De conſiluis euangelicis conſilia euangelica faciunt ad perfectionē vite ſpiritalis. faciunt enī vt dictum eſt ſi­cut inſtrumenta promouentia vel expedi­entia/ vel manuducentia ad illam/ aut ſic̄ remouentia prohibens. Quia enī concu­piſcentia oculorum plurimū impedit re­tardat a perfectione habenda. Ideo ad tol lendum iſtud dedit dominꝰ conſiliuꝫ pau pertatis per quā tollunt̉ abdicant̉ ea que extra nos ſunt/ videlicet tꝑalia. Quia pro­inde cōcupiſcentia carnis/ viam p̄pedit ad perfectionē habendaꝫ. Ea ꝓpter adhibuit dominꝰ conſiliū caſtitatis que tolleret illd̓ qd̓ eſt iuxta nos videlicet vt eſt cōcupiſcen tia carnis. Quia deniqꝫ ſuꝑbia vite maxi­mo impedimēto eſt ad ipſam perfectioneꝫ Datū eſt idcirco conſiliū obedientie/ qua noſmetipſos abnegemus/ ponentes ꝓpriā voluntatē in arbitrio alterius. Concor dat cum iſtis doctor ſolēnis in queſtioni­bus de quolibet dicens. conſilia euāge­lica plus faciunt ad vitaꝫ ſpiritalem nega­tiue/ remouendo prohibentia/ qͣꝫ poſitiue Hoc idem ponit doctor ſanctus in plu ribus locis/ dicens conſilia ordinantur ad vitam ſpiritaleꝫ/ ſicut ad vitam corꝑis tuendā ordinat̉ medicina p̄ſeruatiua/ que non intrat eſſentialē ꝯſtitutionē viuentis et ſine ea poteſt haberi ꝑfecta integra ſa­nitas. Cetera aūt p̄cepta alia a caritate fa­ciunt ad vitā ſpiritalē/ ſicut cibus vel ali­mentū ad vitam corꝑis. ſine autē cibo vel alimento non eſt vita. īmo alimentū per actionē caloris naturalis cōuertit̉ in alitū vel cibatū. Sic ergo apparet quātūcun qꝫ remoueant̉ impedimēta ꝑfectionis per inſtrumenta conſilioꝝ. vel quantūcūqꝫ ꝑ­fecta inſtrumenta habeant̉ ad perfectionē habendā. nunqͣꝫ tamē dicendus eſt homo perfectus niſi habeat illa que veniunt currunt ad eſſentialē conſtitutionē perfe­ctionem vite ſpiritalis/ que ſunt obſeruan tia preceptoꝝ diuinoꝝ exercitiū virtutū de quibꝰ omnibꝰ dantur p̄cepta de perfe­ctione earū. Itaqꝫ et ſi conſilia euangelica plurimū expediant valeant ad perfectio­nem vite ſpiritalis cōquirēdam. tamen neceſſario requiruntur ad eam/ quoniā in omni ſtatu ſexu. ordine. gradu perfecti vi­ri inuēti ſunt. Exquibus colligi poteſt 3 breuis neceſſaria dr̄a preceptorū et con­ſiliorum quo ad materiam vel obiectum ſuper quo feruntur. quoniā conſilia ꝓprie et maxime reſpiciūt materiā inſtrumenta­lem/ diſponentē ad facilius breuius adqͥ rendā eſſentialē vite xp̄iane ꝑfectionē. Et ideo ſunt ꝑfectio ẜm quid accidentaliter Precepta vero diuina magis de directo et immediate/ reſpiciūt illa que eſſentialiter ꝑtinēt ad vitā xp̄ianā ſpiritale/ ſicut ſunt virtutes actus earū. Ex iſtis infero obligatio preceptoꝝ maior eſt efficacior qͣꝫ obligatio votoꝝ. Probat̉ iſtud primo comꝑando votū p̄ceptū ad materiā circa quā cadunt. Scd̓o/ comꝑando ad modū et vim obligandi. Et tertio/ comꝑando ad illa a quibꝰ trahunt rationē ſue obligatio­nis. Ex prima radice arguit̉/ quoniam precepta diuina ſunt dant̉ de illis que ſe bona ſunt. vtpote de actibꝰ virtutum/ de dilectione dei proximi/ quibꝰ homo ſim­pliciter bonus dicit̉ in vita ſpiritali xp̄ia na/ in quibꝰ ſtat eſſentialiter conſiſtit vi ta ſpiritalis ꝑfectio ipſius. Uota autem non ſunt de operibꝰ preceptoꝝ/ ſed magis de inſtrumentis ad vitam xp̄ianā vt pau pertate. abſtinentia. vigilijs hmōi/ non ſunt per ſe bona virtutū ſed magis diſpoſi tio ad virtutes. Ex ſecūda radice argui tur idem. Quoniā naturalis obligatio vel vinculū īmutabile indiſſolubile/ maius eſt qͣꝫ voluntariū diſpenſabile. Ad prece pta autem obligatur homo naturaliter et indiſpēſabiliter Ex tertio medio proba tur corollariū. quoniā precepta trahunt et ſortiūtur vim a deo dictante naturaliter inſerēte in tabulis cordis. Uota aūt ſuam immediatā obligationē accipiūt a volun­tate hoīs vouentis. qui quātū vult ſe ligat et obligat. pro libitu votū ſuū qualificat Item p̄cepta ſunt de neceſſarijs ad ſaluteꝫ non ſic aūt vota. Magis autē obligamur ad illa que ſunt de neceſſitate ſalutis. qͣꝫ ad ea que ſic neceſſario requirunt̉. Proin de vota hn̄t vim obligandi/ niſi ab ip̄is preceptis. Unde tenet̉ quis vota ſua im­plere virtute precepti illius iuris natural̓­quo iubet̉ promiſſa reddere. igit̉. Ulte­rius infero conſilia obſeruātia cōſilio rum ordinat̉ finaliter ad p̄cepta manda­ta. hoc eſt ad ꝑfectā obſeruātiā p̄ceptorū mandatorū. Sequit̉ ex dictis qm̄ ꝑfectio ẜm quid accidentalis/ ordinatur ad per­fectionē ſimpliciter. conſilia aūt vota ꝑti nent ad perfectionem ẜm quid. precepta ad ꝑfectionē ſimpliciter vt dictū eſt. Etiaꝫ