orationū et pſalmorū modo ſui facillimū iudicabat. paꝝ diſcutiens qͥd generalit̓ plenitudini fratrum poſſi bile eſſꝫ. in qͣ neceſſe eſt infirmoꝝ qͣꝫ par tem maximā reꝑiri. diu̓ſoqꝫ mō enormē pſalmoꝝ numerū inſtituere ꝓ animi ſui ꝟtute certarent. ⁊ alij qͥnquagenos. alij ſexagenos pſalmos nōnulli ꝟo ne hͦ qͥdeꝫ numero ꝯtenti excedi eū debere cēſerent. eſſetqꝫ inter eos ꝓ religionis regl̓a pie contentionis ſancta diu̓ſitas. ita vt tꝑs ſolennitatꝭ veſꝑtine ſacratiſſime ſuo cederet queſtioni. qͦtidianos orationuꝫ ritus volentibꝰ celebrare. vnꝰ in mediuꝫ pſalmos dn̄o cantaturꝰ exurgit. Cūqꝫ ſedentibꝰ cunctꝭ(vt eſt morꝭ nunc vſqꝫ in egypti partibꝰ) ⁊ in pſallētꝭ ꝟba omni cordis intentiōe defixis. vndecī pſalmos orationū interiectiōe diſtinctos cō tinuis ꝟſibꝰ parili ꝓnunciatione cātaſſet. duodecimū ſub alleluie reſpōſiōe cō ſummās. ab vniu̓ſoꝝ oculis repēte ſb̓tractus. queſtioni parit̓ ⁊ cerimonijs finem impoſuit. ¶ De conſuetudine duodecī orationum. ¶ Cap̄. vi. Xin venerabilis patruꝫ ſenatꝰ intelligēs angeli magiſterio cō gregationibꝰ fratrū generalē canonem non ſine diſpenſatione dn̄i ꝯſtitutū. de creuit hunc numerū tam in veſꝑtinis qͣꝫ in nocturnis ꝯuenticul̓ cuſtodiri. qui bus lectiones gemīas adiūgētes.i. vnā veterꝭ ⁊ aliaꝫ noui teſtamenti tanqͣꝫ a ſe eas traditas ⁊ velut extraordinarias. volentibꝰ tm̄. ac diuinaꝝ ſcripturaruꝫ memoriā poſſidere aſſidua meditatione ſtudentibꝰ addiderāt. In die ꝟo ſabba ti vel dn̄ico vtraſqꝫ de nouo recitant te ſtamento.i. vnā de apl̓o vel actibꝰ apl̓o. rum. ⁊ aliā de euāgelijs. Qd̓ etiā totis qͥnqͣgeſime diebꝰ faciunt hi quibꝰ lectio cure eſt ſeu memoria ſcripturarum. ¶ De diſciplina orandi. Ca. vij. As igit̉ p̄dictaſ oratiōes hͦ mō incipiūt atqꝫ ꝯſummāt. vt fini to pſalmo nō ſtatī ad īcuruationē genuū corruāt. quēadmodū facimus in hac regiōe nōnulli qͥ nedū bn̄ fi nito pſalmo in oratiōꝫ ꝓcūbere feſtināꝰ ad celeritatē miſſe qͣꝫ totiꝰ ꝓperātes. Cu ius dū volumꝰ excedere modū qͥ antiqͥtus a maioribꝰ ſtatutꝰ eſt. ſupputātes re ſiduoꝝ pſalmoꝝ numeꝝ. ad finē tēdere ꝑurgem̄. de refectione potiꝰ laſſi corporꝭ cogitātes quā oratiōiſ vtilitatē ⁊ cōmo da reqͥrentes. Apd̓ illos ergo nō ita eſt. ſꝫ an̄qͣꝫ flectāt genua pauliſꝑ orāt. ⁊ ſtā tes in ſupplicatione maiorē temporꝭ par tem expendūt. Itaqꝫ poſt hͨ puncto breuiſſimo ꝓcidentes humi velut adorātes tm̄ diuinā clementiā. ſumma velocitate cōſurgūt. ac rurſus erecti expāſis manibus eodē mō quo pͥus ſtātes orauerāt. ſuis p̄cibꝰ intentius immorant̉. Humi nāqꝫ diutius ꝓcūbentes. nō ſolū cogita tionibꝰ aiūt. verūetiā ſomno gͣuius impugnari. Qd̓ etiā nos veꝝ eſſe vtinam nō exꝑimentꝭ ⁊ qͦtidiana ꝯſuetudine no ſceremꝰ. qͥ ſepe numero hāc eandē incur uationē mēbroꝝ. nō tā or̄ois qͣꝫ refectio nis obtētu ī t̓rā ꝓſtrati. optamꝰ diutiꝰ ꝓlōgari. Cū aūt is qͥ or̄onē collecturꝰ ē e terra ſurrexerit omēs ꝑit̓ ſurgūt. ita vt nullus nec an̄qͣꝫ inclinet̉ ille genu flecte re. nec cū e terra ſurrexerit remorari p̄ſumat. ne nō tam ſecutus fuiſſe illius concluſionem qui precem colligit. qͣꝫ ſuam celebraſſe credatur. De ſubſequente oratione poſt pſalmū. C. viij Llud etiā qd̓ in hac ꝓuīcia vi dimꝰ. vt vno cantāte in clauſu la pſalmi oēs aſtantes ꝯcinant cū clamore. gl̓a pr̄i ⁊ filio ⁊ ſpūiſcō. nuſqͣꝫ ꝑ oēm oriētē audiuimꝰ. ſꝫ cū oīm ſilē tio ab eo qͥ cātat finito pſalmo orationē ſuccedere. hanc ꝟo glorificationē trinitatis tm̄mō ſolere antiphona terminari. ¶ De orationis ſtatu ſuꝑ quo in collatione ſeniorum plenior re ſeruetur inſtructio. ¶ Cap. ix. T qꝛ nos ad orationū canonicarū modum conſequēter inſti tutorū ordo ꝓuexit. qͣꝝ plenio rem tͣctatū licet ī collatiōes ſenioꝝ reẜue
zum Hauptmenü