis p̄ſumit̉ medium vt noͣ. do. in. l. fi. C. de pre ſcrip. lon. tēporis. Itē hoc ſermone vtimur in materia fic tionum vt nō. cy. in. l. fi. C. de ſen. paſ. ⁊ dicit̉ mediū duplici ter vno modo ꝗcquid eſt īter duo puncta extrema alio mō dicit̉ mediū puctale qd̓ equaliter diſtat a quolibet extremo rum ẜm ariſtotelem in libris etichorum. Bal. loquit̉ hec lex de via le Ie latitudo gl. ſed via conuentio nalis eſt ẜm formā conuētionis ſiue in planum ſiue in procliuium ſecundum odofre. Antiqui dicebāt ꝙ ſeruitus ī Eruitus qpiebat a capite. ⁊ ebi erac libertas in capite non poterat eſſe ſeruitus ī re liquo. ſꝫ eorū opi. damnat̉ hoc dicit. Etiam rei nō apparētis pōt fieri ꝯ ADe C ceſſio. b. d. glo. hic dicit qd̓ labeo cō tradixit in diuerſis locis qd̓ facit ad excuſat̉. doctorū quaſi diuerſis tēporibus ꝑ imbecillitatē memorie vel ꝑꝑ mutatōnē opiniōis federūt diuerſa cōſcilia Plures hn̄tes funduꝫ Er fundumen etū ſeorſū poſſūi ꝯcedere ſeruitutem nec vnius vel plurium cōceſ ſio alijs officit tamen q cōceſſit cōtra factū ſuū venire non poteſt ⁊ ſi ꝗs a prin. non cōceſſit poſtea cōſentit oīa cōfirmantur. h. d. ⁊ cōcor. jͣ. eo. p̄dio. l. receptum. In glo ſuper verbo non poſſe ibi. l. ꝙͣadmodum ſo. hic tenebat quo ad ius obligationis lꝫ non quo ad ius ẜuitut̉. In. e. glo. ibi affectum.ſ. ꝑ cōfirmationem ergo tp̄s non eſt mod inducendi nec cōfirmandi. nō ob. hoc qꝛ ſuꝑuenit cā exp̄ſſe cōfirmationis ſecundum dy. ⁊ alios. In. e. glo. ibi. l. dona tiones ſo. hic actus cōfirmans erat eque principalis cū cō firmato ibi erat acceſſorius. In. e. glo. ibi. l. ſi duo ſo. hic in ſeruitutibus. nam ſeruitus tindiuiſſibilis cōſiſtit ibi vero in re dubia. In. e. glo. ibi. l. maiorē. ſo. in eo. ꝙ cōpetit plu ribus vt vniuerſis ſtatur maiori ꝑti ſecꝰ ſi cōpetit eis vt ſin gulis vt hic. fallit in. l. maiorem. cum ſy. Sꝫ pone ī eo quod ē cōmune vt vniuerſis ſeu vt collegiatis ꝙ minor ꝑs aliꝗd facit poſtea ratificant tot quot faciunt maiorem ꝑtem vtrū valeat dicit ꝙ non qꝛ a principio peccauit in forma ⁊ fuit nullū ipſo iur̄. nā minor pars non habet formam vniuerſita tis. de hoc habes tex. de ellec. c. in cauſis ⁊ adde quod noͣ. Inuo. de cōſti. c. cū omnes ⁊ archi. xxxj. diſ. vicena. xij. diſ. illud ⁊ ſeptima queſtione prima. factum ꝑ enndem. Item ē rō qꝛ iſta ratificatō non eſt collegialis ſicut requiritur qꝛ ꝗ fit collegialiter eſt de forma act̉. facit extra de ellec. ī geneſi Item quando plures ſunt collegiati in offō ⁊ maior ꝑs facit aliquid cōtra vel p̄ter naturaꝫ officij ꝗcquid ſit de illo actū quātū ad valentiā actus tamē nō obligant̉ nō ꝯſētiēteſ vt. l. i.§. i. de magiſ. ꝯue. ⁊ ibi ꝑ Ia. ⁊ noͣ. bene. In tex. i. ꝙ ea rō di Erto genert a inferioris. In tex. ibi ⁊ iō iſtud eſt dictum non ratio. Nō. ꝙ lꝫ defficiat demōſtratio non defficit demōſtratu Et ꝙ ſufficit ꝙ demonſtratō ſit ſemel vera facit. jͣ. d̓ re. du. .l. ſi cognatis. Item noͣ. glo. hic poſitam que plene loquitur de ꝯtēto ⁊ cōtinente quando vnum ponitur ꝓ altero ⁊ qua do non quod facit ad qōnem mercatoris qui hꝫ camerā cō auctā in platea ⁊ legat alicui cameram ſua vtrū intelligat̉ de pānis an de domo. ⁊ veritas eſt ꝙ de pānis. qꝛ ponitur cōtinens pro cōtento facit. jͣ. de le. ij. l. cum pr̄.