Seite
quicꝗd ẜm mar. ſyl. quod credo veꝝ qꝛ iſta eſt alia ſp̄es de licti ꝙ de qͣ diſponit pͥmū ſtatutū ⁊ ea q̄ ſt ſtatuta circa vnā ſp̄em delicti n̄ vident relicta circa aliā ſpēꝫ d̓licti vt. l. p̄tor .§. erit. jͣ. vi bo. rap. non obſtat iſte.§. qꝛ ſi non intelligeretur hic facta repetitio. remaneret. l. obſcura ⁊ etiam irrōnabilis vn̄ hͦ fit vt abẜditas euitet̉ v̓.n. ſubītellige̓t̉ v̓bū plurimi ſub telligeret̉ v̓bū minimi quod eſſet abſurdum ⁊ cōtra mentē .l. adde dixit. ol. in. q. que incipit antiquum ſtatutum ciuitat̉ padue ꝙ cuꝫ quereretur an ex p̄cedenti. l. intelligatur repe titō in ẜa reffert aut prima lex ꝓdita in cāu ſp̄ali ⁊ ꝓprio ⁊ verbis dūtaxat illi caſui adaptat̉. ⁊ tunc non fit repetitio vt .l. p̄tor.§. erit. jͣ. vi bo. rap. niſi cōtrarium trahat idemptitas rōnis vt ff. de cōiungen̄ cum emāci. li. l. ẜa ⁊ de teſta. tu. l. ſi nemo.§. hoc edc̄ꝫ Aut nullo habito reſpectu ad cāum ſpālē ⁊ ꝓprium ſed ꝑ mōꝫ regule ⁊ vniuerſalis traditōis ⁊ tc̄ ex p̄cedenti intelligitur repetitio in ſequenti vt. jͣ. de iur̄ ⁊ facti igꝰ. l. regula.§. fi. ⁊ colligitur hec diſtinctio ex pluribus legi bus ſimul iunctis. jͣ. de iure codicillorum. l. ſi quis cū teſtm̄ de le. ij. l. ſi titio.§. iul. ⁊. l. legatoꝝ.§. fi. de le. iij. l. i.§. fi. ⁊ ibi notat̉. e. ti. l. ſi ita fuerit ẜꝫ oldr̄. Et ꝑ hoc rn̄di pridie ī qua dam qōe dicebeat ſtatutum cuiuſdā ciuitatis ꝙ cōtra incen diarios poteſtas hēat liberū arbitrium aliud ſtatutū genera liter dictat ꝙ nō poſſit cognoſcere d̓ maleficijs nō cōmiſſis ſuo tꝑe querit̉ anteceſſor̄. Ego rn̄di ꝙ non qꝛ iſtud ſtatutū generale ꝓcedit per modū regule ergo intelligit̉ repetitum in quolibet cāu facit. sͣ. de legi. l. ſed ⁊ poſteriores. Prete rea poſt tp̄s cognoſcēdi maleficium nō dr̄ maleficiū. qꝛ. l. di cit ꝙ abolet̉. vt. jͣ. de iniu. l. ſed ſi vnus.§. ſi ante iudice ⁊ iō iſtud arbitriū non extendit̉ circa tp̄s cognoſcendi niſi nomi natim ſtatutū faciat mentionē de tꝑe ar. jͣ. de ver. ob. l. ꝗ ro me.§. calimacus ad hoc facit. jͣ. locati. l. ſi in. l. Oltimo ad de ꝙ vbicunqꝫ ponit̉ in legibus dictio. itē. vel ſimilis dictio intelligit̉ fieri repetitio vt noͣ. inſti. de rerū diui.§. itē lapilli. quā glo. noͣ qn̄ iſta verba ꝓferunt̉ a lege tn̄ intelligo hoc eē verū vbi alias qn̄ dictio ponit̉ copulatiue. ⁊ eadē orōne. ſe cus ſi cōtinuate. qꝛ ſi iſta capita diſponāt de diuerſis factis ⁊ nō ſuꝑ eodē facto non fieret repetitio. qꝛ quodlibet factū per ſe decernitur ar. in. d.