Liber. II. ¶ Incipit liber ſecūdus de cano nico nocturnarū orationum et pſalmorū modo. ¶ Ca. primū. Uplici igitur hoc qd̓ diximus cingulo chri ſti miles accinctꝰ interim qͥ modus canonicarum ora tionum pſalmoꝝqꝫ ſit in partibꝰ orientꝭ a ſanctis patribus antiquitus ſtatutus agnoſcat. De qualitate ꝟo eaꝝ vel quē admodum orare ẜm apl̓i ſententiā ſine intermiſſione poſſimꝰ. ſuis in locꝭ cum ſe niorum collationes ceperimus exponere quantum dn̄s dederit proferemus ¶ De diuerſitate numeri qui ad decantandos pſalmos per vni uerſas prouintias ſit ſtatutus. ¶ Capitulū. ij. Ultos nanqꝫ comperimꝰ ꝑ ali as regiones ꝓ mentis ſue capa citate. habentes quidem vt ait apl̓s c̨elū dei ſꝫ nō ẜm ſcīam. ſuꝑ hac re diu̓ſos typos ac regulas ſibimet conſtituiſſe. Quidā enī vicenos ſeu tricenos pſalmos. ⁊ hos ip̄os antiphonaꝝ ꝓtela tos melodijs ⁊ adiunctione quarundā modulationū. debere dici ſingul̓ noctibus cenſuer̄t. alij hūc modū etiā excedere temptauerūt. nōnnulli decem ⁊ octo. atqꝫ in hūc modū diuerſis in locis diu̓ſum canonē agnouimus inſtitutuꝫ. tot qꝫ ꝓpemodū typos ac regulas vidimus vſurpatas. qͦt etiam mōaſteria cellaſqꝫ conſpeximꝰ Sunt quibꝰ in ip̄is qͦꝫ diur nis orationū officijs.i. t̓tia ſexta nonaqꝫ id viſum eſt. vt ẜm horarū modū in qͥbꝰ hec dn̄o reddunt̉ obſequia. pſalmoruꝫ etiā ⁊ orationū putarēt numerū coequā dum. nonnullis placuit ſenariū numerum ſingul̓ diei conuentibus deputari. Quaꝓpter neceſſarium reor antiquiſſimam patrū ꝓferre in mediū ꝯſtitutionē. quę nunc vſqꝫ ꝑ totam egyptū a dei famulis cuſtodit̉. qua nouelli monaſterij in chriſto rudis infantia antiquiſſimoꝝ potius patrū vetuſtiſſimis inſtitutiōibꝰ imbuatur. ¶ De vniformis regule ꝑ totā egyptū cuſtodia. et de ele ctione eoruꝫ qui fratribus pre ponantur. ¶ Cap. iij. Taqꝫ ꝑ vniu̓ſam egyptū ⁊ thebayden. vbi monaſteria non ꝓ vniuſcuiuſqꝫ renunciantꝭ inſti tuūtur arbitrio. ſꝫ ꝑ ſucceſſiones ac traditiones maiorū vſqꝫ in hodiernū diem vel ꝑmanent vel manſura fundant̉. legi timum orationuꝫ modum in veſꝑtinis conuentibꝰ ſeu nocturnis vigilijs vidimus retentari. Non enī quiſqͣꝫ cōuenti culo fratrū. ſꝫ ne ſibi qͥdem ip̄i p̨̄eſſe con ceditur. pͥuſqͣꝫ nō ſolū vniu̓ſis facultati bꝰ ſuis reddat̉ externꝰ. ſꝫ ne ſui qͥdē ip̄iꝰ ſe eſſe dn̄m vel ptāteꝫ habere cognoſcat. Ita nanqꝫ renunciantē huic mūdo qui buſlibet facultatibꝰ ac diuitijs p̄ditum. neceſſe eſt cenobij cōmorationem expetere. vt in nullo ſibi ex his quę reliquit aut intulit monaſterio blandiat̉. ſic obedire cunctis vt redeundum ſibi ẜm ſentētiaꝫ dn̄i ad infantiā priſtinam nouerit. nihil ſibi conſideratiōe eui vel annoꝝ numeroſitate p̨̄ſumens. qͣꝫ in ſeculo inanit̓ cōſumptam ſe reputat ꝑdidiſſe. ſꝫ ꝓ rudimentoꝝ merito ⁊ tyrocinij nouitate quā ſe gerere in chriſti militia recognoſcit. ſb̓ dere ſe etiā iunioribꝰ nō moret̉. Operis qͦꝫ ac ſudorꝭ aſſuetudinē ita ſubire com pellit̉. vt ꝓprijs manibꝰ iuxta apl̓i prece ptum quotidianū victū vel ſuis vſibus vel aduenientiū neceſſitatibꝰ preparās. faſtus vitę preteritę poſſit ⁊ delitias ob liuiſci. ⁊ humilitatē cordis contritiōe la boris acquirere. Ideoqꝫ nullus congregationi fratꝝ ꝓfuturus eligitur. priuſqͣꝫ idem qui p̨̄ficiendus eſt. quid obtemperaturis oporteat imꝑari obediēdo didicerit. ⁊ quid iunioribus tradere debeat inſtitutis ſeniorum fuerit aſſecutus. Be ne enim regere vel regi ſapientis eſſe pro nunciāt. ſummūqꝫ donū ⁊ gr̄am ſancti A 4
