De mendicitate ſpūali 7 carceribꝰ pro crimine detinent̉. quoꝝ vti­qꝫ ꝯtinua eſt expectatio ꝯparēdi ante iudi cem. Quid fane tales abſqꝫ intermiſſione deſiderāt/ niſi ſuā liberationē? quātūqꝫ in eis hoc ferueat deſiderium/ teſtificant̉ exte riora quelibet ſigna. verbis operibꝰ. nūc apud iudicē. nūc apud cauſarū patronos: nunc apud alios quoſlibet qui p̄ſidio eſſe pn̄t/ exhibita. Minime profecto tunc eis ridere/ aut iocari libet. aut ſuis cōcapti­uis petulanter aut rixoſe cōuerſari. qͥnimo tota humilitate de ſolis ſuis ꝑiculis mi­ſerijs ꝯferunt. intra ſe pn̄iaꝫ amaram agen tes ſuſpirātes gemētes. Dic ergo mi­hi o anima. Nōne tu vt a principio fate­bare es captiua? Sed in quo queſo carce­re? Certe in carne. feda. moleſta. plena ob­ſcuritate miſerie pene infinite neceſſitatꝭ de quo quidē carcere egreſſura es/ diſtri­cto tremēdoqꝫ dei iudicio/ ſuꝑ tuis morta libus criminibꝰ pn̄tanda. vbi de quali bet morte corꝑali/ cauſa verſabit̉ ſed eter­na. Ignoras aūt horā qua porta huiꝰ car­ceris attollet̉ vt hinc egrediaris. Quomō igit̉ hec aīaduertens/ poteris tua deſideria aliorſum cōferre/ p̄terqͣꝫ ad ſolicite petēdū auxiliū liberationē. p̄ſertim cum videas hmōi pauꝑes tanto ſtudio vacare. īmo eti­am plerūqꝫ diem integrā in vno eodēqꝫ loco reſidere buccella panis aūt ꝑuo ali­quo denario obtinēdo? Cur igit̉ non illic figes plene deſideriū tuū vbi cōſtat plenaꝫ ab omni malo liberationem ſecuritatem te indubie reperturā? Anima Talis eſt fateor(o homo) mea miſeria. tātꝰqͣꝫ meꝰ defectus. Et idcirco vacabo ex nūc. cona bor amplius/ mea illic deſideria colligere. Cognoſcis tn̄ ꝑpēdis qm̄ mihi incūbit corꝑi intēdere eius ſuſtētatione alim̄ to frequenter impediri. varijs inuolui la boribꝰ. ſicqꝫ plurimū deorſum in terris ver ſari. ſurſum merito mens tolli deberet ſuis elemoſynis petēdis ſtudioſius inten­dere. eſt ꝓfecto prudentis(o anima) ꝓprijs negocijs neglectis aliena ꝓ­ſequi. atqꝫ ita curā alteriꝰ gerere/ vt hinc ſi­biip̄i iacturā afferat grauiſſimā. Suſten­tandū quidē eſt atqꝫ alendū corpus. ſed ge mīore diligētia/ breuioreqꝫ labore ac re miſſiori ſtudio id fieri poſſet deberet qͣꝫ facias. Hoc ſane eſt quod te turbat fallit quia nimis ſupra qͣꝫ poſtulat neceſſitas/ corpori cōplacere curas. eiqꝫ diligentius ſeruire. attendēs illiꝰ qͣꝫ deordinatus ſit appetitus/ qͣꝫ inſolens/ qͣꝫ auidus. īmo in­ſatiabilis/ ſi illi ad plenū ac de oībꝰ rn̄dere curabis. Erit igit̉ illi veſtitꝰ ne frigeat. ali­mentū paſtus/ ne fame ſitiqꝫ pereat. De reliquo/ pro teip̄a ſolicita eris velut pru­dens fidelis tibiip̄i vacabis. Anima. Iſta volo quidē facere o ſed infeſtū mi hi nimis eſt corpus ſatellites eius. nec qͦ­uis volunt ꝯtētari pn̄tibꝰ. qͥnimo ſem­per rebꝰ nouis inhiant. atqꝫ indies ſibi ali quid deeſſe querunt̉. Petunt oculi pulcra vndiqꝫ intueri. in veſtibꝰ. in equis. in edifi cijs. ceterisqꝫ oībꝰ rebꝰ. Plangit os et im­portune clamat; ſibi vina eſce modis omnibꝰ exquiſite atqꝫ delicate/ deficiunt: Quid de auribꝰ dicā que vanis ſermonibꝰ detractorijs aūt adulatorijs inſuꝑ ſono­rum reſonātijs atqꝫ alijs ſil̓ibꝰ innumeris petulantijs ſaturari nullatenꝰ pn̄t? Sed heu quis linguā frenabita ſuo clamoroſo ac libero eloquio. quē queſo ſtrepitū qͣntū diſturbiū quale murmur mihi frequenter cōcitat? Erubeſcerē pudēdos tactꝰ mores aꝑire. cuiꝰ inſatiabilis eſt appetitus ad lu­bricas fedas immo abomīabiles carnis delectationes. Ideoqꝫ affirmo tibio nullū mihi adeſſe poſſe deſideriū ſanctum qd̓ ſurſum valeat libere ꝑgere volare his obuiantibꝰ diſturbijs/ quibꝰ intra hoſpiti um cordis mei exꝑior velut forū quoddaꝫ ꝯmune ac theatrū tumultuoſum/ quotiēs menti deberet dari quies ſanctū deſide rium in celū deportari ad ea ꝑagenda que ſuades. Iam rn̄di tibi o aīa atqꝫ demonſtraui hec impedimēta ſuperare poteris atqꝫ ſecura quieta p̄terire/ intē­ſum vehemens deſideriū ad tuā in tanto diſcrimine ſubuētionē. vn̄ fiet vt ſub obtē tu tam neceſſarie ſubuētionis ꝯtēnas plā ctum clamorē quātūlibet infeſtū corꝑis et vaſalloꝝ eius. Et qͣꝫuis exēpla que p̄­ceſſerūt merito ad hoc ſufficerent. accedūt tn̄ adhuc alia. Aīaduerte p̄cor ſi pauper aliquis/ vnam ex ſuis ouibꝰ amiſerit/ vel ſi domus ſua incendio ꝑeat. vel ſi filius eius morti incūbat/ nonne mox omnibꝰ preter­miſſis/ ouē ſuā diligētiſſime querit/ aut oc currit ſue domꝰ incendio/ vel ſui filij ꝑicu­lo ꝯſulere ſatagit? Minime tunc aduertit quid ſuū corpꝰ aut ſatellites eiꝰ qͦꝝ tātū di­xiſti ſtrepitū agāt. aut dicant. ſed oīa illa aure ſurda p̄teriens/ ſuo tm̄modo negocio Bb 4