¶ De miſtica theologiaprius et abſolutus. ¶ Addūt argumētumquia deus hoc eſſe ſibi nomen ꝓpriū reſpōdit moyſi dicens. dices inquit/ qui eſt/ miſit me ad vos. Affirmāt iſti ſil̓e de conceptu bonitatis ſicut in lege noua rn̄dit xp̄sſolus deus bonus eſt. flecti vident̉ in hācſententiam Augꝰ. pluries/ noīatim/ in ſuooctauo de trinitate/ vbi in bonū abſolutūdocet ferri. et ſequax eius Bonauentura inſuo itinerario ſexto. ¶ Sed ecce neſcio qͦpacto dum practicā dare ꝓfeſſus ſum myſticam theologiam. relabor rurſus ad ſpeculatiuam. ſed nō ſuꝑuacue Eſt quippe tibi neceſſariū/ o anima que in deum ferre q̄ris te ꝑ anagogicos exceſſus/ vt auerterediſcas te. ꝑ innatam vim abſtractiuam a fantaſmatibꝰ/ ſicut abſtractiua virtus inferiorin brutiſ ex ſpēbus ſenſatꝭ elicit inſenſatasSciueris quoqꝫ imꝑfectiones ſecernere aꝑfectionibꝰ/ vt tandem pure aliqͥd ꝑfectuꝫtibi reſplēdeat in eſſentia ⁊ bonitate. ¶ Loquamur tn̄ ꝓ minus eruditis in methaphiſica ſeu theologia/ et dicamus. ſi poſſumꝰ/quo pacto quo ve obſeruatiōis ſtudio/ poterit ſe ſpūs a fantaſmatibꝰ auertere dum anagogicos aūt ſuꝑmentales querit exceſſꝰE. fortaſſis hoc poterit fieri ſi in omni cognitione/ ⁊ meditatiōe ſua de deo. nequaqͣꝫſiſtat hō in cognitione. ſed aſpirꝫ ꝑ vim affectiuā/ quaſi cordis ore inhiante in ſuā potentiam/ ⁊ in ſuam ſapīam/ in ſuam bonitatem/ ſaporādam/ ⁊ guſtandā/ tanqͣꝫ eius/ qͥtotus eſt terribilis in cōſilijs ſuꝑ filios hominū/ ꝑ maieſtatē potentie dn̄antis iudicantiſqꝫ/ totus magnus ⁊ mirabilis in ſapiētia cuius nō eſt numerus/ totus deniqꝫſuauis. totus deſiderabilis. totus amabilis valde in bonitate ⁊ torrente voluptatꝭſue. Occurret tibi ſic nitenti/ ſic intēto plurima turba fantaſmatū. credo equidem irruent importune fantaſmata ⁊ irrūpent invtroſqꝫ oculos tuos interiores. Tu ꝟo fortiter abijce ſeorſum ea qͣꝫtū potes māu meditationis et velut excuſſo capite ſpūs lib̓euadere labora. aut tu qͣſi diſſimulatis eisſpretis ve perge quo ꝑgis. et ꝑ medium agmen illud imꝓbū alacer erūpe. Sitis teſpiritualis extimulet. vt quēadmodū deſiderat ceruus vndiqꝫ canu morſibꝰ patenset ſuꝑcaleſcens ad gelidos tutos qͣꝫ fōtes aquarū. ſic tu labora cōtra impediētia fātaſmata vt poſſis ⁊ tu dicere/ rore ſanctiſpiritus calefactꝰ/ deſiderat aīa mea ad te deusSitiuit aīa mea ad deū fōtē viuū/ qn̄ veniaꝫ ⁊ apparebo an̄ faciē dei Scito aūt ꝙniſi te prius expurgauerit timoris lima/ ꝑintegerrimam et nō fictam penitentiaꝫ/ niſi mens inſuꝑ elimata peccati ſcoria. clararefulſerit ꝑ reformatiōem in nouitate ſpiritus ẜm duos actus hierarchicos primosqui ſunt purgare ⁊ illuminare/ vanū prorſus erit tibi ante lucem ſurgere. ad hoc ꝑfectionis culmen. Surgite ꝓinde poſtqͣꝫ ſederitis qͥ manducatis panem doloris in timore ſcꝫ ſine quo iuſtificari nemo pōt ante deū. Imꝓbe audes irrūpere in oſculumoris/ ſi nec pedibus cū lachrimis nec manibus cū gratiarūactione prius illud clarecuraueris ¶ Atuero dū eouſqͣꝫ perueneritbene cōſcia mens. ⁊ mūda vt nec gaudia neqꝫ aliud oīno vel ſeruile vel mercēnariū anxia recogitꝫ. neqꝫ p̄terea de deo quicquamnegocioſum durum/ aſperū/ vel turbulentū penſet ſicut de iudice retributore vel inflictore vindicte. Sed hoc vnicū venerit īmentem/ qꝛ totus deſiderabilis eſt/ ſuauiset mitis/ totus amari etiamſi occiderit digniſſimus. dū ſolū ita placuit amorꝭ negocium/ inuola tūc ad amplexus ſponſi. ſtrīge pectus illud diuinū totꝭ amicicie puriſſime brachijs. fige oſcula caſtiſſima pacisexuꝑantis omnem ſenſum. vt et dicere ſubinde poſſis gratulabunda ⁊ amoroſa deuotione/ dilectus meus mihi et ego illi ⁊c̄.¶ Finit.Tractatus venerabilis magiſtri Ioh̓is d̓ Gerſo de elucidation ſcholaſtica miſtice theologie ſub duodecim cōſideratiōibꝰ traditus.Obis datū eſt noſſe miſterium regni celoꝝ. dicebat ih̓usni diſcipulis ſuis. Propter qd̓et in alio loco exultauit ī ſpūdicēs. Cōfiteor tibi pater rexceli ⁊ terre qꝛ abſcōdiſti hec a ſapiētibus ⁊reuelaſti ea ꝑuulis. Hec miſteria ſunt q̄ loquebat̉ apl̓us ꝑfectis/ ⁊ in quibꝰ excedebatdeo. qͣlia tradidit ex reuelatione ſua diuinꝰdioniſius/ in de miſtica theologia. ⁊ de diuinis noībꝰ p̄ſertim ca. vij. vocās hāc ſapientiam irrōnalem ſtultā ⁊ amentē ¶ Quaſuꝑ ſapīa dudū opuſcula duo ſcripſimus.Scripſerūt et alij noīatim Hugo de balma in tractatu de triplici via in deū vbi determinat finaliter et ex intentione ꝙ ab ex
