¶ De conſiluis euangelicis conſilia euangelica faciunt ad perfectionē vite ſpiritalis. faciunt enī vt dictum eſt ſicut inſtrumenta promouentia vel expedientia/ vel manuducentia ad illam/ aut ſic̄ remouentia prohibens. Quia enī concupiſcentia oculorum plurimū impedit ⁊ retardat a perfectione habenda. Ideo ad tol lendum iſtud dedit dominꝰ conſiliuꝫ pau pertatis per quā tollunt̉ ⁊ abdicant̉ ea que extra nos ſunt/ videlicet tꝑalia. Quia proinde cōcupiſcentia carnis/ viam p̄pedit ad perfectionē habendaꝫ. Ea ꝓpter adhibuit dominꝰ conſiliū caſtitatis que tolleret illd̓ qd̓ eſt iuxta nos videlicet vt eſt cōcupiſcen tia carnis. Quia deniqꝫ ſuꝑbia vite maximo impedimēto eſt ad ipſam perfectioneꝫ Datū eſt idcirco conſiliū obedientie/ qua noſmetipſos abnegemus/ ponentes ꝓpriā voluntatē in arbitrio alterius. ¶ Concor dat cum iſtis doctor ſolēnis in queſtionibus de quolibet dicens. ꝙ conſilia euāgelica plus faciunt ad vitaꝫ ſpiritalem negatiue/ remouendo prohibentia/ qͣꝫ poſitiue ¶ Hoc idem ponit doctor ſanctus in plu ribus locis/ dicens ꝙ conſilia ordinantur ad vitam ſpiritaleꝫ/ ſicut ad vitam corꝑis tuendā ordinat̉ medicina p̄ſeruatiua/ que non intrat eſſentialē ꝯſtitutionē viuentis et ſine ea poteſt haberi ꝑfecta ⁊ integra ſanitas. Cetera aūt p̄cepta alia a caritate faciunt ad vitā ſpiritalē/ ſicut cibus vel alimentū ad vitam corꝑis. ſine autē cibo vel alimento non eſt vita. īmo ⁊ alimentū per actionē caloris naturalis cōuertit̉ in alitū vel cibatū. Sic ergo apparet ꝙ quātūcun qꝫ remoueant̉ impedimēta ꝑfectionis per inſtrumenta conſilioꝝ. vel quantūcūqꝫ ꝑfecta inſtrumenta habeant̉ ad perfectionē habendā. nunqͣꝫ tamē dicendus eſt homo perfectus niſi habeat illa que veniunt ⁊ cō currunt ad eſſentialē conſtitutionē ⁊ perfectionem vite ſpiritalis/ que ſunt obſeruan tia preceptoꝝ diuinoꝝ ⁊ exercitiū virtutū de quibꝰ omnibꝰ dantur p̄cepta ⁊ de perfectione earū. Itaqꝫ et ſi conſilia euangelica plurimū expediant ⁊ valeant ad perfectionem vite ſpiritalis cōquirēdam. nō tamen neceſſario requiruntur ad eam/ quoniā in omni ſtatu ſexu. ordine. gradu perfecti viri inuēti ſunt. ¶ Exquibus colligi poteſt 3 breuis ⁊ neceſſaria dr̄a preceptorū et conſiliorum quo ad materiam vel obiectum ſuper quo feruntur. quoniā conſilia ꝓprie et maxime reſpiciūt materiā inſtrumentalem/ diſponentē ad facilius ⁊ breuius adqͥ rendā eſſentialē vite xp̄iane ꝑfectionē. Et ideo ſunt ꝑfectio ẜm quid ⁊ accidentaliter Precepta vero diuina magis de directo et immediate/ reſpiciūt illa que eſſentialiter ꝑtinēt ad vitā xp̄ianā ⁊ ſpiritale/ ſicut ſunt virtutes ⁊ actus earū. ¶ Ex iſtis infero ꝙ obligatio preceptoꝝ maior eſt ⁊ efficacior qͣꝫ obligatio votoꝝ. Probat̉ iſtud primo comꝑando votū ⁊ p̄ceptū ad materiā circa quā cadunt. Scd̓o/ comꝑando ad modū et vim obligandi. Et tertio/ comꝑando ad illa a quibꝰ trahunt rationē ſue obligationis. ¶ Ex prima radice arguit̉/ quoniam precepta diuina ſunt ⁊ dant̉ de illis que ꝑ ſe bona ſunt. vtpote de actibꝰ virtutum/ de dilectione dei ⁊ proximi/ quibꝰ homo ſimpliciter bonus dicit̉ in vita ſpiritali ⁊ xp̄ia na/ ⁊ in quibꝰ ſtat ⁊ eſſentialiter conſiſtit vi ta ſpiritalis ⁊ ꝑfectio ipſius. Uota autem non ſunt de operibꝰ preceptoꝝ/ ſed magis de inſtrumentis ad vitam xp̄ianā vt d̓ pau pertate. abſtinentia. vigilijs ⁊ hmōi/ q̄ non ſunt per ſe bona virtutū ſed magis diſpoſi tio ad virtutes. ¶ Ex ſecūda radice argui tur idem. Quoniā naturalis obligatio vel vinculū īmutabile ⁊ indiſſolubile/ maius eſt qͣꝫ voluntariū ⁊ diſpenſabile. Ad prece pta autem obligatur homo naturaliter et indiſpēſabiliter ¶ Ex tertio medio proba tur corollariū. quoniā precepta trahunt et ſortiūtur vim a deo dictante ⁊ naturaliter inſerēte in tabulis cordis. Uota aūt ſuam immediatā obligationē accipiūt a voluntate hoīs vouentis. qui quātū vult ſe ligat et obligat. ⁊ pro libitu votū ſuū qualificat Item p̄cepta ſunt de neceſſarijs ad ſaluteꝫ non ſic aūt vota. Magis autē obligamur ad illa que ſunt de neceſſitate ſalutis. qͣꝫ ad ea que ſic nō neceſſario requirunt̉. Proin de vota nō hn̄t vim obligandi/ niſi ab ip̄is preceptis. Unde tenet̉ quis vota ſua implere virtute precepti illius iuris natural̓quo iubet̉ promiſſa reddere. igit̉. ¶ Ulterius infero ꝙ conſilia ⁊ obſeruātia cōſilio rum ordinat̉ finaliter ad p̄cepta ⁊ mandata. hoc eſt ad ꝑfectā obſeruātiā p̄ceptorū ⁊ mandatorū. Sequit̉ ex dictis qm̄ ꝑfectio ẜm quid ⁊ accidentalis/ ordinatur ad perfectionē ſimpliciter. conſilia aūt ⁊ vota ꝑti nent ad perfectionem ẜm quid. ⁊ precepta ad ꝑfectionē ſimpliciter vt dictū eſt. Etiaꝫ
zum Hauptmenü