¶ Practice cōſcripta ¶ 6 6 eſt vigilanter/ mox vt ſenſeris auroram di uine illuſtrationis irradiare ſuper terram anime tue habita tūc in extremis maris tā qͣꝫ in littore quodam ſtabili fluctuantium cogitationū et eſtuantiū deſiderioꝝ. etenī illuc deducet te mirabiliter/ non induſtria tua ſed manus dn̄i/ ⁊ tenebit te dextera ſua Et dices forſitan tenebre cōculcabūt me qͦ ad caliginoſam aliquam inferioꝝ oīm obliuioneꝫ ⁊ nox iſta in infimis illuminatio mea in delitijs intelligētie ſuꝑuenientis Caueto ꝓinde ne pennas iſtas vel infidelitas euellat/ vel deſperatio frangat/ vel in ertia cōglutinet/ vel auaricia circūliget/ vel vrat luxuria/ vel gula p̄grauet. Coſidexa. duodecima docet ſpum̄ auertere a fantaſmatibꝰ qd̓ varijs modis poſſe fieri on̄dit methaphiſi ce. inſuꝑ remittit ad maiores qͦs exēpli gr̄a introducit in lr̄a ¶ Induſtria duodecima Piritū a fantaſmatibꝰ auertere Oportet nos hic eoꝝ meminiſſe que d̓ qͥdditate miſtice the ologie tractauimus. Poſuimꝰ itaqꝫ miſtcā theologiā eē amorē extaticū qͥ cōſequit̉ ad intelligētiam puram ip̄iꝰ ſpiri tus/ que intelligētia caret vtiqꝫ nubibꝰ fan taſmatū ꝓpterea neceſſe eſt eū qͥ vult miſtice theologie ſe tradere/ conari ad hanc intelli gentiam puram. Alioqͥn amorem inde ſequentē qͥ rōne comꝑaret ¶ Rurſus ſi apd̓ exercitatos methaph̓icos hn̄dus hic ẜmo eſſet ꝓficeret meditari/ qͦ mō totus iſte mū dus ſenſibilis ad aīam rōnalē ꝑ ſenſuſcor poris ingredit̉ vt circulo quodā intelligibi li ac pulcerrimo ip̄e mūdus deriuatꝰ a deo reducat̉ in eū. Unde res ab ip̄o egrediētes qͣꝫto imꝑfectiores diſtātiores qͣꝫ ꝓfluūt/ tato amplius materiales/ ⁊ qͣdam craſſitudi ne corpulētiores inueniūtur. ꝑſpicuū eſt ī elemētis ⁊ mixtis. Uidemus etiā in lumīe ſolari ꝙ cōtinue plus groſſeſcit vt ſic loqͣmur dū denſiori medio ſeſe miſcet. dumqꝫ coloribꝰ quodāmō ſemetip̄m incorꝑat Fit aūt in recurſu ad deū cōuerſa conditio abe unt qͥppe magis ac magis in ſpūalitatē/ ex empligr̄a/ lumē cū colorū ſpēbꝰ fertur ado culos. illic ſpēs ip̄e aggregātur ⁊ deferūtur ad ſenſū cōeꝫ ille qͣꝫ eas dijudicās puriꝰ ac ſpūalius. eaſdē ad ꝟ̓tutem imaginatiuam deducit. Ceterū cū ratio negociat̉ circa fātaſmata elicit ſpēs intelligibiles/ quibꝰ iaꝫ cōcipit rem ſine illo qd̓ p̄fuit fantaſmate. Poſtremo potētia intellectiua ſuꝑior quā ſpiritū vel mentē noīamus/ poſt cognitionem rōnis/ deducit rem eandē ad lumē pu re ſimplicis qͣꝫ intelligētie/ ẜm qd̓ ordinem habet immediatū ad angelicā cognitionē. ¶ Amplius vero ſi diuinū dyoniſiū edoctum a cōſcio ſecretoꝝ celeſtiū paulo placet inſpicere/ vbi de miſtica theologia diſſe ruit cū expoſitoribꝰ ſuis inueniemus eum tradere modū auertendi ſe a fantaſmatibꝰ corporeis/ ⁊ abnegatis oībus/ que vel ſentiri vel imaginari vel intelligi pn̄t/ ferat ſe ſpūs ꝑ amorē in diuinā caliginem vbi ineffabiliter/ ac ſuꝑmētaliter cognoſcitur deꝰ dat exemplū de ſtatuifico ſculptore qui ex ligno vel lapide ꝑtes abradens/ format agalma pulcerrimū hoc eſt ſimulachrū/ ⁊ hͦ quidem ꝑ ablationē ſolam. Conformiter ſpūs remouens omnia ꝑ abnegatiōem/ qͣlia poteſt hic cognoſcere quevtiqꝫ ſuam ge runt ſecū imꝑfectiōem vel potentialitatis vel depēdentie/ vel pͥuationis/ vel mutabi litatis. inuenit tandē his oībus ablatis/ agalma dei hoc eſt noticiam tanqͣꝫ rei actualiſſime/ ſine potentialitate. ſup̄me/ ſine de pendentia. pure/ ſine pͥuatione. neceſſarieſine mutabilitate. ¶ Atuero ſi noticia illa ſit ſolū exꝑimentalis in affectu ſup̄mo vni to deo ꝑ amorem/ vel ſi poſſit dici ītellectu alis nō quidē intuitiua/ ſꝫ abſtractiua/ ſeu veſꝑtina cognitione/ nec cognotatiua cog nitione ſed abſoluta digniſſimum eſſet cō ſideratione ⁊ inquiſitione ¶ Nam habet pars quelibet/ ſuos defenſores eleuatiſſimos. Sunt nempe qui exponētes dy oniſium pͥmū tenent. ¶ Sunt alij dicentes haberi poſſe vltra p̄dictam exꝑimenta lem vel exꝑimentatiuam noticiam/ intelle ctiuuꝫ cōceptū ꝓpriū/ et abſolutū qͣꝫuis nō intuitiuum/ diuini eſſe. Si ab eſſe remo ueatur ⁊ abſtrahatur/ oīs imꝑfectio. Idē de vita. idem de bonitate. idem de ſapiētia idem de potentia. et cōſil̓ibꝰ ꝑfectionalibꝰ p̄dicatis vn̄ ſicut facta abſtractiōe a cōceptu vago huius hoīs viſi de ſitu/ motu ⁊ fi gura et ceteris accidētaliū cōditionū inuo lucris/ reſultat agalma.i. hominis imagoẜm grecū. hoc eſt cōceptus ſpecificus ⁊ abſolutus hoīs. ſic de eſſe iudicant/ dū fit ab ſtractio huius qd̓ eſt eſſe/ a potentialitate. priuatione. dependentia. et alia qͣuis imꝑ fectione. reſultat tunc conceptus dei provp
zum Hauptmenü