Seite
⁊ cy. in dicta. l. pe. de condic. inſti. in ſuis addi. ⁊ vbiqꝫ dn̄s cy. tꝫ ꝙ quando dn̄ium deducitur incidenter ita ꝙ non eſt ꝓnunciandum de dominio ꝙ ſufficiat ꝓbare poſſeſſionem ita noͣ. ip̄e in. l. ij. C. que ſit lon. conſue. in. iiii. principali que ſtione. ⁊ idem dicit ip̄e in quolibet alio iure vt in incorpora libus vt ip̄e noͣ. C. qui accu. non po. l. non ignorat. C. de fid̓ inſtru. l. ſolemnibus. C. quando ciuil. actio. l. i. quod ꝓſeque re vt no. Ia. bu. in. l. i. jͣ. de probat̉. ⁊ adde ꝙ noͣ ſi ſerui. vē dice. l. ſicuti.§. ſed ſi querat̉ ⁊ de probat̉. l. ante omnia ibi ta men loquit̉ de poſſeſſione preterita non de pn̄ti. Iteꝫ ad de ꝙ noͣ. in ſpec. de primo ⁊ ẜo decreto.§. reſtat. v̓. ſed nun quid ipſe vbi dicit ſpec. ꝙ ſufficit ꝓbare dominium p̄ſump tiuum ex poſſeſſione licet quis aſtrinxerit ſe ad probatōem dominij. ⁊ adde quod noͣ. cy. in. l. i. C. vbi cā ſtatus. ⁊ arch. lxix. diſt. noſſe. ⁊ facit ad. l. i. de liber. cā. l. libertorum.§. fi. ⁊ .C. de preſcrip. xxx. anno. l. ſi quis emptionis.§. ſed hoc ſu per illis. ſed ibi preſumit̉ deminium potius ratione delicti ꝙͣ ratione poſſeſſionis. . In tex. debeat̉ nota expreſſum ꝙ TANIC ceſſionarius non dicit̉ ꝓprie credi tor qꝛ nec aduerſarius eſt proprie debitor ⁊ fac̄ ad queſtionem ꝙ ſi ſtatutuꝫ dicit ꝙ quis capia tur ad petitionem creditoris non vendicet ſibi locū in ceſſio nario niſi agat ex mādato. ⁊ ideo exceſſiōe iſta queſtio fuit diſputata ꝑ Ia. bu. In tex. ibi ꝑti. Nō. ꝙ quis poteſt agere pro parte nomine proprio pro parte nomine alieno ī eodem libello. Iteꝫ pro parte iure ſuo pro parte iure ceſſo. vnde iſta poſſunt cumulari. quod eſt nota. Formatur auteꝫ libellus ſecundum. l. qui ſtipendia. C. de procuratoribus. ſe cundum Ia. quod eſt nota. Baldus. Eterē. Pedicamenta In tex. ibi nocē tis. Nō. ꝙ iudex debꝫ fungi officio boni ⁊ innocentis viri. ⁊ ariſtoteles dicit ꝙ iudex debet eſſe tanꝙͣ quedam iuſticia animata. In ver. ſed ⁊ ſi quid Nō. argumentum ꝙ inter predones nō poſſꝫ ad diuiſionem prede agi. Item nota ꝙ argumentum hu ius littere volunt quidā ꝙ vſure extorte a teſtatore nō ſint diuidende inter heredes. ſed ſit melior condictio poſſeſſoris quod eſt falſum. qꝛ fuit tranſlatum dominium ſecunduꝫ riꝫ. mal. Item nō argumentum ꝙ in huiuſmodi in quibus n̄ eſt tranſlatum dn̄iuꝫ reperta in hereditate non veniant ī pe titione hereditatis qꝛ nec in diuiſorio quod tene menti. Item nota in hac. l. in fi. ꝙ ille qui vendit nomen debito ris non dꝫ dare inſtrumentum originale. ſed exempluꝫ. ⁊ vt de. jͣ. de pig. ac. l. fi. in prin. 4. Nō. ꝙ ꝑꝑ diſcordiam conſorriū ꝑ IA UEuenitur ad ſequeſtrum de in diuiſibi li hoc dicit. Qui agit vt ſolus hr̄s debꝫ cōi Ihe r e S care coheredi cōmodum victo rie ⁊ facit hec lex ad nota in. l. fi. ſi pars heredi tatis petatur. In tex. heredum inſolidū fran. ac. Nō. ꝙ cohr̄des poſ Dem predi a ſunt inter ſe diuidere rem emphiteotam ⁊ etiam irrequiſito domino facit quod noͣ. jͣ. famil. herciſ. l. familie. Baldus. . Nō. ꝙ T poſt. Rex quē ſgmuētia ī telligitur ſaluo iure tertij ⁊ ex ea tranſfertur res cuꝫ ſua cauſa. i talis qualis eſt. h. d. Bal. d̓ ꝑuſio Pendentia litis non Lie nationes impedit alienationeꝫ iure ⁊ de iure ad hoc allegetis vel ſic vitium liti gioſi non pertinet ad alienationem neceſſariam quia habet cauſam de pt̄o. hoc dicit facit in ratione ſui. jͣ. d̓ manumiſẜ. teſta. q̄ potuerunt ⁊. jͣ. de fideiꝯ. liber. l. cuꝫ fidei ⁊ sͣ. de petitione her̄. l. diuus ⁊ additur quod noͣtur. sͣ. d̓ rei ven. l. ſi poſt acceptū eum. l. ſequenti ⁊ facit. jͣ. de ꝯdic. fur. .l. ſi ſeruus ⁊ licet vitium litigioſi impediat alienationem nō tam̄ impedit vſum poſſeſſionis vel quaſi vſum poſſeſſionis vt in. l. cirographus.§. finali. de admi. tu ⁊ ideo pendente qōne de proprietate iure elligendi ille qui eſt in quaſi poſſeſ ſione poteſt elligere vt noͣ. ꝯpo. extra de cōſti. c. cuꝫ. M. fer rarien̄. ⁊ adde hic ꝙ noͣ. in ſpec. de p̄ben̄. c. qm̄. v̓. xl. queri tur. Sō noͣ. in. l. ſꝫ ſi vſucapio ꝙ ſicut iudicium famil. her ciſ. redditur inter poſſeſſores vt in. l. i. sͣ. e. ita inter proprie tarios nemine poſſidente vt hic ſꝫ inter poſſeſſorem ⁊ non poſſeſſorem non redditur niſi quodam ordine ſi opponatur vt in. l. i. sͣ. e. ⁊ idera in quodam diuiſorio vt ibi noͣ. adde ꝙͣ in. l. alienationes loquitur de alienatione prohibita ratione li tis mote. quid de prohibita ratione ſeu ꝑꝑ deffectum admi niſtrationis ⁊ ſolue vt noͣ. C. vnde vi. ſi ꝗs ī tataꝫ ī. q. d̓ ꝓdi go. ꝑ iſtam. l. ſꝫ ⁊ ſi vſucapio dicimus ꝙ tabellio factus mo nachus poteſt iam inchoata inſtrumenta perficere ſed noua prohibetur inchoata facit. l. nam ⁊ ſeruus.§. ſi viuos de ne go. ge. ⁊ vide in ſumma alberti galeoti in. ti. de fide īſtrumē torum hoc dicit baldus. Aliqͣ Ed et ſi uſuſfructus ꝓeqā tia ad principium huius. l. vide in. l. precedenti. Nōͣ. ꝙ in vuſufructu cadit diuiſio non quā tum ad ſeperationem iuris ſed quantum ad moduꝫ vtendi ⁊ reſpectum cōmoditat̉. h. d. Saldus. Tputo. Iullianus. 3 ſuper verbo cōicari in fi. noͣ. ꝙ verba ſnīe tra huntur ad improprium ſignificatum vt ſnīa va leat ⁊ non ꝑeat ⁊ ad hoc allegatur iſta glo. per. cv. C. de an na. excep. in ſuis ⁊ adde ⁊ facit. jͣ. de iur̄ iur̄. l. ſꝫ ⁊ ſi poſſeſ ſori in.§. ſꝫ ſi reꝝ. Item noͣ. ꝙ. l. ſi alij de vſufru. lega. nō hꝫ locum in ſententia. Baldus. Rōne partis velatur ſic. jͣ. pro ſo Amnoqio. i. merito. . Ille qui Iis conſequenten̄ ſpernit ra tionabilem proteſtationem tenetur ad intereſſe hoc dicit Heres dignus cohe Sed an infamis eqͣi in digno eo ꝙ nō vendicauit neceſſe deffuncti nō poteſt de hoc opponere nec impedire iudicium diuiſorium motum hoc dicit ⁊ eſt ratio quia iſte excipit de iure fiſci ꝙ ius fiſci quando hoc oppōi tur ad cōmodum fiſci eſt publicum ſed ad cōmoduꝫ priua ti non poteſt opponi vt hic quod eſt noͣ. dignum. Et vid̓ hic quod noͣ. Bar. ſubtiliter. jͣ. de. ver. ob. l. in illa ſtip. ſi. callen. ⁊. l. hoc iur̄ vbi dicit ꝙ quando opponitur negatiua excepꝰ de iur̄ fiſci ad cōmodum fiſci inꝯbit probatio actori ſed vbi ad cōmodum priuati incōbit probatio opponenti quia vbi cūqꝫ opponitur negatiua de iur̄ tertij ſemper opponens de bet probare. allegat Inno. extra de accu. c. ſuper hijs ꝙ eſt notabile dignum ⁊ menti tenendum. In tex. queſtionem .i. diſceptationeꝫ. In glo. ſuper verbo non ꝑtis in fi. nō. ꝙ de iur̄ tertij non poteſt opponi vbi ſententia deſideratur ad priuandum ſecus vbi lex priuat ip̄o iure adde hic vtrū quando priuat p̄ciſe ſecus ſi priuatō ſtet in voluntate illius tertij ⁊ noͣ. in. l. ij. sͣ. ſi ager vecti. Iteꝫ noͣ. ꝙ licet heres ſcri ptus interficiat teſtatoreꝫ non perdit tamen ſucceſſionē ip̄o iure ſecus eſt in pc̄o lucrande dot. per mortem quia intelli gitur dolus exceptat̉. vt. jͣ. ſo. ma. ab hoſtibus.§. ſi vir vxo rem vbi eſt cāus noͣ. Item nota ꝙ ar. huius glo. dicit. d. Riꝫ. ꝙ ſpurio inſtituto non poſſunt coniuncti teſtatoris mo uere queſtionem hereditatis lꝫ ſit indignus. Item nec citās mouet. ſed tantum fiſcus. vt no. in. l. i. de bo. vacan. li. x. Sed tu dic contrariuꝫ ꝙ ip̄o iure non tenet inſtitutio. vt in. l. i. C. de natu. liber. ⁊ ar. in. l. ſecunda. C. de ſecūdis nup.