Capitula tm̄mō q̨̄ vel locoꝝ ſitus vel ꝓuīcie vſus admittit. Nā neqꝫ caligꝭ nos neqꝫ colobijs ſeu vna tunica eſſe ꝯtentos hiemis ꝑmittit aſperitas. ⁊ paruiſſimi cuculli ve lamen vel melotꝭ geſtatio deriſum potiꝰ qͣꝫ edificationē vllā videntibꝰ compara bit. Quaꝓpt̓ illa tm̄ q̨̄ ſuperiꝰ cōmemorauimꝰ q̨̄qꝫ ſunt ⁊ hūilitati ꝓfeſſionis nr̄ę ⁊ qͣlitati aerū congruentia a nob̓ qͦꝫ affectāda cenſemꝰ. vt oīs ſumma noſtri veſtitus non in nouitate habitꝰ qͥ poſſit offendiculū homībꝰ ſeculi huiꝰ inferre. ſed honeſta in vilitate conſiſtat ¶ De cingulo ſpiritali et ſacramē to ipſius. Cap. xij. Is itaqꝫ veſtimētꝭ chriſti miles indutꝰ. nouerit pͥus ob id ſe cin guli cōſtrictiōe munitū. vt ad cunctos vſus ⁊ oꝑa monaſterij nō ſolū mēte ꝓmptus ſꝫ etiā ip̄o habitu ſꝑ expe ditus incedat. Tāto nāqꝫ feruentior cir ca ſpiritalē ꝓfectū ac diuinaꝝ reꝝ ſcīaꝫ ⁊ cordis puritatē ꝓbabit̉. qͣꝫto fuerit erga obedientie ſtudiuꝫ operꝭqꝫ deuotior. Scd̓o cognoſcat etiā in ip̄o habitu cin guli īeſſe nō paruū qd̓ a ſe expetit̉ ſacr̄m Accinctio enī lūboꝝ ⁊ ambitꝰ pell̓ emor tue ſignificat eū mortificationē circūferre mēbroꝝ in quibꝰ libidīs atqꝫ luxurie ſeminaria cōtinent̉. euangelicū illd̓ mādatum qd̓ dr̄. ſint lūbi veſtri precincti. apl̓ica interp̄tatione ingeri ſibi ſꝑ intelli gēs mortificate ſcꝫ mēbra vr̄a q̄ ſūt ſuꝑ terrā. fornicationē: īmūdiciā: libidīem. ꝯcupīaꝫ malā Ideoqꝫ illos tm̄mō legi mus in ſcripturꝭ ſanctꝭ cingulo fuiſſe p̄cīctos. in qͥbꝰ ſeminaria coitꝰ inueniūt̉ extincta. qͥqꝫ illud beati dauid eloquiuꝫ oꝑe atqꝫ ꝟtute decantāt. quia factꝰ ſum ſicut vter in pruina. eo ꝙ eraſa medullitꝰ carne vicioꝝ emortuā exteriorꝭ hoīs cutē ſpūs virtute diſtendant Et idcirco in pruina ſignificant̉ adiecit. qd̓ ſcꝫ neqͣ qͣꝫ fuerint ſola cordis mortificatiōe ꝯtēti. verūetiam exteriorꝭ hoīs motꝰ ⁊ ip̄ius naturę incentiua ꝯtinentie pruina extrīſecus accedēte habuerint ꝯgelata. nullū iam dūtaxat ẜm apl̓m regnuꝫ peccati in ſuo mortali corpore ſuſtinētes. nec geſtā tes carnem ſpūi repugnantem. ¶ Explicit de habitu monachi liber primus. Incipiūt capitula libri ſecūdi de canonico noctur narū orationū ⁊ pſalmoꝝ mō. Roemium. ¶ Ca. primū ij De diu̓ſitate numeri qͥ ad decantandos pſalmos ꝑ vniu̓ ſas prouincias ſit ſtatutus. iij De vniformis regule ꝑ totā egyptuꝫ cuſtodia. ⁊ de electōe eoꝝ qui fratribꝰ preponant̉ iiij Ꝙ ꝑ egyptū ⁊ thebayden duode narius pſalmoꝝ numerus obſeruetur v De duodenario pſalmoꝝ nume ro angeli traditione ſuſcepto vi De ꝯſuetudine. xij. orationum. vij De diſciplina orandi. viij De ſubſeq̄nte oratiōe pꝰ pſalmū. ix De orationis ſtatu ſuper quo in collatione ſenioꝝ plenior reſer uetur inſtructio x Cū qͣꝫto ſilentio ⁊ breuitate or̄ones apud egyptios colligant̉. xi Qua diſciplina apud egyptios pſalmi dicantur. xij Cur vno pſallēte ceteri in ſynaxi ſedeāt. vel quali poſt hͦ ſtudio per cellulas ſuas vſqꝫ ad luceꝫ vigilias extendant xiij Quare poſt miſſam nocturnam dormire non oporteat xiiij Quemadmoduꝫ in cellulis ſuis opus manuum ⁊ orationes pa riter exerceāt xv Qua lege modeſtie pꝰ orationuꝫ miſſam vnuſqͥſqꝫ ad ſuā cellu lam redeat. ⁊ cui ſubdatur īcre pationi is qui aliter fecerit. xvi Ꝙ nulli orare cuꝫ illo qͥ fuerit ab oratione ſuſpenſus liceat. xvij Ꝙ is qͣ ad orationē fr̄es exuſcitat hora ſolita d̓beat eos cōmonere xviij Ꝙ a veſꝑa ſabbati vſqꝫ ad veſpe rā diei dn̄ice genua nō flectat̉ ¶ Expliciunt capitula