De monte generant̉ per lr̄as aūt per verba ſed ope­ris exercitium. Capitulum. XL. I. De modo vſitandi ſe in cōtemplatōe/ ẜm iſtum modum. Uem ꝟo delectat p̄habita ſil̓itu do: hic multā largā materiā ha­bet vſitādi aſſueſcēdi ad ſuaꝝ cogitationū recollectionē intra ſe. erga eti­am deū atqꝫ ſuos ſanctos. Nr̄e enī neceſſi­tates miſerie ac infirmitates/ corporis qͣꝫ aīe infinite ſunt. Dehinc virtutes no bis adquirēde/ in magno ſunt numero. ſic̄ ſancti ſancte/ qͥbꝰ nobis ſupplicādū eſt. nūc ſil̓ oībꝰ. nūc vero cuilibet ſeorſuꝫ. In ter ceteras etiā neceſſitates mortꝭ hora po­ſtremū eſt negociū qd̓ plꝰ nobis eſt timēdū Ob cuiꝰ hore horrorē ſolicite ꝓuidēdū fo ret nobis remediuꝫ vita ſuꝑſtite ꝓcurare amicos atqꝫ defenſores. laturos auxiliū in momēto terribili ad bn̄ placitū dei. Ho iſtā ſūme ante mētis oculos reducere/ ficuū eſt. eiꝰ memoriā recētē tꝑe vite ī oī­bꝰqꝫ factis nr̄is hr̄e. In nr̄e cōtēplatio nis ſecreto/ a nobis ip̄is/ ſepiꝰ q̄rendū eſt. aīa mea dic mihi pauꝑ miſerabilis cōfitere mihi. ſi in pn̄tiaꝝ aūt intra vnius hore ſpacium/ ſeꝑari te a corꝑe oꝑteret ad aſtādū tremēdo dei iudicio/ qͥd dictura/ ad quē deniqꝫ cōfugeres? Si reſpōdes qꝛ ſic ſic faceres/ ex toto corde tūc miſcd̓iaꝫ atqꝫ veniā ab oīpotēti deo flagitares/ a ſu­isqꝫ ſanctis. Fac igit̉ taliter in pn̄ti. Igno ras enī in pūcto infirmitatis tunc eris aut qd̓ ſpaciū tꝑis ad hoc faciēdū hr̄e po­tueris. In hmōi meditatōe viuacit̉ ſeu cordintime diu morari debemꝰ quouſqꝫ nobis videat̉ qd̓ ſentiamꝰ mortē multū ap proximare. Item cōſiderādi ſunt amici noſtri quibꝰ orare volumꝰ eſſe eos in ne­ceſſitate vltima puta ad lectuꝫ mortis. Et qūo a nobis ſupplicit̓ auxiliū reqͥrūt deſi­derātes qͣtinꝰ eis p̄ces effundamꝰ. cōꝑati amurqꝫ eis acſi in pn̄ti ſic ageret̉ nobiſcuꝫ Hoc ergo qm̄ fiet diu tardabit. miſe­reamur interea aīe nr̄e acſi in medio flā me purgatorij conſpiceremꝰ collocatā. Ad qd̓ bn̄ iuuat cōſiderare diligēter miſeriam aūt dolorē validū quē qͥs ſuaꝫ ſuffert in­firmitatē aūt aliūde qͣlit̓ vehementer inde cruciat̉. Quid ergo erit de aīa miſera ꝑpeſ­ſura tanta in futuro ſeculo. Capitulum. XI. II. De tribꝰ dei iudicijs ante oculos mētis re uocādis pro materia cōtemplationis. Oſſumꝰ inſuꝑ in hmōi contem platōne reuocare ante mētis no ſtre oculos tria dei iudicia. que ſeſſurus eſt ſeu tenebit aūt tenet Unū tenebit ſicut pr̄. ī regnat iudicat mīa dulcis pia. Et talis eſt in vita pn̄ti. Scd̓m tenet ſicut dn̄s cōtra ſeruū ſuū vbi regnat atqꝫ iudicat iuſticia rigoroſa Oꝑtꝫ enī illic oīa exoluere debita. hoc ē in pur­gatorio. Tertiuꝫ eſt in inferno. vbi regnat horrenda crudeliſſima iuſticia. ſcꝫ ꝓpter peccatores dānatos. Ibi enī deꝰ punit ad inſtar iudicis flecti potētis. cōtra male ficos morte eterna dignos. Modo po­ſtrema duo iudicia declinare poſſumꝰ ap­pellando ſubmittēdo nos ad primā curi am ſcꝫ mīe que durat ſolū iſta vita ſtante. Bonū ergo eſt nobis tempꝰ habemus eligere interim hr̄e poſſumꝰ ſanctos in terceſſores ad deū. Precipue ibi habemuſ in dicta curia nr̄a/ dn̄am reginam dicte cu rie.ſ. mīe exn̄tem. ſil̓r noſtrā matrē aduo­catā dulciſſimā ac glorioſiſſimā virginem mariā. Pariter eſt illic ih̓s xp̄s. pr̄ nr̄. frat̓ nr̄. aduocatꝰ. cōſiliariꝰ. mediator atqꝫ redē ptor. Et in veritate iſte nimis eſſet ſtoli dus infatuatꝰ. recuſaret vna ꝓph̓a ſe ip̄m ſubmittere dei miſcd̓ie ſupplicit̉ dicē­te Dn̄e ne in furore tuo arguas me. neqꝫ ī ira tua corripias me. Ubi tāgit ꝓph̓a iſta tria iudicia. Dicit enim Dn̄e ne in furore tuo arguas me/ id eſt in inferno. Neqꝫ in ira tua corripias me hoc eſt in purgatorio Sed ẜm mīam tuā miſerere mei qm̄ infir mꝰ ſum ſcꝫ in hac vita. Et adhuc poſſumꝰ inqͥrere inuenire alleuiamen flagelli qd̓ iuſte meruimꝰ. ſcꝫ mediāte interceſſione ta li dicta eſt. ſepe ex toto ſic qͥtari ſeu etiā abſolui. Qui etiā attēte pēſaret atqꝫ ſibi proponeret exitū huiꝰ carceris quo detine mur qd̓ erit in articulo mortis/ cogitaret­qꝫ ad p̄dicta tria iudicia. talis oīno gau dio ingēti/ huiꝰ mūdi infirmitates atqꝫ dif famatōes/ pauꝑtates ſil̓ia penalitates dicunt̉/ leuiſſime ſufferret. certe de nulla aduerſitate vite huiꝰ curaret. Qui inſuꝑ qͦtidie ad memoriā reduceret mori ſe oꝑte­re. ſed qn̄ aūt qͣlit̓ ignorat. exaīaretqꝫ ſe ſe­piꝰ/ an in ſtatu in ē/ mori auderet? ſi