Et ſtatu perfectionis 67 augꝰ. et habet̉. xxi. q. i. c. Probatiores non niſi meliores in clericos hoc eſt curatos recipimꝰ. Non dicit in monachos vel reli­gioſos ad quem ſtatū qꝛ eſt ſtatus ꝑfectio­nis adquirēde. om̄es recipi pn̄t. Preterea ẜm diuinū dionyſiū ſtatus p̄latoꝝ preferi ſtatui religioſoꝝ. qꝛ eſt adductiuꝰ et aliꝰ in ſe ſtatus. Ipſoꝝ aūt curatoꝝ eſt etiā alios ad deū adducere/ exhortādo/ inſtruendo et monēdo/ quo ſic ad deū redeāt. Un̄. vi. ca. celeſtis hierarchie ait ip̄e dionyſius. Con­ſūmandꝰ monachus/ retro ſacerdotem ſtat ſupra caput hn̄s tradita eloqͥa. Sequi tur in textu. Qd̓ aūt neqꝫ ſupra caput tra­dita eloquia hr̄e dicit̉/ et aſtare ſacerdoti­declarat monachicū ordinē eſſe alijs p̄­latū. ſed in ip̄a ſtantē ſingulari ſacra ſta­tione. Unde ab initio inſtitutionis reli­gioſoꝝ/ vt ex legendis pr̄m claret et appa­ret. religioſi erant ſubditi parochialibꝰ cu­ratis a quibꝰ recipiebāt eccleſiaſtica ſacra menta. Poſtmodū vero vt vagandi tolle­retur occaſio. abbates eoꝝ inſtituti ſūt cu­rati eoꝝ. Item arguit̉ ad corollarium/ quoniā curati ordinati ſunt ad bonū ꝯmu­ne/ religioſi vero vacant bono priuato/ et ſingulari/ ſacre ſtationi/ bonū vero ꝯmu ne diuinuis eſt melius bono priuato. Infero vltra ſtatus curatorū ſicut et ep̄oꝝ/ eſt de primaria ordinaria xp̄i inſti tutione. Patet qꝛ ipſi diſcipuli quibꝰ ſuc­cedunt curati ẜm gloſas canones/ fuerūt ordinarij hierarchie/ īmediate a xp̄o miſ­ſi. poteſtatē hierarchiſandi acceperūt/ a petro ſed a xp̄o. Sequit̉ vltra cura ti parochiales/ ſe habent ad ep̄os ſicut baliui vel p̄poſiti ad regem vel principem Patet quoniā ipſi curati habēt ordinariā iuriſdictionē ſiue poteſtatē exercendi ea iuris ſunt in ſubditos/ ſicut diſcipuli qͥ­bus ſuccedūt. Prepoſiti aūt baliui non habent niſi ſubdelegatā iuriſdictionē non ordinariā. Secūdo ſi curati haberent ordinariaꝫ iuriſdictionē plusqͣꝫ prepoſiti vel baliui regum principū/ tunc ep̄i poſ­ſent pro libitu mere gratis/ eos depone­re abſqꝫ culpa/ ſicut principes de ſuis pre­poſitis baliuis facere poſſunt. Cōſequēſ autem falſum eſt. quia ẜm canones eccleſi am quā quis iuſte adeptus eſt. non niſi graui culpa coraꝫ epiſcopo canonica ſeue­ritate amittere debet. Item quia curati de iure diuino ꝯmuni poſſunt opera hierar chica exercere larquere tdocere mgedicare n ficere/ ſacramēta miniſtrare. ſequit̉ ſtatꝰ curatoꝝ eſt facticius/ vel aduēticius vl̓ volūtarius. Patet exqͦ ẜm p̄dicta eſt de pri­maria xp̄i inſtitutione/ ordinariꝰ ſtatus. Ulterius ſequit̉/ ſicut papa poſſet ſtatū ep̄oꝝ ab eccleſia tollere/ ſic nec ſtatuꝫ curatoꝝ. Patet quia in ſuis anteceſſoribꝰ immediate a xp̄o miſſi ſunt. ſicut et ep̄i in apl̓oꝝ miſſione. Ultimo infero ſicut ſū mus potifex poſſet ſtatū curatoꝝ abole re vel tollere. ſic nec a parochianis omniū curatoꝝ omnē debitaꝫ ſubiectionē tollere vel ſuſpendere. ita vt in nullo eis ſubijcerē tur. Probat̉ quoniā ẜm dicta/ curati a xp̄o in ſuis ſucceſſoribꝰ acceperūt auctoritatē poteſtatē actiuā. īmo mādatū p̄ceptū hie­rarchiſandi ſubditos ſuos. ergo xp̄s eodeꝫ actu vel mādato inſtituit ordinauit pre cepit/ ip̄i ſubditi a curatis hierarchiſarē tur ad eos venirēt. Fruſtra etenī daretur actiua poteſtas hierarchiſandi niſi paſſi ua. Unde ſicut arguūt doctores theologi. Chriſtus dando apl̓is poteſtatē abſoluē­di Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̄. illo eodeꝫ actu mādato obligabat hoīes ad ꝯfeſſio peccatoꝝ quoniā ſine ꝯfeſſione nunqͣꝫ abſoluerēt. fruſtra dediſſet autoritatē ab ſoluendi. niſi in ſubditis correſpondenter inſtituiſſet obligationē p̄ceptiuā ad ſe ſub mittendum eis beneficio abſolutionis: Ita in ꝓpoſito imagināduꝫ eſt. Item quia ipſi curati iure naturali diuino obligan­tur curā ſolicitudinē gerere/ ac rationem diſtrictam reddere de ouibꝰ ſibi cōmiſſis. igitur ip̄i etiam parochiani eis obligātur et ſubijciūtur/ tenet conſequētia/ quia obli gatio debet eſſe mutua/ nec claudicare de­bet. Itaqꝫ neceſſariū eſt/ ſi rex vel princeps teneatur ſubditos tueri/ regere/ protegere­et defendere/ correſpondēter ſubditi eis debeant ſubiectionē/ tributū/ vectigal/ econtra ſi plebs vel populus debet prīcipi reuerentiā tributa Rex etiam debet eis tectionem defenſioneꝫ. Nam ipſe ſum­mus pontifex propter magnitudinē obli­gationis vocat ſe ſeruū ſeruoꝝ. Sic etiaꝫ oportet omnes ei maxime obligentur. Sic igitur inter curatos et parochianos eſt mutua naturalis et diuina obligatio­quā generaliter papa non poteſt ab omni bus tollere. Finit.