Seite
Nō. in. v̓. duas ꝙ q̄ Iquis duas aqꝫ poſunt ſucceſſiue fieri que non poſſunt ſimul fieri ſic. jͣ. e. l. cū du as. Sō noͣ. ꝙ de vno fundo fiunt plures per appoſitionē cuiſlibet termini diſtinctiui īmo ēt ſola deſtina tione dn̄i. ſed non eſt ita in edifficijs. qꝛ ibi requirit̉ aliquid edifficari puta paries in medio. ⁊ dicit oldr. ꝙ ſicut appoſi tio termini diſtinctiui eſt ſeperatio vnitorū ita ecōtra admo tio termini diſtinctiui ꝑ habētē poteſtatē viuēdi eſt vnio di ſtinctorū facit. sͣ. de offō aſſeſſo.§. fi. l. eadē in autē. vt iudi. ſine quoquo ſufr.§. illud. ⁊. jͣ. de le. i. l. ꝙ in rerum ⁊ ꝙ noͣ. in. c. i. ne ſede vacan. Bal. Aſſerceptōibus I inuenditore reſeruationius cōſideratur potius mens ꝙͣ ſtricta verborum ſi gnificatō. ad hoc allegatur ⁊ hoc noͣle ellicitur hic in vltima glo. quam tene menti ꝙ dꝫ inſpici cā verboruꝫ ꝓlatoꝝ a cōtrahentibus ⁊ ꝙ cā ampliat vel reſtringit reſer uatōem vel exceptōem quod eſt noͣ. Nō. ꝙ tꝫ exceptō ſeruitut̉. que non eſt ⁊ ſic vr̄ ꝙ id quod non eſt poſſit exci pi tam̄ erit adde quod noͣ. Ia. jͣ. de le. i. l. ſi ꝗs legauerit. deī de noͣ. quod dixi in ſummario. Excepcō ſiue reſcx N tradendisqatā oꝫ ſpaliteꝫ fieri nam generalitas parit̓ obſcuritatē. h. d. glo. tamē dicit ꝙ exceptō generalis valet quia vniformis erat rō īcluſoruꝫ. Alibi dr̄ ꝙ exceptō obſcura ꝓ nulla repu tatur vt. jͣ. de le. i. l. titie teſtores ⁊ ibi ꝑ Ia. ⁊ facit. jͣ. de. v̓. ob. l. triticum in rōne tex. ⁊ glo. Nō. in fine huius.§. i. in tex ⁊ Iterpoſitisgls ꝙ aliud eſt ſeruitutē dormi­aliud ſeruitutem deſinere ſic dicit Inno. Aaliud eſt interdic tum tolli aliud eſt interdictum ſuſpendi de cōſuetudinete. cū inter ꝑ Inno. ⁊ facit. sͣ. de pactis. l. ſi vnus.§. prīo. Baldus. Etiam rōne momenti Icum duasg exceps ⁊ reſeruaris ad hoc allegetis. Iei cuius. Vcq vedidit bereditatē ponendo emptoreꝫ ī locū ſuū idē iꝰ vr̄ reẜuare s ꝯͣ ēptorē ꝙ habebat ꝯͣ deffuntū. h. d. ⁊ eſt caſus multū noͣ ⁊ m̄ti tenēdꝰ . Seruitus que nō eſt excipi Uic qui cagon poreſt hoc. d. non obſtar .sͣ. e. l. ſi in venditione. qꝛ hic excipicoat ẜuitute ſibi ibi alteri vel ſic verba que ſunt ordinata ad retinēdum id quod non ē nō inducunt acquiſitionē de nouo .h. d. ⁊ facit ad notata in. l. poſſideri in pͥn. jͣ. de acꝗ. poſ. Pars que dꝫ ẜuitutē tra Efectoris pit ad ſe ꝑtem liberā quā tenus expedit aduerſariū vſum ẜuitutis. ⁊ loci ſeruiētis reffectionē. h. d. nō. ꝙ qn̄qꝫ de eo ꝙ ē alicuius ꝓprium. ⁊ liberū non pōt quis facere velle ſuu. ẜc noͣ. ꝙ ſi ego habeo cluſam mollēdini ꝑ agrum tuū. ⁊ vollo illā cluſam reaptare ꝙ tunc mihi debes p̄ſtare additū. Itē terrā ⁊ lapides ego poſſum iuxta cluſam in ripa lꝫ ripa ſit tua ꝓpria libera. tene bene menti hunc caſum. . In tex. ibi ſuccedētium per j EndiſOn vniuerſalē ſucceſſionē. nam pactum ꝑſonale nō afficit ſingularem ſucceſſorē vt hic in glo. . Nemo pōt lapidicinas alterius Si conſtat axportare niſi hoc dicter conſue tudo ēt ſi ſit ciuitas vel cōe. ⁊ cum exportat rōne conſuctu dinis dꝫ prius ſoluere p̄cium cōpetens. h. d. no. ꝙ conſuetu do ciuitatis artat ip̄am ciuitatē ſicut priuatos. Itcꝫ no. ꝙ p̄cium dꝫ prius offerri. Itē no. ꝙ illꝰ qui vult vti cōſue tudine pro ſe. dꝫ prius implere ex ꝑte ſua. Item no. ꝙ ꝯ ſuctudo pōt reſpicere rē et vnius priuati ad inſtar p̄ſcriptō nis. ſecus tn̄ videt̉ in ſtatuto. qꝛ non videt̉ quod poſſit īpo nere. l. vni ꝑſone tm̄. vt. jͣ. de polici. l. totiens in cōſuctudine vero hic tollerat̉ ꝑꝑ tacitum cōſenſum eius. Itē no. ꝙ con ſuetudo eſt ſic interpretāda vt non ex toto abſorbeat ius al terius. In tex. ibi nec