¶ De monte maris rubri/ ſicco pede filioꝝ iſrael cecinit Cantemꝰ ſcꝫ dn̄o gl̓ioſe ⁊c̄. Et dicit ſimiliter ideꝫ beatꝰ hieronymꝰ de ſeip̄o/ qualiter poſt fortes tētationes/ ⁊ crebras pectoris tunſiones cōtinue in ploratibꝰ ⁊ lacrimis querēdo dei auxiliū ſibi videbat̉ ſocietati angeloꝝ intereſſe ob magnā ſue ꝯſcīe pacē et iocūditatē ei poſt ſuā pn̄iaꝫ ⁊ tribulationem celitꝰ a deo trāſmiſſam. ¶ Concordāt omnes doctores coīter in mō ſcꝫ iſto qui ē meditari inferni penas horridas. paradiſi gaudia. ſua peccata. atqꝫ mūdi vanitatem Sed ego adhuc ꝑticulariorē modū inqͥro ¶ Beatus bernar. pene in omnibꝰ ſermonibꝰ ſuꝑ cantica/ tractat modū vnuꝫ. ſcꝫ de ſpūali mr̄imonio inter deū ⁊ aīam. quē qͥdam doctor plus nouellꝰ inſequit̉. faciens inter diuinā ſapientiā ⁊ aīam/ pariformit quoddā mr̄imoniū. Liber vero intitulat̉ horologiū eterne ſapiētie. Uerū quidem/ modus talis eſt altus ⁊ ſubtilis. ſatisqꝫ ꝑt culoſus/ ſic loquendo/ p̄ſertim a principio ſue ꝯuerſionis eū tenere volentibꝰ. Ratio. cū enī tales nouitij eſtimarent meditari de ſpūali cōnubio. leuiter laberent̉ in recordatione de ſpūali ad carnale matrimonium. ¶ Nec ignoro in dicto libro quoſdaꝫ modos alios fore tactos. vtpote cogitādo de iuuene ſiue adoleſcēte morituro. nolēti vl̓ non potenti penitere. ſimiliter meditando dei iudicia. item cōſiderādo beatā virginē mariā in hora paſſionis dn̄i nr̄i Ieſu xp̄i. Qui modi boni ſunt atqꝫ cōuenientes. et pn̄t ibi videri quibꝰ placuerit. Capitu. XXXVIII De modo cōtemplandi/ quē beatus bern̄. tenuit in principio. Ecitat beatꝰ bern̄. de ſeip̄o/ qͣlit̓ in ꝯuerſionis ſue prīcipio ꝑpēdit ſibi opꝰ eē ꝙ hr̄e deberet oꝑa bona ⁊ merita/ qͣlia ex ſeip̄o neqͥuerat exqͥrere ⁊ hr̄e. idcirco ꝓuidit ſibi habituꝝ ſetalia ex meritis ih̓u xp̄i. Et ex tūc diligētiſſime meditabat̉/ totā dn̄i nr̄i ih̓u xp̄i vitam ab eiꝰ ꝯceptōe vſqꝫ aſcenſionē: ⁊ ex oībꝰ penis ⁊ amaritudinibꝰ eiꝰ/ collegit ſibi faſciculū mirre. qͥ inter vbera ſua ꝯmoraret̉ ꝯtinue. atꝫ hūc ꝑ iugē memoriā ſuprapoſuit ſuo pectori intime ꝯpatiēdo. ¶ Per quod ꝯcludo ip̄m beatū bern̄. ſuā ꝯtēplationē ⁊ aſcenſum in eadē incepiſſe meditādo aſſidue dn̄i noſtri Ieſu xp̄i vitam. quēadmodū legit̉ de ſancta cecilia/ qūo euangelium xp̄i in ſuo pectore portabat.ſ. eius vitā me morādo. ⁊ nō diebꝰ neqꝫ noctibꝰ vacabata colloquijs diuinis ⁊ orōe. ¶ Et doctor qͥdam/ in libro ſuo/ de ſtimulo amoris intitulato iſtā materiā ſil̓r tractat ⁊ ſpēalit̓ de paſſione dn̄i noſtri ieſu xp̄i. on̄dens ꝙ in ea omne bonum reꝑitur. ⁊ ꝙ eadem paſſio ſcilicet ſit vie huiꝰ puta ꝯtēplationis/ oſtium. volensqꝫ aliunde intrare in cōtempla tionē/ ipſe ſe ſeducit ⁊ decipit. ⁊ confirmat dictū ſuū auctoritate dn̄i dicētis Ego ſuꝫ via veritas ⁊ vita. Uia. ꝑ quā ꝓgrediēduꝫ eſt. veritas viatorē illuminās. vita eūdem nutriēs ſuſtentās ⁊ remunerās. Utiuā pre fatus liber eſſet in gallicū trāſlatꝰ. meo enī iudicio valde vobis fieret ꝓficuꝰ. ¶ Sūt autē quidā coīter aliū modum nō tenētes ſue cōtemplatōis. qͣꝫ ꝙ ad quēdam librum deuotōis ſe tradunt/ vitā alicuiꝰ ſancti aut aliud ad excitādā deuotionē ꝑlegētes/ ẜm materiā quā reꝑiunt. quibꝰ ſꝑ neceſſarij eſ ſent libri. Et ideo iſte modꝰ ſolꝰ/ inſufficiēſ eſt. niſi hoc etiā aſſueſcerēt agere ſine pn̄tia chartaꝝ. ¶ Alij ꝟo faciēdo ſua ẜuitia diuina in eccl̓ia. addiſcūt ⁊ ſe exercitāt cōtēpla ri nitētes. Quāuis iudico iſtud eſſe multū difficile/ ſpēaliter in principio. ⁊ poſſe pertingere iſto modo ad cōtemplatōis perfectionē/ propter laborē cantui annexū. niſi forte antea ſint aſſuefacti tales in ſuo ſecre to/ via cōtemplationis. ¶ Capitulū. XXXIX De alio modo meditandi per exemplum mendicantis. Qui ꝑſonā q̄ nō modicū ꝓfecit ad reducēdum ſuas cogitatōes ſeu recolligēdū in vnū/ ⁊ ad ſim plicitatē. ꝑ hͦ ꝙ diligētiꝰ ſeip̄aꝫ intuebat̉ fo re pauperē/ miſerabilēqꝫ creaturā. nihil ſe hr̄e ex ſuo/ nec qͥcqͣꝫ poſſe adqͥrere. Qua ex cauſa mēdicare meditabat̉. atqꝫ ſic adqͥrere bonoꝝ ſpūaliū elemoſynā a ꝑadiſi cōciuibꝰ in talibꝰ diuitijs opulētiſſimis atꝫ ple nis. quos noſſet largos miroqꝫ mō caritatiuos exiſtere. ideo p̄fata ꝑſona ſub arbore qͣdaꝫ loco ſecreto ſe collegit. ī quo pro ſuo libitu atqꝫ diutius ibidem meditari poſſe putabat. Conuertit itaqꝫ ſe corde tenus ſine loquela/ modo ad vnum poſtea ad alium ſanctum. ſecundum ſue deuotionis miniſteriū/ a quolibet elemoſynā expeten
zum Hauptmenü