Page
De octo principalibus vitijs beatur curatio. Nam corpori ne cōcupi­ſcentia in effectū temptet ꝓrumpere. ne­ceſſario effigies ⁊ materia illiciens ſub­trahenda eſt. ⁊ anime nihilominus ne eā vel cogitatione cōcipiat. attentior medi tatio ſcripturarū. et ſollicitudo peruigil ac remotio ſolitudinis apponēda. In ce­teris aūt vicijs humana conſortia nihil obſunt. quinimo etiā plurimū conferūt his qui carere eis in veritate deſiderant quia frequētia hominum magis arguū­tur. et dum laceſſita crebrius manifeſtā tur. celeri medicina perueniūt ad ſalu­tem. Quomodo dominus noſter ſo­lus abſqꝫ peccato tēptatus ſit. Cap̄. v. Deoqꝫ dominus noſter ieſus chriſtus cū apoſtoli pronūciet̉ ſententia temptatus fuiſſe per omnia ẜm ſimilitudineꝫ noſtrā. dicitur tamen abſqꝫ peccato. id eſt. abſqꝫ huius paſſionis cōtagio. neqͣqͣꝫ ſcꝫ aculeos cō cupiſcentie carnalis expertus. quibꝰ nos neceſſe eſt etiā ignorātes inuitoſqꝫ com­pungi. quippe cui nulla inerat ſimilitu­do ſeminationis vel cōceptionis huma­ne. ita rōem conceptus eius archangelo nūciante. Spirituſſanctus ſuꝑueniet in te. et virtꝰ altiſſimi obūbrabit tibi. Ideo qꝫ et qd̓ naſcetur ex te ſanctū: vocabitur filius dei. De ratione temptationis qͣ a di­abolo tēptatus eſt dn̄s. Cap̄. vi N illis enī paſſionibus etiā ip­ſe temptari debuit. incorrupta imaginē dei ac ſimilitudinem poſſidens. in quibus ⁊ adam temptatuſ eſt. cū adhuc in illa inuiolata dei imagi­ne perduraret. hoc eſt caſtrimargia. ceno­doxia. ſuperbia. nō in quibꝰ poſt preuari cationē mandati imagine dei ac ſimili­tudine violata. ſuo iaꝫ vicio deuolutus inuoluit̉. Caſtrimargia nāqꝫ eſt qua in terdicti ligni preſumit edulium. cenodo xia qua dicitur. aperiētur oculi vr̄i. ſuꝑ bia. qua dicitur. eritꝭ ſicut dij ſciētes bo­nū ⁊ malū. In his tribꝰ vicijs etiā domi nū ſaluatorē legimus fuiſſe temptatum Caſtrimargia cum dicitur ei a diabolo. Dic vt lapides iſti panes fiāt. Cenodo xia. Si filius dei es. mitte te deorſū. Su­perbia. cū oſtendens illi om̄ia regna mū di ⁊ eoꝝ gloriā dicit. Hec om̄ia tibi da­bo ſi cadens adoraueris me. vt iſdē qui­bus ille temptationū lineis ē appetitus nos quoqꝫ quēadmodū temptatorē vī­cere deberemus ſuo doceret exēplo. Ide­oqꝫ ⁊ ille adam dicitur. et iſte adam. Il­le primus ad ruinā et mortē. Hic pͥmus ad reſurrectionē ⁊ vitā. Per illū omne genus hominū cōdemnatur. per iſtū om ne genus hominū liberatur. Ille de ru­di atqꝫ intacta fingitur terra. Hic d̓ ma­ria virgine ꝓcreatur. Huius ergo vt ſu ſcipere eū temptationes oportuit. ita ex cedere neceſſariū nō fuit. Nec enī qui ca­ſtrimargiā vicerat. poterat fornicatione temptari. quę ex illius abūdantia ac ra­dice procedit. qua ne ille quideꝫ pͥmus adam fuiſſet eliſus. niſi ante genitricē eiꝰ paſſionē deceptus illecebris diaboli rece piſſet. Et ob hoc filius dei nō abſolute ī carne peccati veniſſe dicitur. ſꝫ in ſimili­tudine carnis peccati. quia cū eſſet in eo vera caro manducās ſcꝫ ⁊ bibens ⁊ dor miens. clauorū qͦꝫ confixionē in veritate ſuſcipiens. peccatū eius qd̓ preuaricati­one contraxit verū nō habuit ſed imagi­nariū. Nō enī ignitos aculeos concupi­ſcentie carnalis expertus eſt. qui etiā no­lentibus nobis natura iam āminiſtran­te conſurgunt. ſed huius quandaꝫ ſimi litudinem naturā participādo ſuſcepit Nam cum omnia quę officij noſtri ſunt in veritate compleret. et vniuerſas infir­mitates geſtaret humanas. conſequen­ter huic quoqꝫ paſſioni putatus eſt ſub­iacere. vt per has infirmitates etiā cōdi­tionem huius quoqꝫ vicij atqꝫ peccati videretur in ſua carne portare. Deniqꝫ in his eum tantumodo vicijs diabo­lus temptat. in quibus etiam illuꝫ pͥmū deceperat. conijciens hunc quoqꝫ velut