§. erit. . Nō. Uioccidit In hac ꝙ ule qui nō p̄uidet qd̓ p̄uidere debuit eſt in culpa. Nō. optimū tex. Iuulneratus ꝙ qn̄ vulnus nō eſt mortale. ⁊ aliꝗs ꝑꝑ ſuā culpā puta. qꝛ non ꝑ miſſit ſe curari vel cōcubuit cū vxore nō de oc ciſo vulnerās tenet̉. ſed ſolū de vulnerato ſtabit̉ aut de hoc iudicio medicorū ꝗ hn̄t contēplari qualitatē ictus facit. sͣ. e. .l. itē mella.§. ſi plures. ⁊. l. i.§. itē ſi claua. jͣ. de ſicc. tene mē ti hunc.§. Ite dicunt doc. ꝙ p̄ſumit̉ ſua culpa deceſſiſſe ſi noluit medic̄ obedire cū ei ꝓmitterēt ſalutē ſi pateret̉ ſe cu rari vide quod noͣ. glo. in. l. i. C. de emē. ſer. ⁊ ꝙ nō Bar. in .l. fi. jͣ. ad. l. corne. de ſic. in fi. cōmen i ſui. Iteꝫ noͣ.§. ad eua dendum tales vulnerantes. .Nō. clamantē excuſari. Iputator̄ ⁊ facit contra currentes equos nā debēt dicere gͣuarda guarda. In tex. ibi culpā āt noͣ. iſtam deſcriptionē culpe. culpa ē non p̄uidere qd̓ a diligēti potuit p̄uideri. In tex. ibi nul lū iter erit qꝛ erat locus īuſitatus noͣ bn̄ iſtā legē que nō ē. Caſus quos Llud queſitum hecut paritas eꝗtatis ⁊ idemptitas rōnis nō ſunt quo ad iu ris diſpoſitionem ſeperādi. h. d. ẜm oldr. Uulnerans prīo ⁊ Si idem eundent poſtea ex interual lo occidēs punit̉ de vulnerato. ⁊ de occiſo. ſed ſi eodē impe tu plura vulnera inferat ⁊ deinde mors ſequat̉ ſolū de occi ſo tenet̉. h. d. ⁊ eſt multū noͣ. ⁊ ſicut cōfundunt̉ vulnera ī ho micidio ita cōfundunt̉ inſultus vt non puniat̉ de inſultu. ſꝫ de homicidio tm̄ iſta ē glo. ſingulariſſima quā tu hēs in. l. ꝗ de crīe. C. de accu. quā tene mēti. ⁊ eſt rō ẜm dy. qꝛ oēs iſti actus tendunt ad vnū finem. ⁊ iō ꝓ vno reputat̉ vt noͣ. di. .jͣ. de priua. delic. l. nunꝙͣ plura. ⁊ adde hic ꝙ no. in ſpec. in ti. de cōtuma.§. fi. v̓. ſed pone iudex. ⁊ qd̓ nō Iaco. de are. .jͣ. de iniurijs. l. itē apud labeonē.§. conuiciū. Caſus huius .§. nō eſt alibi lꝫ ſit vulgo notus. In tex. ibi delicta.ſ. ſepe rata. In tex. ibi vulueribus ēt ſi quedā erant mortalia qͥ dam nō. Idem ſi pugnis vel calcibꝰ prīo colluſit eū poſtea eodē impetu eū exanimauit̉. nā totum iſtud factū aſſumit ſi bi vnā ſpēm delicti ⁊ tanꝙͣ vnū delictum punit̉. Itē nō hic ꝙ ꝑꝑ continuationē eſt vnū delictū ẜm glo. quod no. In actione. l. acꝗlie venu I ſerruum intereiſe cōe nō intereſſe affectōis. ⁊ p̄tia rerū non metimur ex ſingulari affectōe ſed extīatione cōi. h. d. In tex. ibi oī bus