¶ De oratione ¶ Amplius vero quidā obligant̉ aſſiſtere tantūmodo faciētibus oratōnes vocales quemadmodū ſunt layci/ vel etiaꝫ aliqui religioſi nō obligati pro tūc cōuentū ſequi/ vel diſpenſatōne vel ex pia et cauta relaxatōne/ vt ad potiora ſe ſubleuēt. Illi tales/ oratōis temꝑe poſſunt in meditatō nibus meliꝰ quo poterūt ſe exercere. Tal̓ erat Auguſtinꝰ. qui delectabat̉ modo mirabili in cantibus eccleſie bene ſonātibꝰ. ⁊ influebant voces ille in aures ſuas. ⁊ eliquendo illabebat̉ veritas in cor eius. niſi forte ipſe tūc erat magis dicēdus in contemplatōne qͣꝫ ſola meditatōne ſubleuatꝰ ¶ Amplius ſi quis fuerit exercitatꝰ in aliquo ꝑticulari modo contēplatōnis circa diuinū aliquod vl̓ morale. tutius eſt ꝙ in illo ſemet exerceat. oratōnis vocalis tempore/ qͣꝫ ad nouā contēplatōis ſpeciē. per meditatōnis noue ſtudium ſe conuertat. Differat hanc ingerere ſe volentē cordis meditatōem/ in tēpus aliud ſuſpirās ⁊ ge mens ꝙ eā tunc admittere ſibi nō conceditur. ⁊ dicat ſibimetipſi: pauꝑ homūcio Melior eſt obedientia qͣꝫ meditatio. potens eſt deus reddere vicem maiorē in idip̄m. ⁊ ſi nō hic forte reddet. certiſſime tamen in alio ſeculo vbi fiet vox laudis ſine ꝑturbatōe qualibet noſtri cordis/ ipſe retribuet. ¶ Deinde cognoſcant ⁊ obſeruēt om̄es tam clerici qͣꝫ laici/ quos oportꝫ di ebus dominicis ⁊ feſtiuis intereſſe diuīo ſeruitio. ꝙ non abſoluūtur ab hoc debito dū ſcienter fabulatōnibꝰ intendūt. ſed ml̓tipliciori reatu ſe cōſtringūt quia nedum nō ꝯſeruant preceptū ſed ⁊ alios impediunt. ⁊ in eccleſia ſanctiſſimo dei tabernaculo/ ſcandalū inhonoratōemqꝫ faciunt. Stent igit̉ vel ſedeant. etſi non vocaliter orando/ ſaltem in modeſta quiete ⁊ ſilentio animaduertant/ conſiderātes nedum ea que dicūtur vel canūtur ſed que miſticeꝑagunt̉ in ritibꝰ ⁊ veſtibꝰ ſacris. q̄ preterea in picturis pn̄tant̉. ⁊ ita de reliquis Eniqꝫ attendat̉ pro p̄miſſis et alijs ſimilibꝰ dubijs reſolutiue diffiniendis/ ꝙ doctores ſancti peiores/ vtentes re thoricis ꝑſuaſionibus in aggrauatōeꝫ viciorū ⁊ laudē virtutū. non ita tradiderunt reſolutōeꝫ moraliū materiarū/ immo nec ſpeculabiliū/ ſicut doctores recentiores/ qui ꝑ queſtiones ⁊ argumenta proceſſer̄t ad vtrāqꝫ ꝑtem ⁊ ꝑ deciſiones Propterea magis inſiſtendū eſt illis doctrinis quātum ad eruditōem intellectꝰ. licet quantū ad inflāmatiōeꝫ affectus/ efficatiores alie iudicent̉ ¶ Addita hac ſapiētis admoni tione. q̄ tibi precepit deus illa cogita ſemper. Quod nō obſeruant multi theologo rū noſtri temporis. qui de moralibꝰ quaſi de rudibus materijs/ ſtudere vel inqͣrere nō dignant̉. Sciemꝰ inquiūt talia cū volumus. Cum tamen nulla ſit ad cognoſcendū bene et reſolute ſcientia difficilior propter circūſtantiarū innumeras varietates. Nec eſt aliquis tam excellētis inge nij. nec a puero in hac ſciētia tam exercita tus/ qui nō inueniat quod nouiter quoti die inueniat qd̓ prius nō ita plane ꝯgno ſcebat ¶ Sꝫ ⁊ neceſſaria eſt cognitorum dei preceptoꝝ impletio. alioquin deficiunt ſcrutātes ſcrutinio. iuſto dei iudicio. hoc ꝑmittēte Simil̓r ꝙ paſſionibꝰ ſit ali enus qui de moribus iudicat. Amen De decem conſide ratiōibus Eiuſdē cancellarij In orando deum ẜm decē dictōnes verſus. ¶ Oro patrē. ſanctosqꝫ. miſer. qꝛ mittor ⁊ vrgent. Officiū dana. debita vis pietas ¶ Pro ex affectuPio humili reuerētiin fide ſpe caritate ¶ Patrēqui totꝰ eſt. Potens ſapiens clemens ¶ Qui factꝰ ē nobis Sapientia Iuſticia ſanctificatio. redemptio. via veritas vita. ¶ Sctōs in qͥbꝰ eſtę Proximitas officioſitas. caritas ¶ Diſer ex. cīpte Supra intra ſub ⁊ iuxta ¶ Mictor⁊ Ab eccleſia Aſanctis a petentibus viuis. a merētibꝰ mortuis. ¶ Urgēt ſub ꝯditō ne triplici ſi volo Non criminari Non damnari Sed ſaluari
zum Hauptmenü