¶ Epiſtole queda 74 ſunt ex ꝑte eiꝰ Oꝑa ꝓbant cuius ẜuus qͥs fuerit. Ait ergo xp̄s. Qui ſeqͥt̉ me. nō ambulat in tenebris. ſed hēbit lumē vite. In mūdū hūc ego veni vt qͥ nō vidēt videant ⁊ qͥ vidēt ceci fiant. Ac ſi diceret Ego hūilis ⁊ pauꝑ in hoc mūdo apparui hoībꝰ. vt exēplo meo. efficiant̉ ſimplices ⁊ humiles ⁊ intelligāt oꝑa d̓ina. ⁊ celeſtia miraculaad credendū mihi. Et qͥ ſeipſos pctōres ⁊ quodāmō cecos ⁊ iuſcios cognouer̄t/ per grām meā illūiari digni erūt. ſicqꝫ capiūt deuota hūilitate qd̓ ſuꝑbi ⁊ apd̓ ſe ſapien tes neqͣqͣꝫ intelligere queūt. atqꝫ idcirco ī cecitate cordis ⁊ ſtulta opīone manēt. eſti mātes ſuā doctrinā certiorē meā āt dubio ſam. ⁊ mūdo exicialē. Sicut olī iudei xp̄ꝫ pn̄tē in carne ꝯtēnebāt: ſic mō plures car nales eū ꝯtēptui hn̄t. ⁊ in cecitate ꝓchdo lor ꝑſeuerāt. Malunt potiꝰ credere ſibi qͣꝫ euangelio ⁊ carni magis ẜuire qͣꝫ deo. atqꝫ ideo lōgos optāt dies ⁊ voluptuoſos ſuꝑ terrā celū autē reſpicere negligūt: ⁊ qͣꝫ velo cit̉ tollent̉ nō attendūt ¶ Hec ſi cogitas/ nimirū ſenties meliꝰ eē ſeqͥ hūileꝫ deū cru cifixuꝫ ⁊ paſſum ꝓ nobis ⁊ merito debere nos pati cū illo ⁊ relinqͥ a ꝑntibꝰ ⁊ amicis in hoc mūdo. Mane igit̉ apd̓ eū qͥ te vocauit ⁊ ne diſcēdas ab amore eiꝰ. ſꝫ aſcēde arborē crucis vt inde videas ih̓m ābulan tē. ⁊ viā ad eternā vitā p̄parantē Hec ē via ait ꝓpheta ambulate in ea Uia crucis vita noſtra. via electorū. via paucorū via ama ra. via vite ⁊ ſalutis. via breuis. via directa via laboris. via ꝑfectōis Uia inqͣꝫ crucis eſt ſed ducit ad gl̓am. ad latitudinē. ad regnū electorū. ad multa milia ⁊ freq̄ntiā an gelorū. ad dulcedinē mirabilē ⁊ intermīabilē. ad longitudinē dierū in ſecl̓m ſeculi ad deſideratū finē oīm fruitionū ⁊ appeti tū cordiū. ad reqͥem ⁊ pacē ſecuriſſimā. ad iocunditatē ⁊ exultatōem ameniſſimam. Que breui quodā verſiculo q̄ cātat̉ in feſto ſctē crucis. pulchre tāgunt̉ Serui cru cis crucē laudēt. qui ꝑ crucē ſibi gaudent vite dari munera Quia ergo vita xp̄i crux fuit dꝫ vita xp̄iani etiā crux eſſe. Et ml̓to magꝭ vita monachorū clericorū. ⁊ oīm re ligioſorū in cruce erit. Extra crucē nō eſt ſalꝰ. p̄ter crucē n̄ venit̉ ad regnū xp̄i Opor tebat pati xp̄ꝫ. ⁊ reſurgere a mortuis ⁊ ita intrare in gl̓am ſuā. Si aliā viā q̄rimꝰ/ er ramꝰ/ ⁊ in ꝑditōem ducimur. Et qͥ cruceꝫ fugere cupimꝰ in mediū lacus ardētis picis ⁊ ſulphuris incurremꝰ Crux nrā/ eter nō cruciatui ꝯꝑata. eſt delectabiliſſima. la bor nr̄. ꝑpetua reqͥe donāda leuiſſimꝰ eſt. Frangere volūtatē ꝓpriā/ crux eſt. ⁊ forte qͣ maior vix ē. ſꝫ in īferno qͥs vnqͣꝫ vl̓ ī mīmo ſua volūtate vtit̉ cū ſꝑ qd̓ nolit pati cogat̉ qd̓ voluerit nūqͣꝫ accipiat. Fili inqͥt recor dare qꝛ recepiſti bona in vita tua. ⁊ lazarꝰ ſil̓r mala. Comediſti bibiſti ⁊ ſaturatꝰ es nimis. Meliora ⁊ delicatiora elegiſti tibi veſtimēta ⁊ ornatꝰ es. Riſiſti. cātaſti. ſalta ſti. pre leticia. nec ꝓhibuiſti cor tuū a volu ptatibꝰ. ſꝫ qd̓cūqꝫ libuit. ſine ꝯͣdictōe impleſti. Et hec exiſtimaſti ꝑtē tuā. ⁊ regnuꝫ tuū. ⁊ gl̓am tuā. nec de lazaro quicqͣꝫ cogitaſti. quantū egeret. quantū pateret̉. qͣntū infirmaret̉. Recordare ergo fili. qꝛ recepiſti bona in vita tua. ⁊ lazarꝰ ſil̓r mala Nūc autē hic ꝯſolat̉. tu vero cruciaris Ille duꝫ viueret crucē habuit ⁊ ad modicū ſpaciū ſe ſuſtinuit. tu duꝫ viueres. celū tuū in t̓ra habuiſti ⁊ libēter vitā ī delicijs ꝓtraxiſſes ſed nūc ille nec penā corꝑis nec aīe patit̉. ſed in reqͥe beata letat̉. tu vero ⁊ mō crucia tū in aīa habes. ⁊ poſtea ſiml̓ in corpore ⁊ aīa torquēdus condēnaberis ¶ Hec meditare inter tētatōes tuas ⁊ dn̄o aſpirante ceſſabit earū īpetus. Nā ſolet ardor ardore expelli. ⁊ labor labore grauiore minui. Sta ergo in loco iſto quē elegiſti. ⁊ eleua pacīe clipeū ꝯͣ ictus tētatōnū mori eligēs magis qͣꝫ cedere antiqͥ hoſtis vexatōibus Qui vicerit ait ſpūſſctūs. faciā illū colum nā in ꝑadiſo dei mei ⁊ ſcribā ſuꝑ eū nomē pr̄is mei nomē ciuitatis noue hirl̓m. In ſuꝑ ſctōrū exēpla intuere. ⁊ eorū ſuffragia iugit̉ q̄re Mem̄to qͣntū ſctī ꝓ vita eterna laborauer̄t. in qͣ nūc cū xp̄o ſine fine regn tes gaudēt Quāto in mūdo deſpectiores ⁊ pauꝑiores fuerūt/ tāto nūc gl̓ioſiores ⁊ nobiliores in celo fulgent. Propt̓ amorē igit̉ xp̄i/ ⁊ locus ⁊ ſtatus īferior ſꝑ plꝰ placere dꝫ. ⁊ dulceſcere cordi tuo. qꝛ vaītas ēin hac vita aliqͥd appetere. Quāto in īferiori ⁊ hūiliori ſtatu qͥs fuerit/ tāto verius ſepe bona agit. ⁊ facilius habita cuſtodit Si alij p̄cedūt nos/ qͥd ad nos. Sequamur ih̓m hūilitate ⁊ ſimplicitate ⁊ nō cu remus hūanā vanitatem. Nos ꝓpter xp̄m ſtulti ignobiles ⁊ infirmi. Nos ꝓpter illuꝫ libēter ſimus abiecti ⁊ nouiſſimi reputati Ego inqͥt ſum vermis ⁊ nō homo obpro briū hoīm ⁊ abiectio plebis. Que maior yy 2