Epiſtole quedam gloria qͣꝫ xp̄o gloriari in cruce Que ma ior conſolatio cordis. qͣꝫ portare viuentē imaginē crucifixi? Confortare igit̉ eſto robuſtus. ne timeas qꝛ ego tecū ſum vt liberē te dicit dn̄s. Conpaſſus tibi locu tus ſum tanqͣꝫ infirmo vt parit̓ in dn̄o ſolati. ip̄m cōualeſcamus in ipſo. amē. P Epiſtola de cōuer­ſione ꝑſeuerantia in bono propoſito. Ilecte frater/ intime cōgandeo ti d Ibi qꝛ inueniſti locū deo ſeruiendi Sit dn̄s noſter ex hinc bn̄dictus te dignatus eſt vocare ad ſuū ſeruitium Agnoſco hāc vocatiōeꝫ donū dei eſſe. qm̄ ex meritis tuis ſed ẜm miſericordiā ſu am/ de ſeculi vanitatibꝰ te eripuit. in ele­ctā ſocietatē ꝑduxit. vbi audires atqꝫ ocu­lis etiā cerneres/ qͣliter illi ẜuires. Quam multi diuites nobiles potētes quā mul ti ſapiētes lrāti famoſi adoleſcētes ī hoc ſeculo miſerabil̓r fluctuāt abicere iuguꝫ dyaboli a ſuis ceruicibꝰ p̄ualent. nec il lo ſpū adhuc mouent̉ vt ſeculo renunciēt Ovanitas vanitatū. mundū diligere; que dei ſunt minꝰ curare. venit tꝑs veniet cito tꝑs qn̄ oēs ſeculares carnales dele­ctatōes/ ſil̓ finē hēbūt. Et tūc relinquēt vl̓ inuiti pn̄s ſecl̓m volūtarij ſunt­abrenūciare pōpis eiꝰ. Tu āt dilecte frat̓ maiorē grāꝫ a dn̄o accepiſti. qꝛ int̓ tot ſo­dales tuos a multis ꝑiculis corꝑis et aīe a laqueis diaboli es p̄ſeruatꝰ in loco ap­to ad ſaluādā aīam tuā conſtitutꝰ O quā tas grās deo debes tibi regnū ſuū ꝓme­rendū obtulit qd̓ diues pecunia poſſide­re p̄t. Et qͣꝫ mirāda dei grā vt inualidꝰ imꝑitus. ſanctoꝝ viaꝫ fortiter ambulet. quā robuſtꝰ doctꝰ vix ſeqͥ valet Recogita vbi ſunt olim tecū ſtudētes. vbi illi fa­miliares ſocij quibꝰ viuere ludere ẜm carnē dulce erat. quibꝰ ꝑegrinari in re­motis ꝑtibꝰ amore xp̄i ſꝫ cupidine tꝑa lis ꝓceſſus et lucri/ iocundū tibi videbat̉ qͣꝫ multi obierūt qͣꝫ multi etiā vagi in ſe culo remāſerūt. Bene de ip̄ẜ ſctō moy­ſe dicere potes cōſideratis finibꝰ eoꝝ Uti­ ſaꝑent intelligerēt ac nouiſſima ꝓui­derēt. Audiſti alios romā ꝑgere bene­ficijs laborare; alios ꝑiſius reſidere ad magiſteriū tendere; alios ꝑceptis dignita tibꝰ p̄laturis/ in medio ppl̓i exaltatos eſſe. Tu āt quid? Grās deo qꝛ nihil horū attēptaſti ymo propt̓ xp̄m veluti ſter­cora iſta mūdana culmina gaudia repu tas. adieciſti etiā teip̄m cōtemnere. loq̄ns beato Dauid. Elegi ab iectꝰ eſſe in do­mo dei mei magis qͣꝫ habitare in taberna culis peccatoꝝ Tu itaqꝫ elegiſti hodie do minū deū in patrē cui ẜuire regnare eſt. quo humiliari in pn̄ti ſeculo/ eterne exal­tatōis tibi cauſa erit pro illo. labor reqͥes penuria diuitie. cōtemptꝰ honor. tribula­tio ꝯſolatio infirmitas robur meror: gau­diū tibi ſemꝑ ſit. Et quo puriꝰ ardentiꝰ eum amaueris eo viliora t̓rena oīa cenſe bis Caue tamē cariſſime ne aliqn̄ per­mittas maligni ſpūs ꝯſiliū intrare cor tu um. vt ꝯtriſteris qꝛ amicos ſocios reliqͥ ſti. quia ipſi magni dn̄i effecti nuncia­tur. tu adhuc ꝑmanes in innocētia tua. Noli audire eos qui te in aliā viā conant̉ trahere. dicūt; vſqꝫquo ſic trāſies? qua­re ad altioris ſtatꝰ gradū tēdis? nec ali ud opꝰ inchoas vn̄ alijs etiā aliquē fructū feras? Solet enī diabolꝰ poſt aliqͣ tꝑa cō­uerſiōis/ temptare ſeruū dei de p̄teritis re bus in ſeculo. de amicoꝝ viſitatōnibꝰ. de multoꝝ ſocioꝝ ſuoꝝ ꝯuerſatōnibꝰ/ qͣtinꝰ talibꝰ cogitatōibꝰ retrahere poſſit ad ſe culū. aut impedire a ꝓfectu ab obliuiōe mūdanoꝝ Sed crede exꝑtis/ nocet ſer uo deimemoria retractatio vite ſecularꝭ. qui nōdū plene ſibi eſt mortuꝰ. Nocet eti am ꝑſuaſio blanda multoꝝ loquentiū de altiori gradu. meliori loco veluti ſapi entes/ prudēter conſulere volūt. ſed ſenſuꝫ xp̄i/ in abiectiōe humilitate in fuga di tenore artioris vite habent. Nam nudū xp̄m ſeqͥ aūt recuſant aut pigreſcūt inciꝑe. Ne videant̉ ꝓximis ſolaciū ſubtra here. Et quia grām ſentiūt quibꝰ deus ſibi ſeruiētes om̄ia relinquētes imbuit confortat/ durū ſermonē hūc eſſe dicunt­om̄ibꝰ amicis rebus ꝓprijs abrenūciare. Et ſicut ipſi ſapiūt. ita alijs libēter ꝑſua dent Sed ꝯͣ tales loqͥtur ſentētia ſaluato ris Cauete inqͥt ab hoībꝰ Multi enī ſunt pulcris ſermonibꝰ/ aptis(vt ipẜ vide­tur) rōnibus viā leuē planā ꝯmēdare ſci unt. hoīem imꝑitū qn̄qꝫ iuſtificāt lau­dant atqꝫ tales ẜmones/ bene ꝓficientē: firmit̓ ſtantē qn̄qꝫ vacillare faciūt. Ue­runtamē deus conterit dentes eoꝝ in ore ipſoꝝ qꝛ iuxta iter ſanctoꝝ ambulant neqꝫ loquūt̉. veniat aīa mea in ꝯciliū