¶ Et ſtatu perfectionis 67 augꝰ. et habet̉. xxi. q. i. c. Probatiores non niſi ⁊ meliores in clericos hoc eſt curatos recipimꝰ. Non dicit in monachos vel religioſos ad quem ſtatū qꝛ eſt ſtatus ꝑfectionis adquirēde. om̄es recipi pn̄t. Preterea ẜm diuinū dionyſiū ſtatus p̄latoꝝ preferi ſtatui religioſoꝝ. qꝛ eſt adductiuꝰ et aliꝰ in ſe ſtatus. Ipſoꝝ aūt curatoꝝ eſt etiā alios ad deū adducere/ exhortādo/ inſtruendo et monēdo/ quo ſic ad deū redeāt. Un̄. vi. ca. celeſtis hierarchie ait ip̄e dionyſius. Conſūmandꝰ monachus/ retro ſacerdotem ſtat nō ſupra caput hn̄s tradita eloqͥa. Sequi tur in textu. Qd̓ aūt neqꝫ ſupra caput tradita eloquia hr̄e dicit̉/ et aſtare ſacerdotideclarat monachicū ordinē nō eſſe alijs p̄latū. ſed in ip̄a ſtantē ſingulari ⁊ ſacra ſtatione. Unde ⁊ ab initio inſtitutionis religioſoꝝ/ vt ex legendis pr̄m claret et apparet. religioſi erant ſubditi parochialibꝰ curatis a quibꝰ ⁊ recipiebāt eccleſiaſtica ſacra menta. Poſtmodū vero vt vagandi tolleretur occaſio. abbates eoꝝ inſtituti ſūt curati eoꝝ. ¶ Item arguit̉ ad corollarium/ quoniā curati ordinati ſunt ad bonū ꝯmune/ religioſi vero vacant bono priuato/ et ſingulari/ ⁊ ſacre ſtationi/ bonū vero ꝯmu ne diuinuis eſt ⁊ melius bono priuato. ¶ ¶ Infero vltra ꝙ ſtatus curatorū ſicut et ep̄oꝝ/ eſt de primaria ⁊ ordinaria xp̄i inſti tutione. Patet qꝛ ipſi diſcipuli quibꝰ ſuccedunt curati ẜm gloſas ⁊ canones/ fuerūt ordinarij hierarchie/ ⁊ īmediate a xp̄o miſſi. ⁊ poteſtatē hierarchiſandi acceperūt/ nō a petro ſed a xp̄o. ¶ Sequit̉ vltra ꝙ cura ti parochiales/ nō ſe habent ad ep̄os ſicut baliui vel p̄poſiti ad regem vel principem Patet quoniā ipſi curati habēt ordinariā iuriſdictionē ſiue poteſtatē exercendi ea q̄ iuris ſunt in ſubditos/ ſicut ⁊ diſcipuli qͥbus ſuccedūt. Prepoſiti aūt ⁊ baliui non habent niſi ſubdelegatā iuriſdictionē non ordinariā. Secūdo ſi curati nō haberent ordinariaꝫ iuriſdictionē plusqͣꝫ prepoſiti vel baliui regum ⁊ principū/ tunc ep̄i poſſent pro libitu ⁊ mere gratis/ eos deponere abſqꝫ culpa/ ſicut principes de ſuis prepoſitis ⁊ baliuis facere poſſunt. Cōſequēſ autem falſum eſt. quia ẜm canones eccleſi am quā quis iuſte adeptus eſt. non niſi ꝓ graui culpa coraꝫ epiſcopo canonica ſeueritate amittere debet. Item quia curati de iure diuino ⁊ ꝯmuni poſſunt opera hierar chica exercere larquere tdocere mgedicare n ficere/ ſacramēta miniſtrare. ſequit̉ ꝙ ſtatꝰ curatoꝝ nō eſt facticius/ vel aduēticius vl̓ volūtarius. Patet exqͦ ẜm p̄dicta eſt de primaria xp̄i inſtitutione/ ⁊ ordinariꝰ ſtatus. ¶ Ulterius ſequit̉/ ꝙ ſicut papa nō poſſet ſtatū ep̄oꝝ ab eccleſia tollere/ ſic nec ſtatuꝫ curatoꝝ. Patet quia in ſuis anteceſſoribꝰ immediate a xp̄o miſſi ſunt. ſicut et ep̄i in apl̓oꝝ miſſione. ¶ Ultimo infero ſicut ſū mus potifex nō poſſet ſtatū curatoꝝ abole re vel tollere. ſic nec a parochianis omniū curatoꝝ omnē debitaꝫ ſubiectionē tollere vel ſuſpendere. ita vt in nullo eis ſubijcerē tur. Probat̉ quoniā ẜm dicta/ curati a xp̄o in ſuis ſucceſſoribꝰ acceperūt auctoritatē ⁊ poteſtatē actiuā. īmo mādatū ⁊ p̄ceptū hierarchiſandi ſubditos ſuos. ergo xp̄s eodeꝫ actu vel mādato inſtituit ordinauit ⁊ pre cepit/ ꝙ ip̄i ſubditi a curatis hierarchiſarē tur ⁊ ad eos venirēt. Fruſtra etenī daretur actiua poteſtas hierarchiſandi niſi ⁊ paſſi ua. Unde ſicut arguūt doctores theologi. Chriſtus dando apl̓is poteſtatē abſoluēdi Quoꝝ remiſeritis peccata ⁊c̄. illo eodeꝫ actu ⁊ mādato obligabat hoīes ad ꝯfeſſio nē peccatoꝝ quoniā ſine ꝯfeſſione nunqͣꝫ abſoluerēt. ⁊ fruſtra dediſſet autoritatē ab ſoluendi. niſi in ſubditis correſpondenter inſtituiſſet obligationē p̄ceptiuā ad ſe ſub mittendum eis ꝓ beneficio abſolutionis: Ita in ꝓpoſito imagināduꝫ eſt. Item quia ipſi curati iure naturali ⁊ diuino obligantur curā ⁊ ſolicitudinē gerere/ ac rationem diſtrictam reddere de ouibꝰ ſibi cōmiſſis. igitur ip̄i etiam parochiani eis obligātur et ſubijciūtur/ tenet conſequētia/ quia obli gatio debet eſſe mutua/ nec claudicare debet. Itaqꝫ neceſſariū eſt/ ſi rex vel princeps teneatur ſubditos tueri/ regere/ protegereet defendere/ ꝙ correſpondēter ſubditi eis debeant ſubiectionē/ tributū/ ⁊ vectigal/ ⁊ econtra ſi plebs vel populus debet prīcipi reuerentiā ⁊ tributa Rex etiam debet eis ꝓ tectionem ⁊ defenſioneꝫ. Nam ⁊ ipſe ſummus pontifex propter magnitudinē obligationis vocat ſe ſeruū ſeruoꝝ. Sic etiaꝫ oportet ꝙ omnes ei maxime obligentur. Sic igitur inter curatos et parochianos eſt mutua naturalis et diuina obligatioquā generaliter papa non poteſt ab omni bus tollere. ¶ Finit.