§. ineſſe. In glo. ſuꝑ verbo actum erit ibi cui ꝑti ad oculuꝫ demō ſtrabile. qꝛ ꝑti que non pōt ad oculum demonſtrari non po teſt queri ſeruitus. vt. l. pro ꝑte de ſerui. ex quo tam̄ pōt ad oculum tn̄ perinde eſt ac ſi ꝑs eſſet diuiſa. ar. jͣ. d̓ le. ij. l. me uius.§. duorum. In. e. glo. in fi. credo ꝙ p̄cedens opi. ſit verior ꝙ noīe fructuū vinee contineant̉ et fructus arborū intra vineā plantatarū. ⁊ ꝙ eodē modo debeat fieri diuiſio inter dn̄m ⁊ colonū. qꝛ eadē videt̉ rō ⁊ mens vtriuſqꝫ. Nō. ꝙ illud quod non determinat̉ Sl IOIUS cōuentione vel diſpoſitione legali ē determinandum per arbitriū boni viri. nā ad bonum viruꝫ ꝑtinet modū determinare. ſed in determinatis pacto vel. l. non hꝫ ſe intromittere. qꝛ determinata non egent determina tione. ſed indeterminata iſte.§. eſt ad multa allegabilis. ⁊ iō noͣ. bene eum ⁊ tene menti. Bal. Qui ceſſitius vni nō poteſt Ex qͥu an tcedere alteri in preiudicium primi hoc. d. ⁊ ad hoc allegetis facit. jͣ. de le. i. l. non quocunqꝫ.§. qui gaium. ⁊ qd̓ ibi per Ia. Aduerte tn̄ ꝙ iſta lex loquit̉ in ceſſione q̄ affert ius reale. Conceſſo Uintus mutius te videt̉ ī ſe continere ēt conceſſiconē modi per quē habili us venit̉ ad rem ipſam. h. d. ⁊ noͣ. bene de iſta Sabilitaie. Baldus. Operatores. ᵐtex. bi diuidi..ſ. quantum ad vſum facti hoc dicit. Bal. Id quod indiuiſibile eſt Nā eſt ula aūt in totū retinet̉ aut in totū intercidit. In tex. ibi ꝑ plures fundos. pu ta ꝑ fundū gay titij ⁊ ſey habeo viuā ad fūdū meū qui ſtat poſt iſtos. Nō. ꝙ indiuiſibile non pōt pro ꝑte perire. ⁊ facit hec. l. ad qōnem de ruſtico ꝗ tenet̉ apportai quolibet anno vnū florenum ⁊ vnū par caponum ꝙ ſi plu ribus annis nō apportauit niſi capones ꝙ non intelligit̉ pre ſcripſiſſe ne ſoluat florenū. qꝛ rōne ꝑtis totum continet̉ al̓s retinet̉. ⁊ qꝛ omniū p̄ſtationuꝫ vna eſt cā ſed contrariū vid̓ tur iſta ſunt diuiſibilia. ⁊ facit. sͣ. qui. mo. vſufr. amit. l. his c vſuſfructus vbi hoc tetigi ⁊ quod notat ſpecu. de p̄ſcript̉. quarta parte verſiculo ſed pone miles. Bal. j. Qui hꝫ duo iura. ⁊ relaxat vnuꝫ ImHha ex eis reliquuꝫ retinere videt̉. ⁊ idem operat̉ retentū ꝙ ſi a prin. fuiſſet ꝑ ſe ſolū hoc. d. ⁊ no. caſum. ⁊ cōcordat. sͣ. ti. i. l. ſi domus Nō. ꝙ non operat̉ plus refutatio ꝙͣ carentiaiuris a prin. Nō. et ꝙ in eadem re pōt ꝗs habere plures ſeruitutes pu ta ẜuitutē itineris ⁊ ſeruitute vſuſfructus. Itē noͣ. de ver bo concedo qd̓ aptat̉ ad liberationē vt hic. ⁊ ad traditionē vt. sͣ. e. l. per fundū quandoqꝫ tn̄ aptatur ad nudū factum ſiue tranſlatione iur̄. vt no. jͣ. de dona. l. pen. .Leſio que eſt ẜm naturā ſer ErullūSuitut̉ dꝫ tolerari a leſo. h. d. Pōt eſſe ẜuitus fundi medij loci Si fundo ſꝫ ꝑ extremū nō ſeruat. h. d. iſſe.§. Nō. ꝙ indiffinita per Ed que loca numis reſtringitur ad