publico noīe ergo officialis cōis n̄ pōt auferre lapides meos vel ligna mea me inuito lꝫ cōmu ne egeat illius ꝑꝑ edifficium ar. contra. jͣ. de pigno. ac. l. fi. ī fi. vide ibi G. In tex. ibi conſuetudo non vocat p̄ſcriptō nem. qꝛ ad non p̄dium non pōt p̄ſcribi ẜuitus p̄dialis. ſꝫ be ne pōt induci conſuetudo ꝑ populum ſeu vniuerſitateꝫ. In tex. ibi. neqꝫ cōmoditas.i. p̄cium alias p̄dium qd̓ de det no. ꝙ res publica vtit̉ iure priuatorū. Item noͣ. hic ꝙ edifficia conſuetudinis. ⁊ adde quod noͣ. de verborū ſig. c. abbate ꝑ Inno. vbi format libellum ⁊ de p̄ſcri. c. ſi diligēti. ⁊ viij. di. c. fruſtra. ⁊ in ſpec. de loca.§. nunc aliqua. v̓.vj. qͣri tur. Itē noͣ. ex iſto.§. arg. ꝙ ſi quis tenet̉ dare paſſum ⁊ victualia alicui ſocietati non tenet ei dare niſi prīo ſoluat̉ ī tium. qꝛ lex non artat aliquē ad confitendum de aliquo fac̄ .jͣ. de ſolu. l. ſi ſoluturus. v de ac. emp. l. iul.§. offerri. Sald Nō. ꝙ hn̄s ẜuitutem eundi ꝑ do HTeſ mum alterius dꝫ ire cōgruis horis nō de nocte dicit ariſto. nocte vagat̉ adulter fa cit ēt ꝙ porte non ſint alicui aꝑiende de nocte. qꝛ ē periculū rōne noctis facit ꝙ no. jͣ. de ſica. l. furtum. In ẜuitutibus Ui per certum. prīa conceſſo non impedit ſubſequētes hoc. d. Nō ꝙ ſi tu edificaſti Iprecar lc in meo me concedente ego debeo mea auctoritate tollere non intēptare interdictū de p̄cario. qꝛ quod eſt factuꝫ in meo eſt penes me non penes te. ẜm glo. vn̄ cum ego poſſideam pleno iure fruſtra ago. noͣ. ẜo hic ar. ꝙ qn̄ aliquid poſſum facere mea auctoritate nō debeo nec poſſuꝫ ſuꝑ hoc iudicē fatigare. ſed iſtud erat hic qꝛ erat in plena poſſeſſione facit .jͣ. vti. poſ. l. i.§. interdictum. Itē noͣ ꝙ edifficium ſequit̉ ſolū ēt ſi ſit murus ſine calce que vulgo appellumus murū ſicum. ⁊ iō ſi quis mihi venderet fundū non poſſet inde tol lere muros ꝗ ſunt murati ſine calce ſicut fit in comitatu iux ta vineas qꝛ ſequūtur ſolū. Deinde noͣ. ꝙ conceſſio ī du bio intelligit̉ facta ꝑ modum p̄carij. ⁊ non ꝑ modū donatō nis. ⁊ facit. jͣ. de donatio. l. lutius. h. d. Gal. .Seruitutes poſſunt eſſe ī Eceptuſti pendēti ⁊ eltima cōciiſſio firmet priorem ſi viuit ꝗ pº cōceſſit alias reꝗr tur cōceiſio repetita ⁊ hoc ex actibus viuentiuꝫ ſed actus moriantium extrinſecus pendere nō poſſunt. h. d. ⁊ eſt. l. ſingularis. Iſta lex ſꝫ tres principales. pº. loquit̉ de fundo cōi cōcedentium. in ẜa de fundo cōi recipientium in. iij. tranſfert ſe de cōtractibus ad vltimas voluntates. ſa ibi idem iur̄. iij. ibi idemqꝫ dicendum. In tex. īⁱ nō pari­.i. non eodem tp̄re. In tex. ibi ⁊ ideo hoc non erat alia le ge cautuꝫ ſꝫ ſolus pauius dicit. In tex ibi nihil agetur.i. nō tꝫ iur̄ ſeruitūt̉. lꝫ teneat iur̄ pacti. In tex. bi ceſſiſſent ⁊ iſta fictō non poteſt cadere in iam mortuo vt. jͣ. ad. l. ac. liam. l. huic ſcripture. In tex. ibi remiſſum eſt.i. non ē ius in tp̄re ſꝫ eſt ius in dn̄io qꝛ dꝫ dominium non eſſe mutatum vt poſſit cōfirmari nam rōne mutati dn̄ij īpedit̉ cōfirmatō ꝙ eſt nondum. In textu ibi idemqꝫ dicendum vt fiat cō firmatio contractus ꝑ vltimā voluntatē. ⁊ ſic mors eius ꝗ non cōceſſerat nō obuiat ẜuituti cum poſſit fieri ꝑ viam le gati. ſecus in morte cōcedētis. vt. sͣ. in. v̓. ⁊ iō eſt rō. qꝛ quo ad actum cōfirmantis nulla eſt fictio. capit.n. ſubſtantiā ex ſeip̄o. ſed quo ad actū confirmatū ē fictio que impedit̉ rōe mortis. vel mutationis dn̄ij. Econtra vero vltima. volūtas ꝑ contractū confirmari non pōt. nec ab eo depēder̄ ſi ceſſit dies inutiliter vt ſtatim dicet. In tex. ibi na ſi oēs hic pꝫ vtrum per vnā vltimā voluntate poſſit alia confirmari.