Transkription / 3 [350

in his laboribꝰ multas inedias. nūc algore ꝯſtringunt̉. nūc diſſoluūtur ab eſtu. nūc a ventis ⁊ pluuijs infeſtātur. adeo vt etiaꝫ bene incolumes/ crederent̉ in hmōi moleſtijs ſuccūbere. ⁊ graues oportere incurrere infirmitates. penſata p̄cipue laboris dif ficultate ⁊ indigentie magnitudine. quam oculariter in eis exꝑimur. dū eſurientes et ſitientes ⁊ nudi/ in inedijs vehemētiſſimis frigoribꝰ incedūt. vel etiaꝫ frequētet nudatis corporibꝰ ad terrā ſedent/ a mane vſqꝫ ad veſperā. Et hec oīa patienter ſuſtinent incōmoda. ſperantes et deſiderātes aliqͥd elemoſyne accipere. qua ſpe nihilominus frequenter fraudant̉/ vacui ad domum redeuntes. Dumqꝫ eis aliqua certa largitio innoteſcit; cōſidera quāta celeritate quāto feruore illuc confugiant. ibi prouerbiū cōmune verū probat̉. ꝙ neceſſitas facit ānū currere. ¶ Suſcipe ergo o aīa in te hāc di ligentiā petendi elemoſynā ſpūalem. nihil hinc te auertat. nec alibi inhereas. Sinau tem/ fraudari poteris ⁊ abeſſe largitioni ce leſtis patris. ad inſtar pauperū illoruꝫ deſidum qui ꝑ vicos vel campos diſcurrentes vel verbis vel factis inutilibꝰ ſe occupantes negligerent tempus deuotōis. tardius aūt venientes ⁊ putantes ſe aliqͥd accepturos repulſam acciꝑent dicendo eis. Ite hinc. qm̄ elemoſyna hec facta ē. Et ſic confuſi ⁊ vacui recederēt/ ceterisqꝫ paterēt deriſui. Ita ⁊ tibi(o fatua anima mea) acci deret ſi tempus tuuꝫ inutiliter expenderes dum ad elemoſynā dei deberes feſtinare. p̄ cipue dn̄icis ⁊ feſtiuis diebꝰ. ⁊ alias dum ti bi fuerit opportunitas. Ognoras enī tem pus in quo deus velit ſuam elemoſynā diſtribuere. an mane an veſꝑe an cito an tarde. Et ſi vtriſqꝫ his horis elemoſynā ſuam tribuerit/ tanto vberior ſubſequet̉ fructus Anima ¶ Bonū eſt hoc tuum ꝯſiliū o hō Uerū me cognoſcere oꝑteret loca idonea. in quibꝰ vtiliter elemoſynā iſtaꝫ querā. ita enī ꝑ eos de quibꝰ locutꝰ es/ pauperes fieri cōſpicio. Studioſe enī ⁊ cū magna diſcre tione/ loca exquirunt ad queſtū opportuna. ſcientes qꝛ nō paſſim in quibuſlibet lo cis fructuoſus eſſet queſtus. vt ſi tabernas aut alia ſuſpecta ⁊ infamia loca frequenta rent. plurimum verbera ⁊ iniurias pro ele moſyna reciꝑent. Et ideo in locis ſacris et in ianuis diuitū/ ſe p̄ſentant. ibiqꝫ alonge non ingrediētes. humiliter elemoſynā pe tunt dicentes/ panem ꝓpter deū. ¶ Homo ¶ Ad hoc tibi reſpōdeo o anima ꝙ locus diſtributionis tuarū elemoſynarū eſt in ce lis. vt p̄dixi ⁊ illuc te pōt ⁊ debet ferre tuuꝫ deſideriū. Debes enī ꝯſiderare tuū deſide rium ad ſimilitudinē equi volātis. qualeꝫ fuiſſe fingūt poete pegaſum. cuiꝰ quidē eqͥ ale due ſunt. timor ⁊ ſpes. Uel etiā ad ſil̓itudinē currus ignei. ſil̓is illi in quo delatꝰ eſt helyas in ꝑadiſum terreſtrē. Cuiꝰ rote quatuor. ſunt quatuor virtutes cardīales. equi vero trahetes ſunt tres theologice vir tutes. auriga vero eſt diſcretio. Late diffu ſeqꝫ poſſet hec materia deduci. ſed ſub hac breuitate nunc tranſeo. Satis ſit ꝑ hec in notuiſſe/ ꝙ tuo deſiderio te valebis qͦ voles ferre. ſed caute circūſpice qͦ ꝑgēs. Proficiſcere igit̉ ad eccleſiā celeſtē. ne tamen in gredi p̄ſumas in ſanctuariū vel nimis ꝓpe altare accedere. Tibi ſufficiet ad pn̄s apd̓ ianuā reſidere. ibiqꝫ a remotis vociferādo elemoſynā petere ꝓpter deū. Ibi enī ſunt in numere manſiones ſanctorum. vbi potes oſtiatim ſimiliter vehemēti deſiderio clamare ⁊ te queſtuare. ¶ Aīa ¶ Rem facillimā factu putauio homo hāc elemoſynam conſequi. audiens ex te hoc ſolo deſiderio ferri poſſe nec dū huiꝰ negocij difficultateꝫ exꝑta. nūc vero aliter inuenio. qm̄ dū hec inferiora derelinquēs in ſuꝑna/ mea volui conferri deſideria. mihi ſuꝑuenerunt infinita impedimēta. adeo vt nihil difficilius factu iam cenſeam eo qd̓ prius tam facile iudicaui. Mox enī vt illuc ſurſum ferri vo lo per ſanctū deſideriū; exꝑior meū deſiderium aridū. aut ſubito aliorſum deflexum nūc ad theatra. nūc ad ſpectacula. nūc hūc nūc illuc. nulla in eo manente conſtantia. ita ad omne qd̓ occurrit diſcurrit ⁊ peruolat. nec vllibi quieſcit atqꝫ ita in meip̄a deficio. neſciens aduerſus hec impedimenta remedium efficax inuenire. quo reddi poſſim idonea ad petendū ſalutarem elemoſy nam. ¶ Homo ¶ Contingūt hec omnia ¶ tibilo anima mea) quia non plene ſatis ac profunde adhuc tuam agnoſcis pauperta tem. ꝑiculūqꝫ in quo verſaris. quoniam ſi hoc ad plenū cognoſceres/ minime profecto ita perſtreperet in te ſenſualis appetitꝰ et ad vana quelibet diſtractus/ ſineret̉ tuū ſanctum deſideriū diuellere atqꝫ diſcerpere Et hoc quidē intelligere poteris pauperū ſupra dictoꝝ exemplo. Inſuꝑ ⁊ eoruꝫ qui