ſupple vel pluribus. In tex. potuimus ex natura rei nō ex natura affectionis. Quero vtrū ſi duo teſtes dicūt ſic ꝙ pro tanto emerent ⁊ aſſignant rōnem ꝑꝑ bonitatē rei vtrum iſti teſtes ſint ſingulares vr̄ ꝙ ſic qꝛ quilibet depōit de affectu ꝓprio. Contrariū ē verū. qꝛ rō teſtis eſt inſpiciē da que nō conſiſtat in affectione. ſed hꝫ origineꝫ a qualitate rei vt no. cy. C. de ſen. que pro eo ꝙ īter. l. vnica circa fi. qd̓ eſt noͣ. ⁊ facit. jͣ. de ver. ob. l. cōtinuus.§. cū ita. Nō. hac .l. ꝙ ēt in maleficijs non venit intereſſe affectōis.ſ. in condē natione tn̄ in excuſatōe crīs qn̄qꝫ conſiderat̉ affectio vt no in. l. vt vī. sͣ. de iuſti. ⁊ iur. tenendo opinionē illius glo. Ius acereſcendi fingit Itio et ſe xaro ſicut additō br̄dita tis. etiam ſuper re ꝑempta hoc dicit. ⁊ eſt noͣ. ⁊ menti tenendum. Alliud eſt in iure acceptādi qꝛ nō fingit ſuꝑ re ꝑempta vt. sͣ. e. l. huic ſcripture noͣ. ꝙ ſic̄ ac creſcit dominiuꝫ accreſcit actio ꝑſonalis hoc. d. Si domin Am ſicut Heres non poteſt agere us ſeruum agtōne legis acꝗlie ꝓ te ſtatore occiſo Nam actio impoſſibilis teſtatori eſt impoſſi bilis heredi hoc. d. ⁊ noͣ. ⁊ dubitatō huius. l. erat qꝛ volebat agere tanꝙͣ heres hr̄dis tam̄ ille alias illud a quo habꝫ im mediataꝫ cauſaꝫ eſt impedimento qꝛ immediata cā pōt īpe dire cām mediataꝫ. .Obedientia debita vel Iber homo permiſſa excuſat a delic to hoc. d. ⁊ per hanc. l. fuit reiectus ꝗdaꝫ libellꝰ ꝗ dabatur cōtra quendam officialem poteſtatis ꝗ de mandato poteſtatis torxerat quendā illicite qꝛ iſte ex cuſatur ꝑꝑ iuſſum ſuꝑioris vt noͣ. dy. in. c. ꝙ ꝗs mandato d̓ reg. iuris li. vj. tene menti. In tex. ibi ꝗ fecit ⁊ nihilominꝰ cuꝫ mandato vt. C. de accuſa. l. non ideo minus ⁊ adde hic quod noͣ. sͣ. de rei ven. l. in rem.§. tignum. .In. l. acꝗlia venit etiaꝫ Si quadrupesintereſſe in rem ⁊ cāus ſuꝑueniens poſt lit̓. ꝯt̓. in re que erat in facultate ſoluēdi n̄ excuſat debitorem. h. d. Nō. ꝙ licꝫ Uintus mutius ggo reꝑiam̉ animalia in meo damnū dantia tn̄ ego n̄ poſſū occidere ea ſꝫ bene poſſum expellere. Itē īclu dere dicta aīalia donec admoneaꝫ dn̄m. dicit etiam riꝫ. mal. ꝙ poſſum includere quouſqꝫ ſciam cuius ſint ⁊ cōtra queꝫ mihi cōpetat actio ar. in. l. capite ꝗnto. jͣ. de adulter̄. Tu die vt noͣ in ſpec. de actore. v̓. ſꝫ pone inuenio peccudem tuam ⁊ ꝑ Ia. jͣ. de damno infecto. l. hoc amplius.§. neratius. ten̄ menti qꝛ quottidie cōtingit. N lacquilia ſi delictuꝫ