Seite
perimit vt extra de accuſa. cum delicti. Nō. hic ar. ꝙ nō ꝓ cedit iſta reſpōſio credo prout in tali inſtrumento cōtinetur de hoc noͣ. in ſpe. de teſte.§. qualiter. v̓. quid ergo ⁊. v̓. cete rum quia non releuat aduerſariū ab ouere probādi ⁊ iſtud eſt verum niſi poſitio ſit facta ſuper inſtrumento quia cum poſitio ſit concepta per relationem ad aliud reſponſio cōfor mis poſitioni eſt admittenda vt ſupia. e. l. ſi deffenſor. v̓. niſi forte ⁊ ita praticatur. Item eſt hic ar. ꝙ non admittatur reſponſio condictionalis quia incerta hic adde ꝙ noͣ. Inno. .c. de excep. ſiquidem. Baldus Scriptura excuſat errantē. ⁊ X Cal ſa allegatur pro offendente rebā nitū nondum canzellatum de banno ꝙ ſit excu ſat. propter auctoritatem ſcriptur̄ ꝙ eſt ipſa ve ritas. ⁊ facit. jͣ. de adulte. l. pe. ⁊ de admi. tu. ēt. Confeſſio Ui interrogatus gariſica. ur contractui ⁊ adde hic ꝙ noͣ. in ſpec. de actu.§. i. .v. quid ſi latro ⁊. jͣ. de pecu. l. depoſiti.§. ſi filiꝰ ⁊. c. de li. cā. iubemus. In tex. mihi facit.i. non auget effe tum confeſſionis. Baldus. Reſpondens falſum dolo Ui iuſtO. el lata culpa non excuſatur ſecus ſi culpa leui hoc dicit ⁊ eſt fortis rō quia interrogatio fit gratia alterius partis tantum ⁊ ideo venit dolus ⁊ lata culpa ꝙ nō. Bal. Poteſt quis reuoca Elſus ſcr̄i bi tre ſuam reſponſonem re integra ſi ius aduerſarij nō eſt faciū deteriꝰ hoc dicit. Aduertatis aūt ꝗs vult reuocare ad euitationem damni aut ad conſecutionem cōmodi. primo cāu poteſt vt hic ⁊ noͣ. inſti. de act̉.§. item mixta eſt actō de eo. 2º cāu non poteſt vt ſi negans velit hr̄e beneficiū con feſſionis ex forma ſtatuti niſi ratione etat̉. vt. sͣ. de minor̄. ſi ex cā.§. nunc videndum. Et aduerte quia hic loquitur d̓ ratione fc̄a ad cauſe p̄parationem vbi ante lit̓. ꝯt̓. pōt reuo cari libere ſi ius aduerſarij non eſt factum deterius ſꝫ poſt litem cōteſtatam non niſi probetur error fc̄i error iur̄ n̄ ſuf ficit vt. jͣ. de cōfeſẜ non fatetur Et dicit glo. ꝙ preſumit̉ error probata veritate in contrarium quia hoc ipſo ꝙ ꝓba tur rem aliter ſe habere preſumitur erratum ſi error alias eſt tollerabilis facit quod noͣ. jͣ. de noua. ſi ꝗs delegauerit. ⁊ .l. ij. C. de erro. aduoca. Si autem reſponſio fiat ad lit̓. ꝯte. dicitur ꝙ non poſſit reuocari ſꝫ interpretari ſic vt extra de accu. cum dillecti facit quod noͣ. in. l. iura. C. de agro de ſerto. Si āt reſponſio poſt lit̓. cont. ad veritatis indagationē non poteſt reuocari. niſi ſit erronea beneficio reſtitutōnis. vt .jͣ. de fideicom. fideicōmiſſum. ⁊ adde hic quod noͣ cy. c. de iur̄. ⁊ facti igno. cum falſam pro. q. ⁊ Innoc. de excep. cum venerabilis. Nō. hic ꝙ ex epiſtolis amicoruꝫ recipit qs informationem veritatis. Confeſſio preiudicat confitenti fIfilius tacere vero babetur pro negiti ua reſponſione hoc dicit. In tex. ibi ſuccurrē dum probata veritate per abſentationem prece dentem quaſi dicat. Taciturnitas imitatur veritatem vbi de ea conſtat: vbi de ea non conſtaret fieret interpretatio cō tra contumacem vt ſupra. e. de etate.§. qui tacuit. Uel in tellige ꝙ ſuccurritur ei contra ceteros non contra aduerſari um in lite inchoata vt hic ſit ſenſus ꝙ iſta taciturnitas non habeat vim actions alias additionis. qꝛ non cōtinet anni ex preſſionem ſed bene haberet vim probationis inter partes. vt in.§. qui tacuit tene menti. adde quod dicam in. l. fi. jͣ. eo. Querit Iac. bu. hic vtrum contumax habeatur pro con feſſo. ⁊ non loquor in contumace non veniendo. nec de con tumace in non reſtituēdo. qꝛ non habetur pro confeſſo. vt. jͣ. de ap. creditor.§. iuſſus ſed loquor de contumare in non re ſpondēdo. Intelligo ēt de eo contumace qui eſt vere contu max. ⁊ non pretendit cām non rn̄dendi. vt ſupra. e. qui inter rogat̉. breuiter glo. dicit ꝙ habetur pro confeſſo. vt. jͣ. de cō feſſo. certum.§. i. Iac. dicit ꝙ ſiue ſit preſens ⁊ certificatus ſuper quo debeat rn̄dere ſiue ſit abſens ⁊ ſimiliter certifica tus ⁊ contumax habetur pro confeſſo. vt. jͣ. de confeẜ. certū .§. i. ſecus ſi non ſit certificatus ſuper quo qꝛ ficte confeſſio non cadit. ſuper eo. ſuper quoficta non poteſt cadere fac ta cōfeſſio.i. ſuper eo quod quis ignorat ſecundum Iaco. Ex hoc ſumme argumentum ꝙ lapſus termini bani ex forma ſtatuti non hꝫ vim confeſſionis niſi abſenti factum ſit plenarie declaratum. vt extra de dillatꝭ. ꝑpª. ſed Iaco. in. l. .i.§. ex hoc reſcripto de ven. inſpi. dicit ꝙ contumax habet̉ pro confeſſo in his que reſpiciunt cauſe preparationē vt iu .§. qui tacuit. Item in his que fiunt ad veritatis indaga tionem poſt lit. cont. vt noͣ. in. d. l. certuꝫ.§. i. ſecus in interro gat̉. q̄ fit ad litis īchoationē ſeu ad ſolēnitatē iudicij. vn̄ ꝗ n̄ rn̄det libello n̄ vr̄ ꝑꝑea litē conteſtari nec confiteri quia ibi deſideratur verborum ſolemnitas vt ſupra de noxa. quētiēſ in prin. ſecunduꝫ Ia. de are. ⁊ ol. Tu. dic. vt habes hodie tex. in. c. ij. de confeſſis li. vj. ille tamen tex. finaliter non pōt intelligi qui tex. videtur requirere quatuor vt non reſpōdēs habeatur pro confeſſo vt poſitio ſit iurata ex parte ponent̉ ſaltem per iuramentum calumnie quod generaliter preſtat̉ pro tota lite ꝙ poſitio ſit lecta parti ꝙ ſit iuſſus ſeu monit reſpondere ⁊ ꝙ non habeat probabilem cām reſpondendi alias accuſandi. Si quod iſtorum deficit noͣ habetur pro confeſſio. Sꝫ quero hic vtruꝫ iſte contumax audiatur ap pellans videtur tex. ꝙ ſic in. l. generaliter.§. i. C. de rebus credi. ⁊ Ia. de are. tenet in. l. ij. C. de iuram̄to calū. Nō ob. ꝙ verus contumax non appellat quia id eſt verum in contumacia in non veniendo ſecus de contumacia ī non reſ pondendo. Ratio diuerſitat̉ eſt quia contumax ī non veniē do contrahit hermoditium ⁊ fingitur deſerere liteꝫ. Et ideo litem deſertam non reſtaurari. ſed pe. contumaciā in nō rir dendo vel in non reſtituendo non contrahitur hermodiciuꝫ nec videtur renunciari liti ꝙ noͣ. Etiam confeſſo Xceptionibusn an denegantur .e legiptime deffenſiones loquitur tn̄ hic de confe­ſionibus compaſſibilibus cōfeſſioni ꝙ confeſſio mea mihi prodeſt per obliquum lꝫ non principaliter. ⁊ dir recte ẜm glo. vnde rōne inſeperabilitatis ille qui habetur ꝓ herede contra ſe habetur pro herede pro ſe. ⁊ ſi vtitur iuri bus heredis non poteſt ei opponi ꝙ non ſit heres ꝙ noͣ. Confeſſio debꝫ Onfeſſionibusa ne vera actua liter vel potētialiter alias non eſt obligatoria ſi ue ſit in poſſidilis de natura ſiue de iur̄ hoc dic̄ cum. l. ſequenti. ⁊ vide Iac. in. l. filius ſi ānis omi. cā te. . Nō. argum̄ Iſeruus non ſit tum ꝙ ſi eſt datum bānum pluribus ex eodem facto. ⁊ aliqͣ ſunt contumaces aliqui non ſunt contumaceſ ha bentur pro confeſſis. . Quod quis ī vno iudi Ui ex partc cio confutetur in alio iu dicio poteſt negare hoc dicit ⁊ quottidie allega tur Vel ſic quia hec. l. non loquitur de confitē te ſed de eo qui adheſſit confeſſioni ille qui ī vno iudicio ſe quutus eſt confeſſionem meam in alio iudicio poteſt ab ea recedere ⁊ penitere ⁊ venire contra tenorem primi proceſ ſus inter diuerſos ⁊ vide Inno. de iur̄ iur̄. c. mulieri. . Ubi iudicium non eſt Ifilius cumt fundutum cū legiptia perſona contumax non habetur pro confeſſo ⁊ eſt hoc noͣ dignum. Vnde accuſat̉. a bannito qui per formam ſtatuti non debet audiri licet patiatur ſibi labi terminum banni non habebitur pro confeſſo